JSJakub Szczerbiński

Jakub Szczerbiński

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Jakub Szczerbiński has a total of 8 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Wewnątrznaczyniowe leczenie zwężeń tętnic przeszczepionej allogenicznej nerki

    by Jakub Szczerbiński, Ksawery Szlęzak, Krzysztof Bojakowski, Piotr Andziak

    Recent studies have questioned the effectiveness of surgical treatment of renal artery stenosis. However, patients with artery stenosis of the solitary kidney may benefit most from endovascular therapy. Transplant renal artery stenosis is a cause of organ function deterioration, potentially leading to graft loss and increased mortality in the group of patients affected by this complication. However, we do not have data on the optimal treatment of transplant renal artery stenosis. Therapeutic methods includes conservative treatment and possible qualification for surgical treatment. Performing endovascular intervention offers the chance to correct the stenosis and return proper function to the transplanted kidney. Various methods are used during surgery: angioplasty, and stent implantation, including devices that release local antiproliferative drugs. At present, a timely intervention appears to offer the same chances of long-term graft function and survival as in kidney transplant recipients who do not develop TRAS. Data on epidemiology, risk factors and treatment outcomes are sparse, and further studies are needed. Ostatnie badania kwestionują skuteczność chirurgicznego leczenia zwężenia tętnicy nerkowej. Jednak pacjenci ze zwężeniem tętnicy jedynej nerki mogą odnieść największe korzyści z leczenia wewnątrznaczyniowego. Zwężenie tętnicy nerki przeszczepionej jest przyczyną pogorszenia funkcji narządu, potencjalnie mogącą prowadzić do utraty przeszczepu i zwiększenia śmiertelności w grupie chorych dotkniętych tym powikłaniem. Nie dysponujemy jednak danymi dotyczącymi optymalnego leczenia zwężenia tętnicy nerki przeszczepionej. Obejmuje ono leczenie zachowawcze i ewentualną kwalifikację do leczenia zabiegowego. Przeprowadzenie interwencji wewnątrznaczyniowej daje szansę na korekcję zwężenia i powrót właściwej funkcji nerki przeszczepionej. Podczas operacji wykorzystywane są różne metody - angioplastyka, implantacja stentów, w tym również urządzenia uwalniające miejscowo leki antyproliferacyjne. Obecnie wydaje się, że przeprowadzona w porę interwencja daje takie same szanse na długotrwałe funkcjonowanie przeszczepu i przeżycie, jak w grupie biorców przeszczepu nerki nie rozwijających TRAS. Dane dotyczące epidemiologii, czynników ryzyka i wyników leczenia są skąpe, dlatego potrzebne jest przeprowadzenie dalszych badań.

  • Open Access

    Tętniak tętnicy podkolanowej

    by Radosław Jaworowki, Krzysztof Bojakowski, Paulina Kołomańska, Piotr Andziak, Jakub Szczerbiński

    Popliteal artery aneurysms are the most common peripheral artery aneurysms and occur significantly more commonly in men than in women. Popliteal aneurysms often coexist with other vascular pathologies - especially with aneurysms of a different location. The most common etiopathogenesis is atherosclerosis, rarely are caused by connective tissue diseases (Marfan's syndrome, Becket's disease) or infection. Uncomplicated popliteal aneurysms are often asymptomatic, only large-diameter aneurysms can be palpated as a pulsating tumor in the popliteal fossa. Complications of a popliteal artery aneurysm are a significant problem - most often thrombosis of the popliteal artery or peripheral embolism causing ischemia or compression on adjacent structures (popliteal vein, tibial nerve), while popliteal artery aneurysm rupture is very rare. Treatment of popliteal artery aneurysms includes endovascular implantation of a covered stent/stentgraft and open reconstruction with the use of an artificial vascular prosthesis made or the patient's native vessel. The method of surgical treatment depends on many factors - the diameter, length, and location of the aneurysm, neck kinking, the presence of a thrombus, compression on the adjacent structures, and patency of the outflow arteries and is selected individually. The results of planned operations of popliteal aneurysms are good and depend on the anatomical configuration of the aneurysm, coexisting vascular pathologies. Albeit the risk of limb amputation in the case of popliteal artery aneurysms triggering acute ischemia is significant and reaches 20%. Tętniak tętnicy podkolanowej są najczęstszym tętniakiem tętnic obwodowych i występują znacząco częściej u mężczyzn niż u kobiet. Tętniaki t. podkolanowej często współwystępują z innymi patologiami naczyniowymi - najczęściej tętniakami o innym umiejscowieniu. Najczęstszą etiopatogenezą tętniaków t. podkolanowej jest miażdżyca, znacznie rzadziej spowodowane są chorobami tkanki łącznej (zespół Marfana, choroba Becketa) lub zakażeniem. Niepowikłane tętniaki t. podkolanowej często są bezobjawowe, jedynie tętniaki o dużej średnicy mogą być wyczuwalne jako tętniący guz w dole podkolanowym. Istotnym problemem są powikłania tętniaka tętnicy podkolanowej – najczęściej zakrzepica tętnicy podkolanowej lub zator obwodowy powodujące niedokrwienie lub ucisk na przylegające struktury (żyła podkolanowa, nerw piszczelowy),natomiast pęknięcie tętniaka występuje bardzo rzadko. Leczenie tętniaków tętnicy podkolanowej obejmuje wewnątrznaczyniowe wszczepienie stentu krytego oraz otwarte rekonstrukcje z wykorzystaniem protezy naczyniowej z tworzywa sztucznego lub własnego naczynia chorego. Sposób leczenia operacyjnego zależy od wielu czynników - średnicy i długości tętniaka, zagięcia szyi, obecność skrzepliny, ucisku na przylegające struktury, drożności tętnic podudzia i dobierany jest indywidualnie. Wyniki planowych operacji tętniaków t. podkolanowych zależne są od konfiguracji anatomicznej tętniaka, współistniejących patologii naczyniowych, są dobre i zależą od konfiguracji anatomicznej tętniaka, współistniejących patologii naczyniowych. Jednak ryzyko amputacji kończyny w przypadków tętniaków powodujących ostre niedokrwienie jest znaczne i sięga 20%.

  • Open Access

    Przezskórna angioplastyka balonowa w leczeniu zwężeń przetok dializacyjnych

    by Jakub Szczerbiński, Maciej Tarczyński, Krzysztof Bojakowski, Piotr Andziak

    The formation of stenosis in dialysis fistula disturbing blood flow is the most frequent complication and factor limiting its long-term function. Depending on the time and location stenosis lead to various clinical symptoms, triggering dialysis impairment. Due to its minimally invasive nature and high efficacy, percutaneous transluminal angioplasty is the treatment of choice for dialysis fistula stenosis in most locations. An important limitation of angioplasty is the significant risk of recurrent stenosis. Most procedures are performed by puncturing the fistula, performed either in line with the blood flow or opposite to the blood flow, depending on the location of the stenosis. Due to technical differences in dialysis fistula angioplasty – higher pressures of the insufflations used, shorter distance between the stenosis and the vascular access site – dedicated medical devices have been developed: balloon catheters on a shorter shaft, allowing higher insufflation pressures (up to 40 atmospheres). To reduce the risk of recurrent stenosis, drug coated/eluting balloons are also used during such surgeries. Powstawanie zwężeń w przetoce dializacyjnej zaburzających przepływ krwi jest najczęstszym powikłaniem i czynnikiem ograniczającym jej długotrwałą funkcję. W zależności od czasu i lokalizacji zwężenie prowadzi do różnych objawów klinicznych, wywołujących zaburzenia dializy. Przezskórna angioplastyka wewnątrznaczyniowa z uwagi na małoinwazyjność i dużą skuteczność, jest metodą z wyboru leczenia zwężeń przetok dializacyjnych w większości lokalizacji. Istotnym ograniczeniem angioplastyki jest istotne ryzyko powstawania nawrotowych zwężeń. Większość zabiegów wykonuje się poprzez nakłucie przetoki, wykonywane zgodnie z prądem krwi lub wstecznie, w zależności od umiejscowienia zwężenia. Z uwagi na odmienności techniczne angioplastyki przetok dializacyjnych – wyższe ciśnienia stosowanych insuflacji, krótszą odległość między zwężeniem a miejscem dostępu naczyniowego opracowano dedykowane wyroby medyczne: cewniki balonowe na krótszym trzpieniu, umożliwiające uzyskanie wyższych ciśnień insuflacji (nawet do 40 atmosfer). Dla zmniejszenia ryzyka powstania nawrotowych zwężeń stosuje się podczas tych operacji również balony lekowe.