Ebru Kiliç
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Ebru Kiliç has a total of 2 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Kutlugjon Sultanbek
Al-Farabi Kazakh National University
1 shared publication - Raushangul Avakova
Al-Farabi Kazakh National University
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 31 August 2026
- Published by Türk Kültürü Açisindan Haci Bektas-i Veli Arastirmalari Uygulama ve Arastirma Merkezi in Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi
- No. 1,p. 89-103
COMPETITION AND COMPROMISE in THE WEDDING SQUARE: THE RITUAL OF “KUYAW TALADI” in ESKI IKAN UZBEK TURKS
Marriage is celebrated with a wedding, recognized as legitimate by society while institutionally build-ing the foundation of the family. In these celebrations, the testing of the bride, groom, and family in various ways turns into wedding festivities. The küyaw taladı ritual of the Old Ikan Uzbeks of Turkestan, Kazakhstan, is also chaotic, with intersubjective struggles between the groom, the groom's friends, and the bride's twelve aunts. On the other hand, it draws attention as a wedding fight that the participants watch with amusement. This study analyzes the functions, symbolic meanings, and patterned cultural accumulations of the küyaw taladı ritual in social life based on concrete observations and interviews conducted in the field, starting from its status and performance characteristics in the historical process. For this purpose, the study first reveals that this ritual creates a space of competition and consensus within a society based on traditional status. The actions that then develop between the groom, the groom's friends, and the twelve aunts are considered an intersubjective struggle. Finally, as a result of belt-tightening and reconciliation, dressing the groom in new clothes was seen as a demonstration of power and a symbol of approval. As a result of the research, it was determined that this ritual is performed in Turkish culture in the form of punching and beating the groom. It has been determined that this ritual has the function of helping to reinforce the groom's new roles in society as well as entertainment. With the ritual in question, stratified meaning structures that shape the life world of individuals or groups are established on three main axes such as competition-compromise, role transition-assertion, and approval.
- 31 August 2026
- Published by Türk Kültürü Açisindan Haci Bektas-i Veli Arastirmalari Uygulama ve Arastirma Merkezi in Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi
- No. 1,p. 89-103
Open AccessCOMPETITION AND COMPROMISE in THE WEDDING SQUARE: THE RITUAL OF “KUYAW TALADI” in ESKI IKAN UZBEK TURKS
Marriage is celebrated with a wedding, recognized as legitimate by society while institutionally build-ing the foundation of the family. In these celebrations, the testing of the bride, groom, and family in various ways turns into wedding festivities. The küyaw taladı ritual of the Old Ikan Uzbeks of Turkestan, Kazakhstan, is also chaotic, with intersubjective struggles between the groom, the groom's friends, and the bride's twelve aunts. On the other hand, it draws attention as a wedding fight that the participants watch with amusement. This study analyzes the functions, symbolic meanings, and patterned cultural accumulations of the küyaw taladı ritual in social life based on concrete observations and interviews conducted in the field, starting from its status and performance characteristics in the historical process. For this purpose, the study first reveals that this ritual creates a space of competition and consensus within a society based on traditional status. The actions that then develop between the groom, the groom's friends, and the twelve aunts are considered an intersubjective struggle. Finally, as a result of belt-tightening and reconciliation, dressing the groom in new clothes was seen as a demonstration of power and a symbol of approval. As a result of the research, it was determined that this ritual is performed in Turkish culture in the form of punching and beating the groom. It has been determined that this ritual has the function of helping to reinforce the groom's new roles in society as well as entertainment. With the ritual in question, stratified meaning structures that shape the life world of individuals or groups are established on three main axes such as competition-compromise, role transition-assertion, and approval.
- 29 June 2026
- Published by Karadeniz Arastirmalari Dergisi in Karadeniz Araştırmaları
- Vol. 23 (90) , 1192-1208
GÖÇÜN TEMSİL ALANI: KIRGIZİSTAN’DA UYGUR “İTTİPAQ” GAZETESİ ÖRNEĞİ
Medya, kamuoyunu ve göçe yönelik kültürel politikaları şekillendirmede etkin bir role sahiptir. Göçmen olarak Uygur kültürünün tanınması, kendilerini gösterme biçimleri ve kimliklerinin sürekliliğinin sağlanması; Kırgızis-tan’da kurumsallaşmış basın faaliyetlerinden “İttipaq” gazetesi (1994-1997, 2001- ~) aracılığıyla somutlaştırılır. Bağımsız ve millî bir niteliğe sahip İttipaq, Uygur Halk Derneği tarafından çıkartılıp Uygurların gündelik yaşamın-dan ekonomisine, kültür politikalarından diline geniş bir içeriktedir. Bu sözel dokuda göç/göçmen olgusunun etkilerini, gazete yazı-haberlerinden hareketle tespit ve kültür içindeki yerinin analiz edilmesi, bu çalışmanın odağını oluşturmaktadır. Bu çerçevede gazete; göç eden topluluğun kültürünü, aidiyet duygusunu, kimliğini te-mellendirmeye, sürdürmeye, kuşaklararası aktarmaya, korumaya hizmet ve rehberlik eden bir önem taşır. Bu makalede sosyal bilimlerde sıklıkla kullanılan araştırma yöntem ve tekniklerinden dokümantasyon analizi, halkbi-limsel bakış açısıyla gerçekleştirilmiştir. Makalede “İttipak” vasıtasıyla göç olgusunu yerelde gereksinim duyulan tarihi, kimliği ve kültürü görünür kılma faaliyetleri işlevsellik ve “göçmen gazateciliği” kavramı bağlamında ele alınmıştır. Araştırma sonucunda göçün temsil alanının dil, somut ve somut olmayan kültürel miras kapsamında meydana getirildiği; Uygurları karakterize eden kanonlaşmış yerleşik özelliklere sahip ve kimliği sembolize eden bayrak, vatan/toprak, dil, din, bayramlar, gelenek-görenekler gibi unsurların ön plana çıkartıldığı ortaya koyul-muştur. Kültürün ifade edilmesinde ve mesajların iletilmesinde, değer taşıyan sanatçı, bilim insanı gibi aktörlerin yazı ve eserleri ile kültürel belleğin aktarımına yön verildiği saptanmıştır.
- 29 June 2026
- Published by Karadeniz Arastirmalari Dergisi in Karadeniz Araştırmaları
- Vol. 23 (90) , 1192-1208
GÖÇÜN TEMSİL ALANI: KIRGIZİSTAN’DA UYGUR “İTTİPAQ” GAZETESİ ÖRNEĞİ
Medya, kamuoyunu ve göçe yönelik kültürel politikaları şekillendirmede etkin bir role sahiptir. Göçmen olarak Uygur kültürünün tanınması, kendilerini gösterme biçimleri ve kimliklerinin sürekliliğinin sağlanması; Kırgızis-tan’da kurumsallaşmış basın faaliyetlerinden “İttipaq” gazetesi (1994-1997, 2001- ~) aracılığıyla somutlaştırılır. Bağımsız ve millî bir niteliğe sahip İttipaq, Uygur Halk Derneği tarafından çıkartılıp Uygurların gündelik yaşamın-dan ekonomisine, kültür politikalarından diline geniş bir içeriktedir. Bu sözel dokuda göç/göçmen olgusunun etkilerini, gazete yazı-haberlerinden hareketle tespit ve kültür içindeki yerinin analiz edilmesi, bu çalışmanın odağını oluşturmaktadır. Bu çerçevede gazete; göç eden topluluğun kültürünü, aidiyet duygusunu, kimliğini te-mellendirmeye, sürdürmeye, kuşaklararası aktarmaya, korumaya hizmet ve rehberlik eden bir önem taşır. Bu makalede sosyal bilimlerde sıklıkla kullanılan araştırma yöntem ve tekniklerinden dokümantasyon analizi, halkbi-limsel bakış açısıyla gerçekleştirilmiştir. Makalede “İttipak” vasıtasıyla göç olgusunu yerelde gereksinim duyulan tarihi, kimliği ve kültürü görünür kılma faaliyetleri işlevsellik ve “göçmen gazateciliği” kavramı bağlamında ele alınmıştır. Araştırma sonucunda göçün temsil alanının dil, somut ve somut olmayan kültürel miras kapsamında meydana getirildiği; Uygurları karakterize eden kanonlaşmış yerleşik özelliklere sahip ve kimliği sembolize eden bayrak, vatan/toprak, dil, din, bayramlar, gelenek-görenekler gibi unsurların ön plana çıkartıldığı ortaya koyul-muştur. Kültürün ifade edilmesinde ve mesajların iletilmesinde, değer taşıyan sanatçı, bilim insanı gibi aktörlerin yazı ve eserleri ile kültürel belleğin aktarımına yön verildiği saptanmıştır.
- 27 December 2024
- Published by Cocuk ve Genclik Edebiyati Yazarlari Dernegi in Folklor Akademi Dergisi
- Vol. 7 (3) , 1182-1193
GELENEKSEL MESLEK BAĞLAMINDA UYGURLARDA KUYU/KANAL/KARIZ KAZICILAR
Türk kültür tarihinde, teknolojinin kol gücüne dayalı olup daha ilkel yöntem ve tekniklerle gerçekleştirildiği zamanlarda sosyal gerçekliğin bir sonucu olarak gelişen meslek kollarından biri de geleneksel su yönetimidir. Uygur Türkleri arasında da bilhassa kurak ve çöl iklimine sahip bölge koşulları karşısında deneyim, geleneksel bilgi, usta-çırak ilişkisi ve çevresel-kültürel faktörler ile entegre su yönetim sistemleri inşa edilmiştir. Bu gelişim ve inşa sürecinde, su yönetimini meslek edinmiş kuyu/kanal/karız kazıcıların ürettikleri ve kattıklarına toplumsal teoride görülen halkın pratik ve inanış dünyası ile dinamik etkileşimler kurularak bağlantılı işlevler dizisi eklenmiştir. Bu çalışmada, Uygurların dünya görüşlerini yansıtan inanış ve uygulamalara, sözlü ve yazılı kültürden hareketle su yönetimi icracılarına odaklanılmıştır. Bu kapsamda suyun yönetimiyle ilişkili gündelik yaşam pratikleri, sosyo-kültürel ve çevresel koşullarda şekillenen halkın düşünce tasavvurunda mesleğin prestiji, temsilcilerinin özellikleri kültürel faktörler hesaba katılarak, çok boyutlu bakış açısı benimsenerek ele alınmıştır. Çalışmada öncelikle kültürel miras alanı olarak geleneksel su yönetimi, kültür ve teknoloji arasındaki ilişkisel-kültürel bağlamlardan ve birlikte gelişim gösterdiği alanlardan bahsedilmektedir. Ardından yazılı kaynaklarda Uygurlar arasında karızcılar hakkında aktarılan bilgilere yer verilerek “kültürel tekniğin” tarihsel sürekliliğine, geleneksel bilgi ve su yönetimi arasındaki ilişkiye dikkat çekilmiştir. Analiz “suyun kıymetini bilen kazıcılar”, “kuyu/karız kazıp er olma / er adlandırılma”, “geleneksel bilgi taşıyıcılarına ve icracılarına saygı: ‘kuyu/karız kazanı unutma’” ve “geleneksel mesleğin icrasında kazıcıların inanış ve uygulamaları” adlı alt başlıklar kapsamında gerçekleştirilmiştir. Öz ifadeyle bu makale, geleneksel su yönetimi icracıları kazıcıların kültürel bağlamda halkbilimsel yaklaşımla incelenmesi için bir çerçeve sunar. Araştırmada Uygur sahasında, folklorik deneyimin asal bir unsuru olarak geleneksel su yönetimi ve kültürel pratiklere ilişkin gözlem, tespit ve analizler ortaya koyulmuştur. Öte taraftan bulgu ve sonuçların yeni araştırmalara kaynaklık etmesi, sosyal-kültürel yaşamı araştırmaya, anlamaya yardımcı olması amaçlanmıştır. Araştırma sonucunda insanların çevreyle temasına ve ilişki kurmalarına dayalı su yönetiminin kültürel ve çevresel bağlamda biçimlendirildiği gözlemlenmiştir. Suyun yaşam alanlarına ve tarım arazilerine taşınmasında kazıcı meslek grubundakilerin verdikleri hizmet ile halk arasında kendilerine dinî ve din dışı anlamla bir statü-kimlik yüklendiği görülmüştür. Bu değerin ve önemin görünümü bilhassa atasözleri, deyimler, kalıp ifadeler, meslekî terimler başta olmak üzere halkın inanışlarına, ritüellerine ve genel ifadeyle bunları kapsayıcı geleneksel dünya görüşlerine kaynaklık etmiştir.
- 27 December 2024
- Published by Cocuk ve Genclik Edebiyati Yazarlari Dernegi in Folklor Akademi Dergisi
- Vol. 7 (3) , 1182-1193
GELENEKSEL MESLEK BAĞLAMINDA UYGURLARDA KUYU/KANAL/KARIZ KAZICILAR
Türk kültür tarihinde, teknolojinin kol gücüne dayalı olup daha ilkel yöntem ve tekniklerle gerçekleştirildiği zamanlarda sosyal gerçekliğin bir sonucu olarak gelişen meslek kollarından biri de geleneksel su yönetimidir. Uygur Türkleri arasında da bilhassa kurak ve çöl iklimine sahip bölge koşulları karşısında deneyim, geleneksel bilgi, usta-çırak ilişkisi ve çevresel-kültürel faktörler ile entegre su yönetim sistemleri inşa edilmiştir. Bu gelişim ve inşa sürecinde, su yönetimini meslek edinmiş kuyu/kanal/karız kazıcıların ürettikleri ve kattıklarına toplumsal teoride görülen halkın pratik ve inanış dünyası ile dinamik etkileşimler kurularak bağlantılı işlevler dizisi eklenmiştir. Bu çalışmada, Uygurların dünya görüşlerini yansıtan inanış ve uygulamalara, sözlü ve yazılı kültürden hareketle su yönetimi icracılarına odaklanılmıştır. Bu kapsamda suyun yönetimiyle ilişkili gündelik yaşam pratikleri, sosyo-kültürel ve çevresel koşullarda şekillenen halkın düşünce tasavvurunda mesleğin prestiji, temsilcilerinin özellikleri kültürel faktörler hesaba katılarak, çok boyutlu bakış açısı benimsenerek ele alınmıştır. Çalışmada öncelikle kültürel miras alanı olarak geleneksel su yönetimi, kültür ve teknoloji arasındaki ilişkisel-kültürel bağlamlardan ve birlikte gelişim gösterdiği alanlardan bahsedilmektedir. Ardından yazılı kaynaklarda Uygurlar arasında karızcılar hakkında aktarılan bilgilere yer verilerek “kültürel tekniğin” tarihsel sürekliliğine, geleneksel bilgi ve su yönetimi arasındaki ilişkiye dikkat çekilmiştir. Analiz “suyun kıymetini bilen kazıcılar”, “kuyu/karız kazıp er olma / er adlandırılma”, “geleneksel bilgi taşıyıcılarına ve icracılarına saygı: ‘kuyu/karız kazanı unutma’” ve “geleneksel mesleğin icrasında kazıcıların inanış ve uygulamaları” adlı alt başlıklar kapsamında gerçekleştirilmiştir. Öz ifadeyle bu makale, geleneksel su yönetimi icracıları kazıcıların kültürel bağlamda halkbilimsel yaklaşımla incelenmesi için bir çerçeve sunar. Araştırmada Uygur sahasında, folklorik deneyimin asal bir unsuru olarak geleneksel su yönetimi ve kültürel pratiklere ilişkin gözlem, tespit ve analizler ortaya koyulmuştur. Öte taraftan bulgu ve sonuçların yeni araştırmalara kaynaklık etmesi, sosyal-kültürel yaşamı araştırmaya, anlamaya yardımcı olması amaçlanmıştır. Araştırma sonucunda insanların çevreyle temasına ve ilişki kurmalarına dayalı su yönetiminin kültürel ve çevresel bağlamda biçimlendirildiği gözlemlenmiştir. Suyun yaşam alanlarına ve tarım arazilerine taşınmasında kazıcı meslek grubundakilerin verdikleri hizmet ile halk arasında kendilerine dinî ve din dışı anlamla bir statü-kimlik yüklendiği görülmüştür. Bu değerin ve önemin görünümü bilhassa atasözleri, deyimler, kalıp ifadeler, meslekî terimler başta olmak üzere halkın inanışlarına, ritüellerine ve genel ifadeyle bunları kapsayıcı geleneksel dünya görüşlerine kaynaklık etmiştir.
- Open Access
- 3 December 2023
- Published by Motif Akademi in Motif Akademi Halk Bilimi Dergisi
TRADITIONAL GAMES IN INTERGENERATIONAL CONTEXT AND RE-CREATION OF GAMES WITH POSTMODERN SITUATION: UYGHUR” KARLIK GAME " SAMPLE
Geleneksel oyunlar; bireylerin bilişsel, fiziksel, duygusal ve sosyal gelişimini sağlamakla birlikte toplumun sosyal ve kültürel temellerini oluşturur. Bilgi aktarıcı bir tür olarak geleneksel oyunların kültürün derinlemesine çözümlenmesi gerektiği fikri doğrultusunda; insanlığın postmodern yapı içerisinde teknolojik gelişmelerle dijital ortama aktarımının kültürel bağlamıyla analiz edilmesi ve bunların değişim-dönüşümünün etki ve işlevlerinin incelenmesi, kültürel analiz açısından önem taşır. Bu makalede, “bebek patlaması kuşağı”ndan “alfa kuşağı”na her bir kuşağın katılımıyla icra edilen Uygur Türklerinin geleneksel “karlık oyunu”, kuşaklararasılık bağlamında işlevsel halkbilimi bağlamında ele alınmış teknolojinin kültürü etkilemesi ile oyunun dijitale aktarımının sonucu olarak biçimsel ve anlamsal değişim-dönüşümü, “yeniden işlevlendirme” yaklaşımı ortaya konulmuştur. Kuşaklar arasında eğlenerek yarışma, birlik-beraberliği pekiştirme, eğitim, boş zaman aktivitesi oluşturma gibi işlevler kazandıran karlık oyununun kültürün dijitalleşme karşısında katılımcı aktör/icra eden ya da paylaşanların yaş kalıpları, kültürel adaptasyonları/entegrasyonları, güncel teknolojiyi kullanma gibi durumlar karşısında kültürel sürekliliğinin ve işlevselliğinin durumu ele alınarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak geleneksel oyununun kültürel göç, modern yaşam gibi koşullardan kaynaklı dijitale aktarılarak yeniden işlev kazandırıldığı saptanmıştır.
- 3 December 2023
- Published by Motif Akademi in Motif Akademi Halk Bilimi Dergisi
Open AccessTRADITIONAL GAMES IN INTERGENERATIONAL CONTEXT AND RE-CREATION OF GAMES WITH POSTMODERN SITUATION: UYGHUR” KARLIK GAME " SAMPLE
Geleneksel oyunlar; bireylerin bilişsel, fiziksel, duygusal ve sosyal gelişimini sağlamakla birlikte toplumun sosyal ve kültürel temellerini oluşturur. Bilgi aktarıcı bir tür olarak geleneksel oyunların kültürün derinlemesine çözümlenmesi gerektiği fikri doğrultusunda; insanlığın postmodern yapı içerisinde teknolojik gelişmelerle dijital ortama aktarımının kültürel bağlamıyla analiz edilmesi ve bunların değişim-dönüşümünün etki ve işlevlerinin incelenmesi, kültürel analiz açısından önem taşır. Bu makalede, “bebek patlaması kuşağı”ndan “alfa kuşağı”na her bir kuşağın katılımıyla icra edilen Uygur Türklerinin geleneksel “karlık oyunu”, kuşaklararasılık bağlamında işlevsel halkbilimi bağlamında ele alınmış teknolojinin kültürü etkilemesi ile oyunun dijitale aktarımının sonucu olarak biçimsel ve anlamsal değişim-dönüşümü, “yeniden işlevlendirme” yaklaşımı ortaya konulmuştur. Kuşaklar arasında eğlenerek yarışma, birlik-beraberliği pekiştirme, eğitim, boş zaman aktivitesi oluşturma gibi işlevler kazandıran karlık oyununun kültürün dijitalleşme karşısında katılımcı aktör/icra eden ya da paylaşanların yaş kalıpları, kültürel adaptasyonları/entegrasyonları, güncel teknolojiyi kullanma gibi durumlar karşısında kültürel sürekliliğinin ve işlevselliğinin durumu ele alınarak değerlendirilmiştir. Sonuç olarak geleneksel oyununun kültürel göç, modern yaşam gibi koşullardan kaynaklı dijitale aktarılarak yeniden işlev kazandırıldığı saptanmıştır.
- Open Access
- 20 June 2023
- Published by Avrasya Uluslararasi Arastirmalar Dergisi in Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi
- Vol. 11 (35) , 661-677
Geleneksel Su Yönetim Sisteminin (Karız) Uygur Halk Koşaklarına Yansıması
Uygurlar, Turfan ve Kumul gibi yüksek sıcaklıkların olduğu şehirlerde, suya erişmek ve modern teknolojinin bulunmadığı dönemlerde su sorununu çözmek için “karız” kariz adını verdikleri sulama sistemi ile yer altından suyu; kol gücü, ortak yaratıcılık ve işbirliği ile yerleşim yerlerine taşıma ve dağıtma yöntemini kullanmışlardır. Halkın geleneksel bilgi, deneyim ve coğrafyanın sunduğu malzemelerin birleşimi inşa ettikleri bu sistem; ekolojik, ekonomik, kültürel vb. çok boyutlu sürdürülebilir bir döngü oluşturmuştur. Çeşitli etkenlerle bugün sayıları oldukça azalmış olmakla beraber kültürel miras ürünü olarak koruma girişimleri bulunmaktadır. Geleneksel su yönetim sistemi “karız” ile suya erişim sağlanması; halkın yaşamında, başta geçim kaynaklarını oluşturan tarımda ve ev içi kullanımda işlevselliği neticesinde büyük önem ve role sahip olmuştur. Bu sebeple, topluma ve doğaya ekledikleri, kattıkları çerçevesinde, çeşitli anlam ve görünümlerle kültürel üretim ve içerikler de yaratılarak gelecek kuşaklara aktarımı görülmektedir. Bu aktarım ve yaratım, Uygurların sözlü ve yazılı edebiyat ürünü olan “koşak” larda (halk şiiri) da işlenmiştir. Bu makalede, geleneksel su teknolojisi karızların koşaklara nasıl yansıdığı tespit edilerek karız sistemine ilişkin bilgiler ve uygulamalar, karızların halkın yaşamındaki etkisi ve bu etki dolayımında halkın dünya görüşündeki yeri, duygu ve düşüncelerle ona yükledikleri anlamlar ile su yönetiminin ilişkisi ortaya koyulacaktır. Araştırmaya konu olan koşaklar; Uygurların çevresel, sosyal, kültürel ve ekonomik görünümlerini içeren sözlü kültür ürünlerine dair kaynaklarda veriler taranarak ve tespit edilen içeriklere göre sınıflandırılarak bulgular, bütüncül ve analitik bakış açısıyla yorumlanmıştır.
- 20 June 2023
- Published by Avrasya Uluslararasi Arastirmalar Dergisi in Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi
- Vol. 11 (35) , 661-677
Open AccessGeleneksel Su Yönetim Sisteminin (Karız) Uygur Halk Koşaklarına Yansıması
Uygurlar, Turfan ve Kumul gibi yüksek sıcaklıkların olduğu şehirlerde, suya erişmek ve modern teknolojinin bulunmadığı dönemlerde su sorununu çözmek için “karız” kariz adını verdikleri sulama sistemi ile yer altından suyu; kol gücü, ortak yaratıcılık ve işbirliği ile yerleşim yerlerine taşıma ve dağıtma yöntemini kullanmışlardır. Halkın geleneksel bilgi, deneyim ve coğrafyanın sunduğu malzemelerin birleşimi inşa ettikleri bu sistem; ekolojik, ekonomik, kültürel vb. çok boyutlu sürdürülebilir bir döngü oluşturmuştur. Çeşitli etkenlerle bugün sayıları oldukça azalmış olmakla beraber kültürel miras ürünü olarak koruma girişimleri bulunmaktadır. Geleneksel su yönetim sistemi “karız” ile suya erişim sağlanması; halkın yaşamında, başta geçim kaynaklarını oluşturan tarımda ve ev içi kullanımda işlevselliği neticesinde büyük önem ve role sahip olmuştur. Bu sebeple, topluma ve doğaya ekledikleri, kattıkları çerçevesinde, çeşitli anlam ve görünümlerle kültürel üretim ve içerikler de yaratılarak gelecek kuşaklara aktarımı görülmektedir. Bu aktarım ve yaratım, Uygurların sözlü ve yazılı edebiyat ürünü olan “koşak” larda (halk şiiri) da işlenmiştir. Bu makalede, geleneksel su teknolojisi karızların koşaklara nasıl yansıdığı tespit edilerek karız sistemine ilişkin bilgiler ve uygulamalar, karızların halkın yaşamındaki etkisi ve bu etki dolayımında halkın dünya görüşündeki yeri, duygu ve düşüncelerle ona yükledikleri anlamlar ile su yönetiminin ilişkisi ortaya koyulacaktır. Araştırmaya konu olan koşaklar; Uygurların çevresel, sosyal, kültürel ve ekonomik görünümlerini içeren sözlü kültür ürünlerine dair kaynaklarda veriler taranarak ve tespit edilen içeriklere göre sınıflandırılarak bulgular, bütüncül ve analitik bakış açısıyla yorumlanmıştır.