OAOlcan Aslan

Olcan Aslan

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Olcan Aslan has a total of 15 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Predictors of pre-service teachers’ attitudes toward artificial intelligence: An examination of AI literacy and anxiety

    by Olcan Aslan, Feyza Nur Püsküllü, İrEm Topuz, Mert Bilal Avados

    The primary purpose of this study is to investigate the relationships among pre-service teachers’ general attitudes toward artificial intelligence, their levels of AI anxiety, and their AI literacy skills. As artificial intelligence continues to transform various aspects of education, understanding the attitudes of future educators toward this technology has become increasingly important. The study group consisted of pre-service teachers studying at different universities in Türkiye, the majority of whom were female. Data collection instruments included the General Attitudes toward Artificial Intelligence Scale, the AI Anxiety Scale, the AI Literacy Scale, and a Personal Information Form designed by the researchers. Data was analyzed through Pearson correlation analysis and multiple regression analysis using SPSS and AMOS software. The findings revealed that AI literacy was positively associated with pre-service teachers’ attitudes toward artificial intelligence, while AI anxiety was negatively associated with such attitudes. Furthermore, results of the multiple regression analysis demonstrated that AI literacy and AI anxiety together explained 39% of the variance in attitudes toward artificial intelligence. Given the increasing integration of artificial intelligence into educational contexts, insufficient AI literacy and elevated anxiety among pre-service teachers constitute a significant challenge for the effective adoption of this technology. This outcome highlights that both literacy and anxiety levels are critical determinants in shaping pre-service teachers’ perspectives and their potential adaptation to technological innovations. The study provides practical recommendations for teacher education programs aimed at strengthening AI literacy and reducing anxiety to facilitate more effective integration of artificial intelligence into educational settings.

  • KARANLIK VE AYDINLIK YÖNLERİN UYUMU: İKİNCİ DALGA POZİTİF PSİKOLOJİNİN (PP 2.0) KEŞFİ

    by İrEm Topuz, Olcan Aslan

    Bu makalede, pozitif psikolojinin temel ilkeleri, varoluşsal psikolojinin derinlemesine incelemeleri ve bu iki alanın birleşimi olan İkinci Dalga Pozitif Psikoloji (PP 2.0) ele alınmıştır. İlk olarak, pozitif psikolojinin bireylerin güçlü yanlarını ve olumlu deneyimlerini vurgulayan yaklaşımlar incelenmiştir. Pozitif psikoloji, insanların mutluluğunu ve iyi oluşunu artırmayı amaçlayan müdahaleler geliştirmiştir. Sonrasında, varoluşsal psikoloji ele alınmış ve bu alanın bireylerin yaşamlarındaki zorlukları ve varoluşsal kaygıları anlamaya yönelik yaklaşımları açıklanmıştır. Son olarak, pozitif psikoloji ve varoluşsal psikolojinin birleşimi olan İkinci Dalga Pozitif Psikoloji (PP 2.0) açıklanmıştır. PP 2.0, olumlu ve olumsuz deneyimlerin dinamik ve karmaşık etkileşimini anlamaya yönelik daha incelikli bir yaklaşımı benimsemektedir. Bu yaklaşım, iyi oluşun ve gelişimin, insan deneyimlerinin hem aydınlık hem de karanlık yönlerinin dengeli bir şekilde kabul edilmesi ve dönüştürülmesiyle elde edilebileceğini savunmaktadır. PP 2.0, bireylerin varoluşsal kaygılarla yüzleşerek zihinsel esenlik ve dayanıklılıklarını artırmalarını teşvik etmektedir. Bu makale, pozitif psikoloji, varoluşsal psikoloji ve ikinci dalga pozitif psikolojinin (PP 2.0) bireylerin iyi oluşunu ve gelişimini desteklemek için nasıl bir araya geldiğini kapsamlı bir şekilde ele almaktadır.


  • Open Access

    Psychometric Properties of the Turkish Version of the Spiritual Fortitude Scale

    by Olcan Aslan, Filiz Gültekin

    Purpose: Spiritual fortitude is a vital internal resource that supports psychological resilience and a sense of purpose during challenging life experiences; however, no validated assessment instrument currently exists to measure this construct within the Turkish cultural context. Method: The scale was administered to 877 adults from various regions of Türkiye. The factor structure was examined using exploratory factor analysis (n = 405) and confirmatory factor analysis (n = 235). Results: The final 7-item scale demonstrated acceptable psychometric properties (χ 2 /df = 1.35; RMSE = 0.03; CFI = 0.99; α = 0.88; λ = 0.88; ω = 0.88; CR = 0.90). Criterion validity was supported by moderate positive correlations with resilience ( r = .39), spiritual well-being ( r = .25), and grit ( r = .26). Discussion: The findings indicate that the Turkish version of the Spiritual Fortitude Scale is a valid and reliable instrument for assessing spiritual fortitude. Future research is recommended to examine its applicability across diverse populations and applied settings.

  • AKRAN ZORBALIĞINI ÖNLEMEK: OKULLARDA POZİTİF PSİKOLOJİNİN KULLANILMASI

    by Olcan Aslan, İrEm Topuz, Ahmet Bedel

    Bu çalışma, okullarda akran zorbalığını önlemede pozitif psikoloji temelli müdahalelerin rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Öğrencilerin psikolojik iyi oluşunu, akademik başarılarını ve sosyal gelişimlerini tehdit eden akran zorbalığı, küresel ölçekte giderek büyüyen bir sorun haline gelmiştir. Alanyazın, zorbalık davranışlarının hem mağdurlar hem de zorbalığı gerçekleştiren bireyler üzerinde duygusal, davranışsal ve psikososyal düzeyde olumsuz etkiler yarattığını ortaya koymaktadır. Bu çerçevede çalışma, zorbalığın çeşitli türlerini, psikolojik ve sosyal sonuçlarını ve öğrencilerin bu süreçte üstlendikleri rolleri ele almaktadır. Ardından pozitif psikolojinin zorbalıkla mücadele süreçleri ile ilişkisi tartışılmış; psikolojik sağlamlık, bilinçli farkındalık, iyi oluş, prososyal davranışlar ve öz şefkat gibi kavramlara odaklanılmıştır. Ulusal ve uluslararası araştırmalardan elde edilen bulgular, pozitif psikoloji temelli müdahalelerin öğrencilerin başa çıkma becerilerini, duygusal düzenlemelerini ve destekleyici akran ilişkilerini geliştirebildiğini göstermektedir. Bu yaklaşımlar, karakter güçlerini pekiştirerek saldırgan eğilimleri azaltmakta ve daha güvenli bir okul iklimi oluşturmaktadır. Çalışmada ayrıca, öğretmenlerin, ebeveynlerin ve okul yöneticilerinin iş birliği içinde, öğrencilerin psikolojik kaynaklarını ve kişilerarası becerilerini destekleyici kanıta dayalı stratejiler uygulamaları önerilmektedir. Genel olarak çalışma, pozitif psikolojinin eğitim ortamlarında zorbalıkla mücadelede sürdürülebilir ve önleyici bir çerçeve sunduğunu öne sürmektedir.

  • Open Access

    Examining Various Variables as Predictors of Resilience in Special Education Teachers

    by İrEm Topuz, Olcan Aslan

    This study explores the relationship between special education teachers' resilience and various factors, including gender, income level, professional experience, school administration support, partner compatibility, and student disability levels. The study was undertaken with 329 special education instructors stationed in Istanbul, using a relational survey model. Data were gathered through a personal information form and the Brief Resilience Scale and analyzed using Pearson Correlation and Multiple Linear Regression Analysis. The findings reveal that teachers with lower incomes tend to have lower psychological resilience, while those who receive strong administrative support and have better partner compatibility in the workplace demonstrate higher resilience. Educators engaging with learners exhibiting mild impairments manifest greater tenacity compared to those instructing pupils with moderate to profound disabilities. In contrast, gender and professional experience do not significantly influence psychological resilience. Regression analysis results indicate that the examined variables collectively explain 59 percent of the variance in resilience levels. These findings highlight the importance of enhancing administrative support, fostering collaboration among teachers, and implementing psychological support programs, particularly for educators working with students with severe disabilities. Future studies should incorporate expanded sample sizes and longitudinal research approaches to cultivate a more nuanced comprehension of this subject.

  • Mental İyi Oluşun Yordayıcıları Olarak Aile Aidiyeti ve Çeşitli Demografik Değişkenlerin İncelenmesi

    by İrEm Topuz, Olcan Aslan

    Bu araştırmanın temel amacı, bireylerin psikolojik iyi oluş düzeylerinin aile aidiyeti değişkeni tarafından anlamlı bir biçimde yordanıp yordanmadığını incelemektir. Araştırma kapsamında, Türkiye genelinde çeşitli illerde yaşayan ve 18 yaşın üzerinde olan toplam 293 bireyden hem yüz yüze hem de çevrim içi anket yoluyla veri toplanmıştır. Verilerin toplanmasında Aile Aidiyeti Ölçeği ve Warwick-Edinburgh Mental İyi Oluş Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. Bu ölçme araçları aracılığıyla bireylerin ailelerine yönelik aidiyet algıları ile psikolojik iyi oluş düzeyleri ölçülmüştür. İlişkisel tarama modelinin benimsendiği araştırmada, veriler SPSS programı aracılığıyla analiz edilmiş ve istatistiksel değerlendirme kapsamında Pearson korelasyon katsayısı ile basit doğrusal regresyon analizleri uygulanmıştır. Bulgular, aile aidiyeti ile psikolojik iyi oluş arasında orta-yüksek düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir. Regresyon analizi ise aile aidiyetinin psikolojik iyi oluş üzerinde anlamlı bir yordayıcı olduğunu ve bu değişkenin toplam varyansın %36,3’ünü açıkladığını ortaya koymuştur. Araştırmanın sonuçları, aile bağları güçlü olan bireylerin psikolojik açıdan daha iyi durumda olduğunu göstermektedir. Bu doğrultuda, aile aidiyetini güçlendirmeye yönelik psikososyal destek programlarının geliştirilmesi gerektiği önerilmektedir.

  • The mediating role of spiritual well-being, meaning in life, and religiosity in the relationship between loneliness and mental well-being among Turkish older adults experiencing spousal loss

    by Olcan Aslan, İrEm Topuz

    This study investigates the mediating roles of spiritual well-being, meaning in life, and religiosity in the relationship between loneliness and mental well-being among Turkish older adults who have experienced spousal loss. The sample consisted of 403 participants aged between 65 and 84 (M = 72, SD = 5.20), all of whom had lost their spouses. The findings revealed that spiritual well-being, a sense of meaning in life, and levels of religiosity significantly influenced the relationship between loneliness and mental well-being. Participants with stronger spiritual orientation, a greater sense of meaning in life, and higher levels of religiosity reported lower levels of loneliness and higher levels of mental well-being. These results highlight the crucial role of culturally shaped spiritual, religious, and meaning-oriented coping strategies in enhancing mental well-being. Furthermore, the findings underscore that healthy aging is a multidimensional process supported not only by physical health but also by psychological and spiritual integrity. The study also suggests that culturally sensitive interventions aimed at strengthening spiritual and existential resources may be effective in supporting the mental well-being of older adults who have experienced spousal loss.


  • Okul Öncesi Dönem Çocuklarında Sosyal Becerilerin Yordayıcıları Olarak Dijital Oyun Bağımlılığı Eğilimlerinin ve Farklı Demografik Değişkenlerin Rolü

    by İrEm Topuz, Olcan Aslan

    Bu araştırmanın amacı, okul öncesi dönemdeki çocukların sosyal becerileri ile dijital oyun bağımlılığı ve bazı demografik değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemektir. Türkiye genelinde 3–5 yaş aralığında yer alan 371 çocuğun annelerinden toplanan veriler, Dijital Oyun Bağımlılığı Ölçeği, Sosyal Beceri Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu aracılığıyla elde edilmiştir. Analizler Pearson korelasyon katsayısı ve çoklu doğrusal regresyon yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Elde edilen bulgular, dijital oyun bağımlılığı arttıkça çocukların sosyal beceri düzeylerinin anlamlı bir şekilde azaldığını göstermektedir. Buna karşılık kardeşe sahip olup olmama, doğum sırası (ilk, son veya ortanca çocuk olma), aile tipi (çekirdek ya da geniş) ve annenin çalışma durumu gibi demografik değişkenlerin sosyal beceriler üzerinde anlamlı bir etkisinin bulunmadığı belirlenmiştir. Regresyon analizine göre model genel olarak anlamlıdır ve dijital oyun bağımlılığı sosyal becerilerdeki değişimin %26’sını açıklamaktadır. Sonuç olarak dijital oyun bağımlılığının okul öncesi dönemdeki çocukların sosyal gelişimini olumsuz etkilediği görülmekte; çocukların sağlıklı sosyal beceriler geliştirebilmesi için dijital oyun süresinin sınırlandırılması ve yüz yüze sosyal etkileşim fırsatlarının artırılması önerilmektedir.