EAEmin Aksan

Emin Aksan

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article

Previous Organizations / Institutes

The organizations / institutes from the scholar's other articles in the past ten years


Emin Aksan has a total of 4 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    The Mediating Role of Work Engagement in the Effect of Workplace Incivility on Quiet Quitting: A Cross‐Sectional Study in Healthcare Workers

    by Hafize Boyacı, Emin Aksan, Selma Söyük

    Background: Workplace incivility is common in healthcare settings and negatively affects employee attitudes and workforce stability, yet its impact on work engagement and quiet quitting remains underexplored. Aim: To investigate the mediating role of work engagement in the effect of workplace incivility on quiet quitting intention among healthcare workers. Methods: Cross‐sectional descriptive study. Data were collected between December 2025 and January 2026 from 278 healthcare professionals (managers, physicians, nurses, technicians and administrative staff) at a private hospital in Istanbul, using convenience sampling. Results: Workplace incivility correlated positively with quiet quitting ( r = 0.388, p < 0.001) and negatively with work engagement ( r = −0.274, p < 0.001); work engagement correlated negatively with quiet quitting ( r = −0.518, p < 0.001). Work engagement partially mediated the association between incivility and quiet quitting (unstandardised indirect effect B = 0.123, 95% CI [0.068, 0.188]; completely standardised indirect effect = 0.122, 95% CI [0.067, 0.186]); the direct effect remained significant ( β = 0.266, p < 0.001). Conclusions: Workplace incivility was associated with higher quiet quitting intention, both directly and indirectly through lower work engagement. Because the design was cross‐sectional, these findings describe associations rather than causal effects. Implications for Nursing Management: Nurse managers should treat workplace incivility as a modifiable organisational risk factor for quiet quitting rather than an interpersonal nuisance. Zero‐tolerance policies, accessible reporting mechanisms and civility training can reduce exposure to disrespectful behaviour. Because work engagement partially buffers this relationship, managers should also invest in engagement‐building strategies such as recognition programmes, participatory decision‐making, supportive supervision and adequate staffing. Routine monitoring through staff surveys can identify early warning signs before disengagement affects patient care and retention.

  • SAĞLIK TURİZMİ DEPARTMANLARINDA İNSAN KAYNAĞI BULMA KONUSUNDA YAŞANAN SORUNLARIN ANALİZİ: İSTANBUL İLİ ÖRNEĞİ

    by Emin Aksan, Selma Söyük

    Sağlık turizmi alanında Türkiye hızla gelişme gösteren ülkelerden biri olmasına rağmen hala istenilen düzeyde değildir. Bunun en önemli nedenlerinden biri nitelikli insan gücü bulma konusunda yaşanan güçlüklerdir. Ancak sağlık turizmi konusunda ülkemizde yapılan çalışmalar incelendiğinde, bu birimlerde çalışacak personel bulma konusunda yaşanan sorunlara değinen çalışmaların az olduğu görülmüştür. Bu nedenle nitelikli personel bulma sorununa değinilmesinin alan yazınına katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Araştırmanın amacı, son zamanlarda tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de çok önemli hale gelen sağlık turizmi konusunda hizmet veren sağlık kurumlarının, insan kaynağı bulma sorunlarının tespiti ve sağlık kurumlarında insan gücü olarak mevcut durum analizini yapıp bu doğrultuda çözüm önerileri geliştirmektir. Çalışmada veriler, nitel araştırma tekniklerinden yarı yapılandırılmış derinlemesine görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Araştırmanın deseni nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması (case study) desenidir. Yarı yapılandırılmış görüşmeler aracılığıyla toplanan veriler MAXQDA 24 yazılımı kullanılarak tematik analiz yöntemiyle kodlanmış, kategorilere ayrılmış ve yorumlanmıştır. Yapılan analizler sonucunda araştırmaya katılanların tümü nitelikli insan kaynağı bulma konusunda sorun yaşadıklarını ifade etmişlerdir. Çalışmada en çok tekrarlanan kodlama yabancı dil bilen insan kaynağının az olması sorunudur. Bu nedenle sağlık turizmi departmanlarında daha çok yabancı uyruklu personel çalıştırıldığı belirtilmiştir. Yabancı personelin çalışması ise vize alma ve çalışma izinleri, kültürel farklılıklar ve oryantasyon sürecinin uzun olması gibi problemleri ortaya çıkarmaktadır. Sağlık turizmi departmanlarında en sık rastlanan insan kaynağı problemleri arasına iş analizlerinin yeterince bilinmediği, personel devir hızının yüksek olması ve personel planlanmasının doğru yapılamadığı sonuçlarına ulaşılmıştır.


  • Open Access

    Hasta Şikayetlerinin Yönetilmesi: Özel Sağlık Kurumları Açısından İçerik Analiziyle Bir Uygulama

    by Emin Aksan, Nazmiye Ekinci

    Sağlık kurumları, müşterileri genellikle hastalardan oluşan kurumlardır. Sağlık kurumlarının sayısının her geçen gün arttığı günümüzde hasta beklentilerini karşılamak ve konforlu hizmet sunarak hastaların memnuniyetini sağlamak bir gerekliliktir. Hasta memnuniyeti, günümüzde bir kalite göstergesidir ve sağlık çıktılarının iyileştirilmesi açısından da önemlidir. Bu açıdan hasta/ hasta yakınları tarafından yapılan şikâyetler, hizmet sunumunda karşılaşılan sorunların tespitinde ve giderilmesinde önemlidir. Bu araştırmanın amacı, İzmir’de yer alan özel sağlık kurumlarına sikayetvar.com web platformu üzerinden yapılan kullanıcı şikâyetlerinin amaçlarının, konularının, düzeylerinin ve şikâyette bulunan kişilerin tespit edilmesidir. 15.04.2023- 15.04.2024 tarihleri arasında, hakkında şikâyet bildiriminde bulunulan 25 özel hastaneye ait 145 şikâyete ulaşılmıştır. Çözüme ulaşıp yayından kaldırıldığından detaylarına ulaşılamayan şikayetler çıkarıldığında, 107 şikâyetin analize hazır olduğu saptanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler; Reader vd.’nin (2014) Hasta Şikâyet Taksonomisi’ne göre içerik analizi çeşitlerinden doküman incelemesiyle tümdengelimsel bir yaklaşımla analiz edilmiştir. Kullanıcıların %54’ünün şikayetlerine hastaneler tarafından yanıt verilmediği belirlenmiştir. En fazla şikâyet konusunun Yönetim (%54,2) temasında olduğu belirlenmiştir (Klinik %21,5; İlişkiler %24,3). Yönetim teması altında yapılan en fazla şikâyetin “Ücretler” (%35,5); İlişkiler temasında “İlgisizlik” (%12,1) ve Klinik temasında “Yanlış Teşhis” (%5,5) konularında olduğu saptanmıştır. Bu noktada, çevrimiçi platformlara iletilen hasta şikayetlerinin yönetimi konusunda, çalışanların eğitilmesi önemlidir. Araştırma sonuçlarının özel hastane yönetimlerine şikâyetlerin azaltılması ve yönetilmesi konusunda yol gösterici olduğu düşünülmektedir.


  • Kalite Bağlamında Tıbbi Hata Raporlamaya İlişkin Algılanan Engellerin Araştırılması

    by Emin Aksan, Selma Altindi̇ş

    En tr Aim: The quality of health care services to present the best service in the shortest time, at the lowest cost, without harming the patient, in the direction of scientific data, with the existing facilities of the institution , in accordance with the wishes and expectations of the patient, patient relatives and health personnel. Healthcare institutions need medical error reporting systems to be able to identify problems, to produce solutions, and to facilitate learning from errors. However, medical errors in health services are not reported due to various obstacles. Therefore, determining the obstacles in front of the medical error reports and developing the solution proposals will contribute to the effective use of the error reporting systems. The aim of this study was to investigate the barriers to medical error reporting. Material Method: In study, it is aimed to evaluate the opinions and attitudes of health care workers regarding the reporting of medical errors in the light of this information. In addition, it was researched whether the responses of health workers to the questionnaire items used in the study differ according to some variables (sex, education level, duty, total working years in profession, error reporting status and hospital type studied). In this respect, the study is a research in the relational screening model. Results : According to the results of the research, it is seen that among the factors that prevent health workers' error reporting, the expression "reporting is consid [1] ered to have little contribution to improve the quality of care" has the highest average (X = 3,18). It was determined that the perceptions of the factors preventing the healthcare workers' error reporting did not show any significant difference according to the level of education, relative, medical error reporting status and hospital type. In addition, it was determined that there will be a change in the perceptions of health workers about the fear of punishment, the fear of being sued and the lack of motivation after the new regulations and policies to be made in the institution. Conclusion: Employees in health institutions should be informed about medical errors, error reporting and patient safety. More studies should be conducted on different specialties and occupational groups in order to identify and report on barriers to medical error reporting, and the involvement of patients in reporting medical errors should be emphasized. Amaç: Sağlık hizmetlerinde kalite, kuruluşun mevcut olanakları ile bilimsel veriler doğrultusunda hastalara zarar vermeden en iyi hizmeti, doğru zamanda, en kısa sürede, en düşük maliyetle hasta, hasta yakınları ve sağlık personelinin istek ve beklentilerine uygun bir şekilde sunmaktır. Kalite uygulamaları bağlamında gerek problemlerin belirlenmesi, gerekse de çözüm üretilebilmesi ve hatalardan öğrenmenin kolaylaştırılması için tıbbi hataların raporlanması gerekir. Ancak sağlık hizmetlerinde tıbbi hatalar çeşitli engeller nedeniyle rapor edilmemektedir. Dolayısıyla tıbbi hata bildirimlerinin önündeki bu engellerin belirlenerek çözüm önerilerinin geliştirilmesi, kalitenin sağlanmasına önemli katkı sağlayacaktır. Bu çalışmada tıbbi hata raporlama önündeki engellerin araştırıması amaçlanmıştır. Materyal Metot : Sağlık hizmetlerinde çalışanların tıbbi hataların raporlamasındaki engellere ilişkin görüş ve tutumlarının değerlendirileceği bu çalışmada, sağlık çalışanlarının cinsiyet, eğitim düzeyi, görev, meslekte toplam çalışma yılı, hata raporlama durumu ve çalışılan hastane türü gibi değişkenlere göre tıbbi hataların raporlamasındaki engellere ilişkin görüş ve tutumlarının farklılaşıp farklılaşmadığı araştırılmıştır. Bu yönüyle çalışma ilişkisel tarama modelinde bir araştırmadır. Bulgular: Araştırma sonuçlarına göre sağlık çalışanlarının hata raporlamalarını engelleyen faktörler içerisinde “raporlamanın bakım kalitesinin iyileştirilmesi için çok az katkısı olduğu düşünülüyor” ifadesinin en yüksek ortalamaya (X=3,18) sahip olduğu görülmüştür. Sağlık çalışanlarının hata raporlamalarını engelleyen faktörlere ilişkin algılarının eğitim düzeyine, göreve, tıbbi hata raporlama durumuna ve hastane türüne göre anlamlı bir farklılık göstermediği belirlenmiştir. Ayrıca Sağlık çalışanlarının kurumda yapılacak yeni düzenlemeler ve politikalar sonrasında ceza korkusu, dava edilme korkusu ve motivasyon eksikliğine ilişkin algılarında bir değişiklik olacağı belirlenmiştir. Sonuç: Sağlık kurumlarındaki...