Onintze Parra Ipiña
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Onintze Parra Ipiña has a total of 10 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ander Portillo
UPV/EHU
7 shared publications - Javier Ereña
Department of Chemical Engineering, University of the Basque Country UPV/EHU, P.O. Box 644, 48080 Bilbao, Spain
7 shared publications - Ainara Ateka
Department of Chemical Engineering
5 shared publications - Javier Bilbao
Department of Chemical Engineering
3 shared publications Ainara Ateka Bilbao
2 shared publicationsA.T. Aguayo
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 1 November 2024
- Published by Elsevier in Renewable Energy
- Vol. 237
Upgrading gasoline production through optimizing zeolite properties in the direct hydrogenation of CO2/CO
- 1 November 2024
- Published by Elsevier in Renewable Energy
- Vol. 237
Open AccessUpgrading gasoline production through optimizing zeolite properties in the direct hydrogenation of CO2/CO
- Open Access
- 14 March 2024
- Published by EHU Press in EKAIA Euskal Herriko Unibertsitateko Zientzia eta Teknologia Aldizkaria
- No. 46,p. 371-388
CO2-a bahitu eta balorizatzeko prozesuen ekarpena Energiaren Nazioarteko Erakundearen agertokietan
Klima-aldaketa da gaur egungo arazo handienetakoa gizartean. Hori dela eta, Energiaren Nazioarteko Agentziak (IEA) hainbat agertoki proposatu ditu, egungo politika eta joeren arabera, jarraitu beharreko gidalerroekin. Ildo horien artean, azkenaldian garrantzi handiagoa ematen zaie CO2-a bahitu, biltegiratu eta erabiltzeko prozesuei, bereziki azken horri. Hala ere, CO2-a bahitzeko prozesuak (airetik zuzeneko bahiketa, errekuntza aurrekoa, errekuntza ostekoa eta oxierrekuntza) instalatzen diren instalazioetako etapa garestiena dira oraindik. Horregatik, CO2-a biltegiratu ordez, berotegi-efektua eragiten duen gas hori erabiltzea proposatzen da, hartara, emisio gehigarririk gabeko karbono-zikloak sortzeko. Erabilera-prozesuen artean, prozesu biologikoak eta kimikoak bereizten dira. Lehengo kasuan, karbonoaren finkapen biologikoa egiten da mikroorganismoak erabiliz, CO2-a bioproduktu bihurtzeko. Prozesu kimikoetan, aldiz, CO2-a ezabatzeko eta beste produktu bat bihurtzeko erreakzioak gertarazten dira. Horien artean, honako hauek dira aipagarrienak: reforminga, hidrogenazioa, mineralizazioa, karboxilazioa eta bihurketa kimiko eta elektrokimikoa. Erabilera-prozesu horiek IEAren helburuak lortzen lagunduko lukete, hots, 2050ean karbono-emisio neutroak lortzea.
- 14 March 2024
- Published by EHU Press in EKAIA Euskal Herriko Unibertsitateko Zientzia eta Teknologia Aldizkaria
- No. 46,p. 371-388
Open AccessCO2-a bahitu eta balorizatzeko prozesuen ekarpena Energiaren Nazioarteko Erakundearen agertokietan
Klima-aldaketa da gaur egungo arazo handienetakoa gizartean. Hori dela eta, Energiaren Nazioarteko Agentziak (IEA) hainbat agertoki proposatu ditu, egungo politika eta joeren arabera, jarraitu beharreko gidalerroekin. Ildo horien artean, azkenaldian garrantzi handiagoa ematen zaie CO2-a bahitu, biltegiratu eta erabiltzeko prozesuei, bereziki azken horri. Hala ere, CO2-a bahitzeko prozesuak (airetik zuzeneko bahiketa, errekuntza aurrekoa, errekuntza ostekoa eta oxierrekuntza) instalatzen diren instalazioetako etapa garestiena dira oraindik. Horregatik, CO2-a biltegiratu ordez, berotegi-efektua eragiten duen gas hori erabiltzea proposatzen da, hartara, emisio gehigarririk gabeko karbono-zikloak sortzeko. Erabilera-prozesuen artean, prozesu biologikoak eta kimikoak bereizten dira. Lehengo kasuan, karbonoaren finkapen biologikoa egiten da mikroorganismoak erabiliz, CO2-a bioproduktu bihurtzeko. Prozesu kimikoetan, aldiz, CO2-a ezabatzeko eta beste produktu bat bihurtzeko erreakzioak gertarazten dira. Horien artean, honako hauek dira aipagarrienak: reforminga, hidrogenazioa, mineralizazioa, karboxilazioa eta bihurketa kimiko eta elektrokimikoa. Erabilera-prozesu horiek IEAren helburuak lortzen lagunduko lukete, hots, 2050ean karbono-emisio neutroak lortzea.
- Open Access
Setting up In2O3-ZrO2/SAPO-34 Catalyst for Improving Olefin Production via Hydrogenation of CO2/CO Mixtures
The adequate configuration and the effect of the reduction was studied for the In2O3-ZrO2/SAPO-34 catalyst with the aim of improving its performance (activity and selectivity in the pseudo-steady state) for the hydrogenation of CO, CO2 and CO2/CO (COx) mixtures into olefins. The experiments were carried out in a packed bed reactor at 400 °C; 30 bar; a H2/COx ratio of 3; CO2/COx ratios of 0, 0.5 and 1; a space time (referred to as In2O3-ZrO2 catalyst mass) of 3.35 gInZr h molC−1; and a time on stream up to 24 h. The mixture of individual catalyst particles, with an SAPO-34 to In2O3-ZrO2 mass ratio of 1/2, led to a better performance than hybrid catalysts prepared via pelletizing and better than the arrangement of individual catalysts in a dual bed. The deactivation of the catalyst using coke deposition and the remnant activity in the pseudo-steady state of the catalyst were dependent on the CO2 content in the feed since the synergy of the capabilities of the SAPO-34 catalyst to form coke and of the In2O3-ZrO2 catalyst to hydrogenate its precursors were affected. The partial reduction of the In2O3-ZrO2/SAPO-34 catalyst (corresponding to a superficial In0/In2O3 ratio of 0.04) improved its performance over the untreated and fully reduced catalyst in the hydrogenation of CO to olefins, but barely affected CO2/CO mixtures’ hydrogenation.
Open AccessSetting up In2O3-ZrO2/SAPO-34 Catalyst for Improving Olefin Production via Hydrogenation of CO2/CO Mixtures
The adequate configuration and the effect of the reduction was studied for the In2O3-ZrO2/SAPO-34 catalyst with the aim of improving its performance (activity and selectivity in the pseudo-steady state) for the hydrogenation of CO, CO2 and CO2/CO (COx) mixtures into olefins. The experiments were carried out in a packed bed reactor at 400 °C; 30 bar; a H2/COx ratio of 3; CO2/COx ratios of 0, 0.5 and 1; a space time (referred to as In2O3-ZrO2 catalyst mass) of 3.35 gInZr h molC−1; and a time on stream up to 24 h. The mixture of individual catalyst particles, with an SAPO-34 to In2O3-ZrO2 mass ratio of 1/2, led to a better performance than hybrid catalysts prepared via pelletizing and better than the arrangement of individual catalysts in a dual bed. The deactivation of the catalyst using coke deposition and the remnant activity in the pseudo-steady state of the catalyst were dependent on the CO2 content in the feed since the synergy of the capabilities of the SAPO-34 catalyst to form coke and of the In2O3-ZrO2 catalyst to hydrogenate its precursors were affected. The partial reduction of the In2O3-ZrO2/SAPO-34 catalyst (corresponding to a superficial In0/In2O3 ratio of 0.04) improved its performance over the untreated and fully reduced catalyst in the hydrogenation of CO to olefins, but barely affected CO2/CO mixtures’ hydrogenation.
- 10 May 2023
- Published by Udako Euskal Unibertsitatea
Mn2O3-ZnO katalizatzailea metanolaren sintesirako, CO2-tik abiatuta hidrokarburoak ekoizteko bitartekari gisa
Mn2O3-ZnO katalizatzailea metanolaren sintesirako, CO2-tik abiatuta hidrokarburoak ekoizteko bitartekari gisa produkzioaren informazio-fitxa
- 10 May 2023
- Published by Udako Euskal Unibertsitatea
Mn2O3-ZnO katalizatzailea metanolaren sintesirako, CO2-tik abiatuta hidrokarburoak ekoizteko bitartekari gisa
Mn2O3-ZnO katalizatzailea metanolaren sintesirako, CO2-tik abiatuta hidrokarburoak ekoizteko bitartekari gisa produkzioaren informazio-fitxa
- 10 May 2023
- Published by Udako Euskal Unibertsitatea
Zeoliten diskriminazioa olefinak ekoizteko CO2-aren hidrogenazioaren bitartez
Zeoliten diskriminazioa olefinak ekoizteko CO2-aren hidrogenazioaren bitartez produkzioaren informazio-fitxa
- 10 May 2023
- Published by Udako Euskal Unibertsitatea
Zeoliten diskriminazioa olefinak ekoizteko CO2-aren hidrogenazioaren bitartez
Zeoliten diskriminazioa olefinak ekoizteko CO2-aren hidrogenazioaren bitartez produkzioaren informazio-fitxa
- Open Access
- 14 July 2022
- Published by EHU Press in EKAIA Euskal Herriko Unibertsitateko Zientzia eta Teknologia Aldizkaria
- No. 43,p. 309-324
Hidrokarburo aromatikoen ekoizpena CO2-aren balorizazio zuzenaren bidez
Berotegi-efektua eragiten duten gasen emisioen etengabeko igoera gero eta garrantzi handiagoa hartzen ari da gizartean; izan ere, horiek dira klima-aldaketaren eragile nagusiak, bereziki, CO2-a. Industria kimikoa CO2 gehien isurtzen duen eremua da, eta industria horretako ekoizpen-prozesu nagusiak optimizatzea gaur egungo erronka bihurtu da. Besteak beste, CO2-aren isurpenak ahal den neurrian murriztuz, eta, horrez gain, CO2-a bahitzen eta balio erantsiko produktuen ekoizpenean lehengai modura erabiliz; adibidez, hidrokarburo aromatikoen ekoizpenean. Konposatu aromatikoen (bentzenoa, toluenoa eta xilenoa batik bat) eskaria etengabe igotzen ari da, eguneroko gero eta produktu gehiagoren sintesian erabiltzen baitira (plastikoak, pigmentuak edota detergenteak). CO2-aren hidrogenazioaren bidez hidrokarburo aromatikoen ekoizpena bi ibilbide nagusien bidez burutu daiteke: (i) Fischer-Tropsch sintesia eta (ii) oxigenatuak (metanola eta DME) bitartekari dituen sintesi-prozesua. Lan honetan bi prozesu horietan erabiltzen diren katalizatzaile nagusiak, erreakzio-baldintzak eta erreakzio-mekanismoak aztertu dira, bilaketa bibliografiko sakonaren bidez. Gainera, bi prozesuen arteko desberdintasunak eta bakoitzak dituen abantaila eta desabantailak aipatu dira.
- 14 July 2022
- Published by EHU Press in EKAIA Euskal Herriko Unibertsitateko Zientzia eta Teknologia Aldizkaria
- No. 43,p. 309-324
Open AccessHidrokarburo aromatikoen ekoizpena CO2-aren balorizazio zuzenaren bidez
Berotegi-efektua eragiten duten gasen emisioen etengabeko igoera gero eta garrantzi handiagoa hartzen ari da gizartean; izan ere, horiek dira klima-aldaketaren eragile nagusiak, bereziki, CO2-a. Industria kimikoa CO2 gehien isurtzen duen eremua da, eta industria horretako ekoizpen-prozesu nagusiak optimizatzea gaur egungo erronka bihurtu da. Besteak beste, CO2-aren isurpenak ahal den neurrian murriztuz, eta, horrez gain, CO2-a bahitzen eta balio erantsiko produktuen ekoizpenean lehengai modura erabiliz; adibidez, hidrokarburo aromatikoen ekoizpenean. Konposatu aromatikoen (bentzenoa, toluenoa eta xilenoa batik bat) eskaria etengabe igotzen ari da, eguneroko gero eta produktu gehiagoren sintesian erabiltzen baitira (plastikoak, pigmentuak edota detergenteak). CO2-aren hidrogenazioaren bidez hidrokarburo aromatikoen ekoizpena bi ibilbide nagusien bidez burutu daiteke: (i) Fischer-Tropsch sintesia eta (ii) oxigenatuak (metanola eta DME) bitartekari dituen sintesi-prozesua. Lan honetan bi prozesu horietan erabiltzen diren katalizatzaile nagusiak, erreakzio-baldintzak eta erreakzio-mekanismoak aztertu dira, bilaketa bibliografiko sakonaren bidez. Gainera, bi prozesuen arteko desberdintasunak eta bakoitzak dituen abantaila eta desabantailak aipatu dira.