FKFerhat Keserci

Ferhat Keserci

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Ferhat Keserci has a total of 13 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Climatology, Trends, and Atmospheric Environmental Controls of Thunderstorm Days in Türkiye Based on 24-Hour METAR Observations (2005–2025)

    by Ferhat Keserci, Muhammed Başpınar

    His study examines the climatology, trends, and atmospheric environmental controls of thunderstorm days (TSDs) in Türkiye during 2005–2025 using 23 METAR stations with continuous 24-hour observations. TSD series derived from hourly reports were analysed at monthly, seasonal, annual, and diurnal scales. Trends were assessed with the Hamed-Rao modified Mann-Kendall test and Sen’s slope, with false discovery rate correction and homogeneity tests used to evaluate robustness. Relationships between TSD and environmental variables from ERA5 and ERA5-Land were examined using Spearman correlation and multiple regression. Results show that Türkiye does not exhibit a single thunderstorm regime. Inland and high-elevation stations are characterized by a late- spring to early-summer maximum, whereas parts of the southern and southwestern coasts experience a longer convective season extending into the cold half of the year. Thunderstorm observations are predominantly daytime events nationally, but nighttime activity is relatively more important at coastal stations. Trend results are spatially heterogeneous; after multiple-testing correction, only the annual increase at Ankara remains statistically robust. Environmental analyses indicate that the K-index and convective precipitation explain interannual TSD variability more consistently than CAPE, while surface warming alone does not account for observed changes. Overall, the study provides a statistically cautious framework for understanding thunderstorm climatology in Türkiye.

  • Doğu Anadolu’da Hidroklimatolojik Değişkenlerin ERA5-Land ile Çok Değişkenli Uzun Dönemli Analizi (1981–2020)

    by Ferhat Keserci

    İklim değişikliği hidrolojik döngü bileşenlerini önemli ölçüde etkilemekte olup, bu etkilerin bölgesel ölçekte anlaşılması sürdürülebilir su kaynakları yönetimi açısından kritik önem taşımaktadır. Türkiye'nin en büyük ve en yüksek rakımlı coğrafi bölgesi olan Doğu Anadolu, sınır aşan Fırat ve Dicle nehirlerinin kaynak havzalarını barındırması nedeniyle hem ulusal hem de bölgesel su güvenliği açısından stratejik bir konumdadır. Bununla birlikte, bölgenin sert karasal iklimi ve karmaşık topoğrafyası, yer gözlem ağının yoğunluğunu sınırlandırmakta ve hidro-klimatolojik araştırmalar için önemli veri boşlukları oluşturmaktadır. Bu çalışma, yüksek çözünürlüklü (0,1° × 0,1°) ECMWF ReAnalysis 5th Generation – Land (ERA5-Land) reanaliz verilerini kullanarak Doğu Anadolu Bölgesi'nin 1981-2020 dönemi hidro-klimatolojik özelliklerini karakterize etmeyi ve uzun dönemli eğilimleri tespit etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada beş temel karasal yüzey değişkeni analiz edilmiştir: 2 metre hava sıcaklığı, toplam yağış, toprak nemi (0-7 cm ve 7-28 cm katmanları), toplam buharlaşma ve yüzey ile yeraltı akışı toplamı. Trend tespitinde parametrik olmayan Mann-Kendall testi ve Sen's slope tahmincisi kullanılmış, validasyon ise 48 Meteoroloji Genel Müdürlüğü (MGM) istasyonu gözlemleriyle gerçekleştirilmiştir. Validasyon sonuçları, ERA5-Land yağış verilerinin gözlemlerle güçlü uyum sergilediğini (R²=0,886) göstermekle birlikte, sistematik pozitif sapma (+87,4 mm/yıl, %17) tespit edilmiştir. Bölgesel klimatoloji, yıllık ortalama sıcaklığın 7,26±0,96°C, yağışın 767,5±94,8 mm, buharlaşmanın 485,2±26,1 mm ve toplam akışın 302,4±93,0 mm olduğunu ortaya koymuştur. Trend analizi, bölgenin tamamında istatistiksel olarak yüksek düzeyde anlamlı bir ısınma eğilimi (+0,54°C/10yıl, p


  • Open Access

    Ardahan ilinde Köy Yerleşmelerinin Topoğrafik ve Klimatolojik Özelliklerle İlişkisi: Mekânsal Bir Analiz

    by Sultan Duran, Ferhat Keserci

    Bu çalışmanın amacı, Ardahan ilinde köy yerleşmelerinin mekânsal dağılışını topoğrafik ve klimatolojik koşullarla ilişkili olarak incelemektir. Köy yerleşmelerinin kuruluş yeri, yerleşme dokusu ve nüfusun zamansal değişimi; yükselti, eğim, rölatif topoğrafik konum ve soğuk hava birikimi gibi fiziki parametrelerle birlikte değerlendirilmiştir. Analizlerde Topoğrafik Pozisyon İndeksi (TPI), eğim analizi ve bu değişkenleri bütünleştiren soğuk hava birikimi indeksi kullanılmış; nüfus verileri Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) verilerine dayalı olarak çözümlenmiştir. Bulgular, yerleşmelerin mutlak depresyon tabanlarından kaçınarak daha çok vadi içlerinde ve taban düzlüklerini çevreleyen hafif eğimli görece yüksek geçiş sahalarında yoğunlaştığını göstermektedir. Yerleşmelerin çoğu düşük ve orta düzey soğuk hava birikimi alanlarında yer alması, don riski ile yaşanabilirlik arasında görece dengeli bir mekânsal uyuma işaret etmektedir. Ayrıca nüfus verileri, 1965’ten günümüze belirgin bir küçülme ve küçük ölçekli yerleşmelere doğru yapısal bir dönüşüm yaşandığını ortaya koymaktadır. Sonuçlar, Ardahan gibi topoğrafik çeşitliliğin belirgin olduğu sahalarda yerleşme düzeninin yükseltiye dayalı basit modeller yerine çok faktörlü bir seçilim süreciyle şekillendiğini göstermektedir.

  • Open Access

    Multi-Scale and Orographic Barrier-Sensitive Verification of Nested 9-km and 3-km WRF Configurations During Heavy Rainfall Events Over the Western Mediterranean Region of Türkiye

    by Ferhat Keserci, Sinan Şahinoğlu, Cihan Bayrakdar

    This study evaluates the hourly precipitation performance of the Weather Research and Forecasting (WRF) model during three heavy-rainfall events over the western Mediterranean region of Türkiye, where steep Taurus topography and Mediterranean inflow strongly modulate orographic precipitation. A multi-dimensional verification framework was applied to two nested WRF configurations (9 km and 3 km), combining point-to-point and neighborhood verification, threshold-based categorical scores, ROC analysis, Lin’s concordance correlation coefficient (CCC), bootstrap-based cross-scale comparison, and lagged timing diagnostics. The 9-km configuration showed moderate hourly skill for the 2009 and 2018 events (CCC = 0.552 and 0.480, respectively), but much weaker performance for the 2019 event (CCC = 0.148). Neighborhood verification showed that a substantial fraction of apparent point-scale error was attributable to spatial displacement, with POD increasing from 0.741 at rad0 to 0.840 at rad2 for the 2018 event at the 0.1 mm h−1 threshold. The 3-km configuration did not systematically outperform the 9-km configuration at point scale; CCC was lower for all three events at 3 km, and bootstrap analysis indicated higher rad0 RMSE in all cases. Barrier-side decomposition revealed persistent south–north asymmetry, although its physical robustness varied by event and was strongest in 2018 under southwesterly low-level inflow. Lagged verification further indicated a pronounced positive event-scale timing offset in the 2019 event, with CCC and Pearson correlation maximized at approximately +10 h. These results demonstrate that displacement-aware and timing-aware verification is essential in complex Mediterranean terrain and that higher nominal resolution does not automatically yield better station-scale hourly precipitation skill.

  • Open Access

    The Geoheritage of Mount Ararat and its Vicinity: An Assessment of Geodiversity with a Focus on Glaciation and Mountaineering

    by Ergin Canpolat, Adem Yulu, Ferhat Keserci̇, Ezgi Demi̇r, Cihan Bayrakdar

    Mount Ağrı (Ararat), located at the intersection of Turkey, Iran, and Armenia, is a region of exceptional geodiversity where iconic volcanic and glacial processes converge. In response, this study offers a systematic assessment of the geoheritage of Mount Ararat and its vicinity. By identifying, classifying, and prioritizing its key geosites, it aims to provide a structured knowledge base to support future conservation and sustainable geotourism initiatives. Using Brilha’s (2016) methodology, geosite and geomorphosite scores were assessed for sixteen key locations, supported by SWOT analysis, Last Glacial Maximum paleo-ELA estimations, and glacier retreat studies. High scientific and cultural values are evident in preserved glacial landforms, eruptive vents, and archaeological-historical features, while the mountain’s global symbolism and mountaineering appeal enhance its geoheritage potential. Strengths include the preservation of rare geomorphology, high geodiversity, and geotourism opportunities. Weaknesses highlight limited research, inadequate infrastructure, and environmental pressures from uncontrolled mountaineering and pack animals, as well as overtourism driven by excessive visitor numbers. Opportunities arise from potential geopark designation, cross-border scientific collaboration, and sustainable tourism initiatives, whereas threats involve climate-driven glacier retreat, natural hazards, and security restrictions in the border zone. The scoring results underline Ahura Valley, Summit Glaciers, and Noah’s Ark Site as priority geosites, with high scientific and cultural relevance but varying degradation risks. Overall, this assessment demonstrates that Mount Ağrı offers significant opportunities for integrating geoheritage conservation, scientific research, and sustainable geotourism, provided that management strategies address the identified environmental, political, and safety challenges.


  • Comparative Performance of Global Datasets and Ground‐Based Precipitation and Temperature Products in the Eastern Mediterranean Basin: The Case of Türkiye

    by Ferhat Keserci

    Accurate climate data underpin water resource management, agricultural planning, and disaster risk reduction globally, yet obtaining reliable temperature and precipitation estimates in mountainous regions remains challenging due to sparse monitoring networks and complex topography. This data gap is particularly acute where stations are concentrated in accessible lowlands, leaving high‐elevation terrain poorly monitored. Global climate datasets integrate satellite observations, numerical models, and station records to address these deficiencies, but their reliability in topographically complex regions requires rigorous validation, particularly where orographic effects dominate precipitation patterns. This study evaluated four global datasets—Climatologies at High Resolution for the Earth's Land Surface Areas (CHELSA v2.1), WorldClim Global Climate Data (WorldClim v2.1), Climate Hazards Group InfraRed Precipitation with Station data (CHIRPS v2.0), and ECMWF Reanalysis v5–Land (ERA5‐Land)—against data from 1005 Turkish State Meteorological Service stations across Türkiye, spanning seven geographic regions including 315 long‐term records (≥ 25 years) and 690 shorter records (12–25 years). Lin's Concordance Correlation Coefficient served as the primary agreement metric. Temperature estimates demonstrated high concordance (CCC > 0.82; r > 0.88; MAE: 0.5°C–1.55°C), with WorldClim (CCC = 0.940) and CHELSA (CCC = 0.944) performing optimally. Precipitation estimates revealed a substantial regional variability. CHELSA ranked highest nationally (CCC = 0.824), followed by ERA5‐Land (0.760), CHIRPS (0.742), and WorldClim (0.712). In orographically complex settings, WorldClim exhibited severe deficiencies, including sign‐reversed elevation–precipitation relationships in the Mediterranean region (CCC = 0.081) and underestimation exceeding 60% at high‐precipitation sites. Critical sampling bias emerged: long‐term stations concentrated at 681 m mean elevation versus 1131 m national average, constraining validation in mountainous terrain. These findings demonstrate that localised bias correction, high‐resolution topographic integration, and hybrid downscaling approaches are essential for improving precipitation estimates in heterogeneous landscapes, with direct implications for hydrological forecasting and climate impact assessments in mountainous regions worldwide.


  • Ardahan’da kış kar örtüsü eğilimleri (2000–2023): MODIS verilerine dayalı, istasyon ve ERA5 ile bütünleşik değerlendirme

    by Ferhat Keserci

    İklim değişikliği, özellikle yüksek rakımlı bölgelerde kar örtüsü dinamiklerini önemli ölçüde etkilemektedir. Bu çalışma, Ardahan ilinde 1960-2023 dönemi için kar örtüsü değişimlerini kış dönemi (DJF) için çoklu veri entegrasyonu ile analiz etmektedir. Moderate Resolution Imaging Spectroradiometer (MODIS) MOD10A1 uydu verileri (2000-2023) il geneli kar örtüsü eğilimlerini tespit etmek için ana veri kaynağı olarak kullanılmış, Meteoroloji Genel Müdürlüğü (MGM)’ne ait Ardahan istasyonu günlük verileri (1960-2023) MODIS'i doğrulamak ve uzun dönem trend konteksti sağlamak için değerlendirilmiş, ECMWF Re-Analysis 5 (ERA5) verileri ise mekansal tutarlılık kontrolü için entegre edilmiştir.Mann-Kendall trend testi, Sen’s Slope eğim tahmini ve Pearson korelasyon analizi yöntemleri uygulanmıştır. Bulgular, 63 yıllık dönemde DJF ortalama sıcaklıkta istatistiksel olarak anlamlı artış (+0.073°C/yıl, p


  • Geyik Dağı Güncel Buzulları ve Morfometrik Özeliklleri

    by Ferhat Keserci̇, Gülan Güngör, Mahsum Bozdoğan, Ergin Canpolat, Zeynel Çilğin, Cihan Bayrakdar

    Geyik Dağları, Geç Kuvaterner boyunca yoğun ve tekrarlanan buzullaşmalara maruz kalmıştır. Güncel bir buzulun varlığı bölgede yapılan daha önceki çalışmalarda doğrulanmamış veya tespit edilememiştir. Bölgede yerel gezgin olan Hasan Hüseyin Kahrıman’nın 27 Ekim 2023 tarihinde buzul varlığını sosyal medya aracılığı ile aktarması üzerine buzulları tanımlamak ve yerlerini belirlemek için uzaktan algılama yöntemleri kullanılmış ve Geyik Dağı’na yapılan arazi çalışması ile güncel buzulların varlıkları doğrulanmıştır. Bu çalışma aynı zamanda bilimsel olarak Geyik Dağı’nda güncel bir buzulun varlığını tanımlayan ve doğrulayan ilk çalışmadır. Belirlenen yayılış alanları üzerinden buzul modellemesi, ELA (Equilibrium Line Altitude) hesaplama araçları, bakı ve eğim intersect (kesiştirme) analizleri ile sirk morfometrisi yöntemleri kullanılarak buzulların ve içerisinde yer aldıkları sirkler ile yakın çevresinin özellikleri nicel verilerle ortaya konulmuştur. Buzul modellemesi neticesinde Geyik Orta Buzulu’nun toplam 6000 (±300) m2, Doğu Buzulu’nun 2030 (±100) m2 toplamda ise Geyik Dağı’ndaki buzulların 8030 (±480) m2 alana sahip olduğu tespit edilmiştir. Buzulların ortalama olarak uzunlukları 95 m (metre), ELA değeri ise 2619 m olarak hesaplanmıştır. Buzulların 12-30˚ eğim değerleri arasında ve tamamen kuzey bakılı alanlarda bulundukları tespit edilmiştir. Buzullar ve sirklerin morfolojik özellikleri, yüksek rakım, bakı özellikleri ve yüksek kar birikimi Geyik Dağı’ndaki buzulların bu kesimlerde korunmasına pozitif olarak etki etmiştir. Buzullar üzerinde yapılan karşılaştırmalı uydu görüntülerinde 06.09.2010 tarihinden günümüze kadar buzulların alansal olarak %50’sinden fazlasının erdiği ve önümüzdeki yıllarda etkisini giderek arttıran küresel ısınma ile beraber 5 yıl içerisinde tamamen ortaya kalkacağı tahmin edilmektedir.


  • 6 Şubat 2023 Kahramanmaraş-Ekinözü depremi (Mw 7.6) ile ilişkili Çardak Fayı yüzey kırığının tektonik jeomorfolojisi

    by Cihan Bayrakdar, Onur Hali̇s, Ergin Canpolat, Mehmet Fatih Döker, Ferhat Keserci̇

    6 Şubat 2023 saat 13:24’te moment büyüklüğü 7.6 (Mw) olan Ekinözü depremi, sol yanal atımlı Çardak Fayı üzerinde gerçekleşmiştir. Çardak Fayı üzerinde 105 km uzunluğunda yüzey kırığı oluşturan bu deprem, Kahramanmaraş ilinin Göksun ilçesinden doğuda Malatya ilinin Doğanşehir ilçesine bağlı Bıçakçı’ya kadar takip edilebilmiş ve haritalanmıştır. Deprem sonucunda oluşan yüzey kırığı üzerinde fayın karakterini yansıtan 8 metreye varan sol yanal ötelenmelerin yanı sıra 3-5 metre düşey atımların da geliştiği saptanmıştır. Çardak Fay Zonu içerisinde yüzey kırığı ile birlikte yanal yayılmalar, çek-ayır havzalar, fay diklikleri ve köstebek yapıları gibi yüzey deformasyonları da gelişmiştir. Çardak Fayı’nın yüzey kırığı ilk olarak Harita Genel Müdürlüğü (HGM) tarafından deprem sonrası çekilen hava fotoğrafları ve uydu görüntüleri ile tespit edilmiş ve sonrasında 14-20 ve 26-27 Şubat 2023 tarihleri arasında yapılan arazi çalışmaları ile teyit edilmiştir. Fayın jeomorfolojik izleri lazermetre yardımıyla yerden, insansız hava araçları (İHA) ile havadan hassas bir şekilde ölçülerek haritalandırılmıştır. Ayrıca çalışmada toplanan veriler coğrafi veri servisi olarak bulut ortamında depolanarak web tabanlı haritalar (Cbskampus, 2023) ile araştırmacıların kullanımına sunulmuştur.


  • Kovacık, Emerdin ve Dumanlı Dağları’ında (Batı Toroslar) Geç Pleyistosen Buzullaşmaları

    by Zeynel Çilğin, Cihan Bayrakdar, Ferhat Keserci̇, Ergin Canpolat

    Anadolu’nun farklı bölgelerindeki yüksek dağ kütleleri Kuvaterner buzullaşmalarının etkisinde kalmış ve gelişen buzulların bazıları günümüze kadar ulaşmış, iklim değişikliği etkisiyle ortadan kalkan buzulların oluşturduğu yer şekilleri ise çoğu sahada korunmuştur. Türkiye’de literatürde henüz yer almamış farklı büyüklükte buzul sahalarının varlığı son yıllarda yapılan çalışmalarla ortaya konmaktadır. Bu çalışma da yeni buzullaşma sahalarının varlığını ortaya koyan bir yaklaşıma sahip olup, Batı Toroslarda yer alan ve Antalya Körfezinin kuzeyinde bulunan Kovacık Dağı (2288 m), Emerdin Dağı (2405 m) ve Dumanlı Dağı (2311 m) üzerinde oluşan buzullaşmaları konu etmektedir. Bu kapsamda, Kovacık, Emerdin ve Dumanlı Dağlarında Geç Kuvaterner buzullaşmalarının sonucu olarak ortaya çıkan başta sirk ve moren sırtları olmak üzere buzul morfolojisine ait izler topografya haritaları, insansız hava araçları ve detaylı arazi çalışmaları ile haritalanmış, hassas veriler üzerinde geçmişe ait buzul rekonstrüksiyonları ve kalıcı kar sınırı hesaplamaları yapılarak buzulların ulaşmış olduğu seviyeler ve buzullara ait özelliklerin ortaya konması amaçlanmıştır. Buradaki buzullaşmalar sirk buzullaşmaları tarzında olup, daha çok kuzeye bakan ve yarılmanın fazla olduğu yüksek yamaçlarda gelişmiştir. Kovacık Dağında 2, Emerdin Dağında 3 ve Dumanlı Dağında 2 olmak üzere toplam 7 sirk ve bu sirklerin önünde yer alan moren sırtlarından oluşan sınırlı buzullaşma izleri bulunmaktadır. Üç dağın toplam buzullaşma alanı ~ 2,87 km2 olarak belirlenmiş, kalıcı kar sınırı Kovacık Dağında ~1825 m; Emerdin Dağında ~2055 ve Dumanlı Dağında ~1840 m hesaplanmıştır. Kalıcı kar sınır değerleri Türkiye’de bilinen en alçak kalıcı kar sınırı seviyelerini oluşturmaktadır. Kovacık Dağında buzul uzunluklarının yaklaşık 1500 m’ye kadar ve ortalama kalınlıklarının ~46 m’ye ulaştığı belirlenmiştir. Kovacık 1 (Çeşgar) Sirkinde bulunan buzul ~1640 m seviyesine kadar inmiştir. Emerdin Dağı ise buzulların ortalama kalınlıklarının ~50 m’ye ulaştığı, Kızılsırt Sirkinden çıkan buzul dilinin ~1760 m seviyesine kadar indiği belirlenmiştir. Dumanlı Dağında ise buzulların, ortalama kalınlıklarının ~35 m’ye ulaştığı ve Dumanlı 1 Sirkinden çıkan buzul dilinin ~1600 m seviyesine kadar indiği anlaşılmıştır.