Ayten Küçük

AIM: The aim of this study was to evaluate the impact of a regular social activity program on the autonomy and life participation of nursing home residents. The aim of this study was to evaluate the impact of a regular social activity program on the autonomy and life participation of nursing home residents. METHODS: This quasi-experimental study was conducted between 04 May 2018 and 28 September 2018 in Afyonkarahisar. A single-group, pretest-posttest design to evaluate the effects of a 16-week regular social activity program on the autonomy and participation in life of 36 (15 female, 21 male) nursing home residents. Functional and Social Autonomy Measurement Scale and Life Engagement Scale were used to evaluate the effect of the program. RESULTS: There was a significant difference between the mean scores of the three scales (p < .005). This difference was especially observed in the activities of daily living score (p < .005). Moreover, there was a moderate positive correlation between the mean scores of functional and social autonomy. CONCLUSION:There was a significant difference between the mean scores of the three scales (p < .005). This difference was especially observed in the activities of daily living score (p < .005). Moreover, there was a moderate positive correlation between the mean scores of functional and social autonomy.Cite this article as: Küçük, A., & Nuran Emiroğlu, O. (2025). The effect of a social activity program on the autonomy and life engagement of nursing home residents: A one-group pretest-posttest. Florence Nightingale Journal of Nursing, 33, 0190, doi:10.5152/FNJN.2025.24190.

Amaç: Bu çalışma, sağlık personeli olarak sağlık bakım sisteminde yer alacak öğrencilerin merhamet düzeyleri ve ilişkili olan faktörlerin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı kesitsel nitelikteki araştırma Haziran-Temmuz 2022 tarihleri arasında, Afyonkarahisar Sağlık Bilimleri Üniversitesinde 890 gönüllü öğrencinin katılımıyla yüz yüze anket yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak “Kişisel Bilgi Formu” ve "Merhamet Ölçeği" kullanılmıştır. Elde edilen niteliksel veriler için sayı ve (%), niceliksel veriler için ise aritmetik ortalama ± standart sapma, Mann Whitney-U testi, Kruskal Wallis-H testi ve ölçeğin alt boyutlarla ilişkisini değerlendirmek için Spearman’s korelasyon analizi yapılmıştır. Bulgular: Öğrencilerin, ölçek puan ortalaması 99,15±12,80 olup yüksek düzeyde bulunmuştur. Cinsiyet, medeni durum, gelir düzeyi, okudukları bölüm, bölümlerini isteyerek seçmeleri gibi değişkenler ile ölçek ve alt boyut puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur (p

Objective: It is aimed to evaluate the knowledge, attitudes and behaviors in health literacy and patient rights of health vocational school students who will be health personnel in the future. Materials and Methods: The descriptive study was conducted between 02-28 September 2020 with the participation of 202 volunteer students using the internet survey method. A 32-item questionnaire on individuals' descriptive information, health literacy and patient rights was used. Results: It was observed that 72.3% of the students did not read books regularly and they preferred health workers in the first place to obtain information about health. A difference was observed between those who have health literacy knowledge and understand the information about their health (p<0.005). A relationship was found between the importance they attach to their health and the fact that they find patient rights necessary (p<0.05). In addition, there was a difference between receiving patient rights training and applying to the patient rights unit (p<0.05). Conclusion: It was observed that the students did not have sufficient information about health literacy and did not receive the necessary education. Although they received training on patient rights, it was determined that their knowledge was not at the desired level. Amaç: Gelecekte sağlık personeli olacak sağlık meslek yüksekokulu öğrencilerinin sağlık okuryazarlığı ve hasta hakları konusundaki bilgi tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı tipteki araştırma, 02-28 Eylül 2020 tarihleri arasında, 202 gönüllü öğrencinin katılımıyla internet anketi yöntemiyle yapılmıştır. Bireylerin tanımlayıcı bilgileri, sağlık okuryazarlığı ve hasta hakları ile ilgili 32 maddelik bir anket kullanılmıştır. Bulgular: Öğrencilerin %72.3’ünün düzenli kitap okumadığı ve sağlıkla ilgili bilgi edinmek için birinci sırada sağlık çalışanlarını tercih ettikleri görülmüştür. Sağlık okuryazarlığı bilgisine sahip olanların sağlığıyla ilgili bilgileri anlama durumu arasında bir farklılık gözlenmiştir (p<0.005). Sağlığına verdiği önem ile hasta haklarını gerekli bulması arasında ilişki saptanmıştır (p<0.05). Ayrıca hasta hakları eğitimi almaları ile hasta hakları birimine başvuru yapılması arasında farklılık bulunmuştur(p<0.05). Sonuç: Öğrencilerin sağlık okuryazarlığı hakkında yeterli bilgilerinin olmadığı ve gerekli eğitimi almadıkları görülmüştür. Hasta hakları ile ilgili eğitim almalarına rağmen bilgilerinin istenen düzeyde olmadığı tespit edilmiştir.

Aim: Social functions are required to be at an optimum level to maintain and develop an individual’s health at all ages. This study aimed to evaluate the validity and reliability of the Turkish version of the Social-Functional Autonomy Measurement System (Social-SMAF Scale) on elders. Material and Methods: This methodological study was conducted to evaluate the validity and reliability of the Social-SMAF scale. The research was conducted with 92 nursing home residents living in three nursing homes in Afyonkarahisar. Results: It was observed that the scale consisting of 6 items explained 70.186% of the total variance. It was found that the scale was collected under one dimension (factor), and its eigenvalue was 3.768. Sampling adequacy was checked for factor analysis to be applicable (Bartlett's Test=211.779; p<0.001 and KMO=0.770). The Cronbach Alpha coefficient for the internal consistency of the social autonomy scale was calculated as 0.80. In the confirmatory factor analysis of the scale, it was determined that it formed a suitable model that could be grouped under a single factor. Conclusion: The “Social-SMAF” scale was valid and reliable in evaluating the social independence of elderly individuals living in Turkish society.