NDNuray Demiralp

Nuray Demiralp

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Nuray Demiralp has a total of 21 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • Open Access

    Farklı mesleki ve sportif eğitim içeriklerine göre üniversite öğrencilerinin depresyon düzeylerinin karşılaştırılması

    by Büşra Umay, Nuray Demiralp

    Bu çalışma, farklı eğitim içeriklerine sahip programlarda öğrenim gören üniversite öğrencilerinin depresyon düzeylerini karşılaştırılması amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu araştırma, nicel araştırma yaklaşımına dayalı olarak kesitsel tarama modeli ile yürütülmüştür. Araştırmanın evreni 18-24 yaş aralığındaki üniversite öğrencilerinden oluşmaktadır. Ankete katılacak öğrencilerin sayısı bilinmediği için örneklem büyüklüğü hesaplanırken sayısı bilinmeyen evrenden örneklem yöntemi kullanılmıştır. Örneklemi Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Spor Bilimleri Fakültesi Antrenörlük Eğitimi Bölümü öğrencileri ile Kastamonu Üniversitesi Bozkurt Meslek Yüksekokulu’na bağlı Sivil Savunma ve İtfaiyecilik Bölümü’nde öğrenim gören araştırmaya gönüllü olarak katılım sağlayan kadın ve erkek 233 öğrenci oluşturmuştur. Nicel araştırmaya dayalı olan bu çalışmada, Spor Bilimleri Fakültesi bölümleri ve İtfaiyecilik bölümünde öğrenim gören öğrencilerin depresyon düzeylerinin belirlenmesinde Beck Depresyon Envanteri kullanılmıştır. Beck Depresyon Envanteri, çevrim içi ortamda (Google Forms) hazırlanmıştır. Veri toplama sürecinde, hazırlanan formlar katılımcılara çeşitli dijital platformlar aracılığıyla ulaştırılmıştır. Katılımcılardan elde edilen yanıtlar doğrudan çevrim içi sistem üzerinden kaydedilmiş olup, analizi yapılmıştır. Bulgular: Yaş ortalaması 19,97±1,63 olan, öğrencilerin depresyon puanı ortalaması 11,43±9,21 olduğu görülmektedir. Katılımcıların depresyon puanları karşılaştırıldığında, Sivil Savunma ve İtfaiyecilik Bölümü’ndeki kız ve erkek öğrencilerin arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı, diğer karşılaştırmalarda ise istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Bireysel olarak katılımcıların depresyon puanları değerlendirildiğinde en yüksek depresyon puanının Sivil Savunma ve İtfaiyecilik Bölümü’nde (50,00) olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Sunulan bu çalışmanın bulgularına bakıldığında, Spor Bilimleri Fakültesi ile Sivil Savunma ve İtfaiyecilik Bölümü’ndeki öğrencilerinin depresyon puan ortalamasının iki grup içinde Beck depresyon puanlamasına göre hafif depresyon düzeyinde olduğu görülmüştür. Ancak gruplar arasında ise istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır. Bu sonucun farklı mesleki ve sportif eğitim içeriklerine göre uygulamalı derslerden kaynaklandığı düşünülmektedir.

  • Üniversite Öğrencilerinde Afetlere Hazırbulunuşluk: Gönüllülük Motivasyonu ve Risk Algısı

    by Nuray Demiralp, Ayşe Ütük, Ahmet Erhan Bakirci

    Toplumsal dayanıklılığın artırılmasında stratejik bir insan kaynağı olan üniversite öğrencilerinin afetlere hazırbulunuşluk düzeylerini etkileyen temel unsurlar; gönüllülük motivasyonu ve afet risk algısı bu çalışmanın odak noktasını oluşturmaktadır. Nicel araştırma yöntemi benimsenerek betimleyici ve ilişkisel tarama deseninde tasarlanan çalışma, Türkiye'deki bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 381 öğrenci ile yürütülmüştür. Verilerin toplanmasında Gönüllü Fonksiyonları Envanteri, Üniversite Öğrencileri Afet Risk Algısı Ölçeği ve Afete Hazırbulunuşluk Ölçeği kullanılmıştır. Pearson korelasyon analizi, afet risk algısı ile hazırbulunuşluk arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki (r = .399, p < .001), gönüllülük motivasyonu ile hazırbulunuşluk arasında düşük-orta düzeyde bir ilişki (r = .287, p < .001) ve risk algısı ile gönüllülük motivasyonu arasında orta düzeyde bir ilişki (r = .390, p < .001) ortaya koymuştur. Çoklu regresyon modelinde risk algısı (β = .322) ve gönüllülük motivasyonu (β = .169) hazırbulunuşluğun anlamlı yordayıcıları olarak belirlenmiş; model toplam varyansın %19.7'sini açıklamıştır (F(6, 374) = 15.32, p < .001). Bağımsız gruplar t-testlerine Holm-Bonferroni çoklu karşılaştırma düzeltmesi uygulanmış, yalnızca tatbikat katılımının afet risk algısı üzerindeki etkisi (d = 0.559, %95 GA [0.35, 0.77]) düzeltme sonrasında anlamlılığını korumuştur. Bulgular, gönüllülük motivasyonu ve risk algısının afete hazırbulunuşluğun kritik belirleyicileri olduğunu, ancak demografik faktörlere dayalı grup farklarının çoklu test düzeltmesi altında sürdürülebilir olmadığını göstermektedir.

  • Open Access

    The work ability Index and musculoskeletal disorders in Turkish Firefighters: A cross-sectional study on occupational health determinants

    by Nuray Demiralp, Ayşe Ütük, Kemal Demiralp, Büşra Umay, Hürmüz Koç

    Background: Firefighting is a physically demanding and hazardous profession. Work-related musculoskeletal disorders (WMSDs) and declining work ability threaten workforce sustainability and public safety. Despite its critical importance, comprehensive occupational health data on this population remains limited in certain regions. Objective: This study evaluated the Work Ability Index (WAI) and its occupational health correlates among Turkish firefighters. Methods: This cross-sectional study examined 428 active-duty male firefighters from major Turkish cities using three validated instruments: the Work Ability Index, Nordic Musculoskeletal Questionnaire, and International Physical Activity Questionnaire. Multivariable linear regression modeling identified independent predictors of work ability. Results: Mean WAI score was 42.66 ± 5.08, with 11.2% having poor or moderate work ability. High prevalence of overweight/obesity (76%) and WMSDs particularly lower back (16%) and neck (12%) was observed. Age was the strongest independent predictor (β = –0.277, 95% CI: [–0.221 to −0.087], p < 0.001). WMSDs showed robust negative association with work ability (β = –0.200, 95% CI: [–3.080 to −1.187], p < 0.001) when controlling for age and physical activity. Chronic disease was significantly associated with lower WAI scores (p < 0.001). Conclusion: While the overall work ability of active-duty Turkish firefighters is high, age-related decline and chronic health conditions are significantly associated with reduced capacity. These associative findings highlight the need for targeted health surveillance, though they must be interpreted cautiously due to potential healthy worker survivor bias inherent in such physically demanding occupational cohorts.

  • Open Access

    The impact of the search and rescue training in nursing on disaster perception and disaster response self-efficacy: a mixed-methods study

    by Mahinur Durmus, Ayşenur Durmus, Nuray Demıralp, Sıla Gul, Kemal Demıralp

    In times of disaster, it is crucial for nurses, who play significant roles in healthcare services, to possess the necessary knowledge and skills to ensure


  • The Effect of Physical Fitness on Occupational Performance in Civil Defense and Firefighting Program Students

    by Nuray Demiralp, Kemal Demiralp, Büşra Umay, Ahmet Gür, Hürmüz Koç

    This research investigated the association between firefighting students’ physical fitness characteristics and the duration required to complete simulated occupational tasks. A total of 53 healthy male firefighting trainees voluntarily participated in the study (mean age: 19.81 ± 1.65 years; height: 1.78 ± 0.06 cm; body weight: 77.87 ± 12.09 kg). Fitness assessments included body mass index, handgrip strength, back–leg strength, and VO₂max evaluations. Occupational performance was evaluated through four simulation-based tasks: balance beam walking, forcible entry, hose pulling, and victim rescue. The distribution of the data was assessed for normality using the Shapiro–Wilk test. The relationship between variables was examined using Pearson correlation analysis.Results revealed a moderate, negative, and statistically significant correlation between VO₂max and task completion time (r = -0.397, p = 0.003). Students with higher aerobic capacity were able to complete tasks more quickly. No significant associations were observed between completion time and other fitness parameters. These findings emphasize that aerobic capacity plays a critical role in firefighting performance. Accordingly, the development of cardiorespiratory endurance should be a priority in training programs for firefighting students. Future research is needed to explore the contribution of muscle strength and other physiological factors to occupational performance in greater depth to establish reference standards.


  • Ebelik Öğrencilerinde Afet Bilinci Algısı ve Afete Müdahale Öz Yeterlilik Durumları Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi

    by Mahinur Durmuş, Ayşenur Durmuş, Nuray Demiralp

    Ebeler, afetlerde ön saflarda görev almaları ve hizmet verdikleri topluluklara coğrafi ve sosyal olarak yakın olmaları nedeniyle, afet durumlarında kadın ve yenidoğan sağlığı hizmetlerinin planlanması ve sunulmasında kritik bir rol oynar. Bu araştırma, Ebelik Öğrencilerinde Afet Bilinci Algısı ve Afete Müdahale Öz-yeterlilik Durumları Arasındaki İlişkinin belirlemek amacıyla yapılmıştır. Araştırma, tanımlayıcı, kesitsel ve ilişki arayıcı tiptedir. Araştırmanın evrenini, Türkiye’nin bir devlet üniversitesinin Sağlık Bilimleri Fakültesi’nin Ebelik Bölümünde 2023-2024 Eğitim-Öğretim yılı Bahar döneminde öğrenim gören 280 öğrenci oluşturmuştur. Çalışmaya katılmayı kabul eden, formları eksiksiz dolduran 176 öğrenci ile araştırma tamamlanmıştır. Veriler, Mayıs-Haziran 2024 tarihleri arasında “Tanıtıcı Özellikler Formu”, “Afete Müdahale Öz-yeterlilik Ölçeği” ve “Afet Risk Algısı Ölçeği” kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde Kolmogorov-Smirnov testi, Mann Whitney U, Kruskal Wallis ve Spearman korelasyon analizi kullanılmıştır. Analiz sonucunda, ebelik öğrencilerinin afet bilinci algı düzeyleri yüksek ve afete müdahale öz-yeterlilikleri orta düzeyde bulunmuştur. Afet bilinci algıları ile afete müdahale öz-yeterlilikleri arasında pozitif yönde ilişki bulunmuştur. Bu araştırma sonucunda, afet öz-yeterliliğini arttırmaya yönelik eğitimlerin verilmesi, ilgili kurumlarla işbirliği yapılarak tatbikatların düzenlenmesi, uygulamalı eğitimleri ya da simülasyon uygulamalarını içeren deneysel çalışmalar yapılması önerilebilir.


  • Exercise-induced ventricular arrhythmias and subclinical ischemia risk in firefighters: exploratory results from a pilot study

    by Nuray Demiralp, Serdar Akyel, Hürmüz Koç, Ahmet Öztürk

    Aim This pilot study aimed to systematically evaluate exercise-induced electrocardiographic (ECG) responses in professional firefighters and to explore the association between premature ventricular complexes (PVCs) and myocardial ischemia in this high-risk occupational group. Method This pilot cross-sectional study enrolled 21 male firefighters (mean age 43.4 ± 7.18 years) from a single municipal fire department. Participants underwent comprehensive cardiovascular assessment including anthropometric measurements, biochemical analyses (lipid profile, testosterone), submaximal exercise testing (Bruce protocol), and 24-h Holter ECG monitoring. Statistical analyses included Mann–Whitney U tests and effect size calculations. Results No exercise-induced ST-segment changes indicative of myocardial ischemia were observed. However, PVCs were detected in 33% of participants (7/21), with exercise testing revealing 18 simple and 2 multiform PVCs, while Holter monitoring recorded 25 simple and 1 multiform PVC. PVC-positive firefighters were significantly older (median 49 vs. 40 years, p = 0.019, r = 0.514). Mean exercise capacity was 12.45 METs, with 81% achieving moderate fitness levels. Post-exercise heart rate recovery (HRR1: 24 ± 11.5 bpm; HRR2: 35.4 ± 11.5 bpm) showed normal patterns. Conclusion The findings of this pilot study indicate the need for larger-scale investigations, supported by advanced diagnostic modalities, to clarify the clinical relevance of exercise-induced premature ventricular complexes (PVCs) in firefighters. Although no ischemic changes were observed, the presence of subclinical coronary artery disease cannot be definitively excluded. These results provide a meaningful preliminary foundation for developing targeted screening approaches to improve early cardiovascular risk detection in high-physical-demand occupational groups. Graphical abstract

  • Investigation of the effect of cardiorespiratory fitness on cardiometabolic risk factors and testosterone levels in firefighters

    by Nuray Demiralp, Hürmüz Koç, Bilgehan Baydil, Veli Volkan Gürses, Savaş Kanbur

    This study aims to investigate the impact of cardiorespiratory fitness on cardiometabolic risk factors and testosterone levels among firefighters. A cross-sectional descriptive study was conducted with seventy-four firefighters working in a metropolitan municipality. Anthropometric measurements, cardiometabolic risk parameters (high density lipoprotein, low density lipoprotein, triglycerides, total cholesterol), total testosterone (TT) levels were clinically evaluated for each participant. The proportion of firefighters with low TT was 20.3%, and a statistically significant negative relationship was found between TT and weight, BMI, body fat percentage, waist circumference, hip circumference, and HbA1c as cardiometabolic risk factors (p < 0.05). Additionally, statistically significant positive relationship was observed between metabolic equivalent scores and testosterone levels among the firefighters (p < 0.05). The key findings of this study reveal significant differences in various cardiometabolic risk factors between firefighters with high fitness levels and those with lower fitness levels.


  • Open Access

    The Impact of Body Composition and Physical Fitness on Parasympathetic Reactivation in Firefighters

    by Nuray Demiralp, Hürmüz Koç

    Objective: Firefighting involves aerobic and anaerobic physical activities that cause heart rates to rise from submaximal to above maximal levels. These varying demands can occur with each call firefighters respond to during their shift, imposing both acute and cumulative cardiovascular loads. Heart rate is commonly used to measure cardiovascular responses during disasters, emergencies, firefighting, and firefighting simulations. There is substantial evidence suggesting that heart rate recovery (HRR) parameters are associated with body composition and aerobic fitness. Therefore, the primary aim of this study is to determine the relationship between body composition, physical fitness, and HRR parameters in firefighters. Method: This cross-sectional descriptive study was conducted among firefighters working in a metropolitan municipality. Using the G-Power 3.1 program, seventy-four firefighters (age = 32.61 ± 8.9 years, height = 1.76 ± 0.6 cm, weight = 83.9 ± 13 kg) volunteered to participate in this study. Body mass index (BMI), waist circumference (WC), and body fat percentage (BFP) were recorded for each subject. To determine aerobic fitness (VO2max), each participant performed a submaximal exercise test on a treadmill. HRR was calculated as the difference between peak heart rates post-exercise (HRmax) and heart rates at the first and second minutes of the recovery phase, recorded as HRR1 and HRR2, respectively. Results: The mean VO2max and BMI of the participants were 48.32 ± 9.18 ml/kg/min and 27.10 ± 3.49 kg/m², respectively. No significant relationship was found between the HRR1 and HRR2 parameters and the variables of BMI, WC, and BFP in firefighters (p>0.05). However, positive significant relationships were detected between HRR1 and HRR2 and VO2max (p<0.05). A statistically significant negative relationship was found between VO2max and the variables of BMI, WC, BFP, and weight (p<0.05). These findings indicate that higher aerobic capacity is associated with better heart rate recovery and lower body fat percentage. Conclusion: The results of this study demonstrate that cardiovascular autonomic function is significantly related to maximum aerobic fitness. However, no measure of body composition appears to affect the overall HRR response of the firefighters. This research provides important insights into how the aerobic capacity of firefighters affects their heart rate recovery responses. These findings offer a crucial foundation for improving the physical fitness levels and maintaining the cardiovascular health of firefighters.

  • Determination of Cardiovascular Disease Risk Knowledge Level and Physical Activity Level in Firefighters: Descriptive Study

    by Filiz Özel Çakir, Nuray Demi̇ralp, Fisun Şenuzun Aykar

    Amaç: Bu çalışmada itfaiyecilerde kardiyovasküler hastalık bilgi düzeyi ve fiziksel aktivite düzeylerinin arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipte gerçekleştirilen bu araştırmanın örneklemini 108 itfaiyeci oluşturmuştur. Veriler Birey Tanıtım Formu, Kardiyovasküler Hastalıklar Risk Faktörleri Bilgi Düzeyi (KARRİF-BD) Ölçeği ve Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi Kısa Formu (UAFAA) ile toplanmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan itfaiyecilerin yaş ortalaması 33±13, beden kütle indeksi (BKİ) 26,41±3,12’dir. İtfaiyecilerin %54,6’sının fazla kilolu ve %46,3’ünün fiziksel aktivite düzeyinin düşük olduğu bulundu. İtfaiyecilerin %90,7’si kardiyovasküler hastalık risk faktörlerini bilmediğini ifade etmiştir. Katılımcıların KARRİF-BD Ölçeği ortalama puanı 18,5±4,3’tür. Araştırmada fiziksel aktivite düzeyi ile KARRİF-BD Ölçeği ve alt boyutları arasında puanlar açısından anlamlı bir farklılık görülmediği saptanmıştır (p>0,05). Sonuç: Araştırma sonucunda, İtfaiyecilerin kardiyovasküler hastalıklara neden olabilecek risk faktörlerini bilmedikleri görülmüştür. İtfaiyecilerin bireysel kardiyovasküler risk faktörlerinin farkında olmaları, itfaiyecilerde kardiyovasküler hastalık riskini azaltmak için çok önemlidir.