Seda Saraç

This study aimed to evaluate an eight-week Understanding by Design-based climate change program implemented in 153 elementary schools across Türkiye (65 cities) with a total of 1350 teachers and 35000 students. 402 teachers from 77 schools in 35 cities filled out the teacher opinion form to evaluate the program. Additionally, three focus group interviews with a total number of 26 teachers were conducted in the three biggest cities in Türkiye. In focus group interviews and teacher opinion forms, teachers were asked to evaluate the curriculum in terms of context, input, process, and product. The transcriptions obtained from the focus group interviews and teacher opinion forms were analyzed with content analysis. According to the findings of the study, the curriculum effectively addressed the teachers' needs for climate change education, and the activities helped students to understand and transfer knowledge to their daily lives. However, due to physical limitations and a lack of time, sometimes the activities could not be completed as desired. As a result, this research found that climate change education developed using Understanding by Design is effective for students to comprehend and apply knowledge in their daily lives, which are the ultimate goals of climate change education.

In recent years, the increasing prevalence of technology has affected children's screen use. This increase has raised serious concerns about the impact of screen time and content on children's behavior and development. Although the topic is becoming increasingly important, there is still a lack of research in Türkiye examining the link between screen time and aggressive behaviors in preschool children. This study examined the relationship between daily screen time, device type, and media content with aggressive behavior in children aged 3–6 years. The findings revealed a statistically significant but weak positive correlation between screen time and aggression (r = .19, p < .001), indicating that screen use may be a contributing factor rather than a primary determinant of aggressive behavior. No significant differences were observed in aggression levels based on the type of device used (F (2,460) = .569, p > .05). However, the content children consumed emerged as a critical factor. Children who were regularly exposed to entertainment-oriented content demonstrated higher aggression scores compared to those who watched educational programs for a similar duration. This study contributes to the limited body of research in Türkiye by providing empirical evidence on early childhood media use and aggressive behavior. These results highlight the importance of a dual approach that addresses both screen time and content quality. Interventions should therefore focus on helping parents and caregivers not only regulate screen time but also guide children toward age-appropriate and educational media to support healthier behavioral development. As the study is based on parent reports, results should be interpreted with caution.

Bu çalışmanın amacı, 4-6 yaş arası çocuklar için Okul Öncesi Akran Zorbalığı Ölçeği (Öğretmen Formu)’nu geliştirmektir. Araştırma, normal gelişim gösteren 549 okul öncesi çocuğu kapsamaktadır. Ölçek, öğretmen değerlendirmelerine dayalı olarak çocukların akran zorbalığı sürecindeki üç rolünü (zorbalığı gerçekleştirme, zorbalığa maruz kalma ve tepkisiz kalma) belirlemeye yönelik hazırlanmıştır. Uzman görüşleri ve geçerlik-güvenirlik analizleri sonucunda ölçek 25 madde ve üç alt boyuttan oluşan son halini almıştır. Açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri, üç faktörlü yapının geçerli olduğunu ve toplam varyansın %71,28’ini açıkladığını göstermiştir. İç tutarlılık katsayıları .95 ile .96 arasında değişmiş ve ölçeğin yüksek düzeyde güvenilir olduğu belirlenmiştir. Ölçek, benzer yapıları ölçen diğer ölçekler (Çocuk Davranış Ölçeği Saldırganlık Alt Ölçeği ve Akran Şiddetine Maruz Kalma Ölçeği) ile pozitif yönde anlamlı ilişkiler göstererek ölçüt geçerliğini desteklemiştir. Türkiye örneklemine özgü olarak geliştirilen bu ölçek, erken çocukluk döneminde akran zorbalığı davranışlarının değerlendirilmesinde geçerli ve güvenilir bir araç sunmaktadır. Bulgular, erken tespit ve müdahalenin önemine işaret etmekte ve alandaki sınırlı ölçme aracı havuzuna katkı sağlamaktadır.

Bu çalışmanın amacı, Almanya'da geliştirilen ve küçük çocuklardaki öğrenmede öz düzenleme becerilerini değerlendirmek için kullanılan performans temelli bir ölçüm aracı olan Öğrenmede Öz Düzenleme Testi'ni Türkçe'ye uyarlamaktır. Yirmi dört maddeden oluşan ve bireysel olarak uygulanan test, kurgusal bir hikâye üzerinden, öğrenmede öz düzenleme becerilerini ölçmektedir. Çalışmaya 48-72 aylık 244 (E:119; K: 125) çocuk katılmıştır. Klasik Test Kuramına göre yapılan analizler tüm maddelerin yüksek ayırt etme düzeylerine ve kabul edilebilir zorluk düzeylerine sahip olduğunu göstermiştir. Testin genel ayırt etme indeksi de yüksek bulunmuştur. Madde Tepki Kuramı doğrultusunda yapılan Rasch modeline dayalı analizlerde de test maddelerinin modele uygunluk düzeyleri ile madde zorluk katsayılarının kabul edilebilir sınırlar içinde olduğu ve EAP güvenirlik katsayısının .81 olduğu belirlenmiştir. İç tutarlılık .85, test-tekrar test korelasyonu ise .99 olarak ölçülmüştür. Testin, Bağımsız Öğrenme Davranışları Ölçeği ile arasında .72 düzeyinde anlamlı bir korelasyon gözlemlenmiştir. Sonuçlar, Öğrenmede Öz Düzenleme Testi'nin Türkçe versiyonunun 48-72 aylık çocuklarda öğrenmede öz düzenleme becerilerini ölçmek için geçerli ve güvenilir olduğunu göstermektedir.

Araştırmanın amacı, okul öncesi dönem çocuklarının öz düzenleme becerilerinin olumlu sosyal davranışları üzerindeki etkisinin ele alınmasıdır. Araştırmanın çalışma grubunda okul öncesi eğitime devam eden 55-72 ay grubundan 217 çocuk yer almıştır. Araştırmada kişisel bilgi formu, Bağımsız Öğrenme Davranışları Ölçeği (3-5 yaş) ile Çocuk Davranış Ölçeği’nin Başkalarına Yardımı Amaçlayan Sosyal Davranış alt ölçeği kullanılmıştır. Veriler normal dağıldığı için parametrik testlerden Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı ve Basit Doğrusal Regresyon Analiz tekniğinden yararlanılmıştır. Araştırma sonucunda, çocukların olumlu sosyal davranışları ile öz düzenlemeleri arasında ilişki olduğu bulunmuştur. Çocukların öz düzenleme düzeyleri arttıkça olumlu sosyal davranışlarının arttığı, öz düzenlemeleri azaldıkça olumlu sosyal davranışların azaldığı görülmüştür. Bu noktada, iki değişken arasında olumlu yönde ilişki söz konusudur. Ek olarak öz düzenleme, olumlu sosyal davranışlar üzerinde anlamlı düzeyde yordayıcı etkiye sahiptir. Bulgular doğrultusunda okul öncesi dönemde öz düzenlemenin olumlu sosyal davranışın gelişimini etkileyebildiği söylenebilir. Öz düzenleme, bireyin kendi düşüncelerini, duygularını ve davranışlarını kontrol etme, planlama yapma ve hedeflerine ulaşmak için çaba gösterme becerisidir. Bu noktada, duygularını, davranışlarını yönetebilmenin çocukların diğer kişilerle ilişkilerinde paylaşmaya, iş birliği yapmaya, empati kurmaya yönelik bir bakış açısı geliştirmesine katkı sağlayabileceği ifade edilebilir. Öz düzenleme becerileri, çocukların sosyal çevreleriyle daha sağlıklı ilişkiler kurmalarına ve olumlu sosyal davranışlar sergilemelerine katkı sağlayabilir. Birbiriyle örtüşen bulgular gelişim alanları arasındaki etkileşimi de sergilemektedir.

Bu araştırmada, Hutchinson, Perry ve Shapka (2021) tarafından geliştirilmiş olan Okulda Öz Düzenleme Envanteri’nin 3-6 yaş (36-82 ay) çocuklar için Türkçeye uyarlanması, geçerlik ve güvenirlik çalışmasının yapılarak psikometrik özelliklerinin ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılmıştır. Araştırma iki çalışma grubu ile yürütülmüştür. Açımlayıcı Faktör Analizi yapılan birinci çalışma grubunda 245 (Kız=120; Erkek=125) çocuk, Doğrulayıcı Faktör Analizinin yapıldığı ikinci çalışma grubunda ise 224 (Kız=119; Erkek=105) çocuk bulunmaktadır. Açımlayıcı Faktör Analizi sonucunda toplam varyansın 79,83’ünü açıklayan 22 madde ve tek faktörden oluşan bir yapı elde edilmiş ve bu yapı Doğrulayıcı Faktör Analizi ile doğrulanmıştır. Madde-toplam puan korelasyonları incelendiğinde maddeler arasında yüksek düzeyde ve pozitif ilişki olduğu görülmüştür. Ölçme aracının iç tutarlık güvenirliği ,98, eşdeğer yarılar güvenirliği ise ,96 olarak bulunmuştur. Ölçme aracının Okul Öncesi Çocuklar İçin Bağımsız Öğrenme Davranışları Ölçeği ile ,83 ve 4-6 Yaş Çocuklarına Yönelik Öz Düzenleme Becerileri Ölçeği ile ,82 düzeyinde anlamlı korelasyonu olduğu görülmüştür. Elde edilen bulgular, 22 maddeden oluşan ölçme aracının geçerli ve güvenilir olduğunu göstermiştir.

Bu çalışma, okul öncesi öğretmenlerinin sürdürülebilirlik kavramı ve eğitimi hakkındaki görüşlerini belirlemek amacıyla yapılmış temel bir betimsel nitel araştırmadır. Araştırmada, nitel çalışmalarda yaygın olarak kullanılan kolay ulaşılabilir durum örneklemesi yöntemi tercih edilmiştir. Veri analizinde ise tematik analiz yöntemi kullanılmıştır. Araştırma kapsamında, Türkiye’nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi’nde yer alan bir ilin merkez ilçelerindeki devlet ve özel okullarda 3, 4 ve 5 yaş grupları ile görev yapan 30 okul öncesi öğretmeniyle görüşme yapılarak veri toplanmıştır. Araştırma bulguları, öğretmenlerin sürdürülebilirliğin çevresel, ekonomik ve toplumsal boyutlarına ilişkin farkındalığa sahip olduklarını göstermektedir. Ayrıca öğretmenler, toplumun sürdürülebilirlik konusunda bilinçlendirilmesi gerektiğini ifade etmiştir. Çocuklara, sürdürülebilirlik bilinci yüksek bireyler tarafından verilen eğitimin önemine yönelik ifadelere yer vermişlerdir. Öğretmenlerin sürdürülebilirliğin çevresel ve ekonomik boyutlarına yönelik etkinlikler gerçekleştirdikleri; buna karşın toplumsal ve kültürel boyutlara ilişkin etkinliklere daha az yer verdikleri belirlenmiştir.

In this paper, we aimed to explore the connection between teacher emotion and self-regulation, the predictive power of teacher emotions on teacher self-regulation, and factors that influence teachers’ emotions. An exploratory sequential design was adopted in the study. Data was gathered from 403 teachers teaching actively in elementary grades in the quantitative dimension. In the qualitative dimension, a focus group interview was held with eight teachers. The Teacher Emotion Questionnaire (TEQ), The Teacher Self-Regulation Scale, and focus group interview questions were used to collect data. The quantitative data was analyzed through correlational analysis and simple linear regression analysis and the qualitative data was analyzed through content analysis. The quantitative findings demonstrated that teachers' pride and love in the profession significantly predicted teacher self-regulation levels; however, predicted only 2% of the variability in teacher self-regulation. The findings from the qualitative dimension seemed to explain why we did not find significant relationships between teacher self-regulation and teacher emotions. Emotions seem to be unrelated to teaching skills. Instead, the teachers attribute the source of their emotions mostly to external factors and individual characteristics to some extent.

This study aimed to develop and establish the validity and reliability of the Preschool Peer Aggression Scale (Teacher Form) (PPAS-TF). The study employed two distinct sample groups. The scale's factor structure was established through Principal Components Analysis on the initial group, which comprised 1106 children (F=508; M=597). The second sample group, which included 551 children (F:255; M:296) was utilized to conduct Confirmatory Factor Analysis to validate the factor structure. The scale's validity was also assessed through content and external criterion validity. For content validity, a literature review and expert consultation were employed. Convenience validity was used for criterion validity. For reliability internal consistency coefficients, item-total correlation coefficients, and correlations between the factors were examined. As a result, the 28-item PPAS-TF for 4-6-year-old children was categorized into three sub-dimensions: social aggression, physical aggression, and verbal aggression. Teachers can use this form to assess aggression levels, with each sub-dimension's score indicating the extent of that specific aggression type. Higher scores in the sub-dimensions signify a greater propensity for that type of aggression. Additionally, an overall assessment can be made using the total score. The distinctiveness of the PPAS-TF arises from its development with a Turkish sample and its incorporation of three sub-dimensions.