Hatice Esin Temi̇z
Hatice Esin Temi̇z has a total of 5 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Can Öner
SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ, İSTANBUL KARTAL DR. LÜTFİ KIRDAR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ, DAHİLİ TIP BİLİMLERİ BÖLÜMÜ, AİLE HEKİMLİĞİ ANABİLİM DALI
2 shared publications - Engin Ersin Şi̇mŞek
SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ, İSTANBUL KARTAL DR. LÜTFİ KIRDAR ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZ
2 shared publications - Huseyin Ceti̇n
SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ, İSTANBUL KARTAL DR. LÜTFİ KIRDAR ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZ
2 shared publications - Cemal Taşgin
SAĞLIK BİLİMLERİ ÜNİVERSİTESİ, İSTANBUL KARTAL DR. LÜTFİ KIRDAR ŞEHİR SAĞLIK UYGULAMA VE ARAŞTIRMA MERKEZİ
1 shared publication - Huriye Ecem Subaşi
Kartal Dr Lütfi Kırdar Şehir Hastanesi
1 shared publication
Latest Publications
- 10 September 2021
- Published by Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care in Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care
- Vol. 15 (3) , 434-442
GEBELİKTEKİ RİSKLİ DURUMLARA İLİŞKİN FARKINDALIK VE BİLGİ DÜZEYİ ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA: GEBE OKULLARI ETKİN BİR YOL OLABİLİR Mİ?
Giriş: Anne ölümlerinin önemli bir kısmı gebelerin ilgili sorunu geç tanıması ve sağlık kuruluşlarına geç başvurması nedeniyle gerçekleşmektedir. Bu çalışmanın amacı gebelere değişik kurumlarda verilen “gebelikteki tehlike işaretleri” ile ilgili eğitimlerin gebelikteki riskli durumların farkındalığına etkisini değerlendirmektir. Yöntem: Çalışma gebe polikliniğinden 163 ve gebe okullarından 149 gebe olmak üzere toplam 312 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma verileri araştırmacılar tarafından oluşturulan veri formu ile toplanmıştır. Veri formu katılımcının sosyodemografik, obstetrik özellikleri, gebelikte tehlike işaretleri ile ilgili bilgi düzeylerini ölçen ve doğum öncesi bakım hizmetlerinin içeriğini değerlendirmeye yönelik olarak Sağlık Bakanlığı Doğum Öncesi Bakım Yöntemi Rehberi dikkate alınarak düzenlenmiş soruları içermektedir.Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 28,5±5,3 yıl olarak bulunmuştur. Katılımcıların %52,2’si (n=163) gebe polikliniğinden, %47,8’i (n=149) ise gebe okulundan çalışmaya dahil edilmişlerdir. Gebe okulundan çalışmaya katılanların %65,1’i hem aile hekimi hem de kadın doğum hekimi tarafından takip edilirken bu oran gebe polikliniğinden çalışmaya alınanlarda %50,3’tür (p=0,005). Gebe okulundan katılanların %85,2’sinin prenatal bilgi düzeyi yeterli bulunmuşken, gebe polikliniklerinden katılanlarda bu oran %4,9’da kalmıştır (p=0,001). Katılımcılara tehlike işaretlerinden birini yaşamaları durumunda acile ya da hekimlerine başvurup vurmayacakları sorulmuş her iki grup arasında ani gelişen ödem (p=0,001) ve yüksek ateş (p=0,003) istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Diğer parametrelerde istatistiksel açıdan anlamlı fark gösterilmemiştir. Sonuç: Gebe okullarından dahil edilenlerde belirgin olarak daha yüksek bilgi düzeyine sahip olunduğu, daha yüksek prenatal takip oranlarına ulaşıldığı, demir, folik asit ve D vitamini desteklerini daha düzenli kullandıkları bulunmuştur. Gebe okulları gebeler üzerinde verilen önerilere uyumu arttırmaktadır.
- 10 September 2021
- Published by Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care in Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care
- Vol. 15 (3) , 434-442
GEBELİKTEKİ RİSKLİ DURUMLARA İLİŞKİN FARKINDALIK VE BİLGİ DÜZEYİ ÜZERİNE BİR ÇALIŞMA: GEBE OKULLARI ETKİN BİR YOL OLABİLİR Mİ?
Giriş: Anne ölümlerinin önemli bir kısmı gebelerin ilgili sorunu geç tanıması ve sağlık kuruluşlarına geç başvurması nedeniyle gerçekleşmektedir. Bu çalışmanın amacı gebelere değişik kurumlarda verilen “gebelikteki tehlike işaretleri” ile ilgili eğitimlerin gebelikteki riskli durumların farkındalığına etkisini değerlendirmektir. Yöntem: Çalışma gebe polikliniğinden 163 ve gebe okullarından 149 gebe olmak üzere toplam 312 katılımcı ile gerçekleştirilmiştir. Çalışma verileri araştırmacılar tarafından oluşturulan veri formu ile toplanmıştır. Veri formu katılımcının sosyodemografik, obstetrik özellikleri, gebelikte tehlike işaretleri ile ilgili bilgi düzeylerini ölçen ve doğum öncesi bakım hizmetlerinin içeriğini değerlendirmeye yönelik olarak Sağlık Bakanlığı Doğum Öncesi Bakım Yöntemi Rehberi dikkate alınarak düzenlenmiş soruları içermektedir.Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 28,5±5,3 yıl olarak bulunmuştur. Katılımcıların %52,2’si (n=163) gebe polikliniğinden, %47,8’i (n=149) ise gebe okulundan çalışmaya dahil edilmişlerdir. Gebe okulundan çalışmaya katılanların %65,1’i hem aile hekimi hem de kadın doğum hekimi tarafından takip edilirken bu oran gebe polikliniğinden çalışmaya alınanlarda %50,3’tür (p=0,005). Gebe okulundan katılanların %85,2’sinin prenatal bilgi düzeyi yeterli bulunmuşken, gebe polikliniklerinden katılanlarda bu oran %4,9’da kalmıştır (p=0,001). Katılımcılara tehlike işaretlerinden birini yaşamaları durumunda acile ya da hekimlerine başvurup vurmayacakları sorulmuş her iki grup arasında ani gelişen ödem (p=0,001) ve yüksek ateş (p=0,003) istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Diğer parametrelerde istatistiksel açıdan anlamlı fark gösterilmemiştir. Sonuç: Gebe okullarından dahil edilenlerde belirgin olarak daha yüksek bilgi düzeyine sahip olunduğu, daha yüksek prenatal takip oranlarına ulaşıldığı, demir, folik asit ve D vitamini desteklerini daha düzenli kullandıkları bulunmuştur. Gebe okulları gebeler üzerinde verilen önerilere uyumu arttırmaktadır.
- Open Access
- 31 August 2021
- Published by Istanbul Gelisim University in İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- No. 14,p. 258-269
İstanbul’da Bir Aile Sağlığı Merkezine Kayıtlı 18-49 Yaş Kadınlarda Depresyon Görülme Sıklığı ve İlişkili Faktörler
Amaç: Bu çalışmanın amacı İstanbul’da bir aile sağlığı merkezine kayıtlı 15-49 yaş grubu kadınlarda depresyon görülme sıklığı ve ilişkili faktörlerin belirlenmesidir. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu çalışma İstanbul Maltepe XXX Aile Sağlığı Merkezinde yürütülmüştür. Veriler, araştırmacı tarafından geliştirilen bir soru formu ve BECK Depresyon Ölçeği kullanılarak toplandı. P değeri 0.05 olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya toplam 260 kadın alınmıştır. Katılımcıların yaş ortalaması 31,2±9,9 yıl idi. Katılımcıların ortalama Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) puanı %15,2±9,2 olarak bulunmuştur. Katılımcıların %36,4’ünde depresyon mevcuttur. Depresyon varlığı ile aylık gelir (p=0,010), medeni durum (p= 0,018), sigara (p=0,002) ve alkol (p=0,005) kullanımı arasında anlamlı farklılık saptanmıştır. Çocukluk döneminde fiziksel veya psikolojik şiddete uğrayan katılımcılarda orta düzeyde ve şiddetli depresyon artmaktadır (p=0,003). Halen fiziksel ve psikolojik şiddete maruz kalma durumu da benzer şekilde anlamlı bulunmuştur (p=0,000). Sonuç: Çalışmamızda 15-49 yaş arası kadınlarda, depresyon sıklığı, %36,4 olarak bulunmuştur. Risk grupları başta olmak üzere aile sağlığı merkezlerine kayıtlı üreme çağlındaki kadınların belirli aralıklarla taranması depresyonla mücadelede faydalı olabilir.
- 31 August 2021
- Published by Istanbul Gelisim University in İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
- No. 14,p. 258-269
Open Accessİstanbul’da Bir Aile Sağlığı Merkezine Kayıtlı 18-49 Yaş Kadınlarda Depresyon Görülme Sıklığı ve İlişkili Faktörler
Amaç: Bu çalışmanın amacı İstanbul’da bir aile sağlığı merkezine kayıtlı 15-49 yaş grubu kadınlarda depresyon görülme sıklığı ve ilişkili faktörlerin belirlenmesidir. Yöntem: Tanımlayıcı tipteki bu çalışma İstanbul Maltepe XXX Aile Sağlığı Merkezinde yürütülmüştür. Veriler, araştırmacı tarafından geliştirilen bir soru formu ve BECK Depresyon Ölçeği kullanılarak toplandı. P değeri 0.05 olarak kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya toplam 260 kadın alınmıştır. Katılımcıların yaş ortalaması 31,2±9,9 yıl idi. Katılımcıların ortalama Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) puanı %15,2±9,2 olarak bulunmuştur. Katılımcıların %36,4’ünde depresyon mevcuttur. Depresyon varlığı ile aylık gelir (p=0,010), medeni durum (p= 0,018), sigara (p=0,002) ve alkol (p=0,005) kullanımı arasında anlamlı farklılık saptanmıştır. Çocukluk döneminde fiziksel veya psikolojik şiddete uğrayan katılımcılarda orta düzeyde ve şiddetli depresyon artmaktadır (p=0,003). Halen fiziksel ve psikolojik şiddete maruz kalma durumu da benzer şekilde anlamlı bulunmuştur (p=0,000). Sonuç: Çalışmamızda 15-49 yaş arası kadınlarda, depresyon sıklığı, %36,4 olarak bulunmuştur. Risk grupları başta olmak üzere aile sağlığı merkezlerine kayıtlı üreme çağlındaki kadınların belirli aralıklarla taranması depresyonla mücadelede faydalı olabilir.