Feride Yılmaz
Feride Yılmaz has a total of 20 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ayşehan Çakıcı
Mersin Universitesi
2 shared publications - Nezahat Koçyiğit
Necmettin Erbakan Universitesi
2 shared publications - Adem Özdemir
Agri Ibrahim Cecen Universitesi
1 shared publication - Ahmet Erkasap
İstanbul Ticaret Üniversitesi
1 shared publication - Aylin Yılmaz Gezgin
Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi
1 shared publication - Bora Aksu1 shared publication
Latest Publications
- Open Access
- 26 November 2025
- Published by Eskisehir Osmangazi University Journal of Economics and Administrative Sciences in Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi
- Vol. 20 (3) , 1000-1018
Do Perfectionism and Work Centrality Trigger Work-Related Rumination? An Empirical Study on Lawyers
The aim of this study is to investigate the effect of perfectionism and work centrality on work-related rumination among self-employed lawyers. The survey technique, a quantitative data collection method, was utilized in this study. 178 of the 183 surveys collected online and face-to-face from lawyers working in Konya and Karaman were evaluated and the data were analyzed with IBM 23 SPSS and LISREL 8.80 Program. In the data analysis phase, frequency analysis, descriptive statistical analysis, correlation analysis, regression analyses and CFA were conducted. The study concluded that P has a positive effect on WRR, whereas job centrality does not have a significant effect on WRR.
- 26 November 2025
- Published by Eskisehir Osmangazi University Journal of Economics and Administrative Sciences in Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi
- Vol. 20 (3) , 1000-1018
Open AccessDo Perfectionism and Work Centrality Trigger Work-Related Rumination? An Empirical Study on Lawyers
The aim of this study is to investigate the effect of perfectionism and work centrality on work-related rumination among self-employed lawyers. The survey technique, a quantitative data collection method, was utilized in this study. 178 of the 183 surveys collected online and face-to-face from lawyers working in Konya and Karaman were evaluated and the data were analyzed with IBM 23 SPSS and LISREL 8.80 Program. In the data analysis phase, frequency analysis, descriptive statistical analysis, correlation analysis, regression analyses and CFA were conducted. The study concluded that P has a positive effect on WRR, whereas job centrality does not have a significant effect on WRR.
- Open Access
- 24 March 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 73-96
Teknostres ve İş Yaşam Dengesi
Teknostres, bireylerin hızla gelişen bilgi ve iletişim teknolojilerine uyum sağlamakta zorlanmaları sonucunda yaşadıkları psikolojik ve fiziksel baskıyı (Ayyagari, 2007, s. 46) ifade etmektedir. Teknolojik yenilikler iş süreçlerinin hızlanmasını sağlayarak verimliliği artırırken, aynı zamanda çalışanlarda kaygı, tükenmişlik, bilişsel yorgunluk ve iş yaşam dengesizliği gibi olumsuz etkiler yaratmaktadır. Literatürde teknostresörler olarak adlandırılan teknostres yaratıcıları, tekno-aşırı yük, tekno-istila, tekno-karmaşıklık, tekno-güvensizlik ve tekno-belirsizlik olarak sınıflandırılmaktadır (Tarafdar vd., 2007). Bu teknostres yaratıcıları, çalışanların iş ve yaşamı arasındaki sınırları bulanıklaştırmakta, iş yaşam dengesinin bozulmasına yol açmaktadır. İş yaşam dengesi, bireylerin iş ve kişisel yaşamlarını dengeli bir şekilde sürdürebilmeleri (Greenhaus vd., 2003) anlamına gelmektedir. Ancak, günümüzde dijitalleşmenin yaygınlaşması, sürekli çevrimiçi olma zorunluluğu ve işin özel yaşama sızması, bireylerin iş yükünü artırarak dengeyi tehdit etmektedir. İş Talepleri-Kaynaklar Teorisi’ne göre (Ma vd., 2021, s. 2), teknostresörler iş taleplerini artırarak çalışanlarda tükenmişlik ve motivasyon kaybına yol açmaktadır. Teknostresin etkilerini azaltmak için bireysel ve örgütsel stratejiler geliştirilmelidir. Dijital detoks uygulamaları, teknoloji kullanımına sınır koyma, esnek çalışma saatleri, stres yönetimi eğitimleri ve teknik destek sağlanması, çalışanların iş yaşam dengesini korumalarına yardımcı olmaktadır. Ayrıca işverenlerin iş yaşam dengesini destekleyici politikalar uygulaması, çalışanların verimliliğini artırarak kurumsal başarıya katkı sağlamaktadır. Bu nedenle, teknostresin yönetimi ve iş yaşam dengesinin sağlanması, sürdürülebilir bir iş ortamı için kritik bir öneme sahiptir. Bu bölüm, üç ana başlıktan oluşmaktadır. Birinci ana başlıkta, teknostres kavramı, tanımı, boyutları, etkileri ve önleme yolları ele alınmaktadır. İkinci ana başlıkta, iş yaşam dengesi kavramı, tanımı, belirleyicileri açıklanmakta, iş yaşam dengesinin önemine ve iş yaşam dengesini sağlama yollarına yer verilmektedir. Üçüncü ana başlıkta ise teknostres ile iş yaşam dengesi arasındaki ilişki incelenmektedir.
- 24 March 2025
- Published by Özgür Yayınları
- p. 73-96
Open AccessTeknostres ve İş Yaşam Dengesi
Teknostres, bireylerin hızla gelişen bilgi ve iletişim teknolojilerine uyum sağlamakta zorlanmaları sonucunda yaşadıkları psikolojik ve fiziksel baskıyı (Ayyagari, 2007, s. 46) ifade etmektedir. Teknolojik yenilikler iş süreçlerinin hızlanmasını sağlayarak verimliliği artırırken, aynı zamanda çalışanlarda kaygı, tükenmişlik, bilişsel yorgunluk ve iş yaşam dengesizliği gibi olumsuz etkiler yaratmaktadır. Literatürde teknostresörler olarak adlandırılan teknostres yaratıcıları, tekno-aşırı yük, tekno-istila, tekno-karmaşıklık, tekno-güvensizlik ve tekno-belirsizlik olarak sınıflandırılmaktadır (Tarafdar vd., 2007). Bu teknostres yaratıcıları, çalışanların iş ve yaşamı arasındaki sınırları bulanıklaştırmakta, iş yaşam dengesinin bozulmasına yol açmaktadır. İş yaşam dengesi, bireylerin iş ve kişisel yaşamlarını dengeli bir şekilde sürdürebilmeleri (Greenhaus vd., 2003) anlamına gelmektedir. Ancak, günümüzde dijitalleşmenin yaygınlaşması, sürekli çevrimiçi olma zorunluluğu ve işin özel yaşama sızması, bireylerin iş yükünü artırarak dengeyi tehdit etmektedir. İş Talepleri-Kaynaklar Teorisi’ne göre (Ma vd., 2021, s. 2), teknostresörler iş taleplerini artırarak çalışanlarda tükenmişlik ve motivasyon kaybına yol açmaktadır. Teknostresin etkilerini azaltmak için bireysel ve örgütsel stratejiler geliştirilmelidir. Dijital detoks uygulamaları, teknoloji kullanımına sınır koyma, esnek çalışma saatleri, stres yönetimi eğitimleri ve teknik destek sağlanması, çalışanların iş yaşam dengesini korumalarına yardımcı olmaktadır. Ayrıca işverenlerin iş yaşam dengesini destekleyici politikalar uygulaması, çalışanların verimliliğini artırarak kurumsal başarıya katkı sağlamaktadır. Bu nedenle, teknostresin yönetimi ve iş yaşam dengesinin sağlanması, sürdürülebilir bir iş ortamı için kritik bir öneme sahiptir. Bu bölüm, üç ana başlıktan oluşmaktadır. Birinci ana başlıkta, teknostres kavramı, tanımı, boyutları, etkileri ve önleme yolları ele alınmaktadır. İkinci ana başlıkta, iş yaşam dengesi kavramı, tanımı, belirleyicileri açıklanmakta, iş yaşam dengesinin önemine ve iş yaşam dengesini sağlama yollarına yer verilmektedir. Üçüncü ana başlıkta ise teknostres ile iş yaşam dengesi arasındaki ilişki incelenmektedir.
- 23 December 2024
- Published by Tarsus University in Tarsus Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
- Vol. 5 (2) , 170-192
HUBRİS SENDROMU: AKADEMİSYENLER ÜZERİNE BİR UYGULAMA
Hubris sendromu kişiliğin karanlık bir yönü olarak değerlendirilmekle birlikte özellikle liderler-yöneticiler arasında ortaya çıkan bir rahatsızlık olarak ele alınmaktadır. Hubris sendromu kendini başkalarından üstün görme, özgüven yüksekliği, kendisinden farklı düşünenleri hor görme, ötekileştirme, umursamaz davranma gibi belirtilerle kendini göstermektedir. Araştırmanın amacı, akademisyenlerde hubris sendromu düzeyini ve demografik faktörlerin bu sendrom üzerindeki etkilerini belirlemektir. Veriler bir devlet üniversitesinde kadrolu olarak görev yapan akademisyenler üzerinde gerçekleştirilen online anket yöntemi ile elde edilmiştir. Online olarak kişilere gönderilen anketlerden 84 adet geri dönüş elde edilmiş olup bu anketlerden 79'u analiz için uygun görülmüştür. Veriler IBM SPSS 23 programı ile analiz edilmiştir. Analiz sonucunda akademisyenlerde hubris sendrom düzeyinin düşük olduğu, sendromun meydana gelmesinde cinsiyet, yaş, ünvan, yöneticilik görevinin olup-olmaması, kurumda çalışma süresi, yöneticilik görevinin türüne göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı, sadece yöneticilik süresine göre kendini başkalarından üstün görme alt boyutunda istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir.
- 23 December 2024
- Published by Tarsus University in Tarsus Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi
- Vol. 5 (2) , 170-192
HUBRİS SENDROMU: AKADEMİSYENLER ÜZERİNE BİR UYGULAMA
Hubris sendromu kişiliğin karanlık bir yönü olarak değerlendirilmekle birlikte özellikle liderler-yöneticiler arasında ortaya çıkan bir rahatsızlık olarak ele alınmaktadır. Hubris sendromu kendini başkalarından üstün görme, özgüven yüksekliği, kendisinden farklı düşünenleri hor görme, ötekileştirme, umursamaz davranma gibi belirtilerle kendini göstermektedir. Araştırmanın amacı, akademisyenlerde hubris sendromu düzeyini ve demografik faktörlerin bu sendrom üzerindeki etkilerini belirlemektir. Veriler bir devlet üniversitesinde kadrolu olarak görev yapan akademisyenler üzerinde gerçekleştirilen online anket yöntemi ile elde edilmiştir. Online olarak kişilere gönderilen anketlerden 84 adet geri dönüş elde edilmiş olup bu anketlerden 79'u analiz için uygun görülmüştür. Veriler IBM SPSS 23 programı ile analiz edilmiştir. Analiz sonucunda akademisyenlerde hubris sendrom düzeyinin düşük olduğu, sendromun meydana gelmesinde cinsiyet, yaş, ünvan, yöneticilik görevinin olup-olmaması, kurumda çalışma süresi, yöneticilik görevinin türüne göre istatistiksel olarak anlamlı bir fark olmadığı, sadece yöneticilik süresine göre kendini başkalarından üstün görme alt boyutunda istatistiksel olarak anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir.
- 22 November 2024
- Published by Academician Publishing
- p. 161-188
Örgütsel Kültür ve Değişim Yönetimi
Örgütsel kültür, bir örgütün paylaşılan değerler, inançlar, normlar ve uygulamalar bütünüdür. Çalışanların davranışlarını, iş yapma biçimlerini ve örgütün genel işleyişini etkiler. Değişim yönetimi ise, örgütsel kültür ve iş süreçlerinde yapılacak değişiklikleri planlama, uygulama ve sonuçların değerlendirilmesi sürecidir. Aynı zamanda örgütün değişikliklere nasıl adapte olacağını ve bu değişikliklerin etkili bir şekilde nasıl yönetileceğini kapsar. Bazı çalışanlar değişim sürecine destek verirlerken bazıları da direnç gösterir. Değişime direnç, literatürde doğal bir tepki olarak kabul edilir. Önemli olan direncin önlenebilmesi veya yönetilebilmesidir. Bu konuda iletişim, katılım, destek verme, ekonomik teşvik gibi yöntemler kullanılabilir. Başarılı bir değişim yönetimi örgütsel kültürü dikkate alarak stratejiler geliştirmeyi ve çalışanların değişime uyum sağlamasını desteklemeyi içerir. Bu nedenle kültürel dinamikleri anlamak ve etkili iletişim kurmak, değişim sürecinin başarılı olmasında kritik öneme sahiptir. Değişim yönetimi, örgütlerin ve bireylerin değişen koşullara uyum sağlamak adına kullandıkları stratejileri ve modelleri kapsar. Bu modellerden bazıları; Kurt Lewin’in Üç Aşamalı Model’i, Kotter’in Sekiz Aşamalı Model’i, Hiatt’ın ADKAR Modeli’dir.Bölüm hem örgütsel kültür hem de değişim yönetimine yönelik detaylı bilgi içermesi bakımından önem taşımaktadır. Bölüm içerisinde, üç temel başlığa yer verilmiştir. Birinci temel başlık örgütsel kültür özellikleridir. Bu kapsamda örgütsel kültür tanımlanmış, özelliklerine yer verilmiş ve örgütsel kültürü oluşturan unsurlar açıklanmıştır. İkinci temel başlık; değişim süreci ve dirençle başa çıkmadır. Bu başlık altında; değişimin tanımı, türleri ve nedenleri, dirençle başa çıkma yolları ayrıntılı açıklanmıştır. Son başlık, değişim yönetimi modellerini kapsamaktadır. Kurt Lewin’in Üç Aşamalı Model’inden başlanarak toplam on iki değişim modeli hakkında bilgi verilmiştir.
- 22 November 2024
- Published by Academician Publishing
- p. 161-188
Örgütsel Kültür ve Değişim Yönetimi
Örgütsel kültür, bir örgütün paylaşılan değerler, inançlar, normlar ve uygulamalar bütünüdür. Çalışanların davranışlarını, iş yapma biçimlerini ve örgütün genel işleyişini etkiler. Değişim yönetimi ise, örgütsel kültür ve iş süreçlerinde yapılacak değişiklikleri planlama, uygulama ve sonuçların değerlendirilmesi sürecidir. Aynı zamanda örgütün değişikliklere nasıl adapte olacağını ve bu değişikliklerin etkili bir şekilde nasıl yönetileceğini kapsar. Bazı çalışanlar değişim sürecine destek verirlerken bazıları da direnç gösterir. Değişime direnç, literatürde doğal bir tepki olarak kabul edilir. Önemli olan direncin önlenebilmesi veya yönetilebilmesidir. Bu konuda iletişim, katılım, destek verme, ekonomik teşvik gibi yöntemler kullanılabilir. Başarılı bir değişim yönetimi örgütsel kültürü dikkate alarak stratejiler geliştirmeyi ve çalışanların değişime uyum sağlamasını desteklemeyi içerir. Bu nedenle kültürel dinamikleri anlamak ve etkili iletişim kurmak, değişim sürecinin başarılı olmasında kritik öneme sahiptir. Değişim yönetimi, örgütlerin ve bireylerin değişen koşullara uyum sağlamak adına kullandıkları stratejileri ve modelleri kapsar. Bu modellerden bazıları; Kurt Lewin’in Üç Aşamalı Model’i, Kotter’in Sekiz Aşamalı Model’i, Hiatt’ın ADKAR Modeli’dir.Bölüm hem örgütsel kültür hem de değişim yönetimine yönelik detaylı bilgi içermesi bakımından önem taşımaktadır. Bölüm içerisinde, üç temel başlığa yer verilmiştir. Birinci temel başlık örgütsel kültür özellikleridir. Bu kapsamda örgütsel kültür tanımlanmış, özelliklerine yer verilmiş ve örgütsel kültürü oluşturan unsurlar açıklanmıştır. İkinci temel başlık; değişim süreci ve dirençle başa çıkmadır. Bu başlık altında; değişimin tanımı, türleri ve nedenleri, dirençle başa çıkma yolları ayrıntılı açıklanmıştır. Son başlık, değişim yönetimi modellerini kapsamaktadır. Kurt Lewin’in Üç Aşamalı Model’inden başlanarak toplam on iki değişim modeli hakkında bilgi verilmiştir.
- Open Access
- 22 November 2024
- Published by Academician Publishing
Yönetim ve Organizasyon
Yönetim Kavramı ve Tarihsel Gelişimi Mustafa YÜCEL Yönetim Fonksiyonları ve Güncel Tartışmalar Mustafa YÜCEL Örgüt Yapıları ve Tasarımı Mehmet Ali CANBOLAT Liderlik ve Motivasyon Mustafa KESEN Karar Verme Süreci ve Stratejik Yönetim Bora AKSU İnsan Kaynakları Yönetimi Ahmet ERKASAP Örgütsel İletişim ve İletişim Stratejileri Leyla İÇERLİ Örgütsel Kültür ve Değişim Yönetimi Feride YILMAZ Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi Adem ÖZDEMİR İnovasyon ve Girişimcilik Derya YÜCEL Etik ve Sosyal Sorumluluk Hülya ÖCAL Küresel Yönetim ve Uluslararası İşletmecilik Emine KARAKAPLAN ÖZER
- 22 November 2024
- Published by Academician Publishing
Open AccessYönetim ve Organizasyon
Yönetim Kavramı ve Tarihsel Gelişimi Mustafa YÜCEL Yönetim Fonksiyonları ve Güncel Tartışmalar Mustafa YÜCEL Örgüt Yapıları ve Tasarımı Mehmet Ali CANBOLAT Liderlik ve Motivasyon Mustafa KESEN Karar Verme Süreci ve Stratejik Yönetim Bora AKSU İnsan Kaynakları Yönetimi Ahmet ERKASAP Örgütsel İletişim ve İletişim Stratejileri Leyla İÇERLİ Örgütsel Kültür ve Değişim Yönetimi Feride YILMAZ Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi Adem ÖZDEMİR İnovasyon ve Girişimcilik Derya YÜCEL Etik ve Sosyal Sorumluluk Hülya ÖCAL Küresel Yönetim ve Uluslararası İşletmecilik Emine KARAKAPLAN ÖZER
- 27 June 2023
- Published by Dicle Universitesi Sosyal Bilimler Enstitusu Dergisi in Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- No. 33,p. 279-293
ZOOM YORGUNLUĞU’NUN YAŞAM DOYUMUNA ETKİLERİ: ÖĞRETMENLER ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA
Dünya Sağlık Örgütü’nün Koronavirüs (Covid 19)’ü pandemi ilan etmesi ile birlikte sosyal temasın yoğun olduğu okul, hastane, işletme gibi yerlerin kapatılması yönünde alınan önlemler ile online eğitim ve video konferanslar gibi işbirlikçi araçların kullanımı zorunlu olmuştur. Çevrimiçi toplantıların ve görüntülü aramaların sıklığı ve uzunluğu tükenmişliği içeren ve insan ruhuna yansıyan “Zoom Yorgunluğu” adında yeni bir fenomeni ortaya çıkarmıştır. Çalışma ile zoom yorgunluğunun yaşam doyumu üzerindeki etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla veriler, anket yöntemi kullanılarak Ermenek İlçesi’nde görev yapan öğretmenlerden elde edilmiştir. Ermenek İlçesi’nde toplam 444 öğretmen görev yapmaktadır. Online uygulanan anketten 86’sı doldurulmuş ve 86’sı da değerlendirilmiştir. Çalışmada dikkate alınmadığında daha büyük boyutlara ulaşarak düşük yaşam doyumu gibi etkilere yol açan zoom yorgunluğu ile yaşam doyumu ilişkisi korelasyon ve regresyon analizleriyle test edilmiştir. Sonuçlara göre zoom yorgunluğunun yaşam doyumu üzerinde negatif bir etkiye sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
- 27 June 2023
- Published by Dicle Universitesi Sosyal Bilimler Enstitusu Dergisi in Dicle Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
- No. 33,p. 279-293
ZOOM YORGUNLUĞU’NUN YAŞAM DOYUMUNA ETKİLERİ: ÖĞRETMENLER ÜZERİNDE BİR ARAŞTIRMA
Dünya Sağlık Örgütü’nün Koronavirüs (Covid 19)’ü pandemi ilan etmesi ile birlikte sosyal temasın yoğun olduğu okul, hastane, işletme gibi yerlerin kapatılması yönünde alınan önlemler ile online eğitim ve video konferanslar gibi işbirlikçi araçların kullanımı zorunlu olmuştur. Çevrimiçi toplantıların ve görüntülü aramaların sıklığı ve uzunluğu tükenmişliği içeren ve insan ruhuna yansıyan “Zoom Yorgunluğu” adında yeni bir fenomeni ortaya çıkarmıştır. Çalışma ile zoom yorgunluğunun yaşam doyumu üzerindeki etkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaçla veriler, anket yöntemi kullanılarak Ermenek İlçesi’nde görev yapan öğretmenlerden elde edilmiştir. Ermenek İlçesi’nde toplam 444 öğretmen görev yapmaktadır. Online uygulanan anketten 86’sı doldurulmuş ve 86’sı da değerlendirilmiştir. Çalışmada dikkate alınmadığında daha büyük boyutlara ulaşarak düşük yaşam doyumu gibi etkilere yol açan zoom yorgunluğu ile yaşam doyumu ilişkisi korelasyon ve regresyon analizleriyle test edilmiştir. Sonuçlara göre zoom yorgunluğunun yaşam doyumu üzerinde negatif bir etkiye sahip olduğu sonucuna ulaşılmıştır.
- Open Access
- 19 October 2021
- Published by Is ve Insan Dergisi in İş ve İnsan Dergisi
- Vol. 8 (2) , 195-208
Kamu Çalışanlarının Liyakat İhlali Algısı, Kaynakları ve Etkileri
Liyakat ihlali; işe alım, yükseltme, atamalarda ve göreve son vermelerde kadrolara ehil, yeterli, nitelikli, hak eden kişilerin getirilmemesi ve tüm bu konularda adaylara fırsat eşitliği tanınmaması durumudur. Bu kapsamda, üniversitelerde çalışan kamu personelinin, liyakat ihlalinin kaynakları ve yansımaları konularındaki görüşlerini belirlemek üzere bir keşifsel araştırma yapılmıştır. Veriler, iki farklı kamu üniversitesi personelinden kolayda örnekleme yöntemiyle, 2019 yılı Ocak-Ekim ayları arasında 132 katılımcıdan görüşme yoluyla toplanmış ve içerik analizine tabi tutulmuştur. Liyakatsizliğin temel nedeninin, kayırmacılık olduğu ve siyasi kayırmacılık türünün ön safta yer aldığı belirlenmiştir. Liyakat ihlalinin kuruma en önemli yansımasının performans düşüşü olduğu tespit edilmiştir. Liyakat ihlalinin, liyakat ihlali yaşayan bireyde daha çok duygusal/psikolojik etkilere yol açtığı, ancak diğer çalışanlarda davranışsal ve bilişsel etkilere sebebiyet verdiği bulgulanmıştır. Başta yasa ve yönetmeliklere uymak olmak üzere uzmanlık, bilgi, beceri, deneyim, kişilik uygunluğunun dikkate alınması ve sağlıklı bir işe alım, terfi ve atama sistemi oluşturulması önerilmektedir.
- 19 October 2021
- Published by Is ve Insan Dergisi in İş ve İnsan Dergisi
- Vol. 8 (2) , 195-208
Open AccessKamu Çalışanlarının Liyakat İhlali Algısı, Kaynakları ve Etkileri
Liyakat ihlali; işe alım, yükseltme, atamalarda ve göreve son vermelerde kadrolara ehil, yeterli, nitelikli, hak eden kişilerin getirilmemesi ve tüm bu konularda adaylara fırsat eşitliği tanınmaması durumudur. Bu kapsamda, üniversitelerde çalışan kamu personelinin, liyakat ihlalinin kaynakları ve yansımaları konularındaki görüşlerini belirlemek üzere bir keşifsel araştırma yapılmıştır. Veriler, iki farklı kamu üniversitesi personelinden kolayda örnekleme yöntemiyle, 2019 yılı Ocak-Ekim ayları arasında 132 katılımcıdan görüşme yoluyla toplanmış ve içerik analizine tabi tutulmuştur. Liyakatsizliğin temel nedeninin, kayırmacılık olduğu ve siyasi kayırmacılık türünün ön safta yer aldığı belirlenmiştir. Liyakat ihlalinin kuruma en önemli yansımasının performans düşüşü olduğu tespit edilmiştir. Liyakat ihlalinin, liyakat ihlali yaşayan bireyde daha çok duygusal/psikolojik etkilere yol açtığı, ancak diğer çalışanlarda davranışsal ve bilişsel etkilere sebebiyet verdiği bulgulanmıştır. Başta yasa ve yönetmeliklere uymak olmak üzere uzmanlık, bilgi, beceri, deneyim, kişilik uygunluğunun dikkate alınması ve sağlıklı bir işe alım, terfi ve atama sistemi oluşturulması önerilmektedir.
- 26 January 2021
- Published by MANAS Sosyal Arastirmalar Dergisi in MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi
- Vol. 10 (1) , 375-386
Kamu Çalışanlarının Liyakat Sistemi Algısı
Liyakat sistemi; kamu hizmetlerine ve kamu kuruluşlarına alınacak kişilerin işe alınmasında yeterliliklerini dikkate alan bir sistemdir. Türk Devlet Memurları Kanunu’nda liyakate yönelik düzenlemelerin kısmen de olsa yeterli olduğu, asıl sorunun bu yasaların uygulanması aşamasında olduğu söylenebilir. Bu çalışmada, kamu personelinin liyakat sistemi hakkındaki düşünceleri belirlenmiştir. Veriler, görüşme formu yoluyla, iki farklı kamu üniversitesi personelinden kolayda örnekleme yöntemiyle toplanmıştır. Görüşmeler 2019 yılı Ocak-Ekim ayları arasında yapılarak 69’u akademik, 63’ü idari olmak üzere toplam 132 katılımcıya ulaşılmıştır. Verilerin analizinde; tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra ki-kare analizi, tek örneklem ve bağımsız örneklemler t-testinden yararlanılmıştır. Liyakat sisteminde, duyuruların yapıldığı ve başvuru fırsatının herkese eşit olarak sunulduğu görüşüne katılanlar yüksek iken mülakatların adil yapıldığı ve çalışanın adil ödüllendirildiği görüşüne katılanlar çok düşüktür. İşe alım, terfi ve atamalarda başta yasa ve yönetmeliklerin tam olarak uygulanması olmak üzere uzmanlık, bilgi, beceri, deneyim, kişilik uygunluğunun dikkate alınması ve sağlıklı bir liyakat sisteminin oluşturulması gerektiği önerilmektedir.
- 26 January 2021
- Published by MANAS Sosyal Arastirmalar Dergisi in MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi
- Vol. 10 (1) , 375-386
Kamu Çalışanlarının Liyakat Sistemi Algısı
Liyakat sistemi; kamu hizmetlerine ve kamu kuruluşlarına alınacak kişilerin işe alınmasında yeterliliklerini dikkate alan bir sistemdir. Türk Devlet Memurları Kanunu’nda liyakate yönelik düzenlemelerin kısmen de olsa yeterli olduğu, asıl sorunun bu yasaların uygulanması aşamasında olduğu söylenebilir. Bu çalışmada, kamu personelinin liyakat sistemi hakkındaki düşünceleri belirlenmiştir. Veriler, görüşme formu yoluyla, iki farklı kamu üniversitesi personelinden kolayda örnekleme yöntemiyle toplanmıştır. Görüşmeler 2019 yılı Ocak-Ekim ayları arasında yapılarak 69’u akademik, 63’ü idari olmak üzere toplam 132 katılımcıya ulaşılmıştır. Verilerin analizinde; tanımlayıcı istatistiklerin yanı sıra ki-kare analizi, tek örneklem ve bağımsız örneklemler t-testinden yararlanılmıştır. Liyakat sisteminde, duyuruların yapıldığı ve başvuru fırsatının herkese eşit olarak sunulduğu görüşüne katılanlar yüksek iken mülakatların adil yapıldığı ve çalışanın adil ödüllendirildiği görüşüne katılanlar çok düşüktür. İşe alım, terfi ve atamalarda başta yasa ve yönetmeliklerin tam olarak uygulanması olmak üzere uzmanlık, bilgi, beceri, deneyim, kişilik uygunluğunun dikkate alınması ve sağlıklı bir liyakat sisteminin oluşturulması gerektiği önerilmektedir.