SKSylwia Kołpaczyńska

Sylwia Kołpaczyńska

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Sylwia Kołpaczyńska has a total of 19 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Impact of Vitamin D Levels on Clinical Outcomes in Hospitalized Burn Patients: A Systematic Review and Meta-Analysis

    by Grzegorz Gryszko, Julia Nosko, Sylwia Kołpaczyńska, Joanna Zalewska-Gryszko, Artur Szewczyk, Jacek Skoczylas, Szymon Miśkiewicz, Piotr Jasek, Agnieszka Bielarska, Wojciech Jasek

    Introduction: Vitamin D plays a key role in immune regulation, inflammation control, and musculoskeletal health. Patients with burn injuries are particularly vulnerable to its deficiency. Despite its importance, current clinical guidelines do not provide a clear consensus on how vitamin D should be managed in this population. Aim: This meta-analysis aimed to assess the clinical impact of adequate vitamin D levels or supplementation compared to vitamin D deficiency or no supplementation in patients with burns. Materials and methods: A systematic literature search was conducted in PubMed, Scopus, and Web of Science databases for studies reporting clinical outcomes in these 2 patient groups. The primary outcomes included duration of hospitalization, length of stay in burn intensive care units, mortality, and the incidence of sepsis and intubation. Subgroup analyses were performed for randomized and non-randomized studies. Statistical analysis was conducted using Cochrane’s Review Manager. Results: Patients with sufficient vitamin D levels or those who received supplementation had significantly shorter overall hospitalization and burn intensive care unit stays. Although the difference in mortality was not statistically significant, intubation and sepsis occurred more frequently in patients with vitamin D deficiency or no supplementation. Subgroup analyses confirmed that both randomized and non-randomized studies showed a significantly reduced hospital stay in patients with adequate vitamin D status. Discussion: The findings suggest that vitamin D management may improve clinical outcomes in burn patients and should be considered in future guidelines. Conclusions: Further prospective studies with larger patient populations are necessary to establish standardized treatment protocols.

  • Squamous cell carcinoma in a burn scar – a case report

    by Julia Weronika Nosko, Natalia Sioch, Sylwia Kołpaczyńska, Wojciech Jasek, Julia Krystyna Krotofil, Adrianna Alicja Zawisza

    Rak płaskonabłonkowy rozwijający się w bliźnie pooparzeniowej, znany jako owrzodzenie Marjolina, jest rzadkim, ale agresywnym nowotworem skóry. W artykule opisano przypadek 63-letniego pacjenta, u którego rak płaskonabłonkowy rozwinął się na grzbietowej powierzchni śródręcza ręki lewej w miejscu blizny po oparzeniu termicznym sprzed 24 lat. Zmiana stopniowo ulegała owrzodzeniu. Nie poddawała się leczeniu miejscowemu. Po jej histopatologicznej weryfikacji oraz dodatkowych badań diagnostycznych przeprowadzono leczenie chirurgiczne polegające na całkowitej resekcji zmiany z jednoczasowym pokryciem ubytku przeszczepem skóry autologicznej pośredniej grubości pobranej z uda pacjenta. Opis przypadku podkreśla znaczenie wczesnej diagnostyki, regularnej kontroli blizn pooparzeniowych oraz szybkiej reakcji na niepokojące objawy, co przyczynia się do poprawy rokowania pacjentów.

  • Auricular reconstruction after a horse bite injury

    by Natalia Oliwia Sioch, Julia Krotofil, Sylwia Kołpaczyńska, Wojciech Jasek, Artur Szewczyk

    W pracy przedstawiono przypadek 71-letniej pacjentki, która została przyjęta na oddział z powodu zaawansowanego uszkodzenia prawej małżowiny usznej w wyniku ugryzienia przez konia. Pacjentkę zakwalifikowano do rekonstrukcji małżowiny z zastosowaniem przeszczepu autologicznej chrząstki oraz płata skórno-tłuszczowego, co pozwoliło na uzyskanie zadowalającego wyniku estetycznego i funkcjonalnego. Zabieg obejmował dwa etapy rekonstrukcji, oddzielone trzymiesięczną przerwą. Przedstawiony przypadek potwierdza korzystne efekty zastosowanej techniki i utwierdza w przekonaniu, że tego typu metody mogą być skuteczne w rekonstrukcji różnego rodzaju urazów małżowiny usznej.

  • Dystalne urazy kciuka – możliwości leczenia rekonstrukcyjnego z zastosowaniem płata FDMA „first dorsal metacarpal artery” (FDMA) – opis przypadku

    by Artur J. Szewczyk, Sylwia Kołpaczyńska, Julia W. Nosko, Wojciech Jasek

    W pracy przedstawiono przypadek 47-letniego pacjenta, który został przyjęty w trybie pilnym do Oddziału Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Leczenia Oparzeń, z powodu częściowej amputacji kciuka prawego, powstałej w wyniku kontaktu z piłą obrotową. U pacjenta wykonano zabieg rekonstrukcji kciuka płatem uszypułowanym, naczyniowo-nerwowym, opartym na pierwszej tętnicy grzbietowej śródręcza (FDMA), zwanym płatem Fouchera, co pozwoliło na zachowanie długości palca oraz utrzymanie czucia w obrębie miejsca urazu. Przedstawiony przypadek potwierdza bardzo dobre wyniki leczenia ubytków kciuka z zastosowaniem płata FDMA i wskazuje tę metodę jako technikę o wysokiej skuteczności przywracania funkcji i estetyki ręki, przy stosunkowo niewielkim ryzyku występowania powikłań w leczeniu ubytków dystalnego odcinka kciuka.

  • Nasal reconstruction in a patient after surgical treatment of recurrent basal cell carcinoma of the left nasal wing

    by Sylwia Agnieszka Kołpaczyńska, Jakub Starownik, Natalia Sioch, Piotr Florczuk-Dąbek, Wojciech Jasek

    Rak podstawnokomórkowy jest najczęściej występującym nowotworem złośliwym skóry. Podstawowa metodą leczenia jest wycięcie chirurgiczne. Według opinii ekspertów, w przypadku pierwotnej zmiany należy zachować margines około 4 mm makroskopowo zdrowych tkanek, a przypadku nawrotu – około 10 mm. Takie postępowanie często wiąże się z powstaniem znacznych ubytków tkanek. Zmiany występujące na twarzy nierzadko są problematyczne, biorąc pod uwagę jej budowę i dążenie do zachowania estetyki. Opisujemy przypadek pacjentki z trzecią wznową raka podstawnokomórkowego skóry w okolicy lewego skrzydła nosa. Ze względu na spodziewany duży ubytek tkanek pełnej grubości skrzydła nosa, zaplanowano rekonstrukcję dwoma płatami – płatem skórno-tłuszczowym z fałdu nosowo-policzkowego i płatem rotacyjnym Mustarde’a. Rekonstrukcję uzupełniono o przeszczepy skóry pośredniej grubości. Stosując tę metodę, uzyskano pełne pokrycie ubytku tkanek bezpośrednio po szerokiej resekcji nowotworu. Zaplanowano również kolejny etap – odtworzenie rusztowania chrzęstnego nosa w celu poprawy funkcjonalności i estetyki nosa. Opisywany przypadek ma na celu przedstawienie jednej z możliwości rekonstrukcji dużych poresekcyjnych ubytków tkanek w okolicy skrzydła nosa.

  • Charakterystyka zakażeń w oparzeniach mieszanego stopnia u pacjentów hospitalizowanych w oddziałach leczenia oparzeń – retrospektywna, jednoośrodkowa analiza doświadczeń własnych

    by Artur J. Szewczyk, Sylwia Kołpaczyńska, Julia W. Nosko, Wojciech Jasek

    Zakażenia rany oparzeniowej stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów hospitalizowanych z powodu oparzeń. W niniejszym badaniu oceniono wpływ wybranych czynników związanych z oparzeniem i stanem ogólnym pacjentów oraz obecnością chorób współistniejących, czasu hospitalizacji oraz mechanizmu urazu na ryzyko infekcji rany oparzeniowej. Badanie retrospektywne objęło grupę 100 pacjentów hospitalizowanych w ośrodku autorów w latach 2023–2024. Główne czynniki ryzyka zakażenia rany oparzeniowej obejmowały: powierzchnię oparzenia powyżej 40% TBSA, III stopień głębokości oparzenia oraz obecność urazów inhalacyjnych. Wśród wyhodowanych patogenów dominowały: Staphylococcus spp., Acinetobacter baumannii oraz Pseudomonas aeruginosa. Wczesne debridement lub nekrektomia i antybiotykoterapia celowana miały wpływ na zmniejszenie częstości występowania i łagodniejszy przebieg zakażeń ran oparzeniowych.

  • Open Access

    Reconstruction of the anterior abdominal wall using a myocutaneous flap from the tensor fasciae latae muscle in a patient with squamous cell carcinoma of the skin

    by Natalia Sioch, Julia Krotofil, Sylwia Kołpaczyńska

    The present study reports the case of a 59-year-old female patient admitted to the department due to advanced skin cancer in the lower abdominal region extending to the peritoneum. The patient was qualified for tumor resection with simultaneous reconstruction using flap surgery techniques, employing a tensor fasciae latae muscle flap. The intervention involved wide tumor resection aimed at maximizing the likelihood of achieving oncological radicality. Reconstruction was carried out using a propeller flap from the tensor fasciae latae muscle and a rotational musculocutaneous flap based on the external oblique muscle. The procedure concluded with a skin graft from the thigh, which covered the remaining tissue defect after flap harvesting. The described reconstruction technique was carefully planned, considering the defect's characteristics and the patient’s condition, highlighting the importance of individualized approaches in plastic surgery. This case illustrates the complexity of surgical procedures in cancer patients and the significance of avoiding foreign materials in the context of chronic infections.

  • The use of the latissimus dorsi muscle flap in breast reconstruction after mastectomy complicated by implant site infection

    by Natalia Oliwia Sioch, Sylwia Agnieszka Kołpaczyńska, Bernadeta Anna Zabielska

    W ostatnich czasach płat mięśniowo-skórny mięśnia najszerszego grzbietu jest coraz częściej stosowany w rekonstrukcji piersi po mastektomii. Technika ma na celu wykorzystanie uszypułowanego mięśnia latissimus dorsi z wyspą skórną i tkanką tłuszczową w celu wytworzenia pełnowartościowego pokrycia tkankowego oraz uzyskania zwiększonej objętości rekonstruowanej piersi. Łącząc tę metodę z zastosowaniem urządzeń protetycznych, takich jak implanty lub ekspander tkankowy, można osiągnąć zadowalający efekt. W pracy przedstawiono przegląd literatury dotyczący przeszczepu płata mięśniowo-skórnego mięśnia najszerszego grzbietu oraz opis przypadku 43-letniej pacjentki, która została poddana rekonstrukcji z wykorzystaniem płata z mięśnia latissimus dorsi po przebytej chorobie nowotworowej. Pacjentka w przeszłości przeszła mastektomię z jednoczasową rekonstrukcją piersi z użyciem implantów. Zabieg został powikłany zakażeniem loży implantu, w efekcie czego konieczne było jego usunięcie. Rekonstrukcję piersi z użyciem płata latissimus dorsi zastosowano w połączeniu z ekspanderem tkankowym w celu późniejszej zamiany na implant. Prezentowany przypadek wskazuje, że płat latissimus dorsi może być skutecznym i bezpiecznym sposobem rekonstrukcji piersi po mastektomii, kiedy mniej zaawansowane techniki rekonstrukcyjne zawiodą.

  • In-hospital management and reconstructive treatment of dog bite wounds of the face region

    by Grzegorz Marek Gryszko, Artur Jerzy Szewczyk, Sylwia Kołpaczyńska, Piotr Florczuk-Dąbek, Wojciech Jasek

    Rany kąsane twarzy spowodowane przez psy są zwykle wskazaniem do leczenia specjalistycznego w warunkach szpitalnych. Stawiają one przed lekarzami szczególne wyzwanie terapeutyczne z uwagi na wielopłaszczyznowy charakter takiego urazu, zwłaszcza gdy dochodzi do ubytku tkanek. Prezentujemy przypadek 32-letniej pacjentki, która została przyjęta na oddział chirurgii plastycznej z powodu pogryzienia przez psa lewej okolicy policzka, wargi górnej wraz z kątem ust oraz czerwieni wargowej po stronie lewej. W trakcie hospitalizacji zastosowano profilaktykę przeciwtężcową, oceniono niebezpieczeństwo transmisji wścieklizny, a następnie zaopatrzono ubytek tkanek, stosując techniki rekonstrukcyjne, uzyskując w pełni zadowalający efekt końcowy. Przedstawiony przypadek wskazuje na jedną z wielu możliwych technik w zakresie rekonstrukcji ubytków tkankowych okolicy twarzy. Leczenie urazów twarzy, zwłaszcza warg i błony śluzowej jamy ustnej, wymaga złożonego podejścia, obejmującego szybką ocenę sytuacji, zapobieganie transmisji chorób zakaźnych, odpowiedni wybór technik chirurgicznych, w tym rekonstrukcyjnych, oraz często również równolegle wsparcie psychologiczne.

  • Charakterystyka zakażeń w oparzeniach mieszanego stopnia u pacjentów hospitalizowanych w oddziałach leczenia oparzeń – retrospektywna, jednoośrodkowa analiza doświadczeń własnych

    by Artur J. Szewczyk, Sylwia Kołpaczyńska, Julia W. Nosko, Wojciech Jasek

    Zakażenia rany oparzeniowej stanowią poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjentów hospitalizowanych z powodu oparzeń. W niniejszym badaniu oceniono wpływ wybranych czynników związanych z oparzeniem i stanem ogólnym pacjentów oraz obecnością chorób współistniejących, czasu hospitalizacji oraz mechanizmu urazu na ryzyko infekcji rany oparzeniowej. Badanie retrospektywne objęło grupę 100 pacjentów hospitalizowanych w ośrodku autorów w latach 2023–2024. Główne czynniki ryzyka zakażenia rany oparzeniowej obejmowały: powierzchnię oparzenia powyżej 40% TBSA, III stopień głębokości oparzenia oraz obecność urazów inhalacyjnych. Wśród wyhodowanych patogenów dominowały: Staphylococcus spp., Acinetobacter baumannii oraz Pseudomonas aeruginosa. Wczesne debridement lub nekrektomia i antybiotykoterapia celowana miały wpływ na zmniejszenie częstości występowania i łagodniejszy przebieg zakażeń ran oparzeniowych.