Mehmet Şener
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Mehmet Şener has a total of 8 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Aybüke Öner
Yüksek Lisans Öğrencisi Kocaeli Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Mimarlık Bölümü Kocaeli Türkiye
1 shared publication Emma Begovic
Turkish Cooperation and Coordination Agency (TIKA), Sarajevo, Bosnia and Herzegovina
1 shared publication- Mehtap Özbayraktar
Kocaeli Üniversitesi
1 shared publication Müjgan Öztürk
Department of Architecture, Faculty of Architecture and Design, Kocaeli University, İzmit, Kocaeli, Turkey
1 shared publicationNeslihan Türkmenoğlu Bayraktar
Department of Architecture, Faculty of Architecture and Design, Kocaeli University, İzmit, Turkey
1 shared publication- Neslihan Türkmenoğlu Bayraktar
Kocaeli University
1 shared publication
Latest Publications
- 31 August 2026
- Published by Kocaeli Universitesi Mimarlik ve Yasam Dergisi in Kocaeli Üniversitesi Mimarlık ve Yaşam Dergisi
- Vol. 11 (2) , 417-433
Mimari Özellikleri ve Değişimleriyle Geçmişten Günümüze Zonguldak Memleket Hastanesi
Memleket hastaneleri, Osmanlı Dönemi’nden Cumhuriyet'in ilk yıllarına uzanan süreçte hizmet veren, faaliyet gösterdikleri yerin kaynakları ve yöneticileri eliyle inşa veya idare edilmeleri sebebiyle isimlerinde ‘’yerel’’ olma anlamını barındıran hastanelerdir. Osmanlı'nın son yıllarında faaliyet gösterdiği bilinen bu hastaneleri, o dönem dönüşmeye başlayan sağlık politikalarının bir uzantısı olarak görmek mümkündür. Sağlık alanındaki modernleşme adımları ve izlenen sağlık politikaları, Geç Osmanlı Dönemi’nde batıya ait gelişme ve uygulamaların takip edilmeye başlanması ekseninde şekillenmiştir. Bu adımlar çerçevesinde süreç içerisinde sivil hastaneler kurulmaya başlanmıştır.İlk kurulan sivil hastaneler çoğunlukla gureba hastanesiyken, ilerleyen yıllarda yerel insiyatif eliyle olmak üzere memleket hastanesi adıyla da inşa edildikleri görülür.Cumhuriyet’in kuruluşu sonrası, özellikle Dr. Refik Saydam’ın Sağlık Bakanı olarak görev yaptığı dönemde, koruyucu sağlık hizmeti sağlanmasının bakanlığın temel görevi olarak görülmesi, hastane yapıları ve sağlık hizmetlerine yaklaşımda yenilikçi politikalar izlenmesinin temel nedeni olmuştur. Bu doğrultuda sağlık politikalarında modernleşme adımları, hastaneler bağlamında Erken Cumhuriyet Dönemi’nde de devam etmiş; memleket hastanelerinin sayılarının artırılmasının yanında yeni numune hastaneleri açılmıştır.Bu çerçevede çalışmada, Cumhuriyet’in ilk yıllarında izlenmeye başlanan bu politikalar ekseninde yeni inşa edilen ya da Osmanlı Dönemi’nden Cumhuriyet sonrasına uzanan memleket hastanelerinin tarihçelerine ve mimari özelliklerine dair genel bir değerlendirme yapılması amaçlanmaktadır. Çalışmada ele alınan Zonguldak Memleket Hastanesi, Cumhuriyet’in kuruluşu sürecinde inşa edilerek açılan ilk yüksek donanımlı hastanelerden biri olmasının yanında günümüze uzanan süreçte işlevini koruyarak varlığını sürdürmüştür. Günümüzde Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesi bünyesinde bulunan yapı, Zonguldak Devlet Hastanesi adı altında hizmet vermektedir. Çalışma kapsamında ‘’memleket hastaneleri’’ne dair de genel bir çerçeve oluşturabilme adına, dönemin başka memleket hastanelerinin de ele alınan konu başlıkları ekseninde Zonguldak Memleket Hastanesi’yle bütüncül olarak incelenmesi yöntemi izlenmiştir. Bu bağlamda Zonguldak Memleket Hastanesi; tarihsel süreç, mimari özellikler, geçirdiği müdahaleler ve işlevsellik durumu ekseninde mercek altına alınmakta olup çalışma sonucunda memleket hastanelerinin tarihsel ve mimari gelişimine dair yeni bilgi ve bakış açıları oluşturulmasına katkı sağlanması hedeflenmektedir.
- 31 August 2026
- Published by Kocaeli Universitesi Mimarlik ve Yasam Dergisi in Kocaeli Üniversitesi Mimarlık ve Yaşam Dergisi
- Vol. 11 (2) , 417-433
Mimari Özellikleri ve Değişimleriyle Geçmişten Günümüze Zonguldak Memleket Hastanesi
Memleket hastaneleri, Osmanlı Dönemi’nden Cumhuriyet'in ilk yıllarına uzanan süreçte hizmet veren, faaliyet gösterdikleri yerin kaynakları ve yöneticileri eliyle inşa veya idare edilmeleri sebebiyle isimlerinde ‘’yerel’’ olma anlamını barındıran hastanelerdir. Osmanlı'nın son yıllarında faaliyet gösterdiği bilinen bu hastaneleri, o dönem dönüşmeye başlayan sağlık politikalarının bir uzantısı olarak görmek mümkündür. Sağlık alanındaki modernleşme adımları ve izlenen sağlık politikaları, Geç Osmanlı Dönemi’nde batıya ait gelişme ve uygulamaların takip edilmeye başlanması ekseninde şekillenmiştir. Bu adımlar çerçevesinde süreç içerisinde sivil hastaneler kurulmaya başlanmıştır.İlk kurulan sivil hastaneler çoğunlukla gureba hastanesiyken, ilerleyen yıllarda yerel insiyatif eliyle olmak üzere memleket hastanesi adıyla da inşa edildikleri görülür.Cumhuriyet’in kuruluşu sonrası, özellikle Dr. Refik Saydam’ın Sağlık Bakanı olarak görev yaptığı dönemde, koruyucu sağlık hizmeti sağlanmasının bakanlığın temel görevi olarak görülmesi, hastane yapıları ve sağlık hizmetlerine yaklaşımda yenilikçi politikalar izlenmesinin temel nedeni olmuştur. Bu doğrultuda sağlık politikalarında modernleşme adımları, hastaneler bağlamında Erken Cumhuriyet Dönemi’nde de devam etmiş; memleket hastanelerinin sayılarının artırılmasının yanında yeni numune hastaneleri açılmıştır.Bu çerçevede çalışmada, Cumhuriyet’in ilk yıllarında izlenmeye başlanan bu politikalar ekseninde yeni inşa edilen ya da Osmanlı Dönemi’nden Cumhuriyet sonrasına uzanan memleket hastanelerinin tarihçelerine ve mimari özelliklerine dair genel bir değerlendirme yapılması amaçlanmaktadır. Çalışmada ele alınan Zonguldak Memleket Hastanesi, Cumhuriyet’in kuruluşu sürecinde inşa edilerek açılan ilk yüksek donanımlı hastanelerden biri olmasının yanında günümüze uzanan süreçte işlevini koruyarak varlığını sürdürmüştür. Günümüzde Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesi bünyesinde bulunan yapı, Zonguldak Devlet Hastanesi adı altında hizmet vermektedir. Çalışma kapsamında ‘’memleket hastaneleri’’ne dair de genel bir çerçeve oluşturabilme adına, dönemin başka memleket hastanelerinin de ele alınan konu başlıkları ekseninde Zonguldak Memleket Hastanesi’yle bütüncül olarak incelenmesi yöntemi izlenmiştir. Bu bağlamda Zonguldak Memleket Hastanesi; tarihsel süreç, mimari özellikler, geçirdiği müdahaleler ve işlevsellik durumu ekseninde mercek altına alınmakta olup çalışma sonucunda memleket hastanelerinin tarihsel ve mimari gelişimine dair yeni bilgi ve bakış açıları oluşturulmasına katkı sağlanması hedeflenmektedir.
- 18 July 2026
- Published by SAGE Publications in HERD: Health Environments Research & Design Journal
- Vol. 19 (4) , 121-144
A Comparative Analysis on the Applicability of Current Operating Theater Design Standards in Public Hospitals in Türkiye
Objectives: This article aims to provide a resource on operating theater design by examining current design standards implemented for this department in Türkiye. It is also aimed to present various suggestions for solutions by revealing the extent to which these standards are implemented in hospitals, their widespread applicability levels, and the positive/negative situations encountered. Background: Operating theaters should be meticulously planned to provide a sterile environment. Although planning principles have undergone profound changes, when the current literature is examined, it is seen that a sufficient number of comprehensive studies on the subject have not yet been conducted. Methods: To create a perspective on how these standards are addressed in the projects of the hospitals and what kind of results are achieved in practice, the operating theaters of three hospitals, which were constructed based on the design standards published by the Ministry of Health, are comparatively examined. Results: This study reveals that the applications implemented within the framework of the new design standards have significantly contributed to the control of the sterility level of the space, together with the implementation of new spatial zoning principles and the addition of new units. Conclusions: The findings express that it is necessary to make scenarios and plans that consider possible problems encountered in design and construction processes when creating standards. Future studies can shed light on the applicability of the relevant design standards and the difficulties encountered.
- 18 July 2026
- Published by SAGE Publications in HERD: Health Environments Research & Design Journal
- Vol. 19 (4) , 121-144
A Comparative Analysis on the Applicability of Current Operating Theater Design Standards in Public Hospitals in Türkiye
Objectives: This article aims to provide a resource on operating theater design by examining current design standards implemented for this department in Türkiye. It is also aimed to present various suggestions for solutions by revealing the extent to which these standards are implemented in hospitals, their widespread applicability levels, and the positive/negative situations encountered. Background: Operating theaters should be meticulously planned to provide a sterile environment. Although planning principles have undergone profound changes, when the current literature is examined, it is seen that a sufficient number of comprehensive studies on the subject have not yet been conducted. Methods: To create a perspective on how these standards are addressed in the projects of the hospitals and what kind of results are achieved in practice, the operating theaters of three hospitals, which were constructed based on the design standards published by the Ministry of Health, are comparatively examined. Results: This study reveals that the applications implemented within the framework of the new design standards have significantly contributed to the control of the sterility level of the space, together with the implementation of new spatial zoning principles and the addition of new units. Conclusions: The findings express that it is necessary to make scenarios and plans that consider possible problems encountered in design and construction processes when creating standards. Future studies can shed light on the applicability of the relevant design standards and the difficulties encountered.
- 10 June 2024
- Published by Ordu University in ODÜ Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi (ODÜSOBİAD)
Çoğul Anlamlarıyla Sinemada Hastane Yapıları ve Sinematik Mekân Olarak İşlevleri
Yaşamın merkezinde yer alan sağlık, hastalık ve ölüm gibi olguların insanlar tarafından en yoğun deneyimlendiği yapıların başında gelen hastaneler, gerek toplumsal hayatta gerekse insan psikolojisinde, işlevsel kimliklerinin ötesinde anlamlar kazanmış sosyal unsurlardır. Büyük ölçekli ve karmaşık yapılar olan ve çeşitlik arz eden bireysel ve soysal deneyimlere imkan sunan mekanlar barındıran hastaneler, bu yönleriyle sinema için zengin sinematografik ve mekansal alternatifler sunan yapı tipleridir. Makalede, hastanede geçen sinema filmlerinin sahne bazlı analizleri yapılarak, bu yapıların mekansal ve işlevsel özelliklerinin bir filmi hangi yönlerden etkilediğini ve sinematografik bağlamda ne gibi roller üstlendiğini ortaya koymak amaçlanmaktadır. Hastane mekanlarının sinemada karşımıza çıkan karakteristik özelliklerini ve değişkenlik içeren yönlerini kapsayıcı bir şekilde ele alabilme adına, birbirinden farklı türler olan ve hastanelerde geçen korku-gerilim ve komedi-dram türünde filmler, hikayeleri ve mekansal özellikleri bağlamında masaya yatırılmıştır. Çalışma sonucunda karşımıza çıkan en temel husus, hastanenin bazen bütününün, bazen de alt birimlerinin sinematik unsurlar vasıtasıyla ve mekansal özelliklerinin etkisiyle değişkenlik arz eden kimliklere evrilerek çoğul anlamlar kazandığı olmuştur.
- 10 June 2024
- Published by Ordu University in ODÜ Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi (ODÜSOBİAD)
Çoğul Anlamlarıyla Sinemada Hastane Yapıları ve Sinematik Mekân Olarak İşlevleri
Yaşamın merkezinde yer alan sağlık, hastalık ve ölüm gibi olguların insanlar tarafından en yoğun deneyimlendiği yapıların başında gelen hastaneler, gerek toplumsal hayatta gerekse insan psikolojisinde, işlevsel kimliklerinin ötesinde anlamlar kazanmış sosyal unsurlardır. Büyük ölçekli ve karmaşık yapılar olan ve çeşitlik arz eden bireysel ve soysal deneyimlere imkan sunan mekanlar barındıran hastaneler, bu yönleriyle sinema için zengin sinematografik ve mekansal alternatifler sunan yapı tipleridir. Makalede, hastanede geçen sinema filmlerinin sahne bazlı analizleri yapılarak, bu yapıların mekansal ve işlevsel özelliklerinin bir filmi hangi yönlerden etkilediğini ve sinematografik bağlamda ne gibi roller üstlendiğini ortaya koymak amaçlanmaktadır. Hastane mekanlarının sinemada karşımıza çıkan karakteristik özelliklerini ve değişkenlik içeren yönlerini kapsayıcı bir şekilde ele alabilme adına, birbirinden farklı türler olan ve hastanelerde geçen korku-gerilim ve komedi-dram türünde filmler, hikayeleri ve mekansal özellikleri bağlamında masaya yatırılmıştır. Çalışma sonucunda karşımıza çıkan en temel husus, hastanenin bazen bütününün, bazen de alt birimlerinin sinematik unsurlar vasıtasıyla ve mekansal özelliklerinin etkisiyle değişkenlik arz eden kimliklere evrilerek çoğul anlamlar kazandığı olmuştur.
- Open Access
- 31 December 2023
- Published by Dokuz Eylul University in EKSEN Dokuz Eylül Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Dergisi
- Vol. 4 (2) , 147-164
AN ALTERNATIVE ARCHITECTURE GRADUATE COURSE CONDUCTED THROUGH DISTANCE EDUCATION AND ITS IMPACTS ON STUDENT LEARNING PROCESS
A multidisciplinary atelier course conducted through distance education in Kocaeli University Faculty of Architecture Graduate Program in 2020/21 Fall Semester is analyzed in this article concerning the impacts of the alternative and versatile methods followed during the course process on student learning achievement. The aim is to reveal the new pedagogical visions and contributions that the methods of this course can provide to student learning and instructor intervention in architecture graduate education. During the course, the stages of determining the workshop groups, discussing the activities with the groups, and developing suggestions, conducting discussions in the distance education environment on the students' study subjects and activity plans, and delivering the final report based on the activity week process and the products obtained were carried out. The required data, including the evidence of actual learning achievement in this course, is derived from a catechetical survey with 12 students who took the course, while the final statements and inferences of the study are based on the achievements and critics of these students about the course. The results obtained from this survey are reciprocally evaluated with the learning achievement targets that are placed in the course syllabus at the beginning of the semester with concrete numerical values to observe the level of achievement of these learning targets. The learning achievements that students gained most apart from the determined learning achievement targets of the course are the development of presentation abilities of students, the provision of exchange of ideas with students from different departments and with the lecturers apart from their thesis advisors, and the possibility of following the processes of different work items. The findings of this study express that the program and the methods of this course can be instructive for implementing new approaches in post-pandemic distance and face-to-face education of architecture in graduate programs.
- 31 December 2023
- Published by Dokuz Eylul University in EKSEN Dokuz Eylül Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Dergisi
- Vol. 4 (2) , 147-164
Open AccessAN ALTERNATIVE ARCHITECTURE GRADUATE COURSE CONDUCTED THROUGH DISTANCE EDUCATION AND ITS IMPACTS ON STUDENT LEARNING PROCESS
A multidisciplinary atelier course conducted through distance education in Kocaeli University Faculty of Architecture Graduate Program in 2020/21 Fall Semester is analyzed in this article concerning the impacts of the alternative and versatile methods followed during the course process on student learning achievement. The aim is to reveal the new pedagogical visions and contributions that the methods of this course can provide to student learning and instructor intervention in architecture graduate education. During the course, the stages of determining the workshop groups, discussing the activities with the groups, and developing suggestions, conducting discussions in the distance education environment on the students' study subjects and activity plans, and delivering the final report based on the activity week process and the products obtained were carried out. The required data, including the evidence of actual learning achievement in this course, is derived from a catechetical survey with 12 students who took the course, while the final statements and inferences of the study are based on the achievements and critics of these students about the course. The results obtained from this survey are reciprocally evaluated with the learning achievement targets that are placed in the course syllabus at the beginning of the semester with concrete numerical values to observe the level of achievement of these learning targets. The learning achievements that students gained most apart from the determined learning achievement targets of the course are the development of presentation abilities of students, the provision of exchange of ideas with students from different departments and with the lecturers apart from their thesis advisors, and the possibility of following the processes of different work items. The findings of this study express that the program and the methods of this course can be instructive for implementing new approaches in post-pandemic distance and face-to-face education of architecture in graduate programs.
- 27 February 2023
- Published by SAGE Publications in HERD: Health Environments Research & Design Journal
- Vol. 16 (3) , 39-60
An Adaptable and Instructive Architectural Design Proposal for the Fight Against COVID-19 Pandemic in Existing Hospitals
Objectives: It is aimed to make the spatial structure of an existing hospital that gave health service against COVID-19 during pandemic suitable to COVID-19 treatment in this article. The architectural arrangements aimed at preventing the contamination and spread of COVID-19 in this hospital are expressed in the study by offering practical revisions that reorganize the spaces and patient traffic. Background: A state hospital in Turkey is chosen as an example, and the revisions intended for the reorganization of its existing spaces are made considering both the pandemic and post-pandemic period. Starting from the fact that the design parameters related with the spaces needed for the struggle against COVID-19 are common, it is hypothesized that the proposed arrangements be adaptable to many hospitals in different levels. Methods: The existing physical situation and problems of the hospital during COVID-19 pandemic are determined by communicating with hospital administration and making survey study with the working staff; thereafter, the feasible architectural revisions and new circulation schemes are indicated in the article through the tables and revised architectural projects of the hospital. Results: It is hypothetically expressed with these arrangements that the proposed design interventions are instructive and give clues for the solution of architectural design based problems that increase the risk of contamination of COVID-19 in hospitals. Conclusions: The highlighting of decreasing the risk of the contamination of disease in a hospital with simple architectural revisions and expressing the contribution it makes to the struggle against pandemic is the most important conclusion of this study.
- 27 February 2023
- Published by SAGE Publications in HERD: Health Environments Research & Design Journal
- Vol. 16 (3) , 39-60
An Adaptable and Instructive Architectural Design Proposal for the Fight Against COVID-19 Pandemic in Existing Hospitals
Objectives: It is aimed to make the spatial structure of an existing hospital that gave health service against COVID-19 during pandemic suitable to COVID-19 treatment in this article. The architectural arrangements aimed at preventing the contamination and spread of COVID-19 in this hospital are expressed in the study by offering practical revisions that reorganize the spaces and patient traffic. Background: A state hospital in Turkey is chosen as an example, and the revisions intended for the reorganization of its existing spaces are made considering both the pandemic and post-pandemic period. Starting from the fact that the design parameters related with the spaces needed for the struggle against COVID-19 are common, it is hypothesized that the proposed arrangements be adaptable to many hospitals in different levels. Methods: The existing physical situation and problems of the hospital during COVID-19 pandemic are determined by communicating with hospital administration and making survey study with the working staff; thereafter, the feasible architectural revisions and new circulation schemes are indicated in the article through the tables and revised architectural projects of the hospital. Results: It is hypothetically expressed with these arrangements that the proposed design interventions are instructive and give clues for the solution of architectural design based problems that increase the risk of contamination of COVID-19 in hospitals. Conclusions: The highlighting of decreasing the risk of the contamination of disease in a hospital with simple architectural revisions and expressing the contribution it makes to the struggle against pandemic is the most important conclusion of this study.
- 1 January 2022
- Published by İntaç Eğitim Danışmanlık Organizasyon Araştırma İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi in Journal of Turkish Studies
- Vol. 17 (Volume 17 ) , 801-815
The Development of Turkish Theater and the Transformation of Theater Spaces from the Establishment of Republic until 1960’s
Tiyatro kavramı birden fazla katmana sahip çok bileşenli bir yapıya sahiptir. Tiyatro mekânı, bu çok katmanlı yapının temel parçalarındandır ve tiyatro sanatının toplumla kurduğu ilişkiye bağlı olarak farklılaşıp çeşitlenir. Türk tiyatrosunun mekân tarihi, siyasi ve sosyal sebeplerle ilintili olarak değişimler içerir. Cumhuriyet Dönemi tiyatro mekânlarının üretim pratikleri ise, tiyatronun gündelik hayattaki konumuna ve gelişim süreçlerine bağlı olarak değişim gösterir. Cumhuriyet’in kuruluş döneminde modern ulus devlet kurma ideolojisi doğrultusunda tiyatroya yüklenen misyon tiyatroyu bir eğitim aracına dönüştürür. Bu yıllarda Cumhuriyet ideolojilerinin halka ulaştırılması ve halkın tiyatro yoluyla eğitilmesi öncelikli hedef olur. Bununla birlikte tiyatro çağdaşlaşmanın bir simgesi olarak görüldüğü için kurumsal bir Türk tiyatrosu oluşturmak adına adımlar atılır. Tiyatro kurumlarının devlet tarafından desteklenmesi, okulların açılması, şehir ve devlet tiyatrolarının gelişmesi, özel tiyatroların sayısındaki artış ile beraber tiyatro mekânına ve tiyatro binasına olan ihtiyaç gündeme gelir. Bu kapsamda 1923 ve 1960 yılları arasında tiyatro mekânları, dönemin eğitim ve kültür merkezleri olarak görülen "Türk Ocakları" ve "Halkevleri" temsil salonlarında kendine yer edinir. 1950'lerden sonra sinema ve kültür merkezleri gibi yeni mekânların ortaya çıkması ve halkın bu mekânlara ilgisinin artması, tiyatro mekânı ihtiyacının bu yapılarda giderilmesiyle sonuçlanır. Makale kapsamında; Cumhuriyet Dönemi Türk Tiyatrosunun mekânsal yapısının ve mimari özelliklerinin geçirdiği değişimlerin, tarihsel süreç içerisinde gerçekleşen politik kırılmalar ve değişen sosyokültürel dinamiklerin belirleyici rolü üzerinden okunması amaçlanmaktadır. Bu kapsamda öncelikle Cumhuriyet Dönemi Türk Tiyatrosu’nun gelişim çizgisi ve kurumsallaşma tarihi ele alınmıştır. Ardından 1923-1960 yılları arasını kapsayan süreçte sosyokültürel bağlamda yaşanan kırılmalar doğrultusunda kullanılan mekânlar ve yapılar tespit edilmiş; belirlenen örnekler mimari planlar, fotoğraflar ve belgeler üzerinden incelenmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen en temel kazanım toplumsal gelişmelerin tiyatro yapılarının mimari karakterleri ve işlevlerini hangi yönlerde ve ne şekilde etkilediğini birebir görebilmek; dolayısıyla mimarlığı etkileyen temel dinamikleri de somut örnekler üzerinden okuyabilmek olmuştur.
- 1 January 2022
- Published by İntaç Eğitim Danışmanlık Organizasyon Araştırma İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi in Journal of Turkish Studies
- Vol. 17 (Volume 17 ) , 801-815
The Development of Turkish Theater and the Transformation of Theater Spaces from the Establishment of Republic until 1960’s
Tiyatro kavramı birden fazla katmana sahip çok bileşenli bir yapıya sahiptir. Tiyatro mekânı, bu çok katmanlı yapının temel parçalarındandır ve tiyatro sanatının toplumla kurduğu ilişkiye bağlı olarak farklılaşıp çeşitlenir. Türk tiyatrosunun mekân tarihi, siyasi ve sosyal sebeplerle ilintili olarak değişimler içerir. Cumhuriyet Dönemi tiyatro mekânlarının üretim pratikleri ise, tiyatronun gündelik hayattaki konumuna ve gelişim süreçlerine bağlı olarak değişim gösterir. Cumhuriyet’in kuruluş döneminde modern ulus devlet kurma ideolojisi doğrultusunda tiyatroya yüklenen misyon tiyatroyu bir eğitim aracına dönüştürür. Bu yıllarda Cumhuriyet ideolojilerinin halka ulaştırılması ve halkın tiyatro yoluyla eğitilmesi öncelikli hedef olur. Bununla birlikte tiyatro çağdaşlaşmanın bir simgesi olarak görüldüğü için kurumsal bir Türk tiyatrosu oluşturmak adına adımlar atılır. Tiyatro kurumlarının devlet tarafından desteklenmesi, okulların açılması, şehir ve devlet tiyatrolarının gelişmesi, özel tiyatroların sayısındaki artış ile beraber tiyatro mekânına ve tiyatro binasına olan ihtiyaç gündeme gelir. Bu kapsamda 1923 ve 1960 yılları arasında tiyatro mekânları, dönemin eğitim ve kültür merkezleri olarak görülen "Türk Ocakları" ve "Halkevleri" temsil salonlarında kendine yer edinir. 1950'lerden sonra sinema ve kültür merkezleri gibi yeni mekânların ortaya çıkması ve halkın bu mekânlara ilgisinin artması, tiyatro mekânı ihtiyacının bu yapılarda giderilmesiyle sonuçlanır. Makale kapsamında; Cumhuriyet Dönemi Türk Tiyatrosunun mekânsal yapısının ve mimari özelliklerinin geçirdiği değişimlerin, tarihsel süreç içerisinde gerçekleşen politik kırılmalar ve değişen sosyokültürel dinamiklerin belirleyici rolü üzerinden okunması amaçlanmaktadır. Bu kapsamda öncelikle Cumhuriyet Dönemi Türk Tiyatrosu’nun gelişim çizgisi ve kurumsallaşma tarihi ele alınmıştır. Ardından 1923-1960 yılları arasını kapsayan süreçte sosyokültürel bağlamda yaşanan kırılmalar doğrultusunda kullanılan mekânlar ve yapılar tespit edilmiş; belirlenen örnekler mimari planlar, fotoğraflar ve belgeler üzerinden incelenmiştir. Çalışma sonucunda elde edilen en temel kazanım toplumsal gelişmelerin tiyatro yapılarının mimari karakterleri ve işlevlerini hangi yönlerde ve ne şekilde etkilediğini birebir görebilmek; dolayısıyla mimarlığı etkileyen temel dinamikleri de somut örnekler üzerinden okuyabilmek olmuştur.