Dilek Uzunçayır

Bu çalışmada, kadınların karate-do sporu yapan kadınların karate- do kavramına ilişkin sahip oldukları algıları metaforlar yardımıyla belirlemektir. Araştırmanın çalışma grubuna toplam 100 kişi gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada veri toplamak amacıyla katılımcılara karate- do kavramına ilişkin sahip oldukları algılarını belirlemek için “metafor formu” hazırlanmıştır. Metafor formunda katılımcılardan “Karate-do…gibidir; çünkü…”cümlesini tamamlamaları istenmiştir. Araştırmada, nitel araştırma yaklaşımlarından olgubilim deseni kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise; verilerin analizi ve yorumlanması sürecindeki aşamalar sırasıyla; metaforların belirlenmesi, metaforların sınıflandırılması, kategori geliştirme, geçerlik ve güvenirliği sağlama ve verilerin analizdir içerik analizi tekniği kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesiyle, karate-do sporuna katılan kadınların toplam 85 metafor ürettikleri görülmüştür. Üretilen bu metaforlar 7 farklı kategoride toplanmıştır. Katılımcılar karate-do kavramına ilişkin en çok “destekleyici” ve “temel ihtiyaç” kategorisinde metaforlar geliştirdikleri belirlenirken, bu kategorileri “doğa”, “duygu”, “emek gerektiren”, “yönlendiren/yol gösteren” ve “eğlenerek öğrenme” kategorileri izlemiştir. Katılımcıların en fazla ürettiği metaforlar terapi, hayat, su, nefes şeklinde sıralanmıştır. Araştırma sonuçları genel olarak değerlendirildiğinde, karate-do’nun kadın katılımcılar tarafından birçok açıdan olumlu olarak algıladıkları söylenebilir. Bu bağlamda karate-do sporunun özellikler kadın katılımcılar arasında yaygınlaşmasını sağlayacak faaliyetlerin yaygınlaştırılması önerilmektedir.

The research, aims to determine the effects of the mother-child physical activity program. The research is a qualitative research and designed in phenomenological design. A semi-structured interview form investigating the opinions of the participants was used to collect data in the research. The form consists of open-ended questions designed to obtain in-depth information about the subject. The open-ended interview format was selected as the most appropriate technique for this research. Data were analyzed using content analysis. A phenomenological design was used in the study to explore and describe the experiences and perceptions of parents who participated in the mother-child interactive physical activity program. The themes of Reasons for Participation in the Mother-Child Physical Activity Program, Creating Memories, Socializing, Spending Quality Time Together, Health Awareness and the Importance of Movement, Reducing Screen Time/Staying Away from Technological Devices were reached. The gains that the children obtained from the Mother-Child Physical Activity Program are as follows: Development of self-confidence, Self-expression, Creativity and imagination, Social adaptation and teamwork, Spending quality time with family. Mothers' Gains from the Mother-Child Physical Activity Program Physical health and vitality, Psychological well-being and stress management and Parental role modeling subthemes were reached. As a result, it was determined that the program supported self-confidence, creativity, self-expression and social development in children.

Yoga beden, zihin, duygu ve ruhun olgunlaşmasına katkı sağlayan bir öğretidir. Bireyin bedeni ve zihni arasında köprü kurmasını sağlarken aynı zamanda bireye pozitif enerji kaynağı sağlar. Buradan yola çıkılarak tasarlanan araştırmanın amacı; ebeveynlerin görüşleri doğrultusunda yoganın çocuklar üzerindeki fiziksel, bilişsel ve psikososyal etkilerinin, yogaya katılım nedenlerinin ayrıca görüş ve önerilerinin belirlenmesidir. Bu araştırma nitel araştırma kapsamında yürütülmüş, olgu bilim deseninden yararlanılmıştır. Araştırma grubu; gönüllülük esası ile araştırmaya katılmayı kabul eden 3’ü erkek 17’ si kadın toplam 20 ebeveynden oluşmaktadır. Araştırma grubu, amaçlı örneklem alma yöntemlerinden biri olan ölçüt örneklem alma yolu ile belirlenmiştir. Bu amaçla, araştırmada araştırmacılar tarafından oluşturulan yarı yapılandırılmış görüşme formundan faydalanılmıştır. Görüşmeler yüz yüze yapılarak katılımcılara sorular yöneltilmiş bu aşamada bilgilendirme yapılarak katılımcı onayı ile ses kayıtları alınmıştır. Elde edilen veriler içerik analizi yöntemi ile çözümlenmiştir. Yapılan içerik analizleri sonucunda toplam 3 ana tema elde edilmiştir. Bu temalar, Çocuk Yogasına Katılım Nedenleri, Çocuk yogasının faydaları, Ebeveynin önerileridir. Çocuk Yogasına Katılım Nedenleri başlığı altında katılımcıların Sosyalleşme, Özgüven ve Telefon/ Tablet uzaklaştırma, Çocuk Yogasına Katılım teması altında Fiziksel Gelişim; Esneklik Kazanımı, Denge Gelişimi ve Beden Farkındalığı, Bilişsel Gelişim; Dikkat ve Odaklanma, Kendini Tanıma Ve Tanıtma, Psikososyal Gelişim; Hayal Kurabilme, Kendi Kendine Telkin, Duygularını İfade Edebilme, Özgüven Gelişimi, Akranlarıyla Etkileşim, Ebeveyn Önerileri Teması Altında ise Çocuk Yogasına Önem Verilmesi, Uzun Süreli Planlama Yapılması cevaplarını verdikleri görülmektedir. Araştırma sonucunda; ebeveynlerin çocuklarının yoga programına özgüven, teknolojik araçlardan uzak durma gibi sebeplerden katılmasını istedikleri, çocukları üzerinde yoganın fiziksel, zihinsel ve psikososyal açıdan pozitif etkileri olduğunu gözlemledikleri belirlenmiştir.Cite this article as: Yılmaz, S.H. & Uzunçayır, D. (2025). Ebeveyn perspektifinden Çocuk yogasının etkileri: nitel bir araştırma. Research in Sports Science, 15, 0037, doi: 10.5152/ rss.2025.25037.

This study aimed to gain insight into the perspectives of women who practice Pilates by analyzing the metaphors they use to describe the exercise. The study involved 218 women who attended Pilates classes at the Istanbul Gaziosmanpaşa Municipality facilities thrice a week for sixty minutes each time. The research utilized a qualitative model involving a systematic content analysis and descriptive analysis of the qualitative data to understand the participants' viewpoints through metaphors. The participants, mainly comprised of females, provided 218 codes through their use of metaphors, with some codes overlapping. The codes were then organized into eight categories: Mood, Consciousness, Relaxation, Body awareness, Self-confidence, Energy, Happiness, and Therapy, which ultimately led to the formation of two themes, Psychological and Physical. After analyzing the metaphors, it was evident that the participants had a generally positive view of Pilates and that they believed it contributed positively to their health and well-being, both physically and psychologically. In conclusion, the study revealed that the participants perceived Pilates as a beneficial contributor to their overall wellness.

Purpose: Yoga is a spiritual discipline and lifestyle that does not involve competition in its essence and helps ensure harmony between the body and soul. Yoga provides a relaxing environment that increases the self-confidence of the individual diagnosed with autism spectrum disorder. In this context, the aim of the research is to conduct a study examining the effects of yoga on physical development, cognitive development and psychosocial development in children diagnosed with autism spectrum disorder, and the reasons for participation from the perspective of their parents. Method: In the research, a phenomenological research design, one of the qualitative research methods, was used. The research group consists of 6 parents of 6 children (3 girls, 3 boys) aged between 8-10 years diagnosed with ASD, who volunteered for their children to participate in a 20-week yoga-based physical activity program. The research was carried out with qualitative research method and the data of the research was collected by interview technique. Among the interview types, "open-ended interview form" was chosen. Content analysis method was used to analyze the data obtained within the scope of the research. Findings: The findings of the study show that the yoga-based physical activity program has positive effects on the mental, physical, emotional, social and physiological development of individuals diagnosed with autism spectrum disorder. Two main themes were determined as the reasons for participating in the yoga-based physical activity program and the effects of participation in the yoga-based physical activity program. Conclusion: As a result of the research, it can be said that yoga-based physical activity program has positive effects on the mental, physical, emotional, social and physiological development of individuals diagnosed with autism spectrum disorder. In addition, the research has determined that parents participate in yoga programs for their children to be healthy and socialize. From this, it can be said that the participants had the opinion that yoga was a beneficial activity before the program. In light of all this information; It is recommended that yoga-based physical activities be frequently included in activity programs prepared for individuals with autism spectrum disorder. (Extended English summary is at the end of this document) Özet Amaç: Yoga özünde rekabet barındırmayan, beden ve ruh arasındaki uyumun sağlanmasına yardımcı olan ruhsal bir disiplin ve yaşantı tarzıdır. Yoga otizm spektrum bozukluğu tanılı bireye özgüvenini arttıran, rahatlatan bir ortam sağlar.Bu kapsamda araştırmanın amacı yoganın otizm spektrum bozukluğu tanılı çocuklarda, fiziksel gelişim, bilişsel gelişim ve psikososyal gelişim alanları üzerindeki etkilerinin ve katılım nedenlerinin ebeveynleri perspektifinden inceleyen bir çalışmanın yürütülmesidir. Yöntem:Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden fenomenolojik araştırma deseni kullanılmıştır. Araştırma grubu, OSB tanılı 8-10 yaş aralığında olan 6 (3 kız, 3 erkek) çocuğa sahip, çocuklarının 20 haftalık yoga temelli fiziksel aktivite programına katılmasına gönüllü olmuş 6 ebeveynden oluşmaktadır. Araştırma nitel araştırma yöntemi ile gerçekleştirilmiş olup, araştırmanın verileri görüşme tekniği ile toplanmıştır. Görüşme türlerinden ise, “açık uçlu görüşme formu” seçilmiştir Araştırma kapsamında elde edilen verilerin çözümlenmesinde ise içerik analizi yönteminden faydalanılmıştır. Bulgular: Araştırmanın bulguları yoga temelli fiziksel aktivite programının otizm spektrum bozukluğu tanılı bireylerin zihinsel, fiziksel, duygusal, sosyal ve fizyolojik gelişim alanlarında olumlu etkileri olduğunu göstermektedir.Yoga temelli fiziksel aktivite programına katılım nedenleri ve yoga temelli fiziksel aktivite programına katılım etkileri olarak iki ana tema belirlenmiştir. Sonuç: Araştırma sonucunda yoga temelli fiziksel aktivite programının otizm spektrum bozukluğu tanılı bireylerin zihinsel, fiziksel, duygusal, sosyal ve fizyolojik gelişim alanlarında olumlu etkileri olduğu söylenebilmektedir. Bunların yanı sıra araştırma ebeveynlerin çocuklarının sağlıklı olması ve sosyalleşmesi için yoga programına katılım sağladıkları belirlenmiştir. Buradan aslında katılımcıların program öncesinde yoganın faydalı bir aktivite olduğuna dair görüşe sahip oldukları da söylenebilmektedir. Tüm bu bilgiler ışığında; otizm spektrum bozukluğu tanılı bireylere yönelik hazırlanan aktivite programlarında yoga temelli fiziksel aktivitelere sıklıkla yer verilmesi önerilmektedir.

Bu araştırmanın amacı; yoga temelli fiziksel aktivitenin otizm spektrum bozukluğu tanılı çocukların fiziksel gelişim, bilişsel gelişim ve psikososyal gelişim durumları üzerindeki etkilerinin anne, baba, sınıf öğretmenleri ve özel eğitim öğretmenleri perspektifinden inceleyen bir çalışmanın yürütülmesidir. Araştırmada, fenomenoloji deseni tercih edilmiştir. Araştırmaya, kaynaştırma öğrencisi olan ve özel gereksinimli çocuklara destek eğitim hizmeti sağlayan uygulama biriminde bireysel veya grup eğitimi alan ve yaşları 7-8 yaş aralığı olan otizm spektrum bozukluğu tanısı almış 3 çocuk ve bu çocukların anne ve babaları, sınıf ve özel eğitim öğretmenleri katılmıştır. Araştırmanın verileri “yarı yapılandırılmış görüşme” tekniği ile toplanmış, verilerin analiz edilmesinde “içerik analizi” yönteminden faydalanılmıştır. Araştırma sonucunda otizm spektrum bozukluğu tanılı çocukların yoga temelli fiziksel aktivite programı öncesinde fiziksel gelişim, bilişsel gelişim ve psikososyal gelişim noktasında sorunlar yaşadıklarını ancak yoga temelli fiziksel aktivite uygulamaları sonrasında mevcut sorunların azalarak çocukların bahsi geçen gelişim alanlarında olumlu gelişmeler sergilediklerini belirlenmiştir.

Amaç: Bu araştırmada, yerel yönetimlerin Covıd-19 küresel salgın döneminde sunduğu online egzersiz eğitim programına katılan kadınların Web 2.0 araçlarını kullanım deneyimlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Araştırmada, nitel araştırma modellerinden fenomenoloji (olgu bilim) çalışması uygulanmış ve veri toplama aracı olarak yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, İstanbul ili Gaziosmanpaşa Belediyesi, Kadın ve Aile Hizmetleri Müdürlüğünün sunduğu “Evde Kal, Sağlıklı Kal” isimli projede online egzersiz eğitim programından yararlanan 20 kadın arasından gönüllü olarak katılan 25-50 yaş arası 7 kadın oluşturmuştur. Katılımcılardan elde edilen verilerin analizinde içerik analiz yöntemi kullanılmıştır. 20 hafta süresince, haftada 2 gün online egzersiz programına düzenli devam eden kadınların ses kayıtlarından elde edilen veriler, 12 kategori altında toplanmıştır. Bulgular: Bu temalar sırasıyla; “İnternet kullanım deneyimi”, “İnternet kullanım amacı”, “Küresel salgın dönemi öncesi internet kullanım süresi,” “Küresel salgın döneminde internet kullanım süresi”, “Web 2.0 araçları kurulum durumu”, “Web 2.0 araçlarını kullanımında destek”, “Web 2.0 araçlarına erişim”, “İletişim kurmada kullanılan Web 2.0 araçları”, “Web 2.0 araçları ile görüşme yapma deneyimi”, “Web 2.0 aracıyla online eğitime katılım”, “Uzaktan eğitim sürecinin olumsuz yönleri”, “Uzaktan eğitim sürecinin olumlu yönleri” olarak belirlenmiştir. Belirlenen temalardan ise, toplamda 37 alt tema elde edilmiştir. Sonuç: Katılımcı kadınların çoğunluğu internet ve Web 2.0 araçlarını aktif olarak kullanmadıklarını ama küresel salgın ile birlikte eğitim, kurs vb. hizmetlere katılabilmek için Web 2.0 araçlarını zorunlu olarak kullanmaya başladıklarını belirtmişlerdir. Başlangıçta Web 2.0 aracı ile uzaktan eğitime katılımda yapabilecek miyim kaygısı yaşadıklarını dile getirmişler ve program kullanımda eğitmenin ve çocuklarının destekleriyle kullanmaya başladıklarını, eğitmenin olumlu iletişiminin program kullanımında oldukça etkili olduğunu ifade etmişlerdir. Ayrıca katılımcılar yüz yüze eğitimin samimiyet ve arkadaşlık ilişkileri kurmada daha etkili olduğunu, online eğitimin ise zaman ve mekân tasarrufu sağlamada önemli olduğunu vurgulamışlardır. Anahtar Kelimeler: Web 2.0, covid-19, pandemi, fiziksel aktivite, nitel araştırma

En tr This research was set up according to the social constructivist paradigm. It was aimed to explain the statements of parents whose children participated in 14 weeks of adapted swimming program in a municipal pool in Istanbul. In the study, the experiences of children with special needs were voiced by their parents and subjective meanings were tried to be reached. The working group consisted of 10 parents(mothers) who voluntarily participated in the research among 20 parents. Their children with special needs were regularly attending adapted swimming program for 60 minutes a day, 2 days a week, at a municipal pool on the European side in Istanbul for 14 weeks. A semi-structured interview form was arranged and all the interviews were recorded with the permission of the attendant parents. Then the interviews were translated into a plain text. Transcripts were analysed by content analysis method and the main categories and codes were reached. The categories obtained from the research were “guiding persons”, “cause of inactivity”, “motivation”, “physical gains”, “mental gains”, “social gains” and “behaviour changes” respectively. A total of 20 codes were obtained from the specified categories. As a result of the research, parents noted that they observed positive changes in children who regularly participated in adapted swimming program. Parents' statements showed that frequency numbers of physical and social gains are higher than in other categories. Such services offered by municipalities to increase activity levels by identifying the causes of inactivity of children with special needs can be beneficial to their basic mobility skills and general body health, as well as they create opportunities for them to integrate with society. This qualitative research holds the potential of allowing the voices of children with special needs to be heard through their parents’ statements. Bu araştırma, sosyal yapılandırmacı paradigmaya göre, İstanbul’daki bir belediye havuzunda özel gereksinimli çocuklara yönelik düzenlenen 14 haftalık uyarlanmış yüzme eğitiminin etkilerini, onların ebeveynleri tarafından dile getirilmesi üzerine kurgulanmıştır. Araştırmada, özel gereksinimli çocuklarının yaşadıkları deneyimler, ebeveynlerin bakış açısıyla seslendirilerek sübjektif anlamlara ulaşılmaya çalışılmıştır. Çalışma grubunu, İstanbul’da Avrupa yakasında yer alan bir belediye havuzunda 14 hafta süresince, haftada 2 gün, günde 60 dakika uyarlanmış yüzme eğitimine düzenli devam eden 20 özel gereksinimli çocuğun ebeveynleri arasından, gönüllü olarak görüşmeyi kabul eden 10 ebeveyn(anne) oluşturmuştur. Yarı yapılandırılmış görüşme formu düzenlenerek sorulan sorular, araştırmaya katılan ebeveynlerin izni ile ses kayıt cihazına kaydedilmiştir. Daha sonra düz metine çevrilen görüşmeler, içerik analizi yöntemiyle çözümlenerek ana kategorilere ve bu kategoriler altında ortaklaşan kodlara ulaşılmıştır. Araştırmadan elde edilen kategoriler sırasıyla “yönlendiren kişiler”, “hareketsizlik nedeni”, “motivasyon”, “fiziksel katkı”, “zihinsel katkı”, “sosyal katkı” ve “davranışsal katkı” olarak belirlenmiştir. Belirlenen kategorilerden, toplamda 20 kod elde edilmiştir. Araştırma sonucunda ebeveynler, uyarlanmış yüzme eğitimine düzenli katılan çocuklarda genellikle olumlu değişimler gözlediklerini belirtmişlerdir. Ebeveynlerin ifadelerinden elde edilen veriler, belediye hizmeti olan uyarlanmış yüzme eğitimi sonucunda gözlenen fiziksel ve sosyal katkı frekans sayılarının diğer kategorilere göre daha yüksek olduğunu göstermektedir. Özel gereksinimli çocukların hareketsizlik nedenlerinin ortaya çıkarılarak, aktivite düzeylerinin arttırılmasına yönelik belediyeler tarafından sunulan bu tür hizmetler, onların temel hareket becerilerine ve genel vücut sağlığına faydalı olabilir, bununla birlikte toplumla bütünleşmeleri için imkan yaratabilir. Nitel araştırma yöntemiyle gerçekleştirilen bu araştırma, toplumda “dezavantajlı gruplar” içinde yer alan özel gereksinimli çocukların seslerini, ebeveynleri aracılığıyla duyulmasına imkan tanıyabilir.