Nur Manolya Şen Çatalkaya
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Nur Manolya Şen Çatalkaya has a total of 5 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Aybüke Köseömeroğlu Yalçın
Anadolu University
1 shared publication - Aysel Tekgöz Obuz
Tarsus Üniversitesi
1 shared publication - Mehmet Tayanç
Siirt University
1 shared publication - Ozan Aşık
Bursa Uludag University, Turkey
1 shared publication - Pelin Kılınç
Firat Universitesi
1 shared publication
Latest Publications
- 17 September 2024
- Published by Academician Publishing
- p. 101-124
Türkiye Yüzyılında Emekliler: Türkiye’de Sosyal Güvenlik Sistemi ve Yaşlılar
Dünyada ve Türkiye’de ortalama yaşam beklentisi uzarken yaşlıların sayısı ve toplam nüfus içindeki oranı da gün geçtikçe artmaktadır. Gelişmiş ülkeler nüfusun yaşlanması olgusunu erken bir tarihte ve zamana yayılmış bir şekilde deneyimlerken gelişmekte olan ülkeler daha kısa sürede yoğun bir şekilde deneyimlemektedir. Bu durum ülkelerin çeşitli sorunlarla karşılaşmasına yol açabileceği gibi yaşlıların yaşam kalitesi üzerinde de belirleyici olmaktadır. Nüfusun yaşlanması sağlıktan aile hayatına, istihdamdan sosyal güvenliğe kadar birçok alanda etkisini göstermektedir. Bu alanlar arasında en çok tartışılanların başında sosyal koruma ve bilhassa emeklilik sistemi gelmektedir. Ülkeler bu kapsamda farklı düzenlemeler yürütmektedir. Çeşitli uluslararası organizasyonlar ise ülkelere emeklilik sistemlerini, dağıtım modeline dayalı tek ayaklı sistemden bireysel katkıyı da dahil eden üç ayaklı sisteme geçirmelerini ve sosyal harcamaları kısmalarını önermektedir. Benzer bir süreci yaşayan ülkelerden birisi olarak Türkiye’de de sosyal güvenlik sisteminde çeşitli reformlar gerçekleştirilmiştir. Sosyal güvenlik kapsamında yapılan reformlar emeklilik sistemiyle ilgili önemli düzenlemeleri içermektedir. Sosyal sigortaların parçalı yapısının tek çatı altında birleştirilmesi, kamu sosyal sigorta sisteminin tamamlayıcısı olarak bireysel emeklilik sistemlerinin hayata geçirilmesi, emeklilik yaşının yükseltilmesi ve prim ödeme gün sayısının arttırılması bu düzenlemelerden bazılarıdır. Bu düzenlemeler ile sosyal güvenlik kurumlarının birleştirilmesi ve sistemin mali sürdürülebilirliğinin sağlanması amaçlanmıştır. Ancak diğer taraftan yaşlılıkta karşılaşılabilecek risklerin telafisinde sosyal koruma anlayışı yerine bireysel sorumluluğun öne çıkarılması, primli sistem dışında kalanlara yönelik kapsayıcı ve yeterli sosyal korumanın sağlanması yerine sosyal yardımların gittikçe küçülmesi ve bunun sonucunda yaşlı yoksulluğunun artması gibi mevcut sistemin taşıdığı risklerin tartışılmasına ihtiyaç vardır. Sosyal güvenlik sistemlerinin kapsayıcılığı ve yeterliliği üzerine daha iyi çalışmalar yürütülebilmesi için sosyal korumaya hak temelli bir merkezden bakılması ve yaşlıların karşılaştığı eşitsizliklerin yaşlanma süreci perspektifiyle değerlendirilmesi önerilmektedir.
- 17 September 2024
- Published by Academician Publishing
- p. 101-124
Türkiye Yüzyılında Emekliler: Türkiye’de Sosyal Güvenlik Sistemi ve Yaşlılar
Dünyada ve Türkiye’de ortalama yaşam beklentisi uzarken yaşlıların sayısı ve toplam nüfus içindeki oranı da gün geçtikçe artmaktadır. Gelişmiş ülkeler nüfusun yaşlanması olgusunu erken bir tarihte ve zamana yayılmış bir şekilde deneyimlerken gelişmekte olan ülkeler daha kısa sürede yoğun bir şekilde deneyimlemektedir. Bu durum ülkelerin çeşitli sorunlarla karşılaşmasına yol açabileceği gibi yaşlıların yaşam kalitesi üzerinde de belirleyici olmaktadır. Nüfusun yaşlanması sağlıktan aile hayatına, istihdamdan sosyal güvenliğe kadar birçok alanda etkisini göstermektedir. Bu alanlar arasında en çok tartışılanların başında sosyal koruma ve bilhassa emeklilik sistemi gelmektedir. Ülkeler bu kapsamda farklı düzenlemeler yürütmektedir. Çeşitli uluslararası organizasyonlar ise ülkelere emeklilik sistemlerini, dağıtım modeline dayalı tek ayaklı sistemden bireysel katkıyı da dahil eden üç ayaklı sisteme geçirmelerini ve sosyal harcamaları kısmalarını önermektedir. Benzer bir süreci yaşayan ülkelerden birisi olarak Türkiye’de de sosyal güvenlik sisteminde çeşitli reformlar gerçekleştirilmiştir. Sosyal güvenlik kapsamında yapılan reformlar emeklilik sistemiyle ilgili önemli düzenlemeleri içermektedir. Sosyal sigortaların parçalı yapısının tek çatı altında birleştirilmesi, kamu sosyal sigorta sisteminin tamamlayıcısı olarak bireysel emeklilik sistemlerinin hayata geçirilmesi, emeklilik yaşının yükseltilmesi ve prim ödeme gün sayısının arttırılması bu düzenlemelerden bazılarıdır. Bu düzenlemeler ile sosyal güvenlik kurumlarının birleştirilmesi ve sistemin mali sürdürülebilirliğinin sağlanması amaçlanmıştır. Ancak diğer taraftan yaşlılıkta karşılaşılabilecek risklerin telafisinde sosyal koruma anlayışı yerine bireysel sorumluluğun öne çıkarılması, primli sistem dışında kalanlara yönelik kapsayıcı ve yeterli sosyal korumanın sağlanması yerine sosyal yardımların gittikçe küçülmesi ve bunun sonucunda yaşlı yoksulluğunun artması gibi mevcut sistemin taşıdığı risklerin tartışılmasına ihtiyaç vardır. Sosyal güvenlik sistemlerinin kapsayıcılığı ve yeterliliği üzerine daha iyi çalışmalar yürütülebilmesi için sosyal korumaya hak temelli bir merkezden bakılması ve yaşlıların karşılaştığı eşitsizliklerin yaşlanma süreci perspektifiyle değerlendirilmesi önerilmektedir.
- Open Access
- 17 September 2024
- Published by Academician Publishing
Türkiye'de Güncel Toplumsal Sorunlar
Neoliberal Kentleşme ve Bir Sorun Olarak Sokak Köpekleri Aybüke KÖSEÖMEROĞLU YALÇIN Göçün Siyasi Arenadaki Etkileri ve Toplumsal Tepkiler Mehmet TAYANÇ Toplumsal Hareketler Can Çekişiyor Hasan YENIÇIRAK Yapay Zeka, Yanlış Enformasyon ve Kültür Mehmet Ozan AŞIK Türkiye’de Toplumsal Sağlık Sorunlarını Sağlık Politikaları Üzerinden Okumak Betül DURMAZ YURT Türkiye Yüzyılında Emekliler: Türkiye’de Sosyal Güvenlik Sistemi ve Yaşlılar Nur Manolya ŞEN ÇATALKAYA Çocuk Adalet Sistemi Bağlamında Çocuk Suçluluğu: Suça Sürüklenen ve Mağdur Çocuklar Aysel TEKGÖZ OBUZ Afet Sonrası Sosyal İyi Oluş Hali: Kavramsal Bir Çerçeve Pelin KILINÇ
- 17 September 2024
- Published by Academician Publishing
Open AccessTürkiye'de Güncel Toplumsal Sorunlar
Neoliberal Kentleşme ve Bir Sorun Olarak Sokak Köpekleri Aybüke KÖSEÖMEROĞLU YALÇIN Göçün Siyasi Arenadaki Etkileri ve Toplumsal Tepkiler Mehmet TAYANÇ Toplumsal Hareketler Can Çekişiyor Hasan YENIÇIRAK Yapay Zeka, Yanlış Enformasyon ve Kültür Mehmet Ozan AŞIK Türkiye’de Toplumsal Sağlık Sorunlarını Sağlık Politikaları Üzerinden Okumak Betül DURMAZ YURT Türkiye Yüzyılında Emekliler: Türkiye’de Sosyal Güvenlik Sistemi ve Yaşlılar Nur Manolya ŞEN ÇATALKAYA Çocuk Adalet Sistemi Bağlamında Çocuk Suçluluğu: Suça Sürüklenen ve Mağdur Çocuklar Aysel TEKGÖZ OBUZ Afet Sonrası Sosyal İyi Oluş Hali: Kavramsal Bir Çerçeve Pelin KILINÇ
- Open Access
- 16 September 2024
- Published by Türk Kültürü Açisindan Haci Bektas-i Veli Arastirmalari Uygulama ve Arastirma Merkezi in Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi
- No. 111,p. 237-262
GÖNÜLSÜZ ÇOCUKSUZLUK VE İNANÇ RİTÜELLERİ ÜZERİNE BİR ANLATI ARAŞTIRMASI: ESKİŞEHİR ŞÜCAEDDİN VELİ TÜRBESİ ÖRNEĞİ
Tarih boyunca toplumlar doğurganlığa ilişkin sorunları farklı şekillerde ele almıştır. Kısırlık/ infertilite olarak da bilinen gönülsüz çocuksuzluğun psikolojik, sosyal, ekonomik ve kültürel olmak üzere birçok boyutu olmasına karşın 20. yüzyılın son çeyreğinde tıbbi alanda yaşanan gelişmelerin sonuç vermesiyle biyolojik yönü öne çıkmıştır. Ancak bununla beraber son yıllarda biyo-psikososyal anlayışa yaslanan bütüncül yaklaşımlar gelişmiş, değer ve inançlar tedavi süreçlerinin bir parçası olmaya başlamıştır. Buna bağlı olarak gönülsüz çocuksuzluğa ilişkin literatürde tıbbi boyutun yanında psikolojik, sosyal ve kültürel boyuta da dikkat çeken çalışmaların arttığı görülmektedir. Bu çalışmada ise gönülsüz çocuksuzluk inanç ve maneviyat çerçevesinde değerlendirilmektedir. Dünyada ve Türkiye’de çocuk istemiyle ilişkili farklı inanç pratiklerinin olduğu görülmektedir. Bu pratiklerin sosyal olarak nasıl inşa edildiği tarihsel döneme, bölgeye, dine veya inanışlara göre değişebilmektedir. Bu sebeple ele alınan ritüelin özgünlüğünün korunarak yansıtılması önem taşımaktadır. Bu çalışmada gönülsüz çocuksuz çiftlerle uygulanan bir ritüel örneği olarak Eskişehir Şücaeddin Veli Türbesi’nde gerçekleştirilen inanç ritüeli ele alınacaktır. Şücaeddin Veli Alevi-Bektaşi inancında önemli bir yere sahiptir. Şücaeddin Veli Ocağı da Batı Anadolu Aleviliğinin önemli bir merkezidir. Uzun yıllar çocuk sahibi olma isteğiyle gelen birçok çiftin olması ve her ritüelde çiftlerin yanı sıra ritüelin uygulayıcıları olarak Dede ile Ana Bacı'nın bulunması onların yoğun bir deneyim birikimine sahip olmalarını sağlamıştır. Gönülsüz çocuksuzluğun sosyal inşası ile inanç ritüeli arasındaki ilişkiyi anlamak ve ortaya koyabilmek için bu deneyimler önem taşımaktadır. Bu sebeple çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden biri olan anlatı araştırmasından faydalanılmıştır. Ritüelin yürütücüsü Dede ve Ana ile derinlemesine görüşme yapılmıştır. Araştırmanın bulguları; ritüelin uygulanması, uygulamaların anlamı, inanç ile ilişkisi, kültürel ve psiko-sosyal çıktılar çerçevesinde değerlendirilmiştir.
- 16 September 2024
- Published by Türk Kültürü Açisindan Haci Bektas-i Veli Arastirmalari Uygulama ve Arastirma Merkezi in Türk Kültürü ve Hacı Bektaş Veli Araştırma Dergisi
- No. 111,p. 237-262
Open AccessGÖNÜLSÜZ ÇOCUKSUZLUK VE İNANÇ RİTÜELLERİ ÜZERİNE BİR ANLATI ARAŞTIRMASI: ESKİŞEHİR ŞÜCAEDDİN VELİ TÜRBESİ ÖRNEĞİ
Tarih boyunca toplumlar doğurganlığa ilişkin sorunları farklı şekillerde ele almıştır. Kısırlık/ infertilite olarak da bilinen gönülsüz çocuksuzluğun psikolojik, sosyal, ekonomik ve kültürel olmak üzere birçok boyutu olmasına karşın 20. yüzyılın son çeyreğinde tıbbi alanda yaşanan gelişmelerin sonuç vermesiyle biyolojik yönü öne çıkmıştır. Ancak bununla beraber son yıllarda biyo-psikososyal anlayışa yaslanan bütüncül yaklaşımlar gelişmiş, değer ve inançlar tedavi süreçlerinin bir parçası olmaya başlamıştır. Buna bağlı olarak gönülsüz çocuksuzluğa ilişkin literatürde tıbbi boyutun yanında psikolojik, sosyal ve kültürel boyuta da dikkat çeken çalışmaların arttığı görülmektedir. Bu çalışmada ise gönülsüz çocuksuzluk inanç ve maneviyat çerçevesinde değerlendirilmektedir. Dünyada ve Türkiye’de çocuk istemiyle ilişkili farklı inanç pratiklerinin olduğu görülmektedir. Bu pratiklerin sosyal olarak nasıl inşa edildiği tarihsel döneme, bölgeye, dine veya inanışlara göre değişebilmektedir. Bu sebeple ele alınan ritüelin özgünlüğünün korunarak yansıtılması önem taşımaktadır. Bu çalışmada gönülsüz çocuksuz çiftlerle uygulanan bir ritüel örneği olarak Eskişehir Şücaeddin Veli Türbesi’nde gerçekleştirilen inanç ritüeli ele alınacaktır. Şücaeddin Veli Alevi-Bektaşi inancında önemli bir yere sahiptir. Şücaeddin Veli Ocağı da Batı Anadolu Aleviliğinin önemli bir merkezidir. Uzun yıllar çocuk sahibi olma isteğiyle gelen birçok çiftin olması ve her ritüelde çiftlerin yanı sıra ritüelin uygulayıcıları olarak Dede ile Ana Bacı'nın bulunması onların yoğun bir deneyim birikimine sahip olmalarını sağlamıştır. Gönülsüz çocuksuzluğun sosyal inşası ile inanç ritüeli arasındaki ilişkiyi anlamak ve ortaya koyabilmek için bu deneyimler önem taşımaktadır. Bu sebeple çalışmada nitel araştırma yöntemlerinden biri olan anlatı araştırmasından faydalanılmıştır. Ritüelin yürütücüsü Dede ve Ana ile derinlemesine görüşme yapılmıştır. Araştırmanın bulguları; ritüelin uygulanması, uygulamaların anlamı, inanç ile ilişkisi, kültürel ve psiko-sosyal çıktılar çerçevesinde değerlendirilmiştir.
- Open Access
- 28 October 2023
- Published by Sosyoloji Arastirmalari Dergisi in Sosyoloji Araştırmaları Dergisi
- Vol. 26 (2) , 273-290
KİMLİK TARTIŞMALARINDA ÖZCÜLÜĞÜN VE İNŞACILIĞIN RİSKLERİNİ AŞMAK İÇİN BİR ÖNERİ: KESİŞİMSELLİK PERSPEKTİFİ
Kimlik literatüründe önemli bir yer edinmiş temel tartışma konularından birisi, kimliği öze bağlayan, doğal ve verili kabul eden görüş ile inşa edilen, değişken, akışkan olarak kabul eden görüş arasında sürdürülen tartışmalardır. Özcü görüş, kimliği ve kimlik kategorilerini katı, sabit ve farklılaşmayan unsurlar olarak değerlendirme riski taşırken alt kategorilerin farklılaşan deneyimlerini kaçırmaktadır. İnşacı görüş ise, mikro düzeyde yaşanan değişimlerin kimliğin oluşumu/değişimi üzerindeki etkiye yaptığı vurguyla yapıların etkisini kaçırma ve grup ile kolektif kimlikleri anlamaya yarayacak araçların ortaya konmasını engelleme riski taşımaktadır. Bu çalışmada, kimlik literatüründe özcü ve inşacı perspektiflerin taşıdığı riskleri aşmak için, son otuz yılda literatürde önemli bir yer edinen kesişimsellik perspektifinin sunduğu imkanlar tartışmaya açılacaktır. Kesişimsellik perspektifi çoklu kimlikleri dikkate alan bir perspektif olduğu gibi, bağlama, güç ilişkilerine, eşitsizliklere, konumsallıklara, analiz ve praksise odaklanan bir yaklaşım olması sebebiyle kimlikleri, toplumsal hayatın ve ilişkilerin karmaşıklığı içinden okuma ve anlama imkânı sunmakta, eşitsizliklere karşın sosyal adaletle bağ kurmanın ve harekete geçmenin altını çizmektedir.
- 28 October 2023
- Published by Sosyoloji Arastirmalari Dergisi in Sosyoloji Araştırmaları Dergisi
- Vol. 26 (2) , 273-290
Open AccessKİMLİK TARTIŞMALARINDA ÖZCÜLÜĞÜN VE İNŞACILIĞIN RİSKLERİNİ AŞMAK İÇİN BİR ÖNERİ: KESİŞİMSELLİK PERSPEKTİFİ
Kimlik literatüründe önemli bir yer edinmiş temel tartışma konularından birisi, kimliği öze bağlayan, doğal ve verili kabul eden görüş ile inşa edilen, değişken, akışkan olarak kabul eden görüş arasında sürdürülen tartışmalardır. Özcü görüş, kimliği ve kimlik kategorilerini katı, sabit ve farklılaşmayan unsurlar olarak değerlendirme riski taşırken alt kategorilerin farklılaşan deneyimlerini kaçırmaktadır. İnşacı görüş ise, mikro düzeyde yaşanan değişimlerin kimliğin oluşumu/değişimi üzerindeki etkiye yaptığı vurguyla yapıların etkisini kaçırma ve grup ile kolektif kimlikleri anlamaya yarayacak araçların ortaya konmasını engelleme riski taşımaktadır. Bu çalışmada, kimlik literatüründe özcü ve inşacı perspektiflerin taşıdığı riskleri aşmak için, son otuz yılda literatürde önemli bir yer edinen kesişimsellik perspektifinin sunduğu imkanlar tartışmaya açılacaktır. Kesişimsellik perspektifi çoklu kimlikleri dikkate alan bir perspektif olduğu gibi, bağlama, güç ilişkilerine, eşitsizliklere, konumsallıklara, analiz ve praksise odaklanan bir yaklaşım olması sebebiyle kimlikleri, toplumsal hayatın ve ilişkilerin karmaşıklığı içinden okuma ve anlama imkânı sunmakta, eşitsizliklere karşın sosyal adaletle bağ kurmanın ve harekete geçmenin altını çizmektedir.