Akın Karakuyu

The aim of this study is to evaluate the 9th-grade mathematics curriculum developed within the framework of the 2024 Türkiye Century Education Model according to Eisner’s Educational Criticism Model. In line with the purpose of the study, the phenomenon under investigation was examined in depth and within its real-life context. In this context, the study was conducted using a case study methodology. As for the pattern, a nested singleton pattern has been used. Since data were collected from two different units of analysis within a single case, an embedded single-case design was employed. The study group consisted of 20 mathematics teachers and 10 mathematics education experts selected through criterion sampling. Data were collected using semi-structured interview forms developed separately for teachers and experts by the researchers. The data were analyzed using content analysis. The findings revealed that both teachers and experts perceived the 9th-grade mathematics curriculum as being grounded in a contemporary, student-centered, and constructivist educational perspective. The curriculum’s emphasis on fostering mathematical literacy, problem-solving, reasoning, and higher-order thinking skills was identified as one of its major strengths. However, several contextual factors, including students’ prior knowledge and readiness levels, differences among school types, large class sizes, limited instructional time, and the centralized examination system, were reported as challenges that may hinder the effective implementation of the curriculum.

This study aims to develop a valid and reliable measurement tool to assess the level of dependency on artificial intelligence (AI) among educators (teachers and academics). An exploratory sequential mixed methods design was employed. In the first phase, qualitative data were collected from 32 teachers and academics using a semi-structured interview form. Additionally, the literature review was conducted on AI dependency. Based on the findings, a 55-item pool was created. Content analysis was used for the qualitative data, while Exploratory Factor Analysis (EFA) and Confirmatory Factor Analysis (CFA) were used to examine and validate the factor structure of the scale, respectively. The EFA results revealed a two-factor structure comprising 32 items: Dependency in Educational Processes and Dependency in Academic Processes, explaining 69.75% of the total variance. The Cronbach’s alpha reliability coefficient of the whole scale was found as 0.982. Additionally, to assess the scale’s reliability, a split-half method was used by dividing the items into two groups (odd and even). The Cronbach’s alpha coefficients for the first and second groups were 0.947 and 0.954, respectively, with a high and positive correlation between the two groups ( r = .961). Furthermore, the Spearman-Brown coefficient was calculated as 0.980, and the Guttman split-half coefficient was also 0.980. Finally, CFA was applied on the 32-item version of the scale, and results confirmed the model with a chi-square/df ratio of 1.75 and an RMSEA value of 0.044. As a result, a valid and reliable tool was obtained to assess the dependency on AI among educators.

This study examines the associations between participation in recycling-based STEM activities and secondary school students’ STEAM attitudes, recycling-related behaviours, and design thinking skills. A nested mixed-methods design was employed. The quantitative part used a one-group pre-test–post-test experimental design with 32 students, while the qualitative part included semi-structured interviews with 7 students selected through criterion sampling. Data were collected using a STEAM attitude scale, an attitude towards recycling scale, a design thinking scale and an interview form. Paired-samples t-tests were conducted for quantitative analyses, and the interview data were examined using content analysis. Statistically significant increases were observed from pre-test to post-test in students’ STEAM attitudes, recycling-related behaviours, and design thinking skills following participation in the recycling-based STEM activities. Qualitative findings indicated that students described coping with challenges in the design process by using problem-solving strategies and collaborating with peers. They also reported perceived increases in self-efficacy, creativity, and understanding of interdisciplinary (STEM) approaches. In addition, students reported greater awareness and described changes in recycling-related behaviours. Overall, the findings suggest that integrating recycling into STEM education may be associated with sustainability-oriented behaviours and higher-order thinking skills among secondary school students.

Bu çalışmanın amacı öğretmenlerin program dışı etkinlikleri (PDE) kullanma öz-yeterliliklerini belirlemeye yönelik bir ölçme aracı geliştirmektir. Bu kapsamda öncelikle alan yazına ve öğretmen görüşlerine dayalı olarak 46 maddelik bir madde havuzu geliştirilmiştir. Madde havuzu için uzman görüşü alınmış, gelen dönütler sonucunda 5 madde ölçekten çıkarılmıştır. Kalan 41 maddeden oluşan taslak ölçek her okul kademesinde görev yapan farklı branşlardan toplam 222 öğretmene uygulanmıştır. Çalışma kapsamında, önce nitel veriler sonra nicel veriler kullanıldığından karma yöntemlerden keşfedici ardışık desen kullanılmıştır. Verilerin analizinde, ölçeğin yapısal geçerliliği test etmek amacıyla yapılan Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ve modelin doğrulamasını yapmak için doğrulayıcı faktör analizi (DFA) kullanılmıştır. AFA sonucunda ölçek, 21 madde ve gelişimi sağlama, öğretimi destekleme, planlama ve paydaş desteğini alma olmak üzere 4 alt boyuttan oluşmuştur. Elde edilen bu 4 faktör toplam varyansın %63,179 kadarını açıklamaktadır. Ölçeğin tamamına ait Cronbach alfa değeri 0,950 olarak hesaplanmıştır. DFA sonucunda ise X2/df oranı 1.67, RMESEA değeri 0.75 olarak hesaplanmış ve diğer uyum değerleri kontrol edilerek model doğrulanmıştır.

This study explores the mediating role of critical thinking (Cri‐T) in the relationship between creative thinking (Cre‐T) and reflective thinking (RT) among pre‐service teachers. Within this scope, the structural equation model (SEM) was employed, involving a total of 504 pre‐service teachers from four faculties of education in Türkiye, selected through convenience sampling. The ‘Critical Thinking Scale’, the ‘Reflective Thinking Scale’ and the ‘Creative Thinking Scale’ were used as data collection tools. In the data analysis, correlation analysis, confirmatory factor analysis (CFA) and regression‐based mediation analysis via Hayes' PROCESS macro were used. In addition, bootstrap estimates of the indirect effect, beta coefficients, 95% confidence intervals and effect sizes were also calculated. The results indicated strong positive correlations between Cre‐T and both RT and Cri‐T, and a moderate positive correlation between Cri‐T and RT. Furthermore, Cri‐T was found to fully mediate the relationship between Cre‐T and RT.

Bu çalışmada günümüzün önüne geçilemez olgularından olan değişimin öğretim programları bağlamında ele alınarak öğretmenlerin programlardaki değişime uyumlarının program özerklikleri ile ilişkisini incelemek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışma ilişkisel tarama yöntemiyle yürütülmüştür. Çalışma grubu, her branş ve kademeden uygun örnekleme tekniği ile belirlenen 276 öğretmenden oluşmaktadır. Veriler öğretim programlarındaki değişime uyum ve program özerkliği ölçekleri ile toplanmıştır. Verilerin analizinde ortalama, pearson korelasyon, regresyon ve kanonik korelasyon analizleri kullanılmıştır. Araştırmanın bulgularına göre, öğretmenlerin hem öğretim programlarındaki değişime uyum düzeyleri hem de program özerklikleri yüksek düzeyde bulunmuştur. Öğretim programlarındaki değişime uyum ile program özerklikleri arasında orta düzeyli ve pozitif yönlü bir ilişki vardır. Ayrıca öğretmenlerin öğretim programlarındaki değişime uyumları ile program özerklikleri arasında pozitif yönde bir kanonik ilişki bulunmuştur (r= 0.67).

Öğretim programları öğrenme-öğretme sürecinde öğretmenler için bir rehber ve kılavuzdur. Öğretmenlerin bu kılavuzdan yeterince yararlanabilmeleri için öncelikle uygulayıcısı oldukları programın farkında olmaları gerekir. Bu çalışmada, öğretmenlerin öğretim program farkındalıklarının program okuryazarlıklarına katkısını incelemek amaçlanmıştır. Araştırmada, ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın evreni İç Anadolu bölgesindeki bir şehirde görevli öğretmenlerden örneklemi ise kolay ulaşılabilir örneklem modeline göre seçilmiş her kademe ve branştan 385 öğretmenden oluşmaktadır. “Öğretim Programı Okuryazarlığı Ölçeği” ve “Öğretim Programı Farkındalık Ölçeği” ile toplanan verilerin analizinde, frekans, yüzde, standart sapma, ortalama, t-testi, tek yönlü varyans (Anova), Kruskal Wallis, pearson korelasyon ve regresyon analizleri kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, öğretmenlerin öğretim program okuryazarlık düzeyleri ile öğretim program farkındalık düzeylerinin yüksek olduğu ortaya çıkmıştır. Öğretmenlerin hem öğretim program okuryazarlıkları hem de öğretim program farkındalıkları cinsiyet değişkenine göre erkek öğretmenler lehine anlamlı bir şekilde farklılaşmaktadır. Öğretmenlerin öğretim program okuryazarlığı ile öğretim program farkındalıkları, mesleki kıdeme ve KPSS eğitim bilimleri puanına göre anlamlı farklılık göstermemektedir. Öğretim kademesi değişkenine göre, program okuryazarlıklarında ilkokullarda görev yapanların lehine anlamlı farklılık var iken program farkındalıklarında anlamlı farklılık yoktur. Öğretmenlerin görev yeri değişkenine göre program okuryazarlıklarında anlamlı farklılık yoktur program farkındalıklarında ise il merkezinde görev yapan öğretmenlerin lehine anlamlı farklılık vardır. KPSS alan puanı değişkenine göre ise program okuryazarlıklarında anlamlı farklılık yoktur program farkındalıklarında ise 80 ve üzeri puan alanların lehine anlamlı farklılık vardır. Öğretmenlerin öğretim program okuryazarlıkları ve öğretim program farkındalıkları arasında yüksek düzeyli ve pozitif yönlü bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Öğretmenlerin öğretim program farkındalıklarının öğretim program okuryazarlıklarına katkısı % 52.3 tür.

U çalışmada okul öncesi ve sınıf öğretmenlerinin Oyun Temelli Öğrenmeye Yönelik Öz-yeterliliklerini tespit etmek için bir ölçme aracı geliştirmek amaçlanmıştır. Araştırmanın yöntemi karma yöntem olup deseni ise keşfedici ardışık desen olarak seçilmiştir. Araştırma da alan yazın taraması ve öğretmen görüşleri ile madde havuzu oluşturulmuştur. Araştırmanın örneklem grubu kolay ulaşılabilir örneklem tekniğiyle belirlenen 351 okul öncesi ve sınıf öğretmenlerinden oluşmaktadır. Nitel verilerin analizinde, içerik analizi, nicel verilerin analizinde, açımlayıcı faktör analizi (AFA) ortaya çıkan modelin doğrulanması için doğrulayıcı faktör analizi (DFA) yapılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, 3 alt boyut, 36 madde, 5’li likert tipinde ve cronbach alfa güvenirlik katsayısı 0.943 olan bir ölçme aracı geliştirilmiştir. Üç boyutun toplam varyansı açıklama oranı %58.264 dür. Ölçek daha sonra 394 kişiye uygulanarak doğrulaması yapılmıştır. DFA sonucunda χ2/df oranı 2.46; RMSEA değeri 0.066; NNFI, 0.98; NFI, 0.96; IFI, 0.98; RFI, 0.96; CFI, 0.98; PNFI, 0.91 hesaplanarak doğrulaması yapılmıştır.

Günümüzde dijitalleşme ile birlikte vatandaşlık alanında da bazı dönüşümler yaşanmış ve dijital vatandaşlık ortaya çıkmıştır. Bu durum ise bilinçli dijital vatandaşların yetiştirilmesini gerekli hale getirmiştir. Bu çalışmada üniversitelerde dijital vatandaşlık dersine yönelik ihtiyaçların belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışma durum çalışması yöntemiyle yürütülmüştür. Çalışmaya ölçüt örnekleme tekniği ile belirlenen 8 uzman ve 13 üniversite öğrencisi katılmıştır. Veriler araştırmacılar tarafından oluşturulan yarı yapılandırılmış görüşme formları ile toplanmıştır. Verilerin analizinde içerik analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına göre, tüm dünyada dijital bir dönüşüm yaşandığı buna bağlı olarak vatandaşlığın şeklinin ve ihtiyaçlarının değiştiği değişime ayak uydurabilmek için ise eğitim sistemine önemli görevler düştüğü söylenebilir. Bu bağlamda bilinçli dijital toplumlar ve vatandaşlar yetiştirebilmek için dijital vatandaşlık öğretim programına hem bireysel hem de toplumsal anlamda ihtiyaç duyulduğu ifade edilebilir.

Bu araştırmada, bütün dünyayı etkisi altına alan ve hayatımızı baştan aşağı değiştiren Kovid-19 sürecinde artan iletişim sonucu öğretmenlerin algıladıkları aşırı iletişim yükü ile meslekî doyumları arasındaki ilişkiyi belirlemek amaçlanmıştır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini, uygun örnekleme tekniği ile belirlenen, çalışmaya gönüllü olarak katılan çeşitli öğretim kademelerinden 310 öğretmen oluşturmaktadır. İki farklı ölçek kullanarak toplanan verilerin analizinde frekans, yüzde, aritmetik ortalama gibi betimsel istatistikler, pearson korelasyon, iki yönlü anova ve regresyon analizi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre öğretmenlerin hem algıladıkları iletişim yükleri hem de meslekî doyumlarının düzeyi sık sık düzeyindedir. Öğretmenlerin algıladıkları iletişim yükleri ile meslekî doyumları arasında pozitif yönlü, düşük düzeyli bir ilişki söz konusudur. Öğretmenlerin iletişim yükü meslekî doyumlarını %1.9 oranında yordamaktadır. Ayrıca öğretmenlerin iletişim yük düzeyleri ile demografik değişkenlerin ortak etkisine bağlı olarak meslekî doyumlarında anlamlı bir farklılık ortaya çıkmamıştır.