Oya Nuran Emi̇rOğlu

AIM: The aim of this study was to evaluate the impact of a regular social activity program on the autonomy and life participation of nursing home residents. The aim of this study was to evaluate the impact of a regular social activity program on the autonomy and life participation of nursing home residents. METHODS: This quasi-experimental study was conducted between 04 May 2018 and 28 September 2018 in Afyonkarahisar. A single-group, pretest-posttest design to evaluate the effects of a 16-week regular social activity program on the autonomy and participation in life of 36 (15 female, 21 male) nursing home residents. Functional and Social Autonomy Measurement Scale and Life Engagement Scale were used to evaluate the effect of the program. RESULTS: There was a significant difference between the mean scores of the three scales (p < .005). This difference was especially observed in the activities of daily living score (p < .005). Moreover, there was a moderate positive correlation between the mean scores of functional and social autonomy. CONCLUSION:There was a significant difference between the mean scores of the three scales (p < .005). This difference was especially observed in the activities of daily living score (p < .005). Moreover, there was a moderate positive correlation between the mean scores of functional and social autonomy.Cite this article as: Küçük, A., & Nuran Emiroğlu, O. (2025). The effect of a social activity program on the autonomy and life engagement of nursing home residents: A one-group pretest-posttest. Florence Nightingale Journal of Nursing, 33, 0190, doi:10.5152/FNJN.2025.24190.

Understanding the self-efficacy, coping styles, and sense of community of native and refugee adolescent girls, who receive the same education, is essential for developing a more comprehensive understanding of adolescent development. This study compares the self-efficacy, coping, and sense of community of native and refugee adolescent girl students. This cross-sectional and correlational study was conducted with 384 native and refugee adolescent girl students in Turkey with an average of 16.05 years (SD = 1.34). Refugee adolescent girls were found to have higher levels of academic self-efficacy and sense of community than native adolescent girls. As the number of adolescents’ friends increased, their self-efficacy levels also increased. Native and refugee adolescent girls have similar needs, so effective and appropriate school-based programs with a more family-oriented approach that focuses on mothers should be implemented to develop adolescents’ self-efficacy, coping skills, and sense of community.

Amaç: Sera tarımında sebze yetiştiricilerinin pestisit kullanımına ilişkin görüşleri ile sağlık okuryazarlık durumu arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı-kesitsel olarak yapılan bu araştırmanın evrenini Adana İli Seyhan İlçesi bölgesinde yer alan 10 hektar ve üstü seralar oluşturmaktadır. Örneklem seçimine gidilmemiş olup evrene ulaşılması hedeflenmiştir. Araştırmayı kabul eden 335 sera işçisi ile araştırma tamamlanmıştır. Örneklem büyüklüğünün değerlendirilmesi için güç analizi yapılmış ve G*Power 3.0.10 programıyla çalışmanın gücü %99.5 olarak bulunmuştur. Verilerin toplanmasında bireylerlere tanıtıcı bilgi formu ve “Yetişkin Sağlık Okuryazarlığı Ölçeği (YSOÖ)” kullanılmıştır. Analizde; “Mann-Whitney U” test (Z-tablo değeri), “Kruskal-Wallis H” test (χ2-tablo değeri) yöntemi kullanılmıştır. Üç veya daha fazla gruplarda anlamlı fark çıkan değişkenlerin ikili karşılaştırmaları için Bonferroni düzeltmesi uygulanmıştır. Normal dağılıma sahip olmayan değişkenlerde “Spearman” korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan sera işçilerinin %57.3’ü kadın, %37.9’u 18-27 yaş aralığında %40.0’ının eğitim düzeyinin ilkokul, %65.6’inin günlük ortalama çalışma süresinin 9-12 saat olduğu, %61,8’nin düzenli sağlık kontrolü yaptırmadığı, %86.6’sının serada pestisit, %55.2’sinin pestisit temin ettiği yerin bayi olduğu, %68.3’nün pestisit etkilerindeki uyarıları okuduğu belirlenmiştir. Yetişkin Sağlık Okuryazarlık Ölçeği puan ortalamaları 12.86±4.25 olduğu sağlık okuryazarlık arttıkça düzenli sağlık kontrolü yaptırma, pestisit etiketlerini okuma ve okuduklarını uygulama oranının arttığı görülmüştür. Sonuçlar ve Öneriler: Bu araştırmada sera işçilerinin pestisit kullanımının yüksek olduğu (%86.6) görülmüştür. Ayrıca sağlık okuryazarlık düzeyi arttıkça pestisit kullanım davranışlarının pozitif yönde eğilim gösterdiği tespit edilmiştir. Sera çalışanlarına uygulanan eğitim programların etkinliğinin değerlendirildiği nitel araştırmalar, deneysel tasarımlı ileri çalışmalar yapılması ve birey ve aile odaklı eğitim programları önerilmektedir.

Aim: Social functions are required to be at an optimum level to maintain and develop an individual’s health at all ages. This study aimed to evaluate the validity and reliability of the Turkish version of the Social-Functional Autonomy Measurement System (Social-SMAF Scale) on elders. Material and Methods: This methodological study was conducted to evaluate the validity and reliability of the Social-SMAF scale. The research was conducted with 92 nursing home residents living in three nursing homes in Afyonkarahisar. Results: It was observed that the scale consisting of 6 items explained 70.186% of the total variance. It was found that the scale was collected under one dimension (factor), and its eigenvalue was 3.768. Sampling adequacy was checked for factor analysis to be applicable (Bartlett's Test=211.779; p<0.001 and KMO=0.770). The Cronbach Alpha coefficient for the internal consistency of the social autonomy scale was calculated as 0.80. In the confirmatory factor analysis of the scale, it was determined that it formed a suitable model that could be grouped under a single factor. Conclusion: The “Social-SMAF” scale was valid and reliable in evaluating the social independence of elderly individuals living in Turkish society.

Aim: This study aims to analyze the effect of motivational interviewing on the lifestyle, blood pressure, body mass index, selfefficacy perception, and medication adherence of hypertensive individuals.Material and Methods: This study was conducted with hypertensive individuals between the ages of 25 and 45 registered in seven Family Health Centers in Akşehir, Konya. Inclusion in the present study was voluntary, and 80 people who agreed to participate were randomized into two groups as experimental and control groups. However, the present study was completed with 75 participants. Both groups were administered the pre-test, then the experimental group was visited for a total of 5 times: four visits at three-week intervals and one visit after one month. In each visit, a 30 to 45 minute individual motivational interviewing was carried out. The study was completed by administering the last-test to both groups. The study was conducted between February 6 and June 24, 2014, and the data were analyzed using the SPSS 17.0 package.Results: Statistically significant differences were found between the pre-test and last-test scores of the experimental group in terms of Blood Pressure, Body Mass Index, the Medication Adherence SelfEfficacy Scale, and the General Self-Efficacy Scale.Conclusion: Motivational interviewing can be used in ensuring healthy nutrition and regulation of exercise level and blood pressure of hypertensive individuals, and in increasing their selfefficacy and treatment adherence.

This study was carried out as a descriptive study aiming to analyze the violence incidents towards health care workers. For this purpose in the period of 2012-2016 news about violence events published on the health care workers website (http://www.saglikcalisanisagligi.org/siddet) were analyzed. 597 articles were included in the study. Descriptive statistics were used in the analysis of the data and permission was taken from the website’s management to carry out the work. According to the results of this study violence incidents took place most frequently in the Marmara region (26%), at state hospitals (53.5%) and in emergency services (34.5%). It was determined in the study that doctors experienced violence more (62%), most frequent form of violence was verbal (48%), people using violence were mostly relatives of the patients, and the most frequent reasons shown for violence were loss of patient, lack of information, waiting in line for a long time, being unable to receive service, unruly behavior and arguments. Considering the information regarding the results of cases of violence in the news, no results were seen to be reflected in the press by 59.7% The aim of this study is to know the situations about causing violence and to reveal the importance of creating preventive strategies to eliminate these causes in medical institutions. In the light of these results, it has been revealed that the news of violence against health care workers were written carelessly, lacking details and they were structured in a hostile style.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, halk sağlığı hemşireliği dersi kapsamında ev ziyareti yapılan bireylerin uygulamaya ilişkin deneyimlerinin tanımlanmasıdır. Yöntem: Kalitatif olarak yapılan bu çalışmada kendilerine ev ziyareti yapılan 10 bireyle yarı yapılandırılmış değerlendirmeler gerçekleştirilmiştir. Araştırmacılar tarafından hazırlanan görüşme kılavuzu bireylerin ev ziyaretlerine ilişkin deneyimleri ile ilgili 6 sorudan oluşmaktadır. Görüşmeler bireylerin evlerinde yapılmış olup yaklaşık 35 dakika sürmüş ve ses kayıt cihazına kaydedilmiştir. Görüşmeler sırasında elde edilen tüm kayıtların çözümü yapılarak analiz edilmiştir. Katılımcıların cevapları her iki araştırmacı tarafından da ayrı ayrı ve tekrarlı okunarak kodlamalar yapılmış ve temalar oluşturulmuştur. Araştırma bulgularının geçerliğini güçlendirmek amacıyla, bulgular yorumlanırken katılımcıların ifadelerinden doğrudan alıntılar yapılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılanların dokuzu kadın biri erkektir. Kadınların yaş aralığı 45-92 olup, erkek katılımcı 68 yaşındadır. Katılımcıların altısı üniversite, ikisi lise, ikisi de ortaokul mezunudur. Görüşmelerden elde edilen veriler “İstekli kabul ve katılım”, “sosyal destek”, “psikolojik destek” ve “tıbbı destek” olmak üzere dört tema altında toplanmıştır. Sonuç: Çalışmaya katılan bireylerin ev ziyaretlerinin yapılması ve sürdürülmesi konusunda istekli oldukları görülmüştür. Ziyaretlerin bireylere psikolojik, sosyal ve tıbbı destek açısından fayda sağladığının vurgulandığı saptanmıştır. Bu sonuçların Türkiye’de ev ziyaretlerinin sadece ders uygulaması kapsamında kalmaması, mevcut sağlık sistemi içerisinde yürütülmesine ihtiyaç duyulduğunu göstermesi açısından önemli bilgi sağladığı görülmektedir.

Amaç: Bu çalışmada, Türkiye’de 2009–2016 yılları arasında “iş sağlığı hemşireliği” alanındayapılmış lisansüstü tezlerin bazı özellikleri yönünden incelenmesi amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Yüksek Öğretim Kurumu Ulusal Tez Merkezi veri tabanında “iş sağlığı, işçisağlığı ve hemşirelik” anahtar kelimeleri ayrı ayrı ve birlikte kullanılarak tarama yapılmıştır.Tez değerlendirme formu araştırmacılar tarafından oluşturulmuştur.Bulgular: Tarama sonucunda 15 teze ulaşılmış olup, tezlerin %86.7’si yüksek lisans tezidir.Bu tezlerin %53.8 oranda halk sağlığı hemşireliği anabilim dalında, çoğunlukla MarmaraÜniversitesinde (%23.0) ve 2009 (%30.7) yılında yapıldığı görülmüştür. Tezlerin %73.2’sitanımlayıcı çalışmadır. Tezlerde literatür doğrultusunda hazırlanan tanıtıcı bilgiler formu,ölçekler, anketler ve OMAHA Sınıflama Sistemi kullanılmıştır.Sonuç: Tezlerin büyük çoğunluğunun yüksek lisans tezi olduğu, tanımlayıcı araştırma türündeyapıldığı, yıllara göre iş sağlığı alanında yapılan tezlerde sayısal olarak azalma görüldüğü veçalışmaların çoğunun yayın haline dönüştürülmediği saptanmıştır.