Sevinç Namlı

Uncertainty and inconsistency in university students’ career goals may increase fear of the future and constitute an important risk factor for the emergence of psychological problems such as depression, anxiety, stress, and loneliness. This study aimed to examine the mediating role of fear of the future in the relationship between career goal inconsistency and depression, anxiety, stress, and loneliness among students studying at faculties of sport sciences. A correlational survey model was used in the study, and the data collected from 318 sport sciences students studying at universities in Türkiye were analyzed using structural equation modeling (SEM). In addition, the construct validity of the measurement instruments was evaluated through confirmatory factor analysis using χ², df, p, CFI, TLI, SRMR and RMSEA while their reliability was assessed using Cronbach’s alpha coefficient. The findings indicated that career goal inconsistency was significantly associated with fear of the future and that fear of the future might play a mediating role in explaining the relationships between career goal inconsistency and depression, anxiety, stress, and loneliness. The model explained 45.4% of the variance in fear of the future, 47.9% in depression, 45.3% in anxiety, 41.5% in stress, and 27.7% in loneliness. These results highlighted the importance of career counseling and psychological support practices for sport sciences students.

The High School Entrance Exam (LGS), which is used for the transition to secondary education in Türkiye, plays a decisive role in students’ academic placement processes. It is frequently emphasized in the literature that such high-stakes, centralized examinations may increase students’ test anxiety. Therefore, students’ test anxiety are expected to be relatively higher. The demonstration of the positive effects of sports on attention and anxiety in many studies has led to an expectation that students who engage in sports will have lower levels of anxiety and higher levels of attention. This study was designed to examine the test anxiety and attention levels of students preparing for the LGS. This study, conducted using a quantitative research method, included a total of 320 students (140 female and 180 male) selected from private tutoring centers in Muş province who will take the LGS in 2025. The d2 Attention Test and the Test Anxiety Scale were used as data collection tools. The obtained data were analyzed using the SPSS 26, and parametric tests were applied in accordance with the results. According to the results of the study, it was determined that participation in sports had a positive effect on attention, while it increased test anxiety. It was found that male students were more successful in terms of sustaining attention and efficiency, whereas female students had higher levels of test anxiety and a greater tendency to make errors. In addition, it was observed that academically successful students also had higher levels of test anxiety. Overall, it was concluded that students who participated in sports had higher attention scores, lower error rates, and that there was a weak correlation between attention and anxiety.

Spor ortamında en çok yaşanan kaygı türü olan durumluk kaygı, genellikle yarışma öncesi ya da sırasında ortaya çıkar ve bireyin o anki değerlendirmelerine, algılarına ve beklentilerine bağlı olarak artış gösterebilir. Durumluk kaygı düzeyini kontrol altına tutabilmek için sporcuların iyi bir psikolojik performans düzeyine ihtiyacı bulunmaktadır. Bu çalışmanın amacı, sporcuların yarışma öncesi durumluk kaygı düzeylerinde psikolojik performanslarının etkisinin incelenmesidir. Nicel araştırma yöntemlerinden tarama yöntemine göre tasarlanan bu çalışma, Eylül ve Ekim dönemi içerisinde yapılan bireysel ve takım sporlarındaki yarışmalara katılan sporcular üzerinde gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak durumluk kaygı ölçeği ile sporcu psikolojik performans ölçeği kullanılmıştır. Kolay örnekleme yoluyla 199 sporcuya yarışma öncesi ulaşılmıştır. Verilerin analizi sonrası normallik varsayımları sağlandığından parametrik testlerin yapılmasına karar verilmiştir. Cinsiyet değişkenine göre bakıldığında kendine güven alt boyutunda erkekler lehine anlamlı farklılık bulunmaktadır. Profesyonel sporcuların amatör sporculara kıyasla kendine güven ve güdülenme düzeylerinin yüksek, durumluk kaygı düzeylerinin ise daha düşük olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca takım sporcularının bireysel sporculara göre daha düşük kaygı yaşadıkları ve düzenli zihinsel antrenman yapan sporcularında yine durumluk kaygı düzeylerinin daha düşük olduğu görülmüştür. Psikolojik performans alt boyutları ile durumluk kaygı arasındaki ilişkiyi tespit etmek için yapılan analiz sonrası güdülenme ve kendine güven alt boyutlarından alınan puan yükseldikçe durumluk kaygı ve bedensel kaygı negatif yönde ilişkiliyken, bedensel kaygı alt ölçekten alınan puan ile durumluk ölçeğinden alınan puanlar pozitif yönde anlamlı düzeyde ilişkili olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Sporcuların psikolojik performanslarının yüksek olması, durumluk kaygı düzeylerinin düşük olması ve dolayısıyla fiziksel performanslarının artmasında etkili olabilir. Bu bağlamda sporcularda psikolojik performansın arttırılmasına yönelik çalışmalara ağırlık verilmelidir.

This study aimed to evaluate the effects of integrating Animal Flow into traditional basketball training on physical performance in university athletes, focusing on agility, core endurance, proprioceptive awareness, repeated sprint ability, flexibility, and vertical jump. Thirty-eight university basketball players (10 females) were randomly assigned to a control group (19 participants, five females), which followed standard basketball training, or an experimental group (19 participants, five females), which received the same training supplemented with twice-weekly Animal Flow sessions over 12 weeks. Three participants (one control and two experimental) withdrew due to personal reasons, leaving a final sample of 35 participants (18 control and 17 experimental). Performance was assessed pre- and post-intervention using validated tests, with data analyzed via two-way mixed ANOVA and independent samples t-tests to examine changes and group differences. The intervention group exhibited greater improvements in agility, core endurance, proprioceptive awareness, repeated sprint ability, and flexibility compared to the control group, as indicated by significant group-by-time interactions. However, vertical jump performance showed comparable gains across both groups, suggesting a limited impact on explosive power. Animal Flow offers a promising supplementary approach to enhance key basketball performance attributes, particularly those related to dynamic movement and endurance. These findings support its integration into conditioning programs, encouraging further research to explore its long-term effects and applicability across diverse athletic populations.

Mental toughness (MT), anxiety, and sport imagery (SI) are characteristics that are effective in the ups and downs of athletes’ lives. The fact that these three characteristics, which have a direct effect on the performance of athletes (especially elite athletes), have not been examined by structural equation modeling in the literature to the best of our knowledge has led to the need for this study. The present study investigates the relationship between MT, anxiety levels, and SI skills among elite athletes in the 19–26 age group. A total of 407 elite athletes (143 females and 264 males) actively competing participated in the study, which was conducted within the framework of a correlational research model. Data were collected using the Mental Toughness Scale (MTS), the Sports Imagery Inventory (SII) and Anxiety subscale of the Emotion in Sport Scale (ESS). The theoretical model proposed to examine the effects of MT on SI and anxiety was tested using Structural Equation Modelling (SEM). It was found that the fit indices of the model established in the study gave a good fit, and the coefficients obtained were statistically significant (p <.05). The study revealed that athletes with higher MT had lower levels of anxiety and anxiety had a negative effect on SI skills (p <.05). Moreover, athletes with higher MT show high levels of SI abilities (p <.05). The present study suggests that training programs aimed at improving SI skills may also contribute to the development of MT.

Background/Objectives: Smartphone addiction (SA) and gaming addiction (GA) have become risk factors for individuals of all ages in recent years. Especially during adolescence, it has become very difficult for parents to control this situation. Physical activity and the effective use of free time are the most important factors in eliminating such addictions. This study aimed to test a new machine learning method by combining routine regression analysis with the gradient-boosting machine (GBM) and random forest (RF) methods to analyze the relationship between SA and GA with leisure time management (LTM) and the enjoyment of physical activity (EPA) among adolescents. Methods: This study presents the results obtained using our developed GBM + RF hybrid model, which incorporates LTM and EPA scores as inputs for predicting SA and GA, following the preprocessing of data collected from 1107 high school students aged 15–19 years. The results were compared with those obtained using routine regression results and the lasso, ElasticNet, RF, GBM, AdaBoost, bagging, support vector regression (SVR), K-nearest neighbors (KNN), multi-layer perceptron (MLP), and light gradient-boosting machine (LightGBM) models. In the GBM + RF model, probability scores obtained from GBM were used as input to RF to produce final predictions. The performance of the models was evaluated using the R², mean absolute error (MAE), and mean squared error (MSE) metrics. Results: Classical regression analyses revealed a significant negative relationship between SA scores and both LTM and EPA scores. Specifically, as LTM and EPA scores increased, SA scores decreased significantly. In contrast, GA scores showed a significant negative relationship only with LTM scores, whereas EPA was not a significant determinant of GA. In contrast to the relatively low explanatory power of classical regression models, ML algorithms have demonstrated significantly higher prediction accuracy. The best performance for SA prediction was achieved using the Hybrid GBM + RF model (MAE = 0.095, MSE = 0.010, R² = 0.9299), whereas the SVR model showed the weakest performance (MAE = 0.310, MSE = 0.096, R² = 0.8615). Similarly, the Hybrid GBM + RF model also showed the highest performance for GA prediction (MAE = 0.090, MSE = 0.014, R² = 0.9699). Conclusions: These findings demonstrate that classical regression analyses have limited explanatory power in capturing complex relationships between variables, whereas ML algorithms, particularly our GBM + RF hybrid model, offer more robust and accurate modeling capabilities for multifactorial cognitive and performance-related predictions.

To develop successful training methods, effective acquisition of motor skills in swimming is essential. Emerging technologies, such as virtual and augmented reality, offer innovative ways to enhance learning and performance in this area. This study investigates the influence of video modeling (VM) supported by virtual reality (VR) on the swimming performance of novice swimmers compared to conventional training methods. A total of 55 university students participated in the study, divided into two groups: the VR-supported VM group (VRVM) (n = 28) and the traditional swimming group (TSG) (n = 27). While the VRVM group performed VR-supported VM exercises alongside conventional swimming training, the TSG group received only traditional swimming instruction. Performance indicators assessed in the study included distance per stroke (DpS), crawl kick (CK), swimming duration (SwD), heart rate (HR), and rate of perceived exertion (RPE). Both groups received 40-minute weekly swimming sessions over 11 weeks, while the VRVM group also completed 30-minute VR training prior to each session. The results showed that VR-supported VM training significantly improved novice swimmers’ DpS, CK, SwD, and RPE. In conclusion, this study highlights the potential benefits of integrating VR-supported VM techniques into swimming training programs, providing a more effective approach to skill acquisition and performance improvement. Trial Registration ID: NCT06868706, Registered Date: 10/03/2025, retrospectively registered.

Araştırmada, beden eğitimi dersine katılım motivasyonu düzeyi ile beden eğitimi dersine katılımdaki engellerin tespit edilmesi amaçlanmıştır. Karma modelin kullanıldığı araştırmaya, beden eğitimi dersine katılımına engel teşkil eden en az bir gerekçesi olan, 13 ile 19 yaş grubundaki 275 birey katılmıştır. Araştırmada Beden Eğitimi Dersine Katılım Motivasyonu Ölçeği ile açık uçlu soruların yer aldığı yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Nicel verilerin analizinde t-testi, nitel verilerin analizinde ise içerik analizinden yararlanılmıştır. İçsel, dışsal motivasyon ve motivasyonsuzluk alt boyutlarının puan ortalamasının orta düzeyde olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada erkeklerin içsel, dışsal motivasyon ve motivasyonsuzluk puan ortalamalarının kızlarınkinden anlamlı düzeyde yüksek olduğu saptanmıştır. Ayrıca katılımcıların beden eğitimi dersine katılımda engel olarak belirttiği nedenler üç tema altında toplanmıştır. Bunlar, beden eğitimi öğretmeninden kaynaklı engeller, bireyin kendinden kaynaklı engeller ve çevreden kaynaklı engellerdir. Araştırmada en dikkat çeken sonuçlar, kızların beden eğitimi dersine katılım motivasyonlarının erkeklere kıyasla daha düşük olması, beden eğitimi öğretmeninin dersi işlememesi, öğrencilerin öğretmenden korkması, beden eğitimi dersine katılıma kilolu veya zayıf olma durumunun engel olarak görülmesi ve akran zorbalığının derse katılımda engelleyici unsur olarak görülmesidir.

Bireyi tüm yönleri ile diğerlerinden ayıran kişilik, insanın doğuştan gelen ve hayat boyu devam eden sürecini kapsamaktadır. Aynı zamanda davranışlarımızın temelini oluşturması yaptığımız tüm eylemelerin temel unsuru olarak da nitelendirmemize olanak tanımaktadır. Bireylerin tüm hayatını etkileyen kişilik, sporcularında aynı etkiyi yaratması beklenmektedir. Bu araştırmanın da amacı, sporcularda nevrotik kişiliğin saldırganlık ve depresyon üzerindeki etkilerini incelemektir. Aktif spor yapan 288 katılımcıdan (96 Kadın, 192 Erkek) toplanan veriler SPSS paket programı aracılığı ile analiz (t- testi, ANOVA, Post-Hoc ve regresyon analizi) edildi. Bu bağlamda araştırma sonuçlarına göre; cinsiyet, spor branşları, psikolojik yardım alma durumu ve spor yapma düzeylerine göre sporcuların nevrotik kişilik puanları ve saldırganlık puanlarının birbirine yakın olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Katılımcıların depresyon düzeylerinde ise erkek sporcuların, takım sporu yapanların ve lisanslı sporcuların daha yüksek puan aldıkları görülmüştür. Öte yandan nevrotik kişilik ile saldırganlık arasında pozitif yönde ve düşük düzeyde, nevrotik kişilik ile depresyon düzeyleri arasında negatif yönde ve orta düzeyde, saldırganlık ve depresyon düzeyleri arasında negatif yönde ve düşük düzeyde anlamlı ilişki tespit edilmiştir. Etik kurul onayı “Atatürk Üniversitesi Rektörlüğü Spor Bilimleri Fakültesi Dekanlığı” tarafından 30.01.2024 tarih E-70400699-000-2400036256 sayılı kararı ile alınmıştır.

Bu araştırma, okul spor takımlarına katılımın şiddet eğilimi ve saldırganlık düzeyleri üzerindeki etkisinin incelenmesi amacıyla tasarlanmıştır. 500 lise öğrencisi (160 Kadın, 340 Erkek) ile yürütülen araştırmada 291 katılımcı lise spor takımlarında yer almazken, 209 katılımcı lise spor takımında yer almaktaydı. Toplanan veriler SPSS v.26.0 Paket programı ile analizlere tabi tutulmuştur. Şiddet Eğilimi ve Saldırganlık ölçeklerinin tüm alt boyut ve toplam puanlarında normal dağılım tespit edilmiş ve Parametrik Testler uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre katılımcıların cinsiyet değişkeni okul takımında olma durumuna göre, fiziksel saldırganlık alt boyutunda kadınlar lehine, Düşmanlık alt boyutunda ise erkekler lehine istatistiksel olarak anlamlı farklar tespit edilmiştir. Şiddet Duygusu, Bilişim Aracılığı ile Şiddet alt boyutlarında ve Şiddet Eğilimi toplam puanlarında kadın katılımcıların, Şiddet Uygulama alt boyutunda ise erkek katılımcıların kadın katılımcılara oranla daha yüksek puan ortalamalarına sahip olduğu görülmüştür. Katılımcıların cinsiyet değişkeni okul takımında olmama durumuna göre ise Fiziksel, Sözel, Saldırganlık toplam puanı, Şiddet Duygusu, Bilişim Aracılığı ile Şiddet, Zarar Verme ve Şiddet Eğilimi toplam puanlarında erkek katılımcıların ortalama puanlarının daha yüksek olduğu ve istatistiksel olarak anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların okul takımında yer alma durumuna göre yapılan analizler sonucunda saldırganlık tüm alt boyutları ve toplam puanlarında hayır cevabını verenlerin evet cevabını verenlere kıyasla daha yüksek puanlara sahip oldukları ve sonuçların istatistiksel olarak anlamlı olduğu görülmüştür. Ek olarak Zarar Verme, Bilişim Aracılığı ile Şiddet ve şiddet eğilimi toplam puanında benzer şekilde hayır cevabını veren katılımcıların puanlarının daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Şiddet eğilimi ve Saldırganlık arasındaki ilişkinin incelendiği analizler sonucunda aralarında pozitif yönlü bir ilişki olduğu saptanmıştır.