Feyza Özler Ervüz
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Feyza Özler Ervüz has a total of 6 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Cezmi Ervüz
Tokat Gaziosmanpasa University
2 shared publications - Ahmet Türk
Sinop Üniversitesi
1 shared publication - Gökhan Yanar
Hacettepe Üniversitesi
1 shared publication - Meral Öztürk
Sivas Cumhuriyet Üniversitesi
1 shared publication - Vasviye Eroğlu
Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi
1 shared publication - Şeyma Südüpak
Tokat Provincial Directorate of National Education, Tokat, Türkiye
1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 21 May 2026
- Published by Türkiye Yeşilay Cemiyeti / Turkish Green Crescent Society in ADDICTA: The Turkish Journal on Addictions
- Vol. 13, 17-25
Addiction vulnerability among immigrant youth: Psychosocial risk, protective processes, and intervention approaches
Addiction among immigrant youth is a phenomenon associated with individual experiences, family relationships, and social environment. The migration experience constitutes an important context shaping this phenomenon. Although the literature on this topic has expanded, comprehensive studies addressing addiction together with psychosocial risk factors, protective processes, and intervention approaches remain limited. This study aims to examine addiction among immigrant youth within these three dimensions. The study employs document analysis. In this context, studies indexed in Web of Science, Scopus, and Google Scholar were reviewed, and the findings were analyzed thematically. The findings indicate that three main domains shape addiction among immigrant youth. Psychosocial risk factors include trauma exposure, family disruption, and social exclusion. In contrast, protective processes such as family support, emotional regulation, cultural identity, and school connectedness mitigate these effects. Intervention approaches are primarily structured around family-based, culturally adapted, and psychosocial support-oriented models. Overall, addiction among immigrant youth emerges as a phenomenon that requires the joint consideration of psychosocial factors operating at different levels. These findings suggest that intervention approaches should be addressed within a contextual and multidimensional framework.
- 21 May 2026
- Published by Türkiye Yeşilay Cemiyeti / Turkish Green Crescent Society in ADDICTA: The Turkish Journal on Addictions
- Vol. 13, 17-25
Open AccessAddiction vulnerability among immigrant youth: Psychosocial risk, protective processes, and intervention approaches
Addiction among immigrant youth is a phenomenon associated with individual experiences, family relationships, and social environment. The migration experience constitutes an important context shaping this phenomenon. Although the literature on this topic has expanded, comprehensive studies addressing addiction together with psychosocial risk factors, protective processes, and intervention approaches remain limited. This study aims to examine addiction among immigrant youth within these three dimensions. The study employs document analysis. In this context, studies indexed in Web of Science, Scopus, and Google Scholar were reviewed, and the findings were analyzed thematically. The findings indicate that three main domains shape addiction among immigrant youth. Psychosocial risk factors include trauma exposure, family disruption, and social exclusion. In contrast, protective processes such as family support, emotional regulation, cultural identity, and school connectedness mitigate these effects. Intervention approaches are primarily structured around family-based, culturally adapted, and psychosocial support-oriented models. Overall, addiction among immigrant youth emerges as a phenomenon that requires the joint consideration of psychosocial factors operating at different levels. These findings suggest that intervention approaches should be addressed within a contextual and multidimensional framework.
- 6 January 2026
- Published by Ekonomik Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Derneği in Sosyal Sağlık Dergisi
- No. 2026,p. 123-142
Çocukların Dijital Dünyada Kırılganlığı: Dijital Bağımlılık ve Çevrim İçi İstismar Riskleri Üzerine Bir Kapsam Derlemesi
Bu derleme çalışma, çocukların dijital dünyada artan kırılganlığını dijital bağımlılık/sorunlu kullanım ve çevrim içi istismar-cinsel sömürü riskleri ekseninde sosyal hizmet perspektifiyle incelemektedir. Çalışma kapsamında 2000–2025 yılları arasında Web of Science, Scopus, PubMed, Google Scholar ve TR Dizin veri tabanlarında tarama yapılmış; PRISMA-ScR çerçevesine uygun olarak yürütülen süreç sonucunda 70 çalışma analiz kapsamına dahil edilmiştir. Dijital teknolojilerin erken yaşlara inmesi, çocukların öğrenme ve sosyal bağ kurma süreçlerine katkı sunabilmekle birlikte; denetimsiz ve yoğun kullanım durumunda psikososyal uyumu zayıflatan bir risk alanına dönüşmektedir. Literatür, dijital bağımlılığın yalnızca ekran süresiyle açıklanamayacağını; aile işleyişi, okul iklimi, sosyal destek, benlik saygısı ve yapısal eşitsizliklerle ilişkili çok katmanlı bir örüntü sergilediğini göstermektedir. Çevrim içi çocuk istismarı ise grooming süreçleri, fail stratejileri ve anonim dijital ağlar üzerinden daha görünmez biçimde gelişmekte; özellikle teknolojik erişimin arttığı dönemlerde belirgin biçimde artış gösterebilmektedir. Çalışma, dijital bağımlılık ve çevrim içi istismar risklerinin birbirinden bağımsız olmadığını; aksine birbirini besleyen kesişimsel bir risk alanı oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda dijital bağımlılık örüntülerinin, çevrim içi istismara maruz kalma riskini artıran yapısal ve bireysel kırılganlıkları güçlendirdiği vurgulanmaktadır. Sonuç olarak sosyal hizmet müdahalelerinin; çocuk güçlendirme, dijital okuryazarlık, ebeveyn rehberliği, okul sosyal hizmeti ve çok paydaşlı politika düzenlemeleriyle bütüncül biçimde yapılandırılması önerilmektedir.
- 6 January 2026
- Published by Ekonomik Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Derneği in Sosyal Sağlık Dergisi
- No. 2026,p. 123-142
Çocukların Dijital Dünyada Kırılganlığı: Dijital Bağımlılık ve Çevrim İçi İstismar Riskleri Üzerine Bir Kapsam Derlemesi
Bu derleme çalışma, çocukların dijital dünyada artan kırılganlığını dijital bağımlılık/sorunlu kullanım ve çevrim içi istismar-cinsel sömürü riskleri ekseninde sosyal hizmet perspektifiyle incelemektedir. Çalışma kapsamında 2000–2025 yılları arasında Web of Science, Scopus, PubMed, Google Scholar ve TR Dizin veri tabanlarında tarama yapılmış; PRISMA-ScR çerçevesine uygun olarak yürütülen süreç sonucunda 70 çalışma analiz kapsamına dahil edilmiştir. Dijital teknolojilerin erken yaşlara inmesi, çocukların öğrenme ve sosyal bağ kurma süreçlerine katkı sunabilmekle birlikte; denetimsiz ve yoğun kullanım durumunda psikososyal uyumu zayıflatan bir risk alanına dönüşmektedir. Literatür, dijital bağımlılığın yalnızca ekran süresiyle açıklanamayacağını; aile işleyişi, okul iklimi, sosyal destek, benlik saygısı ve yapısal eşitsizliklerle ilişkili çok katmanlı bir örüntü sergilediğini göstermektedir. Çevrim içi çocuk istismarı ise grooming süreçleri, fail stratejileri ve anonim dijital ağlar üzerinden daha görünmez biçimde gelişmekte; özellikle teknolojik erişimin arttığı dönemlerde belirgin biçimde artış gösterebilmektedir. Çalışma, dijital bağımlılık ve çevrim içi istismar risklerinin birbirinden bağımsız olmadığını; aksine birbirini besleyen kesişimsel bir risk alanı oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda dijital bağımlılık örüntülerinin, çevrim içi istismara maruz kalma riskini artıran yapısal ve bireysel kırılganlıkları güçlendirdiği vurgulanmaktadır. Sonuç olarak sosyal hizmet müdahalelerinin; çocuk güçlendirme, dijital okuryazarlık, ebeveyn rehberliği, okul sosyal hizmeti ve çok paydaşlı politika düzenlemeleriyle bütüncül biçimde yapılandırılması önerilmektedir.
- Open Access
- 30 November 2025
- Published by Mardin Genc izi Dernegi in Uluslararası Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi
- Vol. 5 (3) , 81-96
Fiziksel Engelli Annelerde Emzirme ve Anne-Bebek Bağlanması: Sosyal Hizmet ve Ebelik Perspektiflerinden ‘BAĞ-Modül’ Model Önerisi
Bu makale, fiziksel engelli annelerin emzirme ve anne-bebek bağlanma süreçlerini literatürdeki mevcut bulgular ışığında incelemektedir. Emzirmenin yalnızca biyolojik bir beslenme işlevi olmadığı; aynı zamanda güvenli bağlanmayı destekleyen, anne duyarlılığını artıran ve psikososyal gelişimi güçlendiren temel bir etkileşim biçimi olduğu vurgulanmaktadır. Ancak fiziksel engelli anneler açısından emzirme deneyimleri hareket kısıtlılıkları, uygun pozisyon bulma güçlüğü, danışmanlık eksiklikleri ve toplumsal önyargılar nedeniyle çeşitli engellerle şekillenmektedir. Literatür, bu engellerin yalnızca emzirme pratiğini değil, anne-bebek arasındaki etkileşimin niteliğini ve güvenli bağlanma sürecini de doğrudan etkileyebileceğini ortaya koymaktadır. Mevcut araştırmaların büyük ölçüde sağlık odaklı olduğu, sosyal hizmet perspektifini ise sınırlı biçimde ele aldığı görülmektedir. Bu boşluğu doldurmak amacıyla geliştirilen “BAĞ-Modül” modeli ebelik hizmetlerinin klinik katkılarını, sosyal hizmetin psikososyal ve hak temelli destek mekanizmalarıyla bütünleştiren yenilikçi bir model önerisi sunmaktadır. Modelin, fiziksel engelli annelerin ebeveynlik kapasitelerini güçlendirmeye, sosyal destek ağlarını etkinleştirmeye ve anne-bebek bağlanmasını sürdürülebilir biçimde desteklemeye katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
- 30 November 2025
- Published by Mardin Genc izi Dernegi in Uluslararası Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi
- Vol. 5 (3) , 81-96
Open AccessFiziksel Engelli Annelerde Emzirme ve Anne-Bebek Bağlanması: Sosyal Hizmet ve Ebelik Perspektiflerinden ‘BAĞ-Modül’ Model Önerisi
Bu makale, fiziksel engelli annelerin emzirme ve anne-bebek bağlanma süreçlerini literatürdeki mevcut bulgular ışığında incelemektedir. Emzirmenin yalnızca biyolojik bir beslenme işlevi olmadığı; aynı zamanda güvenli bağlanmayı destekleyen, anne duyarlılığını artıran ve psikososyal gelişimi güçlendiren temel bir etkileşim biçimi olduğu vurgulanmaktadır. Ancak fiziksel engelli anneler açısından emzirme deneyimleri hareket kısıtlılıkları, uygun pozisyon bulma güçlüğü, danışmanlık eksiklikleri ve toplumsal önyargılar nedeniyle çeşitli engellerle şekillenmektedir. Literatür, bu engellerin yalnızca emzirme pratiğini değil, anne-bebek arasındaki etkileşimin niteliğini ve güvenli bağlanma sürecini de doğrudan etkileyebileceğini ortaya koymaktadır. Mevcut araştırmaların büyük ölçüde sağlık odaklı olduğu, sosyal hizmet perspektifini ise sınırlı biçimde ele aldığı görülmektedir. Bu boşluğu doldurmak amacıyla geliştirilen “BAĞ-Modül” modeli ebelik hizmetlerinin klinik katkılarını, sosyal hizmetin psikososyal ve hak temelli destek mekanizmalarıyla bütünleştiren yenilikçi bir model önerisi sunmaktadır. Modelin, fiziksel engelli annelerin ebeveynlik kapasitelerini güçlendirmeye, sosyal destek ağlarını etkinleştirmeye ve anne-bebek bağlanmasını sürdürülebilir biçimde desteklemeye katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
- Open Access
- 30 July 2024
- Published by Toplum ve Sosyal Hizmet in Toplum ve Sosyal Hizmet
- Vol. 35 (3) , 493-513
Üniversite Öğrencilerinin Genel Aidiyet Duygularının Belirleyicileri: Anne-Baba Tutumları ve Bağlanma Stilleri
Bu çalışma üniversite öğrencilerinin anne-baba tutumları ve bağlanma stillerinin genel aidiyet duyguları üzerindeki etkisini incelemektedir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmaya 506 kadın, 148 erkek olmak üzere 655 üniversite öğrencisi katılmış olup yaş ortalamaları 20,50±2,84’tür. Katılımcıların 120’si (%18,4) fen bilimleri, 279’u (%42,9) sağlık bilimleri, 252’si (%38,7) ise sosyal bilimler alanında okuyan öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırmada sosyo-demografik bilgi formu, Genel Aidiyet Ölçeği, Anne- Baba Tutum Ölçeği ve Üç Boyutlu Bağlanma Stilleri Ölçeği kullanılmıştır. Anket formu internet üzerinden katılımcılara uygulanmıştır. Bağımsız değişkenlerin bağımlı değişken üzerindeki etkisi hiyerarşik regresyon analizi ile incelenmiştir. Elde edilen bulgular, üniversite öğrencilerinin genel aidiyet duygusunun yüksek olduğunu, çoğunluğunun otoriter ebeveyn tutumuyla yetiştirildiklerini ve güvenli bağlanma stiline sahip olduklarını göstermektedir. Anne-baba tutumları genel aidiyeti anlamlı düzeyde etkilemektedir. Demokratik tutum ve koruyucu-istekçi tutum arttıkça genel aidiyet duygusu azalmakta, otoriter tutum arttıkça genel aidiyet duygusu da artmaktadır. Bağlanma stillerinin analize dahil edilmesi ile birlikte bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkenleri yordama düzeyi %18’den %50’ye yükselmektedir. Bağlanma stilleri içerisinde güvenli bağlanma ve kaygılı bağlanma genel aidiyeti pozitif yönde etkilerken, kaçınan bağlanma stilinin genel aidiyet duygusu üzerinde bir etkisi bulunmamaktadır.
- 30 July 2024
- Published by Toplum ve Sosyal Hizmet in Toplum ve Sosyal Hizmet
- Vol. 35 (3) , 493-513
Open AccessÜniversite Öğrencilerinin Genel Aidiyet Duygularının Belirleyicileri: Anne-Baba Tutumları ve Bağlanma Stilleri
Bu çalışma üniversite öğrencilerinin anne-baba tutumları ve bağlanma stillerinin genel aidiyet duyguları üzerindeki etkisini incelemektedir. Araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmaya 506 kadın, 148 erkek olmak üzere 655 üniversite öğrencisi katılmış olup yaş ortalamaları 20,50±2,84’tür. Katılımcıların 120’si (%18,4) fen bilimleri, 279’u (%42,9) sağlık bilimleri, 252’si (%38,7) ise sosyal bilimler alanında okuyan öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırmada sosyo-demografik bilgi formu, Genel Aidiyet Ölçeği, Anne- Baba Tutum Ölçeği ve Üç Boyutlu Bağlanma Stilleri Ölçeği kullanılmıştır. Anket formu internet üzerinden katılımcılara uygulanmıştır. Bağımsız değişkenlerin bağımlı değişken üzerindeki etkisi hiyerarşik regresyon analizi ile incelenmiştir. Elde edilen bulgular, üniversite öğrencilerinin genel aidiyet duygusunun yüksek olduğunu, çoğunluğunun otoriter ebeveyn tutumuyla yetiştirildiklerini ve güvenli bağlanma stiline sahip olduklarını göstermektedir. Anne-baba tutumları genel aidiyeti anlamlı düzeyde etkilemektedir. Demokratik tutum ve koruyucu-istekçi tutum arttıkça genel aidiyet duygusu azalmakta, otoriter tutum arttıkça genel aidiyet duygusu da artmaktadır. Bağlanma stillerinin analize dahil edilmesi ile birlikte bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkenleri yordama düzeyi %18’den %50’ye yükselmektedir. Bağlanma stilleri içerisinde güvenli bağlanma ve kaygılı bağlanma genel aidiyeti pozitif yönde etkilerken, kaçınan bağlanma stilinin genel aidiyet duygusu üzerinde bir etkisi bulunmamaktadır.
- Open Access
- 26 January 2024
- Published by Firat Universitesi in Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 34 (1) , 167-176
SURİYELİLERE YÖNELİK TEHDİT ALGISININ YABANCI DÜŞMANLIĞINA (ZENOFOBİ) ETKİSİ
Bu araştırma Türkiye’de yerel halkın Suriyeli göçmenlere yönelik ekonomik, güvenlik, çevresel ve kültürel tehdit algılarının yabancı düşmanlığına (zenofobi) etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamında çalışmanın amacına uygun olarak tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmaya 172’si (%36,9) erkek ve 294’ü (%63,1) kadın olmak üzere 466 kişi katılmıştır. 18-70 yaş aralığındaki katılımcıların yaş ortalaması x̄=27,23±9,15’tir. Araştırmada veriler Kişisel Bilgi Formu, Yabancı Düşmanlığı (Zenofobi) Ölçeği ve Suriyelilere Yönelik Tehdit Algısı Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Normal dağılım gösteren verilerin analizinde Pearson korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular, katılımcıların yüksek düzeyde yabancı düşmanlığına (zenofobi) ve tehdit algısına sahip olduğunu göstermektedir. Korelasyon analizinde katılımcıların yabancı düşamanlığı (zenofobi) düzeyleri ile ekonomik, güvenlik, çevresel ve kültürel tehdit algıları arasında yüksek düzeyde anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Çoklu doğrusal regresyon analizinde katılımcıların Suriyelilere yönelik ekonomik, güvenlik ve kültürel tehdit algılarının yabancı düşmanlığının (zenofobi) anlamlı birer yordayısı olduğu saptanmıştır. Araştırma sonuçları literatürdeki çalışmalar çerçevesinde tartışılmış ve yorumlanmıştır. Araştırmanın bulgularından yola çıkarak birtakım öneriler sunulmuştur.
- 26 January 2024
- Published by Firat Universitesi in Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi
- Vol. 34 (1) , 167-176
Open AccessSURİYELİLERE YÖNELİK TEHDİT ALGISININ YABANCI DÜŞMANLIĞINA (ZENOFOBİ) ETKİSİ
Bu araştırma Türkiye’de yerel halkın Suriyeli göçmenlere yönelik ekonomik, güvenlik, çevresel ve kültürel tehdit algılarının yabancı düşmanlığına (zenofobi) etkisini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma kapsamında çalışmanın amacına uygun olarak tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmaya 172’si (%36,9) erkek ve 294’ü (%63,1) kadın olmak üzere 466 kişi katılmıştır. 18-70 yaş aralığındaki katılımcıların yaş ortalaması x̄=27,23±9,15’tir. Araştırmada veriler Kişisel Bilgi Formu, Yabancı Düşmanlığı (Zenofobi) Ölçeği ve Suriyelilere Yönelik Tehdit Algısı Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. Normal dağılım gösteren verilerin analizinde Pearson korelasyon ve çoklu doğrusal regresyon analizleri kullanılmıştır. Bulgular, katılımcıların yüksek düzeyde yabancı düşmanlığına (zenofobi) ve tehdit algısına sahip olduğunu göstermektedir. Korelasyon analizinde katılımcıların yabancı düşamanlığı (zenofobi) düzeyleri ile ekonomik, güvenlik, çevresel ve kültürel tehdit algıları arasında yüksek düzeyde anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Çoklu doğrusal regresyon analizinde katılımcıların Suriyelilere yönelik ekonomik, güvenlik ve kültürel tehdit algılarının yabancı düşmanlığının (zenofobi) anlamlı birer yordayısı olduğu saptanmıştır. Araştırma sonuçları literatürdeki çalışmalar çerçevesinde tartışılmış ve yorumlanmıştır. Araştırmanın bulgularından yola çıkarak birtakım öneriler sunulmuştur.