Aslı Ören
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Aslı Ören has a total of 6 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Nilgün Bek
Lokman Hekim Universitesi
2 shared publications - Banu Ünver
Lokman Hekim Universitesi
1 shared publication - Burcu Talu
Inonu University
1 shared publication - Enis Gürsel
Private Clinic of Orthopaedics and Traumatology, Bursa, Türkiye
1 shared publication - Gökçenaz Arpaçay
Department of Physiotherapy and Rehabilitation, Faculty of Health Sciences, Mudanya University, Bursa, Türkiye
1 shared publication - Server Erdoğmuş Gülcan
Department of Physiotherapy and Rehabilitation, Faculty of Health Sciences, Mudanya University, Bursa, Türkiye
1 shared publication
Latest Publications
- 1 October 2026
- Published by Bayrakol Medical Publishing in Journal of Clinical and Analytical Medicine
- Vol. 17 (10) , 1083-1087
Investigation of relationships between static postural control, dynamic stabilization, and agility in female handball players: a pilot study
Aim Handball is a high-intensity, multidirectional sport requiring postural control, agility, and lower-limb strength for performance and injury prevention. Relationships among static postural control, dynamic stabilization, and agility remain unclear. This pilot study examined static postural control, dynamic stabilization, and agility in female handball athletes. Methods Twelve licensed players (age 26.6 ± 3.4 years; height 173.9 ± 6.1 cm; weight 69.6 ± 7.6 kg; BMI 23.0 ± 1.5 kg/m²) participated. Static postural control was assessed via single-leg stance on a VALD ForceDecks dual force plate, measuring center of pressure (COP) parameters: total excursion, mean velocity, and medio-lateral (ML) and antero-posterior (AP) sway. Dynamic stabilization was evaluated using single-leg landings from a 30 cm box, with peak vertical ground reaction force and time to stabilization recorded. Agility was measured using the Pro-Agility (5 10-5) test with infrared timing gates. Unilateral tests distinguished the jump limb from the contralateral limb. Results No significant correlations were found between static COP, dynamic stabilization, and agility (P > .05). Significant limb differences were observed in static balance: the jump limb showed lower ML sway (P = .029) and mean COP velocity (P = .017) with large effect sizes (r > 0.50). A moderate positive correlation was observed between peak landing force and AP sway on the contralateral limb (r = 0.625, P = .03). Dynamic parameters did not differ between limbs. Conclusion Although static postural control did not predict dynamic stabilization or agility, unilateral asymmetries highlighted the jump limb’s superior stability, while the contralateral limb required greater conscious force production. These results emphasize the use of eccentric and neuromuscular exercises to address limb deficits in female handball players.
- 1 October 2026
- Published by Bayrakol Medical Publishing in Journal of Clinical and Analytical Medicine
- Vol. 17 (10) , 1083-1087
Investigation of relationships between static postural control, dynamic stabilization, and agility in female handball players: a pilot study
Aim Handball is a high-intensity, multidirectional sport requiring postural control, agility, and lower-limb strength for performance and injury prevention. Relationships among static postural control, dynamic stabilization, and agility remain unclear. This pilot study examined static postural control, dynamic stabilization, and agility in female handball athletes. Methods Twelve licensed players (age 26.6 ± 3.4 years; height 173.9 ± 6.1 cm; weight 69.6 ± 7.6 kg; BMI 23.0 ± 1.5 kg/m²) participated. Static postural control was assessed via single-leg stance on a VALD ForceDecks dual force plate, measuring center of pressure (COP) parameters: total excursion, mean velocity, and medio-lateral (ML) and antero-posterior (AP) sway. Dynamic stabilization was evaluated using single-leg landings from a 30 cm box, with peak vertical ground reaction force and time to stabilization recorded. Agility was measured using the Pro-Agility (5 10-5) test with infrared timing gates. Unilateral tests distinguished the jump limb from the contralateral limb. Results No significant correlations were found between static COP, dynamic stabilization, and agility (P > .05). Significant limb differences were observed in static balance: the jump limb showed lower ML sway (P = .029) and mean COP velocity (P = .017) with large effect sizes (r > 0.50). A moderate positive correlation was observed between peak landing force and AP sway on the contralateral limb (r = 0.625, P = .03). Dynamic parameters did not differ between limbs. Conclusion Although static postural control did not predict dynamic stabilization or agility, unilateral asymmetries highlighted the jump limb’s superior stability, while the contralateral limb required greater conscious force production. These results emphasize the use of eccentric and neuromuscular exercises to address limb deficits in female handball players.
- 19 December 2024
- Published by Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation in Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation
- Vol. 11 (3) , 206-216
Türkiye’de gerçekleştirilen lisansüstü tez çalışmalarında pes planusu belirlemede kullanılan tanı kriterlerinin incelenmesi
Amaç: Bu çalışma ülkemizde gerçekleştirilen lisansüstü tezlerde pes planusun belirlenmesinde kullanılan tanı kriterlerini incelenmek ve sonuçları güncel literatürle tartışmak amacıyla planlandı. Yöntem: Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi veri tabanında “pes planus, düztaban, kalkaneovalgus, pronasyon, arka ayak eversiyonu/valgusu, düşük ark, pes planovalgus, içe basma, ayak postürü, medial longitudinal ark, naviküler yükseklik, naviküler düşme, ayak izi, pedobarografi” anahtar kelimeleri kullanılarak 147 lisansüstü çalışmaya ulaşıldı. Dahil edilme kriterlerini sağlayan 117 çalışma incelendi. Bulgular: Pes planusu belirlemek için en sık kullanılan yöntemler Naviküler Düşme Testi (NDT) (n=40; % 34,18), Ayak Postür İndeksi (APİ) (n=37; %31,62) ve ayak izi (n=15; % 12,82) yöntemiydi. NDT kriterinin sıklıkla 10 mm ve üzeri, APİ kriterinin ise çoğunlukla 6 ve üzeri değerlerinin dikkate alındığı görüldü. Ayak izi yönteminde daha çok Staheli Ark İndeksi, Ark İndeksi ve Chippaux-Smirak İndeksi kullanıldığı belirlendi. Tezlerdeki bireylerin en sık değerlendirildiği sonuç ölçütleri denge, pedobarografi, kas kuvveti, ayak fonksiyonu, yaşam kalitesi ile ilgiliydi. Sonuç: Pes planusun belirlenmesinde kullanılan tanı kriterleri açısından bir fikir birliği bulunmadığı görüldü. Literatürde geçerli ve güvenilir kabul edilen ölçüm yöntemlerin tartışılan avantaj ve dezavantajları ışığında klinik karar vermenin ve ölçüm hatalarının etkisini en aza indirmek için farklı test sonuçlarının birleştirilmesinin doğru bir yaklaşım olabileceği değerlendirildi
- 19 December 2024
- Published by Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation in Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation
- Vol. 11 (3) , 206-216
Türkiye’de gerçekleştirilen lisansüstü tez çalışmalarında pes planusu belirlemede kullanılan tanı kriterlerinin incelenmesi
Amaç: Bu çalışma ülkemizde gerçekleştirilen lisansüstü tezlerde pes planusun belirlenmesinde kullanılan tanı kriterlerini incelenmek ve sonuçları güncel literatürle tartışmak amacıyla planlandı. Yöntem: Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi veri tabanında “pes planus, düztaban, kalkaneovalgus, pronasyon, arka ayak eversiyonu/valgusu, düşük ark, pes planovalgus, içe basma, ayak postürü, medial longitudinal ark, naviküler yükseklik, naviküler düşme, ayak izi, pedobarografi” anahtar kelimeleri kullanılarak 147 lisansüstü çalışmaya ulaşıldı. Dahil edilme kriterlerini sağlayan 117 çalışma incelendi. Bulgular: Pes planusu belirlemek için en sık kullanılan yöntemler Naviküler Düşme Testi (NDT) (n=40; % 34,18), Ayak Postür İndeksi (APİ) (n=37; %31,62) ve ayak izi (n=15; % 12,82) yöntemiydi. NDT kriterinin sıklıkla 10 mm ve üzeri, APİ kriterinin ise çoğunlukla 6 ve üzeri değerlerinin dikkate alındığı görüldü. Ayak izi yönteminde daha çok Staheli Ark İndeksi, Ark İndeksi ve Chippaux-Smirak İndeksi kullanıldığı belirlendi. Tezlerdeki bireylerin en sık değerlendirildiği sonuç ölçütleri denge, pedobarografi, kas kuvveti, ayak fonksiyonu, yaşam kalitesi ile ilgiliydi. Sonuç: Pes planusun belirlenmesinde kullanılan tanı kriterleri açısından bir fikir birliği bulunmadığı görüldü. Literatürde geçerli ve güvenilir kabul edilen ölçüm yöntemlerin tartışılan avantaj ve dezavantajları ışığında klinik karar vermenin ve ölçüm hatalarının etkisini en aza indirmek için farklı test sonuçlarının birleştirilmesinin doğru bir yaklaşım olabileceği değerlendirildi