Ayfer Fındık Pakrooh
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Ayfer Fındık Pakrooh has a total of 5 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Erdal Polat
Siirt Üniversitesi
2 shared publications - Abdurrahman Anil Cagirgan
İzmir/Bornova Veteriner Kontrol Enstitüsü
1 shared publication - Fatih Arslan
Virology Department (National Reference Laboratory for Akabane Disease), Izmir/Bornova Veterinary Control Institute, Bornova , Turkey
1 shared publication - Kemal Pekmez
İzmir/Bornova Veteriner Kontrol Enstitüsü
1 shared publication - Murat Kaplan
İzmir/Bornova Veteriner Kontrol Enstitüsü
1 shared publication
Latest Publications
- 19 March 2026
- Published by Veterinary Journal of Ankara University in Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi
- No. Advanced O
Preliminary study of Lake Sinai virus in honey bee samples from İzmir and Muğla, Türkiye
Lake Sinai virus (LSV) is an RNA virus that affects honey bee health and is considered a significant contributor to colony losses. In this study, the prevalence of LSV was investigated in adult bees and capped broods collected from 32 apiaries in İzmir and Muğla, Türkiye. Using RT-PCR, LSV was detected in 68.7% of adult bees and 46.8% of capped broods, indicating a widespread presence in the studied regions. Phylogenetic analysis was conducted to determine the genetic diversity of LSV strains. In the variant typing study, LSV-2 was the most commonly detected variant, while LSV-4 was identified at a lower frequency. However, LSV-1, LSV-3, and LSV-5 were not detected in the analyzed samples. According to the phylogenetic analysis, high genetic heterogeneity was observed among LSV strains, with no distinct clustering by geographical distribution. These findings suggest that LSV is prevalent in Türkiye and exhibits genetic diversity independent of its location. This study provides RdRp-based phylogenetic data on honey bee LSV from Türkiye, contributing valuable molecular evidence to ongoing efforts to understand LSV distribution and evolution. Further research is necessary to assess the pathogenicity of different LSV variants and their potential impact on colony health.
- 19 March 2026
- Published by Veterinary Journal of Ankara University in Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi
- No. Advanced O
Preliminary study of Lake Sinai virus in honey bee samples from İzmir and Muğla, Türkiye
Lake Sinai virus (LSV) is an RNA virus that affects honey bee health and is considered a significant contributor to colony losses. In this study, the prevalence of LSV was investigated in adult bees and capped broods collected from 32 apiaries in İzmir and Muğla, Türkiye. Using RT-PCR, LSV was detected in 68.7% of adult bees and 46.8% of capped broods, indicating a widespread presence in the studied regions. Phylogenetic analysis was conducted to determine the genetic diversity of LSV strains. In the variant typing study, LSV-2 was the most commonly detected variant, while LSV-4 was identified at a lower frequency. However, LSV-1, LSV-3, and LSV-5 were not detected in the analyzed samples. According to the phylogenetic analysis, high genetic heterogeneity was observed among LSV strains, with no distinct clustering by geographical distribution. These findings suggest that LSV is prevalent in Türkiye and exhibits genetic diversity independent of its location. This study provides RdRp-based phylogenetic data on honey bee LSV from Türkiye, contributing valuable molecular evidence to ongoing efforts to understand LSV distribution and evolution. Further research is necessary to assess the pathogenicity of different LSV variants and their potential impact on colony health.
- Open Access
- 24 October 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 149-168
Mavidil (Bluetongue) Hastalığı
Mavidil (Bluetongue) hastalığı, sokucu sinekler (Culicoides spp.) ile taşınan, hayvandan hayvana doğrudan temasla bulaşmayan ve özellikle geviş getiren hayvanları etkileyen viral bir enfeksiyondur. Hastalık etkeni Bluetongue virüsü (BTV), Orbivirus cinsinden, çift sarmallı RNA içeren segmentli bir virüstür ve dünya genelinde farklı bölgelerde 29’ya kadar serotipi tanımlanmıştır; ayrıca son yıllarda tespit edilen atipik serotiplerle toplam tür sayısının 36’ya ulaştığı bildirilmektedir. Hastalık çoğu hayvanda belirti vermeden seyretse de özellikle koyunlarda ve bazı yabani ruminantlarda ağır klinik tablolar ve ölümler görülebilir. Klinik belirtiler arasında ateş, ağız ve burun mukozasında yangı ve yaralar, yüz ve dilde ödem (ileri vakalarda dilin morarması, “mavi dil”), aşırı salya, topallık ve solunum güçlüğü yer alır. BTV’nin epidemiyolojisi, vektör konakçıları olan Culicoides türlerinin coğrafi yayılımı ve iklim koşulları ile yakından ilişkilidir. Hastalık vektörün bulunduğu Afrika, Asya, Amerika, Avustralya ve Avrupa gibi bölgelerde görülür. Patogenez temelinde virüsün damar endotelinde hasar yapmasıyla gelişen yaygın ödem ve kanamalar vardır. Patoloji incelemesinde özellikle solunum yolları ve kalpte karakteristik lezyonlar görülür. Klinik bulgular en belirgin koyunlarda olup sığırlarda ve keçilerde çoğunlukla hafif seyreder; ancak BTV-8 gibi bazı suşlar sığırlarda dahi ciddi hastalığa yol açmıştır. Bağışıklık cevabı serotip-spesifik nötralizan antikorlarla uzun süreli olsa da farklı serotiplere karşı çapraz koruma zayıftır. Virüsün mevsimsel olarak kışlama (vektörsüz dönemde hayatta kalma) mekanizmaları arasında latent enfeksiyonlar, transplasental geçiş ve enfekte vektör erginlerinin korunaklı ortamlarda kışı geçirmesi sayılmaktadır. Teşhis için moleküler yöntemler (RT-PCR) ve virüs izolasyonu ile serolojik testler (ELISA, VN, AGID) kullanılır. Bu derlemede mavidil hastalığının etiyolojisi, epidemiyolojisi, patogenezi, klinik ve patolojik bulguları, bağışıklığı, kışlama stratejileri, teşhisi ve kontrol önlemleri güncel bilimsel veriler ışığında ele alınmaktadır.
- 24 October 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 149-168
Open AccessMavidil (Bluetongue) Hastalığı
Mavidil (Bluetongue) hastalığı, sokucu sinekler (Culicoides spp.) ile taşınan, hayvandan hayvana doğrudan temasla bulaşmayan ve özellikle geviş getiren hayvanları etkileyen viral bir enfeksiyondur. Hastalık etkeni Bluetongue virüsü (BTV), Orbivirus cinsinden, çift sarmallı RNA içeren segmentli bir virüstür ve dünya genelinde farklı bölgelerde 29’ya kadar serotipi tanımlanmıştır; ayrıca son yıllarda tespit edilen atipik serotiplerle toplam tür sayısının 36’ya ulaştığı bildirilmektedir. Hastalık çoğu hayvanda belirti vermeden seyretse de özellikle koyunlarda ve bazı yabani ruminantlarda ağır klinik tablolar ve ölümler görülebilir. Klinik belirtiler arasında ateş, ağız ve burun mukozasında yangı ve yaralar, yüz ve dilde ödem (ileri vakalarda dilin morarması, “mavi dil”), aşırı salya, topallık ve solunum güçlüğü yer alır. BTV’nin epidemiyolojisi, vektör konakçıları olan Culicoides türlerinin coğrafi yayılımı ve iklim koşulları ile yakından ilişkilidir. Hastalık vektörün bulunduğu Afrika, Asya, Amerika, Avustralya ve Avrupa gibi bölgelerde görülür. Patogenez temelinde virüsün damar endotelinde hasar yapmasıyla gelişen yaygın ödem ve kanamalar vardır. Patoloji incelemesinde özellikle solunum yolları ve kalpte karakteristik lezyonlar görülür. Klinik bulgular en belirgin koyunlarda olup sığırlarda ve keçilerde çoğunlukla hafif seyreder; ancak BTV-8 gibi bazı suşlar sığırlarda dahi ciddi hastalığa yol açmıştır. Bağışıklık cevabı serotip-spesifik nötralizan antikorlarla uzun süreli olsa da farklı serotiplere karşı çapraz koruma zayıftır. Virüsün mevsimsel olarak kışlama (vektörsüz dönemde hayatta kalma) mekanizmaları arasında latent enfeksiyonlar, transplasental geçiş ve enfekte vektör erginlerinin korunaklı ortamlarda kışı geçirmesi sayılmaktadır. Teşhis için moleküler yöntemler (RT-PCR) ve virüs izolasyonu ile serolojik testler (ELISA, VN, AGID) kullanılır. Bu derlemede mavidil hastalığının etiyolojisi, epidemiyolojisi, patogenezi, klinik ve patolojik bulguları, bağışıklığı, kışlama stratejileri, teşhisi ve kontrol önlemleri güncel bilimsel veriler ışığında ele alınmaktadır.
- Open Access
- 24 October 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 91-108
Şap Hastalığı (Foot-and-Mouth Disease, FMD) Epidemiyolojik Durum ve Kontrol Stratejileri
Şap hastalığı (FMD), başta sığır, koyun, keçi ve domuz olmak üzere çift tırnaklı hayvanları etkileyen, son derece bulaşıcı ve akut seyirli viral bir hastalıktır. Etkeni, Picornaviridae ailesine ait olan Aphthovirus cinsidir. Virüsün yedi ana serotipi (O, A, C, SAT-1, SAT-2, SAT-3 ve Asia-1) bulunmakta olup, serotipler arasında çapraz bağışıklık olmaması hastalığın küresel kontrolünü ciddi şekilde güçleştirmektedir. Hastalık, yüksek morbidite oranlarına (%100'e kadar) ulaşarak hayvanlarda et ve süt veriminde büyük kayıplara yol açmakta, dolayısıyla ulusal ekonomiler ve uluslararası hayvansal ürün ticareti için ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Türkiye, uzun yıllardır endemik bir coğrafya olarak FMD ile mücadele etmektedir. Ülkemizdeki tarihsel salgınlar O, A ve Asia-1 serotipleri tarafından tetiklenmişken, son dönemde Afrika'ya özgü SAT-1 ve SAT-2 serotiplerinin görülmesi, hastalığın epidemiyolojik haritasında yeni bir risk alanı yaratmıştır. Tarım ve Orman Bakanlığı'nın 2024 yılı için Şap hastalığı oranında %80'lik bir düşüş bildirmesine rağmen, Kurban Bayramı gibi dönemlerde artan hayvan hareketleri ve yeni serotipler, sürekli bir dikkat ve proaktif mücadele stratejileri gerektirmektedir. Bu derlemede hastalığın etiyolojisinden patogenezine, klinik bulgularından teşhis yöntemlerine kadar tüm yönlerini ele almakta, Türkiye'deki güncel durumu literatür taramasıyla incelemekte ve geleceğe yönelik bütüncül kontrol stratejilerine dair öneriler sunmaktadır.
- 24 October 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 91-108
Open AccessŞap Hastalığı (Foot-and-Mouth Disease, FMD) Epidemiyolojik Durum ve Kontrol Stratejileri
Şap hastalığı (FMD), başta sığır, koyun, keçi ve domuz olmak üzere çift tırnaklı hayvanları etkileyen, son derece bulaşıcı ve akut seyirli viral bir hastalıktır. Etkeni, Picornaviridae ailesine ait olan Aphthovirus cinsidir. Virüsün yedi ana serotipi (O, A, C, SAT-1, SAT-2, SAT-3 ve Asia-1) bulunmakta olup, serotipler arasında çapraz bağışıklık olmaması hastalığın küresel kontrolünü ciddi şekilde güçleştirmektedir. Hastalık, yüksek morbidite oranlarına (%100'e kadar) ulaşarak hayvanlarda et ve süt veriminde büyük kayıplara yol açmakta, dolayısıyla ulusal ekonomiler ve uluslararası hayvansal ürün ticareti için ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Türkiye, uzun yıllardır endemik bir coğrafya olarak FMD ile mücadele etmektedir. Ülkemizdeki tarihsel salgınlar O, A ve Asia-1 serotipleri tarafından tetiklenmişken, son dönemde Afrika'ya özgü SAT-1 ve SAT-2 serotiplerinin görülmesi, hastalığın epidemiyolojik haritasında yeni bir risk alanı yaratmıştır. Tarım ve Orman Bakanlığı'nın 2024 yılı için Şap hastalığı oranında %80'lik bir düşüş bildirmesine rağmen, Kurban Bayramı gibi dönemlerde artan hayvan hareketleri ve yeni serotipler, sürekli bir dikkat ve proaktif mücadele stratejileri gerektirmektedir. Bu derlemede hastalığın etiyolojisinden patogenezine, klinik bulgularından teşhis yöntemlerine kadar tüm yönlerini ele almakta, Türkiye'deki güncel durumu literatür taramasıyla incelemekte ve geleceğe yönelik bütüncül kontrol stratejilerine dair öneriler sunmaktadır.