Beyza Nur Dükar
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Beyza Nur Dükar has a total of 13 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
Anadolu Üniversitesi
1 shared publicationBülent Toğram
İzmir Bakırçay University, İzmir, Türkiye
1 shared publication- Elif Meryem Ünsal
Department of Speech and Language Therapy, Faculty of Health Sciences, İzmir Bakırçay University, Menemen, İzmir, Turkey
1 shared publication - Elçin Tadıhan Özkan
Anadolu Üniversitesi
1 shared publication - Eren Balo
Faculty of Health Sciences, Department of Speech and Language Therapy, Anadolu University, Eskişehir, Türkiye
1 shared publication İlknur Mavi̇ş
Anadolu Üniversitesi
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 22 September 2026
- Published by Springer Nature in BMC Medical Education
Balancing promise and risk: artificial intelligence use, knowledge, and perceptions among speech and language therapists in Türkiye
- 22 September 2026
- Published by Springer Nature in BMC Medical Education
Open AccessBalancing promise and risk: artificial intelligence use, knowledge, and perceptions among speech and language therapists in Türkiye
- 8 January 2026
- Published by American Speech Language Hearing Association in Journal of Speech, Language, and Hearing Research
- Vol. 69 (1) , 59-78
Adaptation of Parents and Children Together Intervention Program Into Turkish and Investigation of Its Effectiveness
Purpose: This study adapted the Parents and Children Together (PACT) intervention program into Turkish and evaluated its effectiveness in children with moderate-to-severe speech sound disorders (SSD). Method: Fourteen children, aged 60–72 months, participated in the study, with seven in the experimental group and seven in the control group. The experimental group received the PACT intervention program weekly for 10 weeks, whereas the control group received no intervention. Following the intervention, a 10-week follow-up period was conducted to collect additional data. Phonetic and phonological progress was assessed using the pronunciation subtest, percentage of consonants correct (PCC), error types, the Auditory Discrimination subtest (IAT), and the Test of Early Literacy–Phonological Awareness (TEL-PA); the Intelligibility in Context Scale: Turkish (ICS:Turkish) and the Focus on the Outcomes of Communication Under Six-34: Turkish Version (FOCUS 34-TR) scale were used to evaluate the impact of the disorder on daily communication abilities. Results: No significant difference was found between the Articulation subtest (SET; p = .18), typical error ( p = .051), atypical error ( p = .35), IAT ( p = .18), and TEL-PA ( p = .73) pretest and posttest scores in the control group with the exception of PCC ( p = .02) and total error ( p = .04). However, significant differences were observed in the experimental group's SET ( p = .01), PCC ( p = .00), typical error ( p = .00), atypical error ( p = .01), IAT ( p = .01), TEL-PA ( p = .00), and ICS:Turkish ( p = .00) pretest, posttest, and follow-up scores across all subtests, except for the FOCUS 34-TR ( p = .07). Conclusions: Our research shows that the PACT intervention program effectively enhances phonetic and phonological development as well as phonological awareness in children with SSD. Parent involvement plays a crucial role in increasing the intensity of phonological intervention and promoting the application of skills in everyday communication contexts.
- 8 January 2026
- Published by American Speech Language Hearing Association in Journal of Speech, Language, and Hearing Research
- Vol. 69 (1) , 59-78
Adaptation of Parents and Children Together Intervention Program Into Turkish and Investigation of Its Effectiveness
Purpose: This study adapted the Parents and Children Together (PACT) intervention program into Turkish and evaluated its effectiveness in children with moderate-to-severe speech sound disorders (SSD). Method: Fourteen children, aged 60–72 months, participated in the study, with seven in the experimental group and seven in the control group. The experimental group received the PACT intervention program weekly for 10 weeks, whereas the control group received no intervention. Following the intervention, a 10-week follow-up period was conducted to collect additional data. Phonetic and phonological progress was assessed using the pronunciation subtest, percentage of consonants correct (PCC), error types, the Auditory Discrimination subtest (IAT), and the Test of Early Literacy–Phonological Awareness (TEL-PA); the Intelligibility in Context Scale: Turkish (ICS:Turkish) and the Focus on the Outcomes of Communication Under Six-34: Turkish Version (FOCUS 34-TR) scale were used to evaluate the impact of the disorder on daily communication abilities. Results: No significant difference was found between the Articulation subtest (SET; p = .18), typical error ( p = .051), atypical error ( p = .35), IAT ( p = .18), and TEL-PA ( p = .73) pretest and posttest scores in the control group with the exception of PCC ( p = .02) and total error ( p = .04). However, significant differences were observed in the experimental group's SET ( p = .01), PCC ( p = .00), typical error ( p = .00), atypical error ( p = .01), IAT ( p = .01), TEL-PA ( p = .00), and ICS:Turkish ( p = .00) pretest, posttest, and follow-up scores across all subtests, except for the FOCUS 34-TR ( p = .07). Conclusions: Our research shows that the PACT intervention program effectively enhances phonetic and phonological development as well as phonological awareness in children with SSD. Parent involvement plays a crucial role in increasing the intensity of phonological intervention and promoting the application of skills in everyday communication contexts.
- Open Access
- 30 April 2023
- Published by Dil ve Konuşma Terapistleri Derneği in Dil Konuşma ve Yutma Araştırmaları Dergisi
- Vol. 6 (1) , 1-29
Dil ve Konuşma Terapisti Adaylarının ve Danışanların Tele-Terapi Hizmetine Yönelik Görüş ve Memnuniyetlerinin İncelenmesi: Anadolu Üniversitesi Örneklemi
Amaç: Bu araştırmanın amacı, Anadolu Üniversitesi, Dil ve Konuşma Terapisi Bölümü son sınıf öğrencilerinin (DKT) klinik uygulama dersleri kapsamında sundukları tele-terapi hizmetine ve tele-terapilerden hizmeti alan danışanların da aldıkları uygulamaya yönelik görüş ve memnuniyetlerinin belirlenmesidir. Yöntem: Araştırmaya gelişimsel dil bozuklukları, konuşma sesi bozuklukları, akıcılık bozuklukları ve ses bozukluklarına yönelik tele-terapi hizmeti sağlayan 21-48 yaş aralığındaki 68 DKT adayı ve tele-terapi hizmeti alan 5-54 yaş aralığındaki 65 danışanların kendisi veya danışan yakını katılmıştır. Katılımcıların demografik bilgilerine ve tele-terapi hizmetlerine ilişkin görüşlerine yönelik veriler çevrimiçi anket formları aracılığıyla toplanmıştır. Bulgular: DKT adaylarının %75’inin ve danışanların %95.4’ünün tele-terapi hizmetinden memnun kaldıklarını, danışanların %89.2’sinin tele-terapiyi başka kişilere tavsiye edeceklerini ve %78.5’inin ise tekrar tele-terapi alabileceklerini bildirdikleri görülmüştür. DKT adaylarının %64.7’sinin ve danışanların %72.3’ünün tele-terapide kullanılan materyalleri yeterli buldukları, DKT adaylarının ve danışanların birbirlerine ilişkin görüşlerinin ise olumlu yönde olduğu belirlenmiştir. Ki-kare analizi sonucunda, tele-terapide danışan yaşının önemli olduğuna, tele-terapide yapılan değerlendirmenin tanılama ve terapi programı hazırlamada yeterli olduğuna, çevrimiçi ortamdaki terapilerin yeterli olduğuna, teknoloji kullanma konusunda zorluk yaşanmadığına ve danışanların yüz yüze terapiden daha çok fayda sağlayacağına ilişkin maddelerde DKT adayları ve danışanların farklı görüşte oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Bu bağlamda, DKT adaylarının belirtilen konularda danışanlara oranla daha çok olumsuz tutum içerisinde oldukları belirlenmiştir. Sonuç: DKT adaylarının ve danışanların tele-terapi hizmetinden memnun kaldıkları görülmüştür. Özellikle pandemi döneminde; tele-terapi hizmetinin sağlık açısından güvenli oluşu, zaman tasarrufu, terapiye erişim kolaylığı sağlaması açısından öne çıktığı ancak teknolojik aksaklıklar, materyal hazırlama süresinin uzunluğu, danışanla temasın olmaması ve çocuk danışanları ekran başında tutmakta zorlanma gibi konularda sorunlara neden olabildiği tespit edilmiştir. Olumsuz durumlar bildirilmiş olmasına rağmen pandemi gibi yüz yüze terapiyi imkânsız kılabilecek koşullarda hem DKT adaylarının hem de danışanların tele-terapi hizmetlerine yönelik görüşlerinin olumlu olduğunu söylemek mümkündür. Ayrıca, mevcut araştırma bulgularından yola çıkarak tele-terapinin pandemi sonrasında da DKT hizmetlerinde önemli bir yere sahip olacağı ve ilerleyen zamanlarda yaygınlaşabileceği düşünülmektedir.
- 30 April 2023
- Published by Dil ve Konuşma Terapistleri Derneği in Dil Konuşma ve Yutma Araştırmaları Dergisi
- Vol. 6 (1) , 1-29
Open AccessDil ve Konuşma Terapisti Adaylarının ve Danışanların Tele-Terapi Hizmetine Yönelik Görüş ve Memnuniyetlerinin İncelenmesi: Anadolu Üniversitesi Örneklemi
Amaç: Bu araştırmanın amacı, Anadolu Üniversitesi, Dil ve Konuşma Terapisi Bölümü son sınıf öğrencilerinin (DKT) klinik uygulama dersleri kapsamında sundukları tele-terapi hizmetine ve tele-terapilerden hizmeti alan danışanların da aldıkları uygulamaya yönelik görüş ve memnuniyetlerinin belirlenmesidir. Yöntem: Araştırmaya gelişimsel dil bozuklukları, konuşma sesi bozuklukları, akıcılık bozuklukları ve ses bozukluklarına yönelik tele-terapi hizmeti sağlayan 21-48 yaş aralığındaki 68 DKT adayı ve tele-terapi hizmeti alan 5-54 yaş aralığındaki 65 danışanların kendisi veya danışan yakını katılmıştır. Katılımcıların demografik bilgilerine ve tele-terapi hizmetlerine ilişkin görüşlerine yönelik veriler çevrimiçi anket formları aracılığıyla toplanmıştır. Bulgular: DKT adaylarının %75’inin ve danışanların %95.4’ünün tele-terapi hizmetinden memnun kaldıklarını, danışanların %89.2’sinin tele-terapiyi başka kişilere tavsiye edeceklerini ve %78.5’inin ise tekrar tele-terapi alabileceklerini bildirdikleri görülmüştür. DKT adaylarının %64.7’sinin ve danışanların %72.3’ünün tele-terapide kullanılan materyalleri yeterli buldukları, DKT adaylarının ve danışanların birbirlerine ilişkin görüşlerinin ise olumlu yönde olduğu belirlenmiştir. Ki-kare analizi sonucunda, tele-terapide danışan yaşının önemli olduğuna, tele-terapide yapılan değerlendirmenin tanılama ve terapi programı hazırlamada yeterli olduğuna, çevrimiçi ortamdaki terapilerin yeterli olduğuna, teknoloji kullanma konusunda zorluk yaşanmadığına ve danışanların yüz yüze terapiden daha çok fayda sağlayacağına ilişkin maddelerde DKT adayları ve danışanların farklı görüşte oldukları sonucuna ulaşılmıştır. Bu bağlamda, DKT adaylarının belirtilen konularda danışanlara oranla daha çok olumsuz tutum içerisinde oldukları belirlenmiştir. Sonuç: DKT adaylarının ve danışanların tele-terapi hizmetinden memnun kaldıkları görülmüştür. Özellikle pandemi döneminde; tele-terapi hizmetinin sağlık açısından güvenli oluşu, zaman tasarrufu, terapiye erişim kolaylığı sağlaması açısından öne çıktığı ancak teknolojik aksaklıklar, materyal hazırlama süresinin uzunluğu, danışanla temasın olmaması ve çocuk danışanları ekran başında tutmakta zorlanma gibi konularda sorunlara neden olabildiği tespit edilmiştir. Olumsuz durumlar bildirilmiş olmasına rağmen pandemi gibi yüz yüze terapiyi imkânsız kılabilecek koşullarda hem DKT adaylarının hem de danışanların tele-terapi hizmetlerine yönelik görüşlerinin olumlu olduğunu söylemek mümkündür. Ayrıca, mevcut araştırma bulgularından yola çıkarak tele-terapinin pandemi sonrasında da DKT hizmetlerinde önemli bir yere sahip olacağı ve ilerleyen zamanlarda yaygınlaşabileceği düşünülmektedir.