ZAZeynep Deniz Altınsoy

Zeynep Deniz Altınsoy

*This is an algorithmically generated author record based on publicly available information.

Current Organizations / Institutes

The organizations/institutes from the scholar's latest article


Zeynep Deniz Altınsoy has a total of 27 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:


Latest Publications

  • ULUSLARARASI HUKUKTA DENİZ HAYDUTLUĞU: SOMALİ AÇIKLARINDA MÜCADELE, UNCLOS–SUA ÇERÇEVESİ VE TÜRKİYE’NİN ASKERİ-HUKUKİ KATKILARI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

    by Zeynep Deniz Altınsoy

    Bu çalışma, deniz haydutluğu ve gemilere yönelik silahlı saldırılarla mücadelenin yalnızca taktik bir deniz güvenliği meselesi olmadığını; uluslararası hukukun sahada işletilebilirliğini, devletlerarası işbirliği kapasitesini ve yargısal süreçlerin etkinliğini birlikte sınayan çok katmanlı bir alan olduğunu ortaya koyar. Uluslararası bakış açısından, müdahalenin meşruiyeti; açık deniz serbestisi, ticaret yollarının korunması ve devletlerin ortak güvenlik menfaatleri çerçevesinde şekillenirken, uygulamada “yakalama–delil–yargılama” zincirinin kopması en kritik sorun olarak belirir. Bu nedenle başarı, yalnız saldırının engellenmesiyle değil; doğru hukuki sınıflandırma, ölçülülük, insan haklarına uygun muamele, delil bütünlüğü ve adli işbirliği mekanizmalarının işlerliğiyle ölçülmelidir. Çalışma, çok uluslu görev kuvvetleri ve bölgesel koordinasyon platformlarının, ortak deniz resmi üretimi, erken uyarı ve operasyonel eşgüdüm üzerinden risk azaltıcı bir rol oynadığını; ancak farklı yargı sistemleri, delil standartları ve yetki çatışmalarının sürdürülebilirliği zorladığını vurgular. Türkiye örneği, bu genel çerçeve içinde iç hukuk yetkilendirmesi ile uluslararası normların icrasını birleştiren pratik bir katkı olarak ele alınır. Sonuç olarak, delil yönetimi ve raporlama standartlarının uyumlaştırılması, transfer ve yargılama işbirliğinin kurumsallaştırılması, eğitim-tatbikatların hukuki boyutu içerecek şekilde genişletilmesi ve hesap verebilirlik mekanizmalarının güçlendirilmesi, geleceğe dönük temel normatif ve operasyonel öncelikler olarak önerilir.

  • Denizde Müsadere, Karada Diplomasi: ABD–Venezuela Geriliminde ‘Gölge Filo’ Operasyonları, El Koyma Emri, Blokaj Söylemi ve Deniz Hukuku

    by Zeynep Deniz Altınsoy

    Bu makale, ABD’nin Aralık 2025’te Venezuela açıklarında Venezuela petrolü taşıdığı belirtilen tankerleri durdurup el koymasını uluslararası hukuk ve yaptırım uygulaması çerçevesinde analiz etmektedir. Müdahalenin ABD’de bir federal hâkim tarafından verilen seizure warrant’a dayanması, iç hukuk bakımından müsadere gerekçesi sunmakla birlikte yüksek denizlerde gerçekleştirilen fiilî el koymanın uluslararası meşruiyetini kendiliğinden sağlamaz. Operasyonlar, ABD yaptırımlarını ihlal ettiği iddia edilen petrol taşımacılığına karşı yürütülmüş ve bazı gemilerin sahte bayrak kullanımı veya “karanlık filo” faaliyetleriyle bağlantılı olduğu öne sürülmüştür. Buna karşılık Venezuela ve bazı devletler müdahaleleri korsanlık veya uluslararası hukukun ihlali olarak nitelendirmiştir. Çalışma; bayrak devleti yetkisi, serbest seyrüsefer, müdahale etmeme ve zor kullanma yasağı gibi temel normlar bağlamında yetki çatışmasını incelemektedir. Ayrıca yaptırımların sınır aşan uygulanması, üçüncü devletlerin hakları ve usul güvenceleri bakımından ortaya çıkan boşlukları değerlendirir. Sonuç olarak denizde yaptırım icrasının açık yetki, orantılılık ve şeffaflıkla sınırlandırılmadığı durumlarda fiilî abluka algısı yaratabileceği ve diplomatik gerilimi tırmandırabileceği ileri sürülmektedir.

  • Yavaş Gelişen Bir Afet Olarak İklim Krizi: Sahel Bölgesi’nde Çevresel Çöküş ve İklim Mültecileri

    by Veysel Babahanoğlu, Zeynep Deniz Altınsoy

    Bu makale, Sahel Bölgesi’nde iklim krizinin ani çevresel şoklardan ziyade zamana yayılan, kümülatif etkiler üreten yavaş gelişen bir afet biçiminde ortaya çıkışını uluslararası ilişkiler disiplini çerçevesinde incelemektedir. Nitel vaka çalışması desenine dayanan araştırma, Sahel’i ana vaka; Çad Gölü Havzası ve Nijer’deki Agadez göç koridorunu alt analiz birimleri olarak ele almaktadır. Bulgular, iklim değişikliğinin bölgedeki ekolojik, ekonomik ve yönetsel kırılganlıkları yoğunlaştıran bir “tehdit çarpanı” olarak işlediğini göstermektedir. Analizler, Çad Gölü Havzası’ndaki hidrolojik belirsizliklerin ve yüzey alanı kaybının, geleneksel geçim kaynaklarını erozyona uğratarak etno-politik gerilimleri ve zorunlu göçü tetiklediğini ampirik olarak ortaya koymaktadır. Agadez vakasından elde edilen veriler ise, Avrupa Birliği’nin sınır dışsallaştırma stratejilerinin yerel hareketlilik pratiklerini bozduğunu, göç yollarını kriminalize ettiğini ve insan kaçakçılığı ağlarını güçlendirerek insani kırılganlıkları derinleştirdiğini kanıtlamaktadır. Ayrıca, çevresel bozulma nedeniyle yerinden edilen nüfusların 1951 Cenevre Sözleşmesi’nin tanımsal sınırları sebebiyle uluslararası mülteci rejimi içinde kurumsal bir boşlukta kaldığı ve “hayatta kalma göçü” arafına itildiği tespit edilmiştir. Sonuç olarak çalışma, Sahel’deki iklim kaynaklı hareketliliğin küresel eşitsizlikler ve yönetişim zafiyetleriyle iç içe geçmiş çok boyutlu bir olgu olduğunu vurgulamakta; güvenlik merkezli yaklaşımlar yerine kırılganlıkların azaltılmasını hedefleyen iklim adaleti odaklı politikaların geliştirilmesi gerektiğini savunmaktadır.

  • Yasaklı Silahların Kullanımı Bağlamında İsrail’in Hizbullah’a Yönelik Çağrı Cihazı Patlatma Saldırıları: Uluslararası Hukuk Açısından Bir İnceleme

    by Zeynep Deniz Altınsoy

    Bu makale, modern çatışma ortamında dijital ve ticari iletişim araçlarının patlayıcı tetikleyicisi olarak kullanılması pratiğinin uluslararası insancıl hukuk (IHL) ve ilgili silah rejimleri çerçevesinde hukuki perspektifini inceler. Özellikle İsrail’in rapor edilen uygulamalarına ilişkin haber, insan hakları kuruluşu raporları ve IHL normları ışığında; (i) booby-trap/uzaktan kumandalı patlayıcılar hukukuna, (ii) keyfî ve ayırt edilemez saldırılar yasağına, (iii) “gereksiz acı” ve aşırı zarar (superfluous injury) ilkelerine ve (iv) savaşta kullanılan yeni teknolojilere ilişkin devletlerin yükümlülüklerine odaklanılır. Analiz hem normatif yorum hem de uygulanabilir hesap verebilirlik mekanizmaları önerilerini içerir. İnsan hakları örgütlerinin raporları ve ICRC’nin içtihat-temelli kılavuzları ışığında, söz konusu yöntemlerin sivil koruma ilkeleriyle bağdaşmadığını göstermekte ve ciddi hukuki tartışmalar doğurmaktadır.

  • İKLİM MÜLTECİLERİNİN ULUSLARARASI STATÜSÜ: DEVLETİN İKLİM SORUMLULUĞU VE GÖÇ HUKUKU

    by Zeynep Deniz Altınsoy

    İklim değişikliği, giderek artan biçimde zorunlu göç hareketlerine neden olan küresel bir tehdit haline gelmiştir. Deniz seviyesine yükselmesi, kuraklık, aşırı hava olayları gibi çevresel krizler, milyonlarca insanı yaşadıkları yerleri terk etmeye zorlamaktadır. Ancak uluslararası hukuk sistemi, bu kişileri mülteci statüsüne dahil etmemekte ve iklim kaynaklı yerinden edilmeleri hukuki koruma kapsamı dışında bırakmaktadır. Bu durum, iklim mağdurlarını görünmez kılarken, devletlerin çevresel sorumlulukları ile göç hukuku arasındaki ilişkiyi belirsizleştirmektedir. Mevcut mülteci tanımı, “zulüm temelli nedenlere” odaklandığı için iklim göçmenlerini dışlamakta; bu da ciddi bir normatif boşluk yaratmaktadır. Makale, devletlerin iklim krizine katkıları doğrultusunda hukuki yükümlülüklerinin genişletilmesi gerektiğini ve iklim nedeniyle yerinden edilen bireylerin uluslararası düzeyde tanınan bir statüye kavuşturulmasının hem etik hem de hukuki bir zorunluluk olduğunu ileri sürmektedir. Bu bağlamda, iklim mültecilerinin korunmasına yönelik yeni normatif çerçevelerin geliştirilmesi, çevresel adaletin sağlanması açısından hayati önem taşımaktadır.


  • Sert Gücün Gölgesinde Rusya’nın Askeri Kapasitesi ve Yakın Çevresinde Güvenlik Dinamikleri: Post-Sovyet Coğrafyada Askeri Baskı ve Caydırıcılık Stratejileri

    by Zeynep Deniz Altınsoy

    Bu çalışma, Rusya’nın sert güç kapasitesini post-Sovyet coğrafyada güvenlik dinamiklerini şekillendirme aracı olarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Özellikle Kremlin’in askeri baskı ve caydırıcılık stratejileri üzerinden bölgesel düzen kurma çabaları incelenmektedir. Araştırmanın temel amacı, Rusya’nın yakın çevresinde uyguladığı askeri müdahale biçimlerinin hem fiziksel hem de psikolojik etkilerini ortaya koymak ve bu stratejilerin uluslararası hukuk, bölgesel istikrar ve normatif düzen açısından sonuçlarını değerlendirmektir. Çalışma, nitel araştırma yöntemine dayanmaktadır. Olay temelli analiz yaklaşımıyla Gürcistan (2008), Ukrayna (2014 ve 2022) gibi örnek vakalar üzerinden Rusya’nın askeri kapasite kullanımı incelenmiş; resmi doktrinler, güvenlik belgeleri ve bölgesel aktörlerin tepkileri karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Literatür taraması, söylem analizi ve stratejik belge incelemesi yoluyla Rusya’nın caydırıcılık mimarisi çok katmanlı bir perspektifle ele alınmıştır.

  • Legally Alive, Functionally Fragile: The "Zombie State" Debate in Somalia and the Triad of Sovereignty, Legitimacy and Representation

    by Zeynep Deniz Altinsoy, Gül Seda Acet İnCe

    Bu çalışma, Somali’nin literatürde uzun süre “başarısız devlet” olarak kodlanan konumunu “zombi devlet” kavramsallaştırmasıyla yeniden değerlendirmektedir. Çalışmada, Somali örneği bu kavramsal bakışla ele alınarak, devletin yalnızca kurumsal kapasite ve güvenlik performansı üzerinden açıklanamayacağı; meşruiyet ve temsil eksenlerinin birlikte ve eşzamanlı biçimde ele alınması gerektiği savunulmaktadır. 1991 sonrasında Somali, uluslararası-hukukî kişiliğini ve diplomatik temsiliyetini korumuş olmasına rağmen, ülke içinde yönetişim üretme, güvenliği sağlama ve substantif temsil kurma kapasitesi ciddi biçimde aşınmıştır. Bu durum, devletin “hukuken var ancak fiilen işlemeyen” bir yapı sergilediğini açık biçimde ortaya koymaktadır. “Zombi devlet” kavramsallaştırması, bu bağlamda, uluslararası hukukta tanınan devlet statüsü ile sahadaki fiilî yönetim gerçekliği arasındaki uyumsuzluğu açıklayan analitik bir çerçeve sunmaktadır. Çalışma, egemenlik–meşruiyet–temsil üçlemesini tek tanım/tek ölçüm mantığıyla operasyonelleştirerek, Somali’de 1991 sonrası yaşanan kopuş ile 2022 sonrasında gözlenen sınırlı toparlanma emarelerini aynı göstergeler setiyle izlemektedir. 2022 sonrasında güvenlik alanında gözlenen toparlanma, kurumsal yeniden yapılanma ve dış ilişkilerde artan bütünleşmenin, bu “zombilik” hâlini belirli ölçülerde geriletme potansiyeli taşıdığını ortaya koymaktadır. Bununla birlikte, bu sürecin kalıcı bir dönüşüme evrilebilmesi, egemenlik, meşruiyet ve temsil alanlarında eşzamanlı ve sürdürülebilir iyileşmelerin sağlanmasına bağlıdır. Sonuç olarak çalışma, Somali örneği üzerinden, uluslararası hukuk ve uluslararası örgütlerin hukuken varlığını koruyan ancak fiilen zayıflamış devletlerle kurduğu ilişkilerin doğurduğu analitik ve normatif sonuçları tartışmaya açmaktadır.

  • Legal Assessment of Allegations of Armenia's Child Soldier Use in Second Karabakh War

    by Zeynep Deniz Altınsoy

    During the Second Karabakh War (September 27 - November 10, 2020), Azerbaijani authorities accused Armenia of deploying child soldiers in the conflict. However, current international reports do not substantiate these claims. UNICEF, other UN bodies, and major human rights organizations (Amnesty International, Human Rights Watch) have documented multiple serious violations during the hostilities, notably the targeting of civilian settlements, indiscriminate shelling, and use of prohibited munitions, yet none have confirmed the use of child soldiers. Armenia, in official communications to the UN Secretary-General, rejected Azerbaijan’s allegations as “groundless.” Legally, Article 8(2)(d)(vii) of the Rome Statute classifies the involvement of children under 15 in armed conflict, whether direct or indirect, as a war crime. Armenia is not a State Party to the Rome Statute, which means the International Criminal Court lacks direct jurisdiction. Nevertheless, other mechanisms such as the UN Human Rights Council or the European Court of Human Rights could, in theory, investigate such allegations. Currently, the lack of independently corroborated and institutionally credible evidence precludes the formal attribution of legal accountability under international law. For such claims to acquire juridical validity, they must be supported by systematically collected visual or audio-visual documentation, corroborated witness statements, and authenticated official records—each subjected to rigorous scrutiny by impartial and qualified experts. In the absence of this evidentiary process, the allegations remain situated within the domain of political narrative and do not give rise to enforceable legal obligations or consequences.


  • Open Access

    Uluslararası Hukukta Dijital Örgütler: Sınır Aşan Veri, Siber Güvenlik ve Hukuki Sorumluluk

    by Zeynep Deniz Altınsoy, Gönül Gül, Şerife Keleş, Mustafa Fedai Çavuş, Onur Ceran, Erdal Özdoğan, Esra Akay, Mustafa Aslan, Kübra Nur Uzuntaş, Ömer Dulkadir, et al.

    Dijitalleşme sürecinde örgütlerde gerçekleştirilen faaliyetler ve yapılan işler de dijitalleşmeye başlamıştır. Bu süreçte uluslararası hukuk alanında da dijital örgütlerin faaliyetleri, hukuki sorumlulukları ve örgütsel süreçleri farklılaşmaya başlamıştır. Uluslararası hukuk alanında dijitalleşmeyle birlikte devletlerin uluslararası alanda hukuki sorumlulukları, uymaları gereken yasal prosedürler ve kurallar, devletlerin yetkileri ve sorumluluk alanları yeniden tanımlanmaktadır. Örgütler gelenekselden dijitale doğru değiştikçe hukuksal platformda da dijitalleşme süreci karşımıza çıkmaktadır. İçinde bulunduğumuz dijital çağda örgütlerin faaliyetlerinde ve tüm süreçlerinde en temel hammaddeleri olan verinin serbestçe dolaşımı uluslararası ticaretin ve iletişimin en temel unsurudur. Bu süreçte dijital bilgi ve veri akışı kavramları karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışma ile dijitalleşme ile birlikte uluslararası hukuk alanında yaşanan dönüşüm ve ortaya çıkan yeni hukuki sorumluluklar ele alınmıştır. Çalışmada siber güvenlik, sınır aşan veri akışları, dijital insan hakları ve uluslararası örgütlerin dijitalleşme politikaları ve uygulamaları ele alınmıştır. Çalışma ile dijitalleşme süreci ile birlikte uluslararası hukuk normlarında ortaya çıkan etkilerin ortaya konulması ve bu yönde reform önerileri sunulması amaçlanmaktadır.

  • Open Access

    Düşük Gelirin Kadınlar İçin Zorlukları: Asgari Ücretli Ailelerde Kadınların Sosyal ve Ekonomik Sorunları – Ankara Keçiören Örneği

    by Zeynep Deniz Altınsoy, Sanem Berkün, Gökhan Şahin, Canan Budak, Ceray Aldemir, Beyza Uçar, Cahide Göğüsdere, Bahanur Garan-Gökşen, Nebile Eroğul, Mehmet Özdamar

    Bu araştırmanın amacı, Ankara’nın Keçiören ilçesinde asgari ücretle geçinen ailelerde kadınların karşılaştıkları ekonomik ve sosyal sorunları ortaya koymaktır. Türkiye’de asgari ücret, bireylerin temel ihtiyaçlarını asgari düzeyde karşılaması için öngörülmüş bir gelir olarak tanımlansa da gerçekte ailelerin tek gelir kaynağına dönüştüğü durumlar oldukça yaygındır. Özellikle kadınlar, ev içi sorumlulukları ve toplumsal cinsiyet rolleri nedeniyle bu ekonomik kısıtlılığın etkilerini erkeklerden daha yoğun hissetmektedir. Kadınların çoğu, hane içindeki ekonomik yükün yanı sıra duygusal emeği de üstlenmekte; çocukların psikolojik ihtiyaçları, yaşlı bakımı ve ev içi kriz yönetimi gibi görünmeyen sorumluluklar, kadınların zaman ve enerji kaynaklarını tüketmektedir. Görüşmelerde, kadınların kamusal alana katılımının ciddi biçimde sınırlandığı; sosyal etkinliklere, eğitim programlarına veya mesleki gelişim fırsatlarına erişimlerinin neredeyse imkânsız hale geldiği gözlemlenmiştir. Araştırmada karma yöntem kullanılmıştır. Öncelikle, Keçiören’de yaşayan ve ailede tek düzenli gelir kaynağı asgari ücret olan 100 kadınla anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Bu kadınlardan 30’u ile derinlemesine mülakat yapılmıştır. Çalışmanın bulguları, kadınların büyük çoğunluğunun kişisel ihtiyaçlarını karşılayamadığını, çocukların eğitim ve bakım masraflarını tek başına üstlenmek zorunda kaldığını ve sosyal çevresinden giderek izole olduğunu göstermektedir. Katılımcılar, kısıtlı gelir nedeniyle evde üretim yapmak, ailelerinden destek almak veya ek iş arayışına girmek zorunda kaldıklarını belirtmiştir. Sonuçlar, Keçiören’de asgari ücretli ailelerde yaşayan kadınların ekonomik yetersizlikten doğrudan etkilendiğini ve sosyal dışlanma ile psikolojik yıpranma süreçlerine maruz kaldığını ortaya koymaktadır. Bu durum, yalnızca bireysel düzeyde değil, aynı zamanda çocukların eğitimi ve toplumun sosyal dokusu açısından da önemli riskler barındırmaktadır. Araştırma, asgari ücretin kadınlar açısından yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda toplumsal cinsiyet eşitsizliğini pekiştiren bir olgu olduğunu göstermektedir.