Ugur Fidan

Giriş: Sağlık tesislerinde hasta ile sağlık personeli arasındaki iletişim hemşire çağrı sistemleri aracılığıyla sağlanmakta ve bu sistemler hastane altyapısının vazgeçilmez bir parçasını oluşturmaktadır. Ancak ticari hemşire çağrı sistemlerinin yüksek kurulum ve bakım maliyetleri, özellikle bütçe kısıtları bulunan kamu hastanelerinde önemli bir finansal yük oluşturmakta ve sürdürülebilirliği olumsuz etkilemektedir.Amaç: Bu çalışmanın amacı, yüksek maliyetli ticari ürünlere alternatif olarak nesnelerin interneti (IoT) teknolojisi ve mikrodenetleyici mimarisi temelinde düşük maliyetli bir hemşire çağrı sistemi geliştirmek, sistemi gerçek hastane ortamında uygulamak ve uzun dönem saha verileriyle performans, güvenilirlik ve maliyetlerini değerlendirmektir.Yöntem: Düşük maliyetli ve Wi-Fi destekli gömülü sistem bileşenleri seçilerek mikrodenetleyici tabanlı donanım mimarisi oluşturulmuştur. Sistem, her yatağa yerleştirilen çağrı butonları ve web tabanlı merkezi izleme biriminden tasarlanmış; veri iletiminde mevcut hastane Wi-Fi altyapısı kullanılmıştır. Gömülü yazılım C/C++ tabanlı geliştirilmiştir. Sistem, 32 yataklı bir fizik tedavi ünitesinde dört yıl süreyle izlenmiş; performans, arıza kayıtları ve bakım gereksinimleri düzenli olarak analiz edilmiştir. Güvenilirlik analizinde MTBF ve arıza oranları hesaplanmış, maliyet analizi ticari sistem teklifleriyle karşılaştırmalı yapılmıştır.Bulgular: Dört yıllık kullanım süresince sistem %99,98 operasyonel süreklilik göstermiştir. MTBF 7008 saat, saatlik arıza oranı 10⁻⁴ mertebesinde hesaplanmış ve kritik donanım arızası gözlenmemiştir. Ticari sistem teklifleriyle karşılaştırıldığında yaklaşık %93 maliyet avantajı sağlanmış, işletme süresince ek lisans veya panel arızası gideri oluşmamıştır.Sonuç: IoT ve mikrodenetleyici temelli geliştirilen sistem, hastane ortamında düşük maliyetli, sürdürülebilir ve güvenilir bir alternatif sunmaktadır. Elde edilen teknik ve ekonomik sonuçlar, daha geniş ölçekli uygulamalarda da önemli katkılar sağlayabileceğini göstermektedir.

Portable force platforms are increasingly used for neuromuscular performance assessment in field-based environments; however, their validity may vary depending on the analyzed variable and the experimental configuration. The present study investigated the concurrent validity and test–retest reliability of a novel portable force platform (Fitforce) during commonly used static and dynamic performance assessments under field-based conditions. Thirty recreationally active male university students (age: 24.5 ± 4.1 years; height: 177.1 ± 6.18 cm; body mass: 75.38 ± 4.62 kg) performed the isometric mid-thigh pull (IMTP) and countermovement jump (CMJ) on two force platforms positioned in a stacked configuration, with the Fitforce system placed on top of a laboratory-grade reference platform (ForceDecks). Concurrent validity was evaluated using paired comparisons, intraclass correlation coefficients (ICC), coefficients of determination (R²), and Bland–Altman analyses. Test–retest reliability of the Fitforce system was assessed across two testing sessions conducted 24 h apart. Very high agreement was observed between systems for IMTP-derived variables (ICC = 0.95–0.98) and for CMJ propulsion-related variables, including jump height, flight time, and peak take-off force (ICC = 0.92–0.96). In contrast, peak landing force showed poor agreement across systems (ICC = −0.88, R² = 0.19), with substantial systematic bias, whereas braking phase duration showed only moderate agreement (ICC = 0.50). Excellent test–retest reliability was observed across all IMTP (ICC > 0.96; CV% < 3.59) and CMJ (ICC > 0.97; CV% < 3.42) variables. Bland–Altman analyses demonstrated narrow limits of agreement for IMTP and propulsion-related CMJ variables but wide limits for landing-related force measurements. The Fitforce platform demonstrates strong concurrent agreement and excellent between-day reliability for selected IMTP and CMJ propulsion-related force–time variables under field-based conditions. However, landing-related variables should be interpreted cautiously under stacked measurement configurations due to their sensitivity to rapid impact transients and force transmission characteristics.

Lower extremity force distribution and pedalling symmetry play a critical role in both optimizing athletic performance and preventing injuries during rehabilitation. Existing pedal force measurement systems are often expensive and limited to controlled laboratory environments. This study presents the design, development, and validation of a low-cost, portable, and wireless pedal force measurement system. The system includes two 50 kg-capacity load cells per pedal, an ESP32 microcontroller for data acquisition and Bluetooth transmission, and a custom C# software for real-time visualization and data logging. In static load tests conducted with calibrated reference weights (21.1 kg, 42.3 kg, and 63.7 kg), the system demonstrated high linearity with the reference loads (r = 0.9999). Additionally, an average difference of only 0.72% between the left and right pedals at 42.3 kg confirmed high symmetry and repeatability. One-way ANOVA results p-values (left: 0.640; right: 0.878) exceeded 0.05, indicating that the position of the applied load did not significantly affect measurement accuracy, reflecting consistent sensitivity and structural integrity. Overall, the validated system offers a reliable, non-invasive, and cost-effective platform applicable to sports science, performance monitoring, and physical rehabilitation contexts.

Simulation environments offer significant advantages in real-world drone applications by mitigating potential damage caused by accidents, collisions, or system failures while enabling safe and controlled testing conditions. In this study, object detection was conducted using images captured by a camera mounted on a drone within the Gazebo simulation environment. Object classification was performed using the YOLOv3 deep learning architecture. This study investigates how physical parameters such as drone altitude, gimbal angle, and ambient lighting affect object detection performance. The collected data were analyzed using the TOPSIS and Grid Search methods to identify the optimal parameter configurations. The results indicated that the most effective parameter values were a drone altitude of 5-6 meters, a gimbal angle of 15°, and an ambient light intensity ranging from 0.6 to 0.9. The influence of drone speed on detection accuracy was also assessed. The analysis revealed that the detection accuracy for specific object categories declined at higher speeds. Fine-tuning the physical parameters was crucial in improving detection performance and mitigating these accuracy reductions. The findings suggest optimizing the drone’s physical parameters and velocity enhances object detection accuracy.

Most existing reactive agility assessments rely on screen-based or light-based stimuli that are spatially separated from the movement execution plane, thereby limiting ecological validity. The purpose of this study was to develop and validate a novel projection-based, ground level reactive agility test (RAT) designed to better reflect the perceptual motor demands of soccer. A total of 57 male soccer players (24 professional and 33 amateur) participated in the study. The system projects sport-specific visual stimuli onto the ground and uses a three-dimensional depth camera to track foot–stimulus interactions in real time. Two reactive agility protocols—a randomized simple reaction test and a randomized selective reaction test—were implemented. Construct validity was examined by comparing reactive agility and planned change-of-direction (PCOD) performance between professional and amateur players, as well as by analyzing relationships between PCOD and RAT outcomes. Professional players demonstrated significantly faster performance than amateurs across all tests (p < 0.01), with larger between-group differences observed in reactive agility compared with PCOD measures. Correlations between PCOD and reactive agility outcomes were low to moderate (r = 0.34–0.61), indicating that reactive agility captures performance components beyond planned movement ability. The reactive agility protocols showed excellent test–retest reliability (ICC = 0.92–0.99) with low measurement error (CV = 0.96–3.47%). In conclusion, the proposed projection-based, ground-level RAT provides a valid and reliable assessment of reactive agility in soccer. By integrating sport-specific stimuli and movement execution within the same spatial plane, the system enhances ecological validity and offers a scalable framework for both performance assessment and perceptual cognitive training in open-skill sports.

Bu çalışma, çocukluk çağı migren hastalarında elektroensefalografi (EEG) verilerinin ışıklı stimülasyon altında analiz edilerek migren tanısında kullanılabilirliğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, 6–18 yaş aralığında migren tanısı almış 20 çocuk ve 18 sağlıklı kontrol olgusunun EEG verileri incelenmiştir. EEG kayıtları OpenBCI Cyton+Daisy cihazı kullanılarak elde edilmiş ve 2–16 Hz arasında artan frekanslarda ışıklı stimülasyon uygulanmıştır. Veriler dalgacık dönüşümü yöntemiyle analiz edilmiş, FP1, FP2, T5 ve T6 kanallarında anlamlı uyarılma paternleri tespit edilmiştir. Destek Vektör Makineleri (SVM) ve Çok Katmanlı Yapay Sinir Ağı (ANN) algoritmaları kullanılarak yapılan sınıflandırmalarda, SVM yöntemi 6 Hz frekansında %76,35 doğruluk oranı ile en iyi sonucu verirken, ANN yöntemi 12 Hz frekansında %79,05 doğruluk sağlamıştır. Bulgular, çocukluk çağı migren hastalarında EEG verilerinin farklı frekans ve kanallarda anlamlı paternler oluşturabileceğini göstermiştir. Ayrıca, elde edilen sonuçlar, yetişkin migren çalışmalarındaki bulgularla kısmen uyum göstermekte, ancak çocuk hastalarda 6 Hz ve 12 Hz frekanslarının öne çıkması çalışmanın özgün katkısı olarak değerlendirilmektedir. Bu çalışma, çocukluk çağı migreninin erken tanı ve izlenmesinde EEG tabanlı yapay zeka yöntemlerinin potansiyelini vurgulamakta ve literatüre yeni bir perspektif sunmaktadır.

AMAÇ: Bu çalışmanın amacı, yoğun bakım servislerinde, mekanik ventilasyon cihazlarından kaynaklı aerosol viral yayılımın test edilmesi, virus canlılık parametrelerinin incelenmesi ve UV-C sterilizasyonun etkisinin araştırılmasıdır. GEREÇ VE YÖNTEM: COVID-19 tanısı almış 14 adet gönüllü hastanın bağlı olduğu mekanik ventilasyon cihazı çıkış hattına UV-C sterilizatör entegre edilmiştir. Hasta kaynaklı viral bulaşın tespiti için steril şartlarda filtre örnekleri toplanmıştır. Virolojik Teşhis Laboratuvarı’nda virüs inokülasyonu ve RT-PCR testi yapılmıştır. BULGULAR: Aşılama testinden elde edilen verilere göre, ‘UV açık’ ve ‘UV kapalı’ modlarında kullanılan filtrelerden alınan örneklerde virüs üremesi görülmedi. Bununla beraber hastaların sürüntü örneklerinde, PCR testine göre COVID-19 pozitif çıksa bile, mekanik ventilasyon çıkış hattından elde edilen örneklerde PCR sonucu negatif olarak tespit edilmiştir. SONUÇ: Çalışma kapsamında COVID-19 tanısı almış 14 gönüllü hastanın bağlı olduğu mekanik ventilasyon cihazının çıkış hattından aerosol virüs tespiti ve aktivite testleri yapıldı. Çalışmada mekanik ventilasyon alan hastaların solunumlarından aerosol virüsünün ortam havasına yayılma riskinin düşük olduğu belirlendi.

The purpose of this study is to examine the impact of emotional advertisements on consumers using neuromarketing and traditional research methods. In the study, two emotional advertisements containing elements of sadness and humor were shown to consumers, and their responses to these advertisements were measured. For this purpose, eye tracking, facial expression recognition, galvanic skin response, and recall tests were administered to 34 participants. Additionally, questions related to the advertisements they watched were asked. The data obtained were calculated using SPSS, Excel, and the interfaces of neuromarketing programs. The study included analyses such as frequency and percentage distributions, correlation analysis, t-tests, face coding graphs, heat maps, and consumer attention graphs. The results revealed that emotional advertisements themed around humor and sadness had positive effects on consumers, both advertisements were watched with interest, the interest dropped in certain parts of the advertisements, and the slogans of the advertisements were not sufficiently remembered by the participants.