Kurban Öntürk

This study analyses building foundation models with and without expansion joints, investigating the effects of deep soil mixing (DSM) on settlement and the effect of expansion joints on stress distribution. Numerical models were developed to evaluate the impact of DSM parameters, including diameter, length, and spacing, as well as the influence of mini-piles and anchorage systems on the support structure, and showed that increasing the diameter and length of DSM columns significantly reduced settlements, achieving reductions of 81-94% in models with expansion joints and 77-94% in models without expansion joints. In models with expansion joints and without joints, closely spaced DSM applications (1.3 m) have significantly reduced settlement and also prevented non-uniform settlement. Expansion joints limit stress interaction between blocks, interrupt stress continuity, and thus prevent the propagation of secondary stresses arising from non-uniform settlement, temperature effects, and stiffness differences. The relationship between DSM length and settlement is similar to the relationship between DSM diameter and settlement. For this study, a DSM length of 12 meters and a DSM diameter of 0.4 meters were determined as the ideal DSM parameters. DSM configuration with 12 meter length, 0.4 m diameter, and 1.3 m spacing was identified as the most efficient solution in terms of both performance and cost for this project. These findings indicate that expansion joints are a secondary parameter in settlement control under DSM-improved soil conditions, that soil improvement properties should be prioritised in design evaluations, and that expansion joints are an important criterion in terms of stress distribution.

Bu çalışma, İstanbul ili Üsküdar ilçesi Bahçelievler Mahallesi’nde yer alan bir kentsel dönüşüm projesinde gerçekleştirilen ankrajlı fore kazık sisteminde ankraj kesme işlemine ait analizleri ve saha performansını incelemektedir. Proje kapsamında 16–18 metre aralığında derin kazı yapılmış olup yapı zeminine aktarılan toplam gerilme yaklaşık 45 kPa’dır. İnceleme alanındaki zemin profili, orta (W3) ile ileri (W4) derecede ayrışmış kumtaşı–kiltaşı birimlerinden oluşmakta ve belirgin bir ayrışma etkisi sergilemektedir. Kazı stabilitesinin sağlanması amacıyla, 22 adet 65 cm çapında ve 18 m derinliğinde fore kazıklar ile 20° ters eğimli ankrajlardan oluşan bir iksa sistemi tasarlanmış ve kuşak kirişleri aracılığıyla kazıklara entegre edilmiştir. Ankraj kesme sonrası süreçlerde yapılan inklinometre okumaları sayesinde yatay deplasman farkları izlenmiş, elde edilen veriler ile sistemin güvenliği değerlendirilmiştir. Ayrıca, Plaxis 3D yazılımı kullanılarak sonlu elemanlar yöntemiyle sayısal modelleme yapılmış, ankraj kesmenin deplasman davranışları üzerindeki etkisi incelenmiştir. Bulguları, sahada gerçekleştirilen ölçümler ile sonlu elemanlar analizinin %95 oranında uyum gösterdiğini ve ZB sınıfı zeminlerde ankraj kesmenin performans kriterlerini güvenli bir şekilde sağladığını ortaya koymuştur.

Mimarlık ve İnşaat Mühendisliği yapı üretiminin teknik boyutlarıyla birlikte çevresel sürdürülebilirliği, dijital dönüşümü ve kültürel mekân üretimini de etkileyen alanlardır. Bu kitap, söz konusu disiplinleri birbirini besleyen ve dönüştüren bütüncül bir sistem içinde ele almaktadır. Yedi bölümden oluşan bu kitapta derleme; dijital tasarım yöntemlerini, zemin mekaniği, baraj ve temel mühendisliği uygulamaları ile bu süreçlerde görev alan yapı denetim mekanizmaları ile ilgili güncel bilgi ve analizler içerir. Bu yönleri ile kitabın akademisyenler, lisansüstü araştırmacılar, sektör profesyonelleri ve disiplinler arası bakış açısı geliştirmek isteyen tüm okuyucular için faydalı olacağı değerlendirilmektedir.