Erkan Aygör
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Interests
Erkan Aygör has a total of 35 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Ahmet Şen
Kafkas Üniversitesi
1 shared publication - Aleyna Bayatlı
Konya Teknik Üniversitesi
1 shared publication - Ali Can Özçelik1 shared publication
- Aysu Ateş
MİMAR SİNAN ÜNİVERSİTESİ
1 shared publication - Ayşe Budak
Nevsehir Haci Bektas Veli Üniversitesi
1 shared publication - Bozkurt Ersoy
EGE ÜNİVERSİTES
1 shared publication
Latest Publications
- 21 February 2025
- Published by Academician Publishing
- p. 819-828
Osmanlı Konut Mimarisi
- Open Access
- 21 February 2025
- Published by Academician Publishing
Osmanlı Sanatı ve Mimarisi
Osmanlı Mimarisinde Dönemler ve Kültürel İlişkiler Yıldıray ÖZBEK Erken Dönem Osmanlı Camileri İsmail KUĞU Erken Dönem Osmanlı Türbeleri Murat KARADEMİR Erken Dönem Osmanlı Medreseleri Muhammed Lütfi KINDIĞILI Erken Dönem Osmanlı Mimar ve Sanatçıları Mustafa Çağhan KESKİN Klasik Dönem Osmanlı Camileri İsmail AYTAÇ Klasik Dönem Osmanlı Türbeleri Mustafa ÇETİNASLAN Ali Can ÖZÇELİK 16. Yüzyıl Osmanlı Medreseler Ahmet YAVUZYILMAZ Klasik Dönem Osmanlı Mimarisinde Süsleme Süreyya EROĞLU BİLGİN Klasik Dönem Osmanlı Mimar ve Sanatkârları Çiçek AKÇIL HARMANKAYA Batılılaşma Dönemi Osmanlı Camileri Burak Muhammet GÖKLER Batılılaşma Dönemi Osmanlı Türbeleri Esra HALICI 17. ve 18. Yüzyıl Osmanlı Medreseleri Zerrin KÖŞKLÜ Batılılaşma Dönemi Osmanlı Mimarlık Akımları Servet ÖZKAN 17. ve 18. Yüzyılda Osmanlı Mimar ve Sanatkârları Aysu ATEŞ Tanzimat Sonrası Osmanlı Mimar ve Sanatkârları Müjde Dila GÜMÜŞ Osmanlı Saray Mimarisi Gülay APA KURTİŞOĞLU Osmanlı Ticaret Yapıları Bozkurt ERSOY Osmanlı Bedesten, Arasta ve Çarşıları Mustafa EKMEKCİ Osmanlı Şehir Külliyeleri Nuri SEÇGİN Osmanlı Tarikat Yapıları: Tekkeler Baha TANMAN Osmanlı İmaretleri (Aşevleri) Ayşe BUDAK Osmanlı Kütüphane Mimarisi Sami BAYRAKTAR Osmanlı Hamamları Ahmet ŞEN Osmanlı Çeşme ve Sebil Mimarisi Gül GEYİK Osmanlı Savunma Mimarisine Genel Bir Bakış Ceren Tuğçe VAROL KOYUNCU Osmanlı Kamu Yapıları Nurcan YAZICI METİN Osmanlı Dönemi Endüstri Yapılarından Fabrikalar Müge ÇİFTYÜREK Osmanlı Hapishane Mimarisi Emre KOLAY Osmanlı Konut Mimarisi Erkan AYGÖR Osmanlı Kitap Sanatları Hüseyin ELİTOK Osmanlı Arkeolojisi Selçuk SEÇKİN Aysu ATEŞ Osmanlı’da Vakıf Kültürü Ümit KILIÇ
- 21 February 2025
- Published by Academician Publishing
Open AccessOsmanlı Sanatı ve Mimarisi
Osmanlı Mimarisinde Dönemler ve Kültürel İlişkiler Yıldıray ÖZBEK Erken Dönem Osmanlı Camileri İsmail KUĞU Erken Dönem Osmanlı Türbeleri Murat KARADEMİR Erken Dönem Osmanlı Medreseleri Muhammed Lütfi KINDIĞILI Erken Dönem Osmanlı Mimar ve Sanatçıları Mustafa Çağhan KESKİN Klasik Dönem Osmanlı Camileri İsmail AYTAÇ Klasik Dönem Osmanlı Türbeleri Mustafa ÇETİNASLAN Ali Can ÖZÇELİK 16. Yüzyıl Osmanlı Medreseler Ahmet YAVUZYILMAZ Klasik Dönem Osmanlı Mimarisinde Süsleme Süreyya EROĞLU BİLGİN Klasik Dönem Osmanlı Mimar ve Sanatkârları Çiçek AKÇIL HARMANKAYA Batılılaşma Dönemi Osmanlı Camileri Burak Muhammet GÖKLER Batılılaşma Dönemi Osmanlı Türbeleri Esra HALICI 17. ve 18. Yüzyıl Osmanlı Medreseleri Zerrin KÖŞKLÜ Batılılaşma Dönemi Osmanlı Mimarlık Akımları Servet ÖZKAN 17. ve 18. Yüzyılda Osmanlı Mimar ve Sanatkârları Aysu ATEŞ Tanzimat Sonrası Osmanlı Mimar ve Sanatkârları Müjde Dila GÜMÜŞ Osmanlı Saray Mimarisi Gülay APA KURTİŞOĞLU Osmanlı Ticaret Yapıları Bozkurt ERSOY Osmanlı Bedesten, Arasta ve Çarşıları Mustafa EKMEKCİ Osmanlı Şehir Külliyeleri Nuri SEÇGİN Osmanlı Tarikat Yapıları: Tekkeler Baha TANMAN Osmanlı İmaretleri (Aşevleri) Ayşe BUDAK Osmanlı Kütüphane Mimarisi Sami BAYRAKTAR Osmanlı Hamamları Ahmet ŞEN Osmanlı Çeşme ve Sebil Mimarisi Gül GEYİK Osmanlı Savunma Mimarisine Genel Bir Bakış Ceren Tuğçe VAROL KOYUNCU Osmanlı Kamu Yapıları Nurcan YAZICI METİN Osmanlı Dönemi Endüstri Yapılarından Fabrikalar Müge ÇİFTYÜREK Osmanlı Hapishane Mimarisi Emre KOLAY Osmanlı Konut Mimarisi Erkan AYGÖR Osmanlı Kitap Sanatları Hüseyin ELİTOK Osmanlı Arkeolojisi Selçuk SEÇKİN Aysu ATEŞ Osmanlı’da Vakıf Kültürü Ümit KILIÇ
- Open Access
- 21 May 2024
- Published by Ataturk Universitesi in Turcology Research
- No. 80,p. 352-361
Konya Gevale Kalesi Kazılarında Bulunan Temrenlerin Arkeometalurjik İncelemeleri
Türkiye’de Orta Çağ kazılarında çıkarılan ve Orta Çağ’a ait temrenler üzerine çalışmalar oldukça sınırlıdır. Özellikle Orta Çağ’da, temrenlerin bilinmeyen yönleri bulunmaktadır. Bu bilinmeyenlerin ortaya çıkarılması için arkeometalurji çalışmaları günümüzde daha çok önem kazanmaktadır. Temrenlerde, diğer arkeolojik kazı buluntularında olduğu gibi etrafında bulunan diğer eserlerin varlığına veya katmanlarına göre dönem tespiti yapılmaktadır, ancak yaş tespiti dönemin üretim ve şekillendirme işlemleri hakkında bilgi vermemektedir. Bu anlamda, bu çalışmada Konya Gevale Kalesi bölgesinde bulunan temrenler arkeometalurjik yöntemlerle incelenmiştir. Konya Gevale Kalesi civarında bulunan temrenlerin farklı tipolojiye sahip olduğu ve temrenlerin tipolojisiyle kullanım amacı arasında bir ilişki olduğu gözlemlenmiştir. On üç yıllık kazılar sonrasında bulunan temrenler arasından i) yassı ve ii) dörtgen geometriye sahip iki farklı temren seçilerek analizleri yapılmıştır. Elde edilen kimyasal ve mikroyapısal analizler sonucunda temrenlerin ait olduğu dönemin üretim ve şekillendirme yöntemleri hakkında bilgi sahibi olunmuştur. Temrenlerin yüzey ve mikroyapı incelemelerinde taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile elementel analiz spektroskopisi (EDS) ve optik mikroskop kullanılmıştır. Temrenlerin faz yapısı x-ışını kırınım (XRD) yöntemiyle incelenmiştir. Yapılan incelemelerle, o dönemin sahip olduğu teknoloji nedeniyle üretim ve şekillendirme için daha çok yumuşak çelik grubu kullanılmıştır. Aynı zamanda üretim sırasında izabe işlemlerinin yeterli ölçüde yapılamadığını ve bu nedenle çelik içerisinde istenmeyen elementlerin mevcudiyeti de gözlemlenmiştir. Öte yandan temren üretiminde genellikle döküm ve dövme yöntemlerinin kullanıldığı görülmüştür. Temrenler, uzun yıllar boyunca toprak altında kaldığı için bulundukları ortamla etkileşime girerek homojen bir şekilde korozyona uğramıştır. Ancak bulundukları ve maruz kaldıkları ortamda zaman içerisinde meydana gelen değişimler nedeniyle iç katmanlara doğru farklı korozyon ürünleri oluşumu söz konusudur.
- 21 May 2024
- Published by Ataturk Universitesi in Turcology Research
- No. 80,p. 352-361
Open AccessKonya Gevale Kalesi Kazılarında Bulunan Temrenlerin Arkeometalurjik İncelemeleri
Türkiye’de Orta Çağ kazılarında çıkarılan ve Orta Çağ’a ait temrenler üzerine çalışmalar oldukça sınırlıdır. Özellikle Orta Çağ’da, temrenlerin bilinmeyen yönleri bulunmaktadır. Bu bilinmeyenlerin ortaya çıkarılması için arkeometalurji çalışmaları günümüzde daha çok önem kazanmaktadır. Temrenlerde, diğer arkeolojik kazı buluntularında olduğu gibi etrafında bulunan diğer eserlerin varlığına veya katmanlarına göre dönem tespiti yapılmaktadır, ancak yaş tespiti dönemin üretim ve şekillendirme işlemleri hakkında bilgi vermemektedir. Bu anlamda, bu çalışmada Konya Gevale Kalesi bölgesinde bulunan temrenler arkeometalurjik yöntemlerle incelenmiştir. Konya Gevale Kalesi civarında bulunan temrenlerin farklı tipolojiye sahip olduğu ve temrenlerin tipolojisiyle kullanım amacı arasında bir ilişki olduğu gözlemlenmiştir. On üç yıllık kazılar sonrasında bulunan temrenler arasından i) yassı ve ii) dörtgen geometriye sahip iki farklı temren seçilerek analizleri yapılmıştır. Elde edilen kimyasal ve mikroyapısal analizler sonucunda temrenlerin ait olduğu dönemin üretim ve şekillendirme yöntemleri hakkında bilgi sahibi olunmuştur. Temrenlerin yüzey ve mikroyapı incelemelerinde taramalı elektron mikroskobu (SEM) ile elementel analiz spektroskopisi (EDS) ve optik mikroskop kullanılmıştır. Temrenlerin faz yapısı x-ışını kırınım (XRD) yöntemiyle incelenmiştir. Yapılan incelemelerle, o dönemin sahip olduğu teknoloji nedeniyle üretim ve şekillendirme için daha çok yumuşak çelik grubu kullanılmıştır. Aynı zamanda üretim sırasında izabe işlemlerinin yeterli ölçüde yapılamadığını ve bu nedenle çelik içerisinde istenmeyen elementlerin mevcudiyeti de gözlemlenmiştir. Öte yandan temren üretiminde genellikle döküm ve dövme yöntemlerinin kullanıldığı görülmüştür. Temrenler, uzun yıllar boyunca toprak altında kaldığı için bulundukları ortamla etkileşime girerek homojen bir şekilde korozyona uğramıştır. Ancak bulundukları ve maruz kaldıkları ortamda zaman içerisinde meydana gelen değişimler nedeniyle iç katmanlara doğru farklı korozyon ürünleri oluşumu söz konusudur.
- Open Access
- 13 December 2023
- Published by Islam Sanat Tarih Edebiyat ve Musıkisi Dergisi ISTEM in İSTEM
- No. 42,p. 85-122
Konya Gevale Kalesinde Bulunan Bir Zihgir; Türk Sanatında ve Okçuluğunda Yeri
Zihgir genellikle okçulukta başparmağa takılan bir yüzük olup, yaralanmaları önlemek ve koruma sağlamak için kullanılmıştır. Günümüz bilgilerine göre zihgir genellikle dayanıklı malzemelerden kemik, boynuz, metal gibi tarih boyunca imal edile gelmiştir. Çalışmanın esas amacını, sedef gibi kırılgan bir malzemeden zihgir yüzüğünün imal edilmesindeki nedenin araştırılması oluşturmaktadır. Gevale Kalesinde bulunan sedef bir zihgir ile daha önce karşılaşılmaması da çalışmayı önemli bir konuma taşımaktadır. Araştırmalarımızda ve son verilerde zighirin kadın, erkek ve çocuklarda kullanıldığı görülmektedir. Ancak müzelerdeki Osmanlı dönemi padişah zihgirleri ve günümüzde geleneksel okçuluk sporu yapan erkeklerin başparmak ölçüleri dikkate alındığında; araştırma ile Gevale Sedef Zihgirinin bir erkeğe ait olabileceği ispat edilmeye çalışılmıştır. Diğer bir sorun zihgirin ilk ne zaman ortaya çıktığı, kullanılmaya başlandığıyla ilgilidir. Zihgirin ilk ortaya çıkışı ele alınırken, örneklerinin yetersizliğinden dolayı, okçuluk ve atlı okçuluğun görüldüğü sanat eserlerinden yola çıkılarak birtakım veriler elde edilmeye çalışılmıştır. Bunun için Türklerde yay tutuş ve ok atışı esnasındaki başparmak çekişi üzerinde durulmuştur. Aynı zamanda zihgir bir takı olarak da yüzük çeşidi şeklinde kullanılmıştır. Zihgirlerde kullanılan malzeme, ne amaçla yapıldıkları ve çeşitleri irdelenmiştir. Türk kültüründeki atlı okçuluğa bağlı olarak yeri, sanat eserlerindeki örnekleri minyatürler, çini, sikke ve metal küçük el sanatlarındaki formları değerlendirilmiştir. Makalede Konya Gevale Kalesi Arkeolojik kazılarında ortaya çıkartılan; sedef zihgirin yapılış amacı, kimin tarafından kullanıldığı, dönemi üzerine ayrıntılı bir irdeleme yapılmıştır.
- 13 December 2023
- Published by Islam Sanat Tarih Edebiyat ve Musıkisi Dergisi ISTEM in İSTEM
- No. 42,p. 85-122
Open AccessKonya Gevale Kalesinde Bulunan Bir Zihgir; Türk Sanatında ve Okçuluğunda Yeri
Zihgir genellikle okçulukta başparmağa takılan bir yüzük olup, yaralanmaları önlemek ve koruma sağlamak için kullanılmıştır. Günümüz bilgilerine göre zihgir genellikle dayanıklı malzemelerden kemik, boynuz, metal gibi tarih boyunca imal edile gelmiştir. Çalışmanın esas amacını, sedef gibi kırılgan bir malzemeden zihgir yüzüğünün imal edilmesindeki nedenin araştırılması oluşturmaktadır. Gevale Kalesinde bulunan sedef bir zihgir ile daha önce karşılaşılmaması da çalışmayı önemli bir konuma taşımaktadır. Araştırmalarımızda ve son verilerde zighirin kadın, erkek ve çocuklarda kullanıldığı görülmektedir. Ancak müzelerdeki Osmanlı dönemi padişah zihgirleri ve günümüzde geleneksel okçuluk sporu yapan erkeklerin başparmak ölçüleri dikkate alındığında; araştırma ile Gevale Sedef Zihgirinin bir erkeğe ait olabileceği ispat edilmeye çalışılmıştır. Diğer bir sorun zihgirin ilk ne zaman ortaya çıktığı, kullanılmaya başlandığıyla ilgilidir. Zihgirin ilk ortaya çıkışı ele alınırken, örneklerinin yetersizliğinden dolayı, okçuluk ve atlı okçuluğun görüldüğü sanat eserlerinden yola çıkılarak birtakım veriler elde edilmeye çalışılmıştır. Bunun için Türklerde yay tutuş ve ok atışı esnasındaki başparmak çekişi üzerinde durulmuştur. Aynı zamanda zihgir bir takı olarak da yüzük çeşidi şeklinde kullanılmıştır. Zihgirlerde kullanılan malzeme, ne amaçla yapıldıkları ve çeşitleri irdelenmiştir. Türk kültüründeki atlı okçuluğa bağlı olarak yeri, sanat eserlerindeki örnekleri minyatürler, çini, sikke ve metal küçük el sanatlarındaki formları değerlendirilmiştir. Makalede Konya Gevale Kalesi Arkeolojik kazılarında ortaya çıkartılan; sedef zihgirin yapılış amacı, kimin tarafından kullanıldığı, dönemi üzerine ayrıntılı bir irdeleme yapılmıştır.
- 31 December 2022
- Published by Sanat Tarihi Dergisi in Sanat Tarihi Dergisi
- Vol. 31 (2) , 1235-1251
Konya Gevale Kalesi 2019 Yılı Kazısında Bulunan Bir Çocuk Zihgiri ve Karşılaştırmalı Araştırması
Zihgir Türk okçuluk tarihinde ve sanatında her zaman önemli bir yere sahip olmuştur. Erkeklerde savaş, av, spor, talim ve takı maksadıyla kullanılmıştır. Kadınlarda ise aksesuar yüzük olarak varlığı bilinmektedir. Çocuklar ile ilgili bilgilerimiz daha çok okçuluk ile ilgili yazılı ve sözlü bilgilere dayanmaktadır. Gerek İslam Öncesi Çin kaynakları gerek İslami dönemdeki hadisler ve tavsiyeler okçuluğun çocuklara öğretilmesi ile ilgili bilgiler ihtiva etmektedir. Böylece okçuluğun çocuk yaşta başlanarak öğretildiği anlaşılmaktadır. Osmanlı dönemi Okçuluk Tekkeleri belli kurallara göre yeni öğrenciler kabul ediyorlardı. Ancak çalışmalarımızda gerek müzelerde ve gerekse özel koleksiyonlarda çocuk zihgirine rastlanmamıştır. Konya Gevale Kalesinde 2019 yılı kazı çalışmalarında bulunan zihgir, antropoloji biliminin verileriyle ve günümüz de geleneksel okçuluk sporu yapan çocuklardaki zihgir ölçüleri ile daha küçük yaşlardan itibaren zihgirin kullanımını ispat etmiş olmaktadır. Zihgir konusundaki çalışmalar henüz yeni olup tam bir tasnif ve araştırma yapılmamıştır. Muhtemelen müzelerin depolarında çocuk zihgirleride vardır. İleriki çalışmalara da yardımcı olması ve kaynaklık etmesi bakımından Gevale Kalesi çocuk zihgiri tarihteki önemli bir boşluğu doldurmaktadır.
- 31 December 2022
- Published by Sanat Tarihi Dergisi in Sanat Tarihi Dergisi
- Vol. 31 (2) , 1235-1251
Konya Gevale Kalesi 2019 Yılı Kazısında Bulunan Bir Çocuk Zihgiri ve Karşılaştırmalı Araştırması
Zihgir Türk okçuluk tarihinde ve sanatında her zaman önemli bir yere sahip olmuştur. Erkeklerde savaş, av, spor, talim ve takı maksadıyla kullanılmıştır. Kadınlarda ise aksesuar yüzük olarak varlığı bilinmektedir. Çocuklar ile ilgili bilgilerimiz daha çok okçuluk ile ilgili yazılı ve sözlü bilgilere dayanmaktadır. Gerek İslam Öncesi Çin kaynakları gerek İslami dönemdeki hadisler ve tavsiyeler okçuluğun çocuklara öğretilmesi ile ilgili bilgiler ihtiva etmektedir. Böylece okçuluğun çocuk yaşta başlanarak öğretildiği anlaşılmaktadır. Osmanlı dönemi Okçuluk Tekkeleri belli kurallara göre yeni öğrenciler kabul ediyorlardı. Ancak çalışmalarımızda gerek müzelerde ve gerekse özel koleksiyonlarda çocuk zihgirine rastlanmamıştır. Konya Gevale Kalesinde 2019 yılı kazı çalışmalarında bulunan zihgir, antropoloji biliminin verileriyle ve günümüz de geleneksel okçuluk sporu yapan çocuklardaki zihgir ölçüleri ile daha küçük yaşlardan itibaren zihgirin kullanımını ispat etmiş olmaktadır. Zihgir konusundaki çalışmalar henüz yeni olup tam bir tasnif ve araştırma yapılmamıştır. Muhtemelen müzelerin depolarında çocuk zihgirleride vardır. İleriki çalışmalara da yardımcı olması ve kaynaklık etmesi bakımından Gevale Kalesi çocuk zihgiri tarihteki önemli bir boşluğu doldurmaktadır.