Artur Jerzy Szewczyk
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Artur Jerzy Szewczyk has a total of 22 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Sylwia Kołpaczyńska
Department of Plastic and Reconstructive Surgery and Burn Treatment, Military Institute of Medicine – National Research Institute, Warsaw, Poland
7 shared publications - Wojciech Jasek
Department of Plastic and Reconstructive Surgery and Burn Treatment, Military Institute of Medicine – National Research Institute, Warsaw, Poland
6 shared publications - Julia Weronika Nosko
Medical Faculty, Lazarski University in Warsaw, 02-662 Warsaw, Poland
5 shared publications - Grzegorz Marek Gryszko
Department of Plastic and Reconstructive Surgery and Burn Treatment, Military Institute of Medicine – National Research Institute, Warsaw, Poland
3 shared publications - Jacek Skoczylas
Department of Bone Soft Tissue/Bone Sarcoma and Melanoma; Maria Sklodowska-Curie National Research Institute of Oncology, Warsaw, Poland
2 shared publications - Piotr Jasek
Department of Plastic and Reconstructive Surgery and Burn Treatment, Military Institute of Medicine – National Research Institute, Warsaw, Poland
2 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 30 June 2026
- Published by Wojskowy Instytut Medyczny – Panstwowy Instytut Badawczy in Lekarz Wojskowy
- Vol. 104 (2) , 163-166
Reverse sural flap as an effective alternative to free flaps in lower-limb soft-tissue reconstruction – a case report
Płaty skórno-powięziowe dostarczają szerokich możliwości rekonstrukcji ubytków tkanek miękkich kończyny dolnej. W niniejszym artykule przedstawiono przypadek 39-letniego pacjenta po resekcji mięsaka w okolicy kolana, u którego zastosowano rekonstrukcję z użyciem odwróconego płata łydkowego. Ten regionalny płat charakteryzuje się korzystnym ukrwieniem wstecznym, stabilnością oraz minimalnym obciążeniem miejsca dawczego, co pozwala na jednoczasowe pokrycie ubytku i ochronę struktur głębokich stawu kolanowego. Wolne płaty niejednokrotnie są metodą z wyboru w rekonstrukcji większych defektów kończyny dolnej, jednak ich zastosowanie bywa ograniczone w przypadku współwystępowania chorób naczyń obwodowych, cukrzycy, ran pourazowych lub u pacjentów obciążonych zwiększonym ryzykiem powikłań okołooperacyjnych. Odwrócony płat łydkowy pozwala natomiast na skuteczne pokrycie ubytku, skrócenie czasu operacji oraz ograniczenie ryzyka powikłań przy zachowaniu funkcji kończyny. Opisany przypadek potwierdza, że odwrócony płat łydkowy jest bezpieczną, efektywną i praktyczną metodą rekonstrukcji ubytków tkanek miękkich kończyny dolnej, oferującą w wybranych sytuacjach przewagę nad wolnymi płatami mikrochirurgicznymi.
- 30 June 2026
- Published by Wojskowy Instytut Medyczny – Panstwowy Instytut Badawczy in Lekarz Wojskowy
- Vol. 104 (2) , 163-166
Open AccessReverse sural flap as an effective alternative to free flaps in lower-limb soft-tissue reconstruction – a case report
Płaty skórno-powięziowe dostarczają szerokich możliwości rekonstrukcji ubytków tkanek miękkich kończyny dolnej. W niniejszym artykule przedstawiono przypadek 39-letniego pacjenta po resekcji mięsaka w okolicy kolana, u którego zastosowano rekonstrukcję z użyciem odwróconego płata łydkowego. Ten regionalny płat charakteryzuje się korzystnym ukrwieniem wstecznym, stabilnością oraz minimalnym obciążeniem miejsca dawczego, co pozwala na jednoczasowe pokrycie ubytku i ochronę struktur głębokich stawu kolanowego. Wolne płaty niejednokrotnie są metodą z wyboru w rekonstrukcji większych defektów kończyny dolnej, jednak ich zastosowanie bywa ograniczone w przypadku współwystępowania chorób naczyń obwodowych, cukrzycy, ran pourazowych lub u pacjentów obciążonych zwiększonym ryzykiem powikłań okołooperacyjnych. Odwrócony płat łydkowy pozwala natomiast na skuteczne pokrycie ubytku, skrócenie czasu operacji oraz ograniczenie ryzyka powikłań przy zachowaniu funkcji kończyny. Opisany przypadek potwierdza, że odwrócony płat łydkowy jest bezpieczną, efektywną i praktyczną metodą rekonstrukcji ubytków tkanek miękkich kończyny dolnej, oferującą w wybranych sytuacjach przewagę nad wolnymi płatami mikrochirurgicznymi.
- 15 December 2025
- Published by Index Copernicus in Polish Journal of Surgery
- Vol. 98 (2) , 26-36
Impact of Vitamin D Levels on Clinical Outcomes in Hospitalized Burn Patients: A Systematic Review and Meta-Analysis
Introduction: Vitamin D plays a key role in immune regulation, inflammation control, and musculoskeletal health. Patients with burn injuries are particularly vulnerable to its deficiency. Despite its importance, current clinical guidelines do not provide a clear consensus on how vitamin D should be managed in this population. Aim: This meta-analysis aimed to assess the clinical impact of adequate vitamin D levels or supplementation compared to vitamin D deficiency or no supplementation in patients with burns. Materials and methods: A systematic literature search was conducted in PubMed, Scopus, and Web of Science databases for studies reporting clinical outcomes in these 2 patient groups. The primary outcomes included duration of hospitalization, length of stay in burn intensive care units, mortality, and the incidence of sepsis and intubation. Subgroup analyses were performed for randomized and non-randomized studies. Statistical analysis was conducted using Cochrane’s Review Manager. Results: Patients with sufficient vitamin D levels or those who received supplementation had significantly shorter overall hospitalization and burn intensive care unit stays. Although the difference in mortality was not statistically significant, intubation and sepsis occurred more frequently in patients with vitamin D deficiency or no supplementation. Subgroup analyses confirmed that both randomized and non-randomized studies showed a significantly reduced hospital stay in patients with adequate vitamin D status. Discussion: The findings suggest that vitamin D management may improve clinical outcomes in burn patients and should be considered in future guidelines. Conclusions: Further prospective studies with larger patient populations are necessary to establish standardized treatment protocols.
- 15 December 2025
- Published by Index Copernicus in Polish Journal of Surgery
- Vol. 98 (2) , 26-36
Impact of Vitamin D Levels on Clinical Outcomes in Hospitalized Burn Patients: A Systematic Review and Meta-Analysis
Introduction: Vitamin D plays a key role in immune regulation, inflammation control, and musculoskeletal health. Patients with burn injuries are particularly vulnerable to its deficiency. Despite its importance, current clinical guidelines do not provide a clear consensus on how vitamin D should be managed in this population. Aim: This meta-analysis aimed to assess the clinical impact of adequate vitamin D levels or supplementation compared to vitamin D deficiency or no supplementation in patients with burns. Materials and methods: A systematic literature search was conducted in PubMed, Scopus, and Web of Science databases for studies reporting clinical outcomes in these 2 patient groups. The primary outcomes included duration of hospitalization, length of stay in burn intensive care units, mortality, and the incidence of sepsis and intubation. Subgroup analyses were performed for randomized and non-randomized studies. Statistical analysis was conducted using Cochrane’s Review Manager. Results: Patients with sufficient vitamin D levels or those who received supplementation had significantly shorter overall hospitalization and burn intensive care unit stays. Although the difference in mortality was not statistically significant, intubation and sepsis occurred more frequently in patients with vitamin D deficiency or no supplementation. Subgroup analyses confirmed that both randomized and non-randomized studies showed a significantly reduced hospital stay in patients with adequate vitamin D status. Discussion: The findings suggest that vitamin D management may improve clinical outcomes in burn patients and should be considered in future guidelines. Conclusions: Further prospective studies with larger patient populations are necessary to establish standardized treatment protocols.
- 30 June 2025
- Published by Wojskowy Instytut Medyczny – Panstwowy Instytut Badawczy in Lekarz Wojskowy
- Vol. 103 (2) , 133-137
Auricular reconstruction after a horse bite injury
W pracy przedstawiono przypadek 71-letniej pacjentki, która została przyjęta na oddział z powodu zaawansowanego uszkodzenia prawej małżowiny usznej w wyniku ugryzienia przez konia. Pacjentkę zakwalifikowano do rekonstrukcji małżowiny z zastosowaniem przeszczepu autologicznej chrząstki oraz płata skórno-tłuszczowego, co pozwoliło na uzyskanie zadowalającego wyniku estetycznego i funkcjonalnego. Zabieg obejmował dwa etapy rekonstrukcji, oddzielone trzymiesięczną przerwą. Przedstawiony przypadek potwierdza korzystne efekty zastosowanej techniki i utwierdza w przekonaniu, że tego typu metody mogą być skuteczne w rekonstrukcji różnego rodzaju urazów małżowiny usznej.
- 30 June 2025
- Published by Wojskowy Instytut Medyczny – Panstwowy Instytut Badawczy in Lekarz Wojskowy
- Vol. 103 (2) , 133-137
Auricular reconstruction after a horse bite injury
W pracy przedstawiono przypadek 71-letniej pacjentki, która została przyjęta na oddział z powodu zaawansowanego uszkodzenia prawej małżowiny usznej w wyniku ugryzienia przez konia. Pacjentkę zakwalifikowano do rekonstrukcji małżowiny z zastosowaniem przeszczepu autologicznej chrząstki oraz płata skórno-tłuszczowego, co pozwoliło na uzyskanie zadowalającego wyniku estetycznego i funkcjonalnego. Zabieg obejmował dwa etapy rekonstrukcji, oddzielone trzymiesięczną przerwą. Przedstawiony przypadek potwierdza korzystne efekty zastosowanej techniki i utwierdza w przekonaniu, że tego typu metody mogą być skuteczne w rekonstrukcji różnego rodzaju urazów małżowiny usznej.
- 1 May 2025
- Published by Evereth Publishing in Chirurgia Plastyczna i Oparzenia / Plastic Surgery and Burns
- Vol. 13 (1) , 19-22
Dystalne urazy kciuka – możliwości leczenia rekonstrukcyjnego z zastosowaniem płata FDMA „first dorsal metacarpal artery” (FDMA) – opis przypadku
W pracy przedstawiono przypadek 47-letniego pacjenta, który został przyjęty w trybie pilnym do Oddziału Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Leczenia Oparzeń, z powodu częściowej amputacji kciuka prawego, powstałej w wyniku kontaktu z piłą obrotową. U pacjenta wykonano zabieg rekonstrukcji kciuka płatem uszypułowanym, naczyniowo-nerwowym, opartym na pierwszej tętnicy grzbietowej śródręcza (FDMA), zwanym płatem Fouchera, co pozwoliło na zachowanie długości palca oraz utrzymanie czucia w obrębie miejsca urazu. Przedstawiony przypadek potwierdza bardzo dobre wyniki leczenia ubytków kciuka z zastosowaniem płata FDMA i wskazuje tę metodę jako technikę o wysokiej skuteczności przywracania funkcji i estetyki ręki, przy stosunkowo niewielkim ryzyku występowania powikłań w leczeniu ubytków dystalnego odcinka kciuka.
- 1 May 2025
- Published by Evereth Publishing in Chirurgia Plastyczna i Oparzenia / Plastic Surgery and Burns
- Vol. 13 (1) , 19-22
Dystalne urazy kciuka – możliwości leczenia rekonstrukcyjnego z zastosowaniem płata FDMA „first dorsal metacarpal artery” (FDMA) – opis przypadku
W pracy przedstawiono przypadek 47-letniego pacjenta, który został przyjęty w trybie pilnym do Oddziału Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Leczenia Oparzeń, z powodu częściowej amputacji kciuka prawego, powstałej w wyniku kontaktu z piłą obrotową. U pacjenta wykonano zabieg rekonstrukcji kciuka płatem uszypułowanym, naczyniowo-nerwowym, opartym na pierwszej tętnicy grzbietowej śródręcza (FDMA), zwanym płatem Fouchera, co pozwoliło na zachowanie długości palca oraz utrzymanie czucia w obrębie miejsca urazu. Przedstawiony przypadek potwierdza bardzo dobre wyniki leczenia ubytków kciuka z zastosowaniem płata FDMA i wskazuje tę metodę jako technikę o wysokiej skuteczności przywracania funkcji i estetyki ręki, przy stosunkowo niewielkim ryzyku występowania powikłań w leczeniu ubytków dystalnego odcinka kciuka.
- 1 March 2025
- Published by Evereth Publishing in Forum Zakażeń
- Vol. 16 (1) , 1-6
Charakterystyka zakażeń w oparzeniach mieszanego stopnia u pacjentów hospitalizowanych w oddziałach leczenia oparzeń – retrospektywna, jednoośrodkowa analiza doświadczeń własnych
Zakażenia rany oparzeniowej stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów hospitalizowanych z powodu oparzeń. W niniejszym badaniu oceniono wpływ wybranych czynników związanych z oparzeniem i stanem ogólnym pacjentów oraz obecnością chorób współistniejących, czasu hospitalizacji oraz mechanizmu urazu na ryzyko infekcji rany oparzeniowej. Badanie retrospektywne objęło grupę 100 pacjentów hospitalizowanych w ośrodku autorów w latach 2023–2024. Główne czynniki ryzyka zakażenia rany oparzeniowej obejmowały: powierzchnię oparzenia powyżej 40% TBSA, III stopień głębokości oparzenia oraz obecność urazów inhalacyjnych. Wśród wyhodowanych patogenów dominowały: Staphylococcus spp., Acinetobacter baumannii oraz Pseudomonas aeruginosa. Wczesne debridement lub nekrektomia i antybiotykoterapia celowana miały wpływ na zmniejszenie częstości występowania i łagodniejszy przebieg zakażeń ran oparzeniowych.
- 1 March 2025
- Published by Evereth Publishing in Forum Zakażeń
- Vol. 16 (1) , 1-6
Charakterystyka zakażeń w oparzeniach mieszanego stopnia u pacjentów hospitalizowanych w oddziałach leczenia oparzeń – retrospektywna, jednoośrodkowa analiza doświadczeń własnych
Zakażenia rany oparzeniowej stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów hospitalizowanych z powodu oparzeń. W niniejszym badaniu oceniono wpływ wybranych czynników związanych z oparzeniem i stanem ogólnym pacjentów oraz obecnością chorób współistniejących, czasu hospitalizacji oraz mechanizmu urazu na ryzyko infekcji rany oparzeniowej. Badanie retrospektywne objęło grupę 100 pacjentów hospitalizowanych w ośrodku autorów w latach 2023–2024. Główne czynniki ryzyka zakażenia rany oparzeniowej obejmowały: powierzchnię oparzenia powyżej 40% TBSA, III stopień głębokości oparzenia oraz obecność urazów inhalacyjnych. Wśród wyhodowanych patogenów dominowały: Staphylococcus spp., Acinetobacter baumannii oraz Pseudomonas aeruginosa. Wczesne debridement lub nekrektomia i antybiotykoterapia celowana miały wpływ na zmniejszenie częstości występowania i łagodniejszy przebieg zakażeń ran oparzeniowych.
- 23 December 2024
- Published by Wojskowy Instytut Medyczny – Panstwowy Instytut Badawczy in Lekarz Wojskowy
- Vol. 102 (4) , 307-311
In-hospital management and reconstructive treatment of dog bite wounds of the face region
Rany kąsane twarzy spowodowane przez psy są zwykle wskazaniem do leczenia specjalistycznego w warunkach szpitalnych. Stawiają one przed lekarzami szczególne wyzwanie terapeutyczne z uwagi na wielopłaszczyznowy charakter takiego urazu, zwłaszcza gdy dochodzi do ubytku tkanek. Prezentujemy przypadek 32-letniej pacjentki, która została przyjęta na oddział chirurgii plastycznej z powodu pogryzienia przez psa lewej okolicy policzka, wargi górnej wraz z kątem ust oraz czerwieni wargowej po stronie lewej. W trakcie hospitalizacji zastosowano profilaktykę przeciwtężcową, oceniono niebezpieczeństwo transmisji wścieklizny, a następnie zaopatrzono ubytek tkanek, stosując techniki rekonstrukcyjne, uzyskując w pełni zadowalający efekt końcowy. Przedstawiony przypadek wskazuje na jedną z wielu możliwych technik w zakresie rekonstrukcji ubytków tkankowych okolicy twarzy. Leczenie urazów twarzy, zwłaszcza warg i błony śluzowej jamy ustnej, wymaga złożonego podejścia, obejmującego szybką ocenę sytuacji, zapobieganie transmisji chorób zakaźnych, odpowiedni wybór technik chirurgicznych, w tym rekonstrukcyjnych, oraz często również równolegle wsparcie psychologiczne.
- 23 December 2024
- Published by Wojskowy Instytut Medyczny – Panstwowy Instytut Badawczy in Lekarz Wojskowy
- Vol. 102 (4) , 307-311
In-hospital management and reconstructive treatment of dog bite wounds of the face region
Rany kąsane twarzy spowodowane przez psy są zwykle wskazaniem do leczenia specjalistycznego w warunkach szpitalnych. Stawiają one przed lekarzami szczególne wyzwanie terapeutyczne z uwagi na wielopłaszczyznowy charakter takiego urazu, zwłaszcza gdy dochodzi do ubytku tkanek. Prezentujemy przypadek 32-letniej pacjentki, która została przyjęta na oddział chirurgii plastycznej z powodu pogryzienia przez psa lewej okolicy policzka, wargi górnej wraz z kątem ust oraz czerwieni wargowej po stronie lewej. W trakcie hospitalizacji zastosowano profilaktykę przeciwtężcową, oceniono niebezpieczeństwo transmisji wścieklizny, a następnie zaopatrzono ubytek tkanek, stosując techniki rekonstrukcyjne, uzyskując w pełni zadowalający efekt końcowy. Przedstawiony przypadek wskazuje na jedną z wielu możliwych technik w zakresie rekonstrukcji ubytków tkankowych okolicy twarzy. Leczenie urazów twarzy, zwłaszcza warg i błony śluzowej jamy ustnej, wymaga złożonego podejścia, obejmującego szybką ocenę sytuacji, zapobieganie transmisji chorób zakaźnych, odpowiedni wybór technik chirurgicznych, w tym rekonstrukcyjnych, oraz często również równolegle wsparcie psychologiczne.
- 1 December 2024
- Published by Evereth Publishing in Chirurgia Plastyczna i Oparzenia / Plastic Surgery and Burns
- Vol. 12 (2) , 47-52
Charakterystyka zakażeń w oparzeniach mieszanego stopnia u pacjentów hospitalizowanych w oddziałach leczenia oparzeń – retrospektywna, jednoośrodkowa analiza doświadczeń własnych
Zakażenia rany oparzeniowej stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów hospitalizowanych z powodu oparzeń. W niniejszym badaniu oceniono wpływ wybranych czynników związanych z oparzeniem i stanem ogólnym pacjentów oraz obecnością chorób współistniejących, czasu hospitalizacji oraz mechanizmu urazu na ryzyko infekcji rany oparzeniowej. Badanie retrospektywne objęło grupę 100 pacjentów hospitalizowanych w ośrodku autorów w latach 2023–2024. Główne czynniki ryzyka zakażenia rany oparzeniowej obejmowały: powierzchnię oparzenia powyżej 40% TBSA, III stopień głębokości oparzenia oraz obecność urazów inhalacyjnych. Wśród wyhodowanych patogenów dominowały: Staphylococcus spp., Acinetobacter baumannii oraz Pseudomonas aeruginosa. Wczesne debridement lub nekrektomia i antybiotykoterapia celowana miały wpływ na zmniejszenie częstości występowania i łagodniejszy przebieg zakażeń ran oparzeniowych.
- 1 December 2024
- Published by Evereth Publishing in Chirurgia Plastyczna i Oparzenia / Plastic Surgery and Burns
- Vol. 12 (2) , 47-52
Charakterystyka zakażeń w oparzeniach mieszanego stopnia u pacjentów hospitalizowanych w oddziałach leczenia oparzeń – retrospektywna, jednoośrodkowa analiza doświadczeń własnych
Zakażenia rany oparzeniowej stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów hospitalizowanych z powodu oparzeń. W niniejszym badaniu oceniono wpływ wybranych czynników związanych z oparzeniem i stanem ogólnym pacjentów oraz obecnością chorób współistniejących, czasu hospitalizacji oraz mechanizmu urazu na ryzyko infekcji rany oparzeniowej. Badanie retrospektywne objęło grupę 100 pacjentów hospitalizowanych w ośrodku autorów w latach 2023–2024. Główne czynniki ryzyka zakażenia rany oparzeniowej obejmowały: powierzchnię oparzenia powyżej 40% TBSA, III stopień głębokości oparzenia oraz obecność urazów inhalacyjnych. Wśród wyhodowanych patogenów dominowały: Staphylococcus spp., Acinetobacter baumannii oraz Pseudomonas aeruginosa. Wczesne debridement lub nekrektomia i antybiotykoterapia celowana miały wpływ na zmniejszenie częstości występowania i łagodniejszy przebieg zakażeń ran oparzeniowych.
- Open Access
- 16 September 2024
- Published by Uniwersytet Mikolaja Kopernika/Nicolaus Copernicus University in Quality in Sport
- Vol. 22, 54254
Primary cubital tunnel syndrome – surgical treatment methods and their effectiveness
Cubital tunnel syndrome (CuTS) is one of the most common neuropathies of the upper extremity. This condition, if left untreated, can significantly impact patients' everyday functioning and quality of life. Diagnosis of CuTS is mostly based on clinical evaluation but can be supplemented by electrodiagnostic studies, and various imaging techniques. Conservative treatments such as physical therapy, splinting, and anti-inflammatory medications are often first-line interventions. However, surgical approach may become necessary when conservative measures fail to provide relief or in cases of severe compression. There are numerous surgical approaches to treating CuTS and there is no clear consensus on one best method. Simple decompression of the ulnar nerve and its subcutaneous transposition are the most popular surgical techniques employed. Each method has its advantages and drawbacks, with varying implications for nerve recovery and postoperative complications. This review aims to provide a comprehensive overview of CuTS, while focusing on available surgical treatment approaches, their popularity and outcomes. Further research is warranted to refine surgical techniques and develop more effective interventions for this debilitating condition.
- 16 September 2024
- Published by Uniwersytet Mikolaja Kopernika/Nicolaus Copernicus University in Quality in Sport
- Vol. 22, 54254
Open AccessPrimary cubital tunnel syndrome – surgical treatment methods and their effectiveness
Cubital tunnel syndrome (CuTS) is one of the most common neuropathies of the upper extremity. This condition, if left untreated, can significantly impact patients' everyday functioning and quality of life. Diagnosis of CuTS is mostly based on clinical evaluation but can be supplemented by electrodiagnostic studies, and various imaging techniques. Conservative treatments such as physical therapy, splinting, and anti-inflammatory medications are often first-line interventions. However, surgical approach may become necessary when conservative measures fail to provide relief or in cases of severe compression. There are numerous surgical approaches to treating CuTS and there is no clear consensus on one best method. Simple decompression of the ulnar nerve and its subcutaneous transposition are the most popular surgical techniques employed. Each method has its advantages and drawbacks, with varying implications for nerve recovery and postoperative complications. This review aims to provide a comprehensive overview of CuTS, while focusing on available surgical treatment approaches, their popularity and outcomes. Further research is warranted to refine surgical techniques and develop more effective interventions for this debilitating condition.
- 28 June 2024
- Published by Wojskowy Instytut Medyczny – Panstwowy Instytut Badawczy in Lekarz Wojskowy
- Vol. 102 (2) , 142-147
Combined use of acellular dermal matrix and skin grafting in the treatment of post burn neck contracture
Nieprawidłowe bliznowacenie i powstanie przykurczu bliznowatego w wyniku leczenia ran oparzeniowych jest poważnym problemem klinicznym. Przykurcz bliznowaty obejmujący staw powoduje ograniczenie jego ruchomości, co ma znaczący wpływ na jakość życia pacjentów. Przerośnięcie i hiperpigmentacja blizny stanowi także problem natury estetycznej. Prezentowany przypadek dotyczy pacjentki, u której w wyniku leczenia oparzenia termicznego doszło do powstania przykurczu bliznowatego w obrębie szyi. W leczeniu zdecydowano się na chirurgiczne wycięcie blizny z pokryciem ubytku tkanek przy pomocy matrycy tkankowej w połączeniu z wolnym przeszczepem skóry pośredniej grubości. Dzięki zastosowaniu tej metody osiągnięto znaczną poprawę w zakresie zwiększenia zakresu ruchomości stawu i ostatecznego wyglądu nowo powstałej blizny. Prezentowany przypadek wskazuje, że zastosowanie matrycy tkankowej w połączeniu z wolnym przeszczepem skóry pośredniej grubości może być skutecznym i bezpiecznym sposobem leczenia przykurczu bliznowatego.
- 28 June 2024
- Published by Wojskowy Instytut Medyczny – Panstwowy Instytut Badawczy in Lekarz Wojskowy
- Vol. 102 (2) , 142-147
Combined use of acellular dermal matrix and skin grafting in the treatment of post burn neck contracture
Nieprawidłowe bliznowacenie i powstanie przykurczu bliznowatego w wyniku leczenia ran oparzeniowych jest poważnym problemem klinicznym. Przykurcz bliznowaty obejmujący staw powoduje ograniczenie jego ruchomości, co ma znaczący wpływ na jakość życia pacjentów. Przerośnięcie i hiperpigmentacja blizny stanowi także problem natury estetycznej. Prezentowany przypadek dotyczy pacjentki, u której w wyniku leczenia oparzenia termicznego doszło do powstania przykurczu bliznowatego w obrębie szyi. W leczeniu zdecydowano się na chirurgiczne wycięcie blizny z pokryciem ubytku tkanek przy pomocy matrycy tkankowej w połączeniu z wolnym przeszczepem skóry pośredniej grubości. Dzięki zastosowaniu tej metody osiągnięto znaczną poprawę w zakresie zwiększenia zakresu ruchomości stawu i ostatecznego wyglądu nowo powstałej blizny. Prezentowany przypadek wskazuje, że zastosowanie matrycy tkankowej w połączeniu z wolnym przeszczepem skóry pośredniej grubości może być skutecznym i bezpiecznym sposobem leczenia przykurczu bliznowatego.