Ahmet Alkal
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Ahmet Alkal has a total of 3 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Sabahattin Çam
Çukurova Üniversitesi, Eğitim Fakültesi
2 shared publications - Mehmet Şirin Akça
Milli Eğitim Bakanlığı, İl Milli Eğitim Müdürlüğü, Mardin, Türkiye
1 shared publication - Ozan Korkmaz
Faculty of Education, Karamanoğlu Mehmetbey University, Karaman, Türkiye
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 13 February 2026
- Published by Journal of Biological Methods in Health Psychology Research
- Vol. 14 (1) , e81240043
Prevalence of Fear of COVID-19 and Its Impact on Mental Health in Post-Pandemic Turkey: A Cross-Sectional Study
Background COVID-19 has significantly affected mental health worldwide. However, limited evidence exists regarding the prevalence of COVID-19 fear and its psychological impact in post-pandemic Turkey. Objective This research examines the prevalence of fear of COVID-19 in Turkey during the post-pandemic phase and explores its potential impact on various aspects of mental health. Methods In this study, 768 participants (60.3% female) completed online questionnaires assessing fear of COVID-19, depression, anxiety, stress, life satisfaction, and mental well-being. Results A high level of fear of COVID-19 was identified in 56.2% of participants. Logistic regression analyses revealed that being female, middle-aged, having a low perceived socioeconomic status, and a prior COVID-19 diagnosis significantly increased the likelihood of experiencing high levels of fear of COVID-19. However, losing someone due to COVID-19 was not significantly associated with fear levels. High levels of fear of COVID-19 were significantly associated with increased likelihood of depression and anxiety. A one-unit increase in fear of COVID-19 was associated with 2.60-fold higher odds of mild depression and 3.87-fold higher odds of moderate depression. Similarly, the odds of experiencing mild anxiety and moderate anxiety increased by 4.05 and 6.45 times, respectively. No significant associations were found between fear of COVID-19 and life satisfaction or mental well-being. Conclusion This study demonstrates that, in the post-pandemic period, the psychological legacy of the outbreak continues to influence individuals’ emotional states. These findings emphasize the importance of COVID-19-related psychological support services for high-risk groups to mitigate the enduring mental health impacts of the pandemic.
- 13 February 2026
- Published by Journal of Biological Methods in Health Psychology Research
- Vol. 14 (1) , e81240043
Open AccessPrevalence of Fear of COVID-19 and Its Impact on Mental Health in Post-Pandemic Turkey: A Cross-Sectional Study
Background COVID-19 has significantly affected mental health worldwide. However, limited evidence exists regarding the prevalence of COVID-19 fear and its psychological impact in post-pandemic Turkey. Objective This research examines the prevalence of fear of COVID-19 in Turkey during the post-pandemic phase and explores its potential impact on various aspects of mental health. Methods In this study, 768 participants (60.3% female) completed online questionnaires assessing fear of COVID-19, depression, anxiety, stress, life satisfaction, and mental well-being. Results A high level of fear of COVID-19 was identified in 56.2% of participants. Logistic regression analyses revealed that being female, middle-aged, having a low perceived socioeconomic status, and a prior COVID-19 diagnosis significantly increased the likelihood of experiencing high levels of fear of COVID-19. However, losing someone due to COVID-19 was not significantly associated with fear levels. High levels of fear of COVID-19 were significantly associated with increased likelihood of depression and anxiety. A one-unit increase in fear of COVID-19 was associated with 2.60-fold higher odds of mild depression and 3.87-fold higher odds of moderate depression. Similarly, the odds of experiencing mild anxiety and moderate anxiety increased by 4.05 and 6.45 times, respectively. No significant associations were found between fear of COVID-19 and life satisfaction or mental well-being. Conclusion This study demonstrates that, in the post-pandemic period, the psychological legacy of the outbreak continues to influence individuals’ emotional states. These findings emphasize the importance of COVID-19-related psychological support services for high-risk groups to mitigate the enduring mental health impacts of the pandemic.
- Open Access
- 29 October 2025
- Published by Bingol Universitesi in Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- No. 30,p. 280-296
ÇOK BİLEŞENLİ POZİTİF PSİKOLOJİ PSİKO-EĞİTİM PROGRAMININ ERGENLERİN DİJİTAL BAĞIMLILIK DÜZEYLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ
Ergenlerde dijital teknolojik araçların ve ilişkili uygulamaların giderek artan kullanımı ve buna bağlı ruh sağlığı sorunları, ergenlerin dijital risklerden korunması ve sağlıklı gelişimlerinin desteklenmesi için kanıta dayalı müdahale programlarına ihtiyaç olduğunu göstermektedir. Bu nedenle bu çalışma, Çok Bileşenli Pozitif Psikoloji Psiko-Eğitim Programı’nın (ÇBPP-PEP) ergenlerin dijital bağımlılık düzeyleri üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, ön test-son test kontrol gruplu deneysel desende yürütülmüştür. Çalışma grubu bir devlet lisesinde öğrenim gören 24 ergenden oluşmaktadır (deney grubu=12, kontrol grubu=12; YaşRanj=14-17, YaşOrtalama=15.25, YaşSs=1.03). Deney grubundaki ergenlere karakter güçleri ve erdemler, pozitif duygular, öz-anlayış ve pozitif ilişkiler bileşenlerinden oluşan beş oturumluk ÇBPP-PEP uygulanmıştır. Kontrol grubundaki ergenlere ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Araştırma verileri müdahale öncesi ve sonrası olmak üzere iki ölçümde Dijital Bağımlılık Ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular, ÇBPP-PEP’nin deney grubundaki ergenlerin, kontrol grubundaki ergenlere kıyasla dijital bağımlılık ölçeğinin oyun bağımlılığı, sosyal medya bağımlılığı ve günlük hayata olumsuz etkisi alt boyut ve toplam son test puanlarını anlamlı düzeyde azalttığını göstermiştir. Bu sonuçlar, ÇBPP-PEP’nin ergenlerin dijital bağımlık düzeylerini azaltmada etkili bir müdahale yaklaşımı olabileceğini göstermektedir. Bu bağlamda, ruh sağlığı profesyonellerinin ergenlerin dijital bağımlılık düzeylerini azaltmak amacıyla pozitif psikoloji ilkelerine dayalı çok bileşenli psiko-eğitim programları geliştirmeleri ve uygulamaları önerilmektedir.
- 29 October 2025
- Published by Bingol Universitesi in Bingöl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- No. 30,p. 280-296
Open AccessÇOK BİLEŞENLİ POZİTİF PSİKOLOJİ PSİKO-EĞİTİM PROGRAMININ ERGENLERİN DİJİTAL BAĞIMLILIK DÜZEYLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ
Ergenlerde dijital teknolojik araçların ve ilişkili uygulamaların giderek artan kullanımı ve buna bağlı ruh sağlığı sorunları, ergenlerin dijital risklerden korunması ve sağlıklı gelişimlerinin desteklenmesi için kanıta dayalı müdahale programlarına ihtiyaç olduğunu göstermektedir. Bu nedenle bu çalışma, Çok Bileşenli Pozitif Psikoloji Psiko-Eğitim Programı’nın (ÇBPP-PEP) ergenlerin dijital bağımlılık düzeyleri üzerindeki etkisini incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma, ön test-son test kontrol gruplu deneysel desende yürütülmüştür. Çalışma grubu bir devlet lisesinde öğrenim gören 24 ergenden oluşmaktadır (deney grubu=12, kontrol grubu=12; YaşRanj=14-17, YaşOrtalama=15.25, YaşSs=1.03). Deney grubundaki ergenlere karakter güçleri ve erdemler, pozitif duygular, öz-anlayış ve pozitif ilişkiler bileşenlerinden oluşan beş oturumluk ÇBPP-PEP uygulanmıştır. Kontrol grubundaki ergenlere ise herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Araştırma verileri müdahale öncesi ve sonrası olmak üzere iki ölçümde Dijital Bağımlılık Ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular, ÇBPP-PEP’nin deney grubundaki ergenlerin, kontrol grubundaki ergenlere kıyasla dijital bağımlılık ölçeğinin oyun bağımlılığı, sosyal medya bağımlılığı ve günlük hayata olumsuz etkisi alt boyut ve toplam son test puanlarını anlamlı düzeyde azalttığını göstermiştir. Bu sonuçlar, ÇBPP-PEP’nin ergenlerin dijital bağımlık düzeylerini azaltmada etkili bir müdahale yaklaşımı olabileceğini göstermektedir. Bu bağlamda, ruh sağlığı profesyonellerinin ergenlerin dijital bağımlılık düzeylerini azaltmak amacıyla pozitif psikoloji ilkelerine dayalı çok bileşenli psiko-eğitim programları geliştirmeleri ve uygulamaları önerilmektedir.
- Top Cited PapersOpen Access
- 14 October 2025
- Published by Springer Nature in BMC Psychology
- Vol. 13 (1) , 1-11
Relationships among resilience, career adaptability and career decision self-efficacy in university students: a two-wave longitudinal mediation study
Resilience, career decision self-efficacy, and career adaptability are university students’ important personal resources in coping with the challenges they face in the career development process. No longitudinal studies have examined the relationships and possible mediating mechanisms between these resources. Therefore, based on career construction theory, the current study aims to explore the longitudinal relationships between resilience, career decision self-efficacy, and career adaptability and to examine if career decision self-efficacy has a mediating role in the relationship between resilience and career adaptability. The participants of the study consisted of 376 (239 female, 137 male; MAge=20.87, SDAge =1.83) university students who responded to the online survey in both times (T1 and T2). Data were collected through self-report questionnaires and analyzed using a cross-lagged panel model. The findings of the study showed that while resilience at T1 significantly predicted career decision self-efficacy at T2, career decision self-efficacy at T1 significantly predicted career adaptability at T2 in university students. The results of the cross-lagged panel model also showed that career decision self-efficacy played an important mediating role in the longitudinal relationship between resilience and career adaptability. This longitudinal study is believed to advance research based on career construction theory by contributing to a better understanding of the longitudinal relationship between resilience and career adaptability through mediating mechanisms. The study also emphasizes the importance of strengthening university students’ personal resources in their career development process. The findings of the study indicate important implications for both theoretical and career counseling practices.
- 14 October 2025
- Published by Springer Nature in BMC Psychology
- Vol. 13 (1) , 1-11
Top Cited PapersOpen AccessRelationships among resilience, career adaptability and career decision self-efficacy in university students: a two-wave longitudinal mediation study
Resilience, career decision self-efficacy, and career adaptability are university students’ important personal resources in coping with the challenges they face in the career development process. No longitudinal studies have examined the relationships and possible mediating mechanisms between these resources. Therefore, based on career construction theory, the current study aims to explore the longitudinal relationships between resilience, career decision self-efficacy, and career adaptability and to examine if career decision self-efficacy has a mediating role in the relationship between resilience and career adaptability. The participants of the study consisted of 376 (239 female, 137 male; MAge=20.87, SDAge =1.83) university students who responded to the online survey in both times (T1 and T2). Data were collected through self-report questionnaires and analyzed using a cross-lagged panel model. The findings of the study showed that while resilience at T1 significantly predicted career decision self-efficacy at T2, career decision self-efficacy at T1 significantly predicted career adaptability at T2 in university students. The results of the cross-lagged panel model also showed that career decision self-efficacy played an important mediating role in the longitudinal relationship between resilience and career adaptability. This longitudinal study is believed to advance research based on career construction theory by contributing to a better understanding of the longitudinal relationship between resilience and career adaptability through mediating mechanisms. The study also emphasizes the importance of strengthening university students’ personal resources in their career development process. The findings of the study indicate important implications for both theoretical and career counseling practices.
- Open Access
- 26 September 2025
- Published by Springer Nature in Health and Quality of Life Outcomes
- Vol. 23 (1) , 1-15
The role of psychological flexibility and emotion regulation in the relationship between smartphone addiction and psychological wellbeing in adolescents: three-wave longitudinal serial mediation study
When the increasing prevalence of Smartphone Addiction (SA) and its potential negative effects on mental health among adolescents are taken into consideration, an in-depth investigation of the relationship between SA and Psychological Well-being (PW) is of critical importance. Therefore, using a three-wave longitudinal research design, this study aimed to examine the serial mediation role of Psychological Flexibility (PF) and Emotion Regulation (ER) in the relationship between SA and PW. To our knowledge, this is the first study to examine SA, PF, ER, and PW relationships and mediating mechanisms in an adolescent sample using a longitudinal design. The study included 448 adolescents (49.8% female and 50.2% male; Rangeage = 15–19, Mage = 16.76, SDage = 1.12) who responded to the questionnaires in three waves. Participating adolescents responded to a 50-item questionnaire consisting of the Smartphone Addiction Scale-Short Version (SAS-SV), the Five-Dimensional Well-Being Scale for Adolescents (EPOCH), the Multidimensional Psychological Flexibility Inventory Short Form (MPFI-SF), and the Regulation of Emotions Questionnaire (REQ). The questionnaires were filled in using pen and paper in a classroom environment under the supervision of the teacher and the researcher. Compared to those who used their smartphones for 0–2 h and 2–4 h, adolescents who reported to use their smartphones for more than four hours daily were found to have higher SA scores and lower PW, ER, and PF scores across all three time points (T1, T2, and T3). The findings indicated that SA at T1 negatively predicted PW at T3 (β = -0.34, p < .001), PF at T2 (β = -0.39, p < .001), and ER at T2 (β = -0.23, p < .001). On the other hand, PF at T2 positively predicted ER at T2 (β = 0.17, p < .001) and PW at T3 (β = 0.40, p < .001), and ER at T2 positively predicted PW at T3 (β = 0.73, p < .001). Besides, PF at T2 (β = -0.15, SE = 0.03, 95% CI = [-0.2036, -0.1053]) and ER at T2 (β = -0.17, SE = 0.03, 95% CI = [-0.2288, -0.1054]) were found to fully mediate the longitudinal relationship between SA at T1 and PW at T3. The longitudinal serial mediation model accounted for 32% of the variance in PW (R2 = .32). This study shows that SA leads to a decrease in adolescents' PF skills and their capacity to effectively manage their emotional reactions over time, which in turn leads to lower PW levels. The findings emphasize the potential of interventions to improve PF and ER skills in alleviating SA-related mental health problems in adolescents. The findings also suggest that both strengthening PF and ER skills separately and addressing them simultaneously could significantly increase the effectiveness of treatment approaches.
- 26 September 2025
- Published by Springer Nature in Health and Quality of Life Outcomes
- Vol. 23 (1) , 1-15
Open AccessThe role of psychological flexibility and emotion regulation in the relationship between smartphone addiction and psychological wellbeing in adolescents: three-wave longitudinal serial mediation study
When the increasing prevalence of Smartphone Addiction (SA) and its potential negative effects on mental health among adolescents are taken into consideration, an in-depth investigation of the relationship between SA and Psychological Well-being (PW) is of critical importance. Therefore, using a three-wave longitudinal research design, this study aimed to examine the serial mediation role of Psychological Flexibility (PF) and Emotion Regulation (ER) in the relationship between SA and PW. To our knowledge, this is the first study to examine SA, PF, ER, and PW relationships and mediating mechanisms in an adolescent sample using a longitudinal design. The study included 448 adolescents (49.8% female and 50.2% male; Rangeage = 15–19, Mage = 16.76, SDage = 1.12) who responded to the questionnaires in three waves. Participating adolescents responded to a 50-item questionnaire consisting of the Smartphone Addiction Scale-Short Version (SAS-SV), the Five-Dimensional Well-Being Scale for Adolescents (EPOCH), the Multidimensional Psychological Flexibility Inventory Short Form (MPFI-SF), and the Regulation of Emotions Questionnaire (REQ). The questionnaires were filled in using pen and paper in a classroom environment under the supervision of the teacher and the researcher. Compared to those who used their smartphones for 0–2 h and 2–4 h, adolescents who reported to use their smartphones for more than four hours daily were found to have higher SA scores and lower PW, ER, and PF scores across all three time points (T1, T2, and T3). The findings indicated that SA at T1 negatively predicted PW at T3 (β = -0.34, p < .001), PF at T2 (β = -0.39, p < .001), and ER at T2 (β = -0.23, p < .001). On the other hand, PF at T2 positively predicted ER at T2 (β = 0.17, p < .001) and PW at T3 (β = 0.40, p < .001), and ER at T2 positively predicted PW at T3 (β = 0.73, p < .001). Besides, PF at T2 (β = -0.15, SE = 0.03, 95% CI = [-0.2036, -0.1053]) and ER at T2 (β = -0.17, SE = 0.03, 95% CI = [-0.2288, -0.1054]) were found to fully mediate the longitudinal relationship between SA at T1 and PW at T3. The longitudinal serial mediation model accounted for 32% of the variance in PW (R2 = .32). This study shows that SA leads to a decrease in adolescents' PF skills and their capacity to effectively manage their emotional reactions over time, which in turn leads to lower PW levels. The findings emphasize the potential of interventions to improve PF and ER skills in alleviating SA-related mental health problems in adolescents. The findings also suggest that both strengthening PF and ER skills separately and addressing them simultaneously could significantly increase the effectiveness of treatment approaches.
- Open Access
- 1 January 2025
- Published by The Journal of Turkish Educational Sciences, Gazi University in Türk Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 23 (2) , 1213-1236
Olumsuz Çocukluk Deneyimleri ile Psikolojik Esneklik Arasındaki İlişkide Öz-Anlayışın Düzenleyici Rolü
Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinde olumsuz çocukluk deneyimleri ile psikolojik esneklik arasındaki ilişkide öz-anlayışın düzenleyici rolünü incelemektir. Çalışmanın örneklemi, Türkiye’nin Doğu Anadolu Bölgesi’ndeki bir devlet üniversitesinde öğrenim gören ve kolay örnekleme yöntemi ile belirlenen 743 (347 kadın ve 396 erkek) üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Öğrenciler çevrim içi bir anket aracılığı ile Çocukluk Çağı Olumsuz Yaşantılar Ölçeği, Öz Şefkat Ölçeği Kısa Formu ve Çok Boyutlu Psikolojik Esneklik Envanteri Kısa Formu’nu yanıtlamıştır. Bulgular, olumsuz çocukluk deneyimleri ile psikolojik esneklik arasındaki ilişkide öz-anlayışın düzenleyici rolü olduğunu göstermiştir. Öz-anlayış düzeyi yüksek olan üniversite öğrencilerinde olumsuz çocukluk deneyimlerinin psikolojik esneklik üzerindeki olumsuz etkisinin, öz-anlayış düzeyi düşük ve orta olan öğrencilere göre daha düşük olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, üniversite öğrencilerinin yaklaşık yarısının en az bir olumsuz çocukluk deneyimi yaşadığı ve bu deneyimler arasında özellikle aile içi şiddet, duygusal ihmal ve duygusal istismarın oldukça yaygın olduğu görülmüştür. Sonuçlar, olumsuz çocukluk deneyimlerinin neden olduğu psikolojik zorluklarla başa çıkmada, öz-anlayışın koruyucu bir faktör olarak işlev gördüğünü ve öz-anlayışı geliştirmenin ruh sağlığı üzerindeki potansiyel önemini göstermektedir. Bu bağlamda, üniversitelerin ruh sağlığı merkezlerinde öz-anlayış temelli müdahalelere daha fazla yer verilmesi önerilmektedir.
- 1 January 2025
- Published by The Journal of Turkish Educational Sciences, Gazi University in Türk Eğitim Bilimleri Dergisi
- Vol. 23 (2) , 1213-1236
Open AccessOlumsuz Çocukluk Deneyimleri ile Psikolojik Esneklik Arasındaki İlişkide Öz-Anlayışın Düzenleyici Rolü
Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinde olumsuz çocukluk deneyimleri ile psikolojik esneklik arasındaki ilişkide öz-anlayışın düzenleyici rolünü incelemektir. Çalışmanın örneklemi, Türkiye’nin Doğu Anadolu Bölgesi’ndeki bir devlet üniversitesinde öğrenim gören ve kolay örnekleme yöntemi ile belirlenen 743 (347 kadın ve 396 erkek) üniversite öğrencisinden oluşmaktadır. Öğrenciler çevrim içi bir anket aracılığı ile Çocukluk Çağı Olumsuz Yaşantılar Ölçeği, Öz Şefkat Ölçeği Kısa Formu ve Çok Boyutlu Psikolojik Esneklik Envanteri Kısa Formu’nu yanıtlamıştır. Bulgular, olumsuz çocukluk deneyimleri ile psikolojik esneklik arasındaki ilişkide öz-anlayışın düzenleyici rolü olduğunu göstermiştir. Öz-anlayış düzeyi yüksek olan üniversite öğrencilerinde olumsuz çocukluk deneyimlerinin psikolojik esneklik üzerindeki olumsuz etkisinin, öz-anlayış düzeyi düşük ve orta olan öğrencilere göre daha düşük olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, üniversite öğrencilerinin yaklaşık yarısının en az bir olumsuz çocukluk deneyimi yaşadığı ve bu deneyimler arasında özellikle aile içi şiddet, duygusal ihmal ve duygusal istismarın oldukça yaygın olduğu görülmüştür. Sonuçlar, olumsuz çocukluk deneyimlerinin neden olduğu psikolojik zorluklarla başa çıkmada, öz-anlayışın koruyucu bir faktör olarak işlev gördüğünü ve öz-anlayışı geliştirmenin ruh sağlığı üzerindeki potansiyel önemini göstermektedir. Bu bağlamda, üniversitelerin ruh sağlığı merkezlerinde öz-anlayış temelli müdahalelere daha fazla yer verilmesi önerilmektedir.
- 22 November 2024
- Published by Springer Nature in Journal of Happiness Studies
- Vol. 25 (8) , 1-30
The Effect of Online Multi-Component Positive Psychology Intervention on Adolescents’ Risky Behaviors and Psychological Flexibility: A Mixed Method Study
- 22 November 2024
- Published by Springer Nature in Journal of Happiness Studies
- Vol. 25 (8) , 1-30
The Effect of Online Multi-Component Positive Psychology Intervention on Adolescents’ Risky Behaviors and Psychological Flexibility: A Mixed Method Study
- Open Access
- 29 January 2024
- Published by Anadolu Universitesi Egitim Bilimleri Enstitusu Dergisi in Anadolu Journal Of Educational Sciences International
- Vol. 14 (1) , 386-412
Ergenler İçin Çok Boyutlu Psikolojik Esneklik Envanteri Kısa Formu (ÇBPEE-KF): Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması
Bu araştırmada, Rolffs, Rogge ve Wilson (2016) tarafından geliştirilen Çok Boyutlu Psikolojik Esneklik Envanteri Kısa Formu’nun (ÇBPEE-KF) Türkçeye uyarlanarak ergen örnekleminde geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 430’u kız 565’i erkek olmak üzere toplam 995 gönüllü lise öğrencisi katılmıştır. Öğrencilerin yaşları 14-18 arasında değişmekte olup yaş ortalamaları 15.32’dir. Geçerlik analizi kapsamında AFA, DFA ve ölçüt geçerliği analizi gerçekleştirilmiştir. AFA sonucunda toplam varyansın %68’03’ünü açıklayan 24 maddelik iki faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Envanterde yer alan maddelerin faktör yüklerinin .68 ile .91 arasında bir değer aldığı görülmüştür. DFA sonuçları, uyum iyiliği indekslerinin (χ2/Sd=2.197; CFI=.97; NFI=.92; IFI=.96; TLI=.95; RMSEA=.072; SRMR=.032) kabul edilebilir düzeyde olduğunu göstermiştir. Ölçüt geçerliğine ilişkin yapılan korelasyon analizleri beklendiği yönde anlamlı bulunmuştur. Envanterin güvenirliğini belirlemek için Cronbach Alpha ve test-tekrar test güvenirlik katsayıları hesaplanmıştır. ÇBPEE-KF’nin Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı psikolojik esneklik alt boyutu için .97 ve psikolojik katılık için ise .96; test-tekrar test güvenirliği psikolojik esneklik alt boyutu için .85 ve psikolojik katılık için ise .83 olarak bulunmuştur. Sonuç olarak, ÇBPEE-KF’nin ergenlerin psikolojik esneklik düzeylerini belirlemede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir araç olduğu söylenilebilir.
- 29 January 2024
- Published by Anadolu Universitesi Egitim Bilimleri Enstitusu Dergisi in Anadolu Journal Of Educational Sciences International
- Vol. 14 (1) , 386-412
Open AccessErgenler İçin Çok Boyutlu Psikolojik Esneklik Envanteri Kısa Formu (ÇBPEE-KF): Türkçeye Uyarlama, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması
Bu araştırmada, Rolffs, Rogge ve Wilson (2016) tarafından geliştirilen Çok Boyutlu Psikolojik Esneklik Envanteri Kısa Formu’nun (ÇBPEE-KF) Türkçeye uyarlanarak ergen örnekleminde geçerlik ve güvenirliğinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya 430’u kız 565’i erkek olmak üzere toplam 995 gönüllü lise öğrencisi katılmıştır. Öğrencilerin yaşları 14-18 arasında değişmekte olup yaş ortalamaları 15.32’dir. Geçerlik analizi kapsamında AFA, DFA ve ölçüt geçerliği analizi gerçekleştirilmiştir. AFA sonucunda toplam varyansın %68’03’ünü açıklayan 24 maddelik iki faktörlü bir yapı elde edilmiştir. Envanterde yer alan maddelerin faktör yüklerinin .68 ile .91 arasında bir değer aldığı görülmüştür. DFA sonuçları, uyum iyiliği indekslerinin (χ2/Sd=2.197; CFI=.97; NFI=.92; IFI=.96; TLI=.95; RMSEA=.072; SRMR=.032) kabul edilebilir düzeyde olduğunu göstermiştir. Ölçüt geçerliğine ilişkin yapılan korelasyon analizleri beklendiği yönde anlamlı bulunmuştur. Envanterin güvenirliğini belirlemek için Cronbach Alpha ve test-tekrar test güvenirlik katsayıları hesaplanmıştır. ÇBPEE-KF’nin Cronbach Alpha güvenirlik katsayısı psikolojik esneklik alt boyutu için .97 ve psikolojik katılık için ise .96; test-tekrar test güvenirliği psikolojik esneklik alt boyutu için .85 ve psikolojik katılık için ise .83 olarak bulunmuştur. Sonuç olarak, ÇBPEE-KF’nin ergenlerin psikolojik esneklik düzeylerini belirlemede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir araç olduğu söylenilebilir.
- 1 April 2019
- Published by Electronic Journal of Social Sciences in Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 18 (70) , 569-582
ÖZ BİLİNÇ PSİKO-EĞİTİM PROGRAMININ ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN ÖZ BİLİNÇ DÜZEYLERİNE ETKİSİ
Bu araştırma, öz bilinç psiko-eğitim programının üniversite öğrencilerinin öz bilinç düzeylerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın amacına uygun olarak 2x3’lük split-plot (deney-kontrol grubu x ön-test/son-test/izleme-testi) faktöriyel desen kullanılmış, seçkisiz olarak 10’ar kişilik deney ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Deney grubundaki öğrencilere, araştırmacılar tarafından geliştirilen her biri 90 dakika süren 10 oturumluk öz bilinç psiko-eğitim programı uygulanmıştır. Kontrol grubundaki öğrencilere herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Katılımcıların öz bilinç düzeyleri ‘Öz Bilinç Ölçeği’ ile belirlenmiştir. Verilerin analizinde, karışık desenler için iki Faktörlü ANOVA analizi ve farkın kaynağını belirlemek amacıyla da Benferroni testi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, uygulanan psiko-eğitim programının deney grubunda bulunan katılımcıların öz bilinç düzeylerini yükseltmede etkili olduğu bulunmuştur. Ayrıca on hafta sonra alınan izleme ölçümlerinde, bu etkinin öz bilinç bağlamında devam ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Bu bulgular alan yazın doğrultusunda tartışılmış, alanda çalışan uzmanlar için ve ilerde yapılacak çalışmalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.
- 1 April 2019
- Published by Electronic Journal of Social Sciences in Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 18 (70) , 569-582
ÖZ BİLİNÇ PSİKO-EĞİTİM PROGRAMININ ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN ÖZ BİLİNÇ DÜZEYLERİNE ETKİSİ
Bu araştırma, öz bilinç psiko-eğitim programının üniversite öğrencilerinin öz bilinç düzeylerine etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın amacına uygun olarak 2x3’lük split-plot (deney-kontrol grubu x ön-test/son-test/izleme-testi) faktöriyel desen kullanılmış, seçkisiz olarak 10’ar kişilik deney ve kontrol grupları oluşturulmuştur. Deney grubundaki öğrencilere, araştırmacılar tarafından geliştirilen her biri 90 dakika süren 10 oturumluk öz bilinç psiko-eğitim programı uygulanmıştır. Kontrol grubundaki öğrencilere herhangi bir uygulama yapılmamıştır. Katılımcıların öz bilinç düzeyleri ‘Öz Bilinç Ölçeği’ ile belirlenmiştir. Verilerin analizinde, karışık desenler için iki Faktörlü ANOVA analizi ve farkın kaynağını belirlemek amacıyla da Benferroni testi kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucunda, uygulanan psiko-eğitim programının deney grubunda bulunan katılımcıların öz bilinç düzeylerini yükseltmede etkili olduğu bulunmuştur. Ayrıca on hafta sonra alınan izleme ölçümlerinde, bu etkinin öz bilinç bağlamında devam ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Bu bulgular alan yazın doğrultusunda tartışılmış, alanda çalışan uzmanlar için ve ilerde yapılacak çalışmalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.