Özdeş Çermik
Current Organizations / Institutes
The organizations/institutes from the scholar's latest article
Research Subjects
Özdeş Çermik has a total of 22 co-authors. Here are the top co-authors by number of shared publications:
- Arif Çutay
Department of Mechanical Engineering, Faculty of Architecture and Engineering, Kahramanmaraş Sütçü İmam University, 46100 Kahramanmaraş, Türkiye
6 shared publications Dan B. Marghitu
Auburn University
4 shared publications- Hakan Bayrakcı
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
3 shared publications Hamid Ghaednia
Auburn University
3 shared publications- Oğuz Doğan
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
3 shared publications - Muhammed Safa Kamer
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi
2 shared publications
Latest Publications
- Open Access
- 28 September 2026
- Published by Dicle Universitesi Muhendislik Fakultesi Muhendislik Dergisi in Dicle Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Mühendislik Dergisi
- Vol. 17 (3)
Polivinil klorür (PVC) esaslı kısa cam ve karbon elyaf takviyeli malzemelerin mekanik davranışlarının sistematik analizi
Polivinil klorür (PVC) polimeri endüstriyel alanlarda yaygın kullanıma sahip malzemeler olarak bilinmektedir. Literatürdeki çalışmalar incelendiğinde, saf haldeki polimer matrisli malzemelerin yüksek darbe dayanımına sahip olması bir avantaj gibi gözükse de oda sıcaklığında rijitliklerinin (elastisite modülünün) düşük olması bu malzemeler için bir dezavantaj oluşturmaktadır. Bu çalışmada saf polivinil klorür ile kısa cam elyaf ve karbon elyaf takviyeli polivinil klorür numunelerinin mekanik davranışları standartlar uyarınca sistematik olarak incelenmiştir. Numuneler, polimer granülleri ile elyaf takviyeleri karıştırılarak sıcak pres tekniğiyle test plakaları haline getirilmiş ve lazer CNC makinesiyle çekme numuneleri elde edilmiştir. Çekme test makinesinde kopana kadar test edilen numunelerin elastisite modülü (rijitlik katsayısı) hesaplamalarında; saf matrisin başlangıç elastisite modülüne kıyasla karbon fiber takviyesiyle bu değerin yükseldiği, cam fiber takviyesiyle ise en yüksek seviyeye ulaştığı doğrulanmıştır. Deneysel sonuçlar, lif takviyelerinin matrise daha rijit bir yapı kazandırdığını, ancak süneklik ve enerji sönümleme kapasitelerinde kısıtlamalara yol açtığını göstermektedir. Saf polivinil klorür yüksek kopma uzaması ve maksimum çekme mukavemetiyle ani darbe şoklarını sönümlemede en yüksek potansiyeli sergilerken, takviyeli numunelerde bu değerler gerilemiştir. Sonuç olarak, yüksek boyutsal kararlılık ve doğrusal esnemeye karşı direnç gerektiren boru hatları, kanalizasyon şebekeleri ve yapı inşaat profilleri gibi alanlarda yüksek rijitliğe sahip cam ve karbon fiber takviyeli malzemelerin kullanımı uygun bir mühendislik çözümü sunarken; yüksek süneklik ve darbe yükü sönümleme hedeflendiğinde saf polivinil klorür matris yapısı öncelikli avantaj sağlamaktadır.
- 28 September 2026
- Published by Dicle Universitesi Muhendislik Fakultesi Muhendislik Dergisi in Dicle Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Mühendislik Dergisi
- Vol. 17 (3)
Open AccessPolivinil klorür (PVC) esaslı kısa cam ve karbon elyaf takviyeli malzemelerin mekanik davranışlarının sistematik analizi
Polivinil klorür (PVC) polimeri endüstriyel alanlarda yaygın kullanıma sahip malzemeler olarak bilinmektedir. Literatürdeki çalışmalar incelendiğinde, saf haldeki polimer matrisli malzemelerin yüksek darbe dayanımına sahip olması bir avantaj gibi gözükse de oda sıcaklığında rijitliklerinin (elastisite modülünün) düşük olması bu malzemeler için bir dezavantaj oluşturmaktadır. Bu çalışmada saf polivinil klorür ile kısa cam elyaf ve karbon elyaf takviyeli polivinil klorür numunelerinin mekanik davranışları standartlar uyarınca sistematik olarak incelenmiştir. Numuneler, polimer granülleri ile elyaf takviyeleri karıştırılarak sıcak pres tekniğiyle test plakaları haline getirilmiş ve lazer CNC makinesiyle çekme numuneleri elde edilmiştir. Çekme test makinesinde kopana kadar test edilen numunelerin elastisite modülü (rijitlik katsayısı) hesaplamalarında; saf matrisin başlangıç elastisite modülüne kıyasla karbon fiber takviyesiyle bu değerin yükseldiği, cam fiber takviyesiyle ise en yüksek seviyeye ulaştığı doğrulanmıştır. Deneysel sonuçlar, lif takviyelerinin matrise daha rijit bir yapı kazandırdığını, ancak süneklik ve enerji sönümleme kapasitelerinde kısıtlamalara yol açtığını göstermektedir. Saf polivinil klorür yüksek kopma uzaması ve maksimum çekme mukavemetiyle ani darbe şoklarını sönümlemede en yüksek potansiyeli sergilerken, takviyeli numunelerde bu değerler gerilemiştir. Sonuç olarak, yüksek boyutsal kararlılık ve doğrusal esnemeye karşı direnç gerektiren boru hatları, kanalizasyon şebekeleri ve yapı inşaat profilleri gibi alanlarda yüksek rijitliğe sahip cam ve karbon fiber takviyeli malzemelerin kullanımı uygun bir mühendislik çözümü sunarken; yüksek süneklik ve darbe yükü sönümleme hedeflendiğinde saf polivinil klorür matris yapısı öncelikli avantaj sağlamaktadır.
- Open Access
- 3 July 2026
- Published by MDPI AG in Applied Sciences
- Vol. 16 (13) , 6655
Entropy Analysis of Magnetohydrodynamic Laminar Boundary Layer Flow over a Flat Plate with Viscous Dissipation Medium Using Various Regression Analysis
The present study employs an entropy analysis to investigate the boundary layer flow and heat transfer characteristics of an electrically conducting fluid subjected to the influence of a constant transverse magnetic field over a flat plate with viscous dissipation. The Keller box method is utilized to solve non-similar boundary layer equations. The effects of magnetic interaction, viscous dissipation (Eckert number), and group parameters on heat transfer, entropy generation, Bejan number, velocity, and temperature profiles are calculated. The findings demonstrate that a reduction in the magnetic parameter and Eckert number is associated with an enhancement in the heat transfer parameter. Furthermore, the surface behaves as a significant source of irreversibility due to higher entropy generation parameters near the surface. A new correlation is also obtained for the local skin friction and heat transfer parameters. An Artificial Neural Network is constructed to forecast the desired output values. Finally, the problem is mathematically defined with symbolic regression trees using genetic programming and artificial bee colony programming. The performances of the algorithms are evaluated according to coefficient of determination and root mean squared error values. The best model is obtained by ABCP algorithm with three arithmetic operators (+, -, *). The model’s coefficient of determination is found to be 0.9762, while its root mean squared error value is calculated as 0.0129.
- 3 July 2026
- Published by MDPI AG in Applied Sciences
- Vol. 16 (13) , 6655
Open AccessEntropy Analysis of Magnetohydrodynamic Laminar Boundary Layer Flow over a Flat Plate with Viscous Dissipation Medium Using Various Regression Analysis
The present study employs an entropy analysis to investigate the boundary layer flow and heat transfer characteristics of an electrically conducting fluid subjected to the influence of a constant transverse magnetic field over a flat plate with viscous dissipation. The Keller box method is utilized to solve non-similar boundary layer equations. The effects of magnetic interaction, viscous dissipation (Eckert number), and group parameters on heat transfer, entropy generation, Bejan number, velocity, and temperature profiles are calculated. The findings demonstrate that a reduction in the magnetic parameter and Eckert number is associated with an enhancement in the heat transfer parameter. Furthermore, the surface behaves as a significant source of irreversibility due to higher entropy generation parameters near the surface. A new correlation is also obtained for the local skin friction and heat transfer parameters. An Artificial Neural Network is constructed to forecast the desired output values. Finally, the problem is mathematically defined with symbolic regression trees using genetic programming and artificial bee colony programming. The performances of the algorithms are evaluated according to coefficient of determination and root mean squared error values. The best model is obtained by ABCP algorithm with three arithmetic operators (+, -, *). The model’s coefficient of determination is found to be 0.9762, while its root mean squared error value is calculated as 0.0129.
- 26 June 2026
- Published by Sinop Universitesi Fen Bilimleri Dergisi in Sinop Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi
- Vol. 11 (1) , 112-133
İdealize Edilmiş Bir Aort Anevrizması Geometrisinde Quemada Viskozite Formülasyonuna Dayalı Yeni Bir Anevrizma-Duyarlı Non-Newtonian Kan Akış Modelinin Karşılaştırmalı Hemodinamik Analizi
Bu çalışma, idealize edilmiş bir aort anevrizması geometrisinde Newtonyen model ile Quemada tabanlı, uyarlanmış Anevrizma-Duyarlı Newtonyen olmayan kan akışı modelinin karşılaştırmalı hesaplamalı akışkanlar dinamiği (CFD) analizini sunmaktadır. Önerilen model, yerel kesme hızı ve damar morfolojisine bağlı olarak kan viskozitesini dinamik biçimde güncelleyen hematolojik ve hemodinamik düzeltme çarpanlarını Quemada viskozite formülasyonuna entegre eder. Bu uyarlama, anevrizma kesesi içinde birlikte görülen kesme incelmesi ve eritrosit agregasyonu kaynaklı reolojik karmaşıklığı daha gerçekçi temsil etmeyi sağlamaktadır. Fizyolojik nabızlı akış koşulları altında, model duvar kayma gerilmesi (WSS) dağılımlarında daha yüksek doğruluk, osilatuar kayma indeksi (OSI) alanlarında daha düzgün bir yayılım ve bağıl kalma süresi (RRT) bölgelerinde belirgin bir azalma üretmiştir. Klasik Newtonyen varsayımla karşılaştırıldığında, yeni formülasyon gerçekçi olmayan yeniden dolaşımı bastırmış ve viskozitenin kalp çevrimi boyunca zamansal değişimini yakalamıştır. Bulgular, Newtonyen modelin küresel akış eğilimlerini nitel olarak yakalamasına karşın, önerilen Anevrizma-Duyarlı Newtonyen olmayan modelin anevrizmatik bölgelerde fizyolojik olarak tutarlı hemodinamiği nicel olarak yeniden ürettiğini göstermektedir. Sonuç olarak, model, hasta spesifik anevrizma hemodinamiğinin incelenmesi ve biyomekanik risk değerlendirmelerinin iyileştirilmesi için güvenilir ve yenilikçi bir çerçeve sunmaktadır.
- 26 June 2026
- Published by Sinop Universitesi Fen Bilimleri Dergisi in Sinop Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi
- Vol. 11 (1) , 112-133
İdealize Edilmiş Bir Aort Anevrizması Geometrisinde Quemada Viskozite Formülasyonuna Dayalı Yeni Bir Anevrizma-Duyarlı Non-Newtonian Kan Akış Modelinin Karşılaştırmalı Hemodinamik Analizi
Bu çalışma, idealize edilmiş bir aort anevrizması geometrisinde Newtonyen model ile Quemada tabanlı, uyarlanmış Anevrizma-Duyarlı Newtonyen olmayan kan akışı modelinin karşılaştırmalı hesaplamalı akışkanlar dinamiği (CFD) analizini sunmaktadır. Önerilen model, yerel kesme hızı ve damar morfolojisine bağlı olarak kan viskozitesini dinamik biçimde güncelleyen hematolojik ve hemodinamik düzeltme çarpanlarını Quemada viskozite formülasyonuna entegre eder. Bu uyarlama, anevrizma kesesi içinde birlikte görülen kesme incelmesi ve eritrosit agregasyonu kaynaklı reolojik karmaşıklığı daha gerçekçi temsil etmeyi sağlamaktadır. Fizyolojik nabızlı akış koşulları altında, model duvar kayma gerilmesi (WSS) dağılımlarında daha yüksek doğruluk, osilatuar kayma indeksi (OSI) alanlarında daha düzgün bir yayılım ve bağıl kalma süresi (RRT) bölgelerinde belirgin bir azalma üretmiştir. Klasik Newtonyen varsayımla karşılaştırıldığında, yeni formülasyon gerçekçi olmayan yeniden dolaşımı bastırmış ve viskozitenin kalp çevrimi boyunca zamansal değişimini yakalamıştır. Bulgular, Newtonyen modelin küresel akış eğilimlerini nitel olarak yakalamasına karşın, önerilen Anevrizma-Duyarlı Newtonyen olmayan modelin anevrizmatik bölgelerde fizyolojik olarak tutarlı hemodinamiği nicel olarak yeniden ürettiğini göstermektedir. Sonuç olarak, model, hasta spesifik anevrizma hemodinamiğinin incelenmesi ve biyomekanik risk değerlendirmelerinin iyileştirilmesi için güvenilir ve yenilikçi bir çerçeve sunmaktadır.
- 29 April 2026
- Published by Bulletin of Biomathematics in Bulletin of Biomathematics
- Vol. 4 (1) , 42-69
Computational hemodynamics of aortic aneurysms and dissections: flow patterns, blood rheology, wall mechanics, and clinical implications
Abdominal and thoracic aortic aneurysms (AAA and TAA) are complex vascular pathologies for which rupture and dissection risk assessment based solely on maximum diameter has proven insufficient. Accumulating clinical and computational evidence indicates that aneurysm progression is governed by coupled interactions between vascular geometry, blood rheology, flow patterns, wall mechanics, and intraluminal thrombus formation. This review provides a structured and critical synthesis of computational hemodynamics studies on aortic aneurysms and dissections, with emphasis on methodological choices that influence hemodynamic predictions and their mechanistic interpretation. Patient-specific computational fluid dynamics (CFD) and fluid--structure interaction (FSI) studies are reviewed with respect to flow patterns, wall shear stress (WSS), and derived biomarkers, including time-averaged WSS, oscillatory shear index, and residence-time–based metrics. Disturbed flow regimes characterized by recirculation, vortex formation, and oscillatory shear are consistently associated with intraluminal thrombus deposition, wall degeneration, and increased susceptibility to rupture, even in aneurysms below conventional surgical thresholds. The review further highlights the influence of non-Newtonian blood rheology and hematocrit-dependent viscosity variations on shear-related metrics, examines the role of wall compliance through FSI modeling, and discusses advances in imaging-based validation. Overall, the findings support a shift from diameter-centric criteria toward mechanistically informed, function-based risk stratification for personalized assessment of aortic aneurysm progression and rupture risk.
- 29 April 2026
- Published by Bulletin of Biomathematics in Bulletin of Biomathematics
- Vol. 4 (1) , 42-69
Computational hemodynamics of aortic aneurysms and dissections: flow patterns, blood rheology, wall mechanics, and clinical implications
Abdominal and thoracic aortic aneurysms (AAA and TAA) are complex vascular pathologies for which rupture and dissection risk assessment based solely on maximum diameter has proven insufficient. Accumulating clinical and computational evidence indicates that aneurysm progression is governed by coupled interactions between vascular geometry, blood rheology, flow patterns, wall mechanics, and intraluminal thrombus formation. This review provides a structured and critical synthesis of computational hemodynamics studies on aortic aneurysms and dissections, with emphasis on methodological choices that influence hemodynamic predictions and their mechanistic interpretation. Patient-specific computational fluid dynamics (CFD) and fluid--structure interaction (FSI) studies are reviewed with respect to flow patterns, wall shear stress (WSS), and derived biomarkers, including time-averaged WSS, oscillatory shear index, and residence-time–based metrics. Disturbed flow regimes characterized by recirculation, vortex formation, and oscillatory shear are consistently associated with intraluminal thrombus deposition, wall degeneration, and increased susceptibility to rupture, even in aneurysms below conventional surgical thresholds. The review further highlights the influence of non-Newtonian blood rheology and hematocrit-dependent viscosity variations on shear-related metrics, examines the role of wall compliance through FSI modeling, and discusses advances in imaging-based validation. Overall, the findings support a shift from diameter-centric criteria toward mechanistically informed, function-based risk stratification for personalized assessment of aortic aneurysm progression and rupture risk.
- 25 March 2026
- Published by Cukurova Universitesi Muhendislik-Mimarlik Fakultesi Dergisi in Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi
- Vol. 41 (1) , 165-180
Stenozlu Dallanmış Bir Damardaki Kan Akışının Newtonyen ve Casson Viskozite Modelleriyle Analizi
Kan sağlıklı bir damarda laminer rejimde bir akış profili gösterirken, ani görülen daralma veya genişlemelerde damarlarda kan dolaşımını türbülanslı hale dönüştürür. Bu ani görülen daralma veya genişlemeler arttıkça türbülansın derecesinde bir artış görülür. Bu çalışmada, Nagaratham ve Chinyoka'nın geometrisi kullanılarak dallanmış bir damarın katı modeli oluşturulmuş ve %40, %50, %60, %70, %80 daralmalar uygulanmıştır. Kan akışı Newtonyen ve Casson modelleri ile simüle edilmiş, laminer ve türbülanslı akışlar k-ε modeliyle ANSYS CFD'de çözülmüştür. Sistol ve diastol fazları için hız sınır koşulları sırasıyla 1 m/s ve 0,2 m/s olarak belirlenmiştir. Daralma arttıkça akış karmaşıklığı yükselmiş, özellikle 1 m/s hızda farklar belirginleşmiştir. Laminer rejimde hız daha yüksek gözlemlenirken, türbülans modeli daha stabil sonuçlar vermiştir. %70 daralma sonrası akım çizgileri daha karmaşık hale gelmiş ve kayma gerilmesi artmıştır. Casson modeli ile yapılan analizlerde, hematokrit değeri arttıkça Newtonyen ve Casson modelleri arasındaki fark azalmış, %70 daralma seviyesinde Casson modeli Newtonyen modele daha yakın sonuçlar vermiştir.
- 25 March 2026
- Published by Cukurova Universitesi Muhendislik-Mimarlik Fakultesi Dergisi in Çukurova Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi
- Vol. 41 (1) , 165-180
Stenozlu Dallanmış Bir Damardaki Kan Akışının Newtonyen ve Casson Viskozite Modelleriyle Analizi
Kan sağlıklı bir damarda laminer rejimde bir akış profili gösterirken, ani görülen daralma veya genişlemelerde damarlarda kan dolaşımını türbülanslı hale dönüştürür. Bu ani görülen daralma veya genişlemeler arttıkça türbülansın derecesinde bir artış görülür. Bu çalışmada, Nagaratham ve Chinyoka'nın geometrisi kullanılarak dallanmış bir damarın katı modeli oluşturulmuş ve %40, %50, %60, %70, %80 daralmalar uygulanmıştır. Kan akışı Newtonyen ve Casson modelleri ile simüle edilmiş, laminer ve türbülanslı akışlar k-ε modeliyle ANSYS CFD'de çözülmüştür. Sistol ve diastol fazları için hız sınır koşulları sırasıyla 1 m/s ve 0,2 m/s olarak belirlenmiştir. Daralma arttıkça akış karmaşıklığı yükselmiş, özellikle 1 m/s hızda farklar belirginleşmiştir. Laminer rejimde hız daha yüksek gözlemlenirken, türbülans modeli daha stabil sonuçlar vermiştir. %70 daralma sonrası akım çizgileri daha karmaşık hale gelmiş ve kayma gerilmesi artmıştır. Casson modeli ile yapılan analizlerde, hematokrit değeri arttıkça Newtonyen ve Casson modelleri arasındaki fark azalmış, %70 daralma seviyesinde Casson modeli Newtonyen modele daha yakın sonuçlar vermiştir.
- Open Access
- 13 March 2026
- Published by MDPI AG in Applied Sciences
- Vol. 16 (6) , 2755
Effect of Drive Side Pressure Angle and Addendum on Mesh Stiffness of the Gears with Low and High Contact Ratios
Gears are one of the most important machine elements widely used to transmit motion and power in various machines. The gear tooth stiffness has a significant impact on the load distribution, vibration characteristics, and overall efficiency of gear systems. Therefore, accurate analysis of tooth stiffness is crucial for optimizing gear performance and ensuring reliable operation. In this study, the effects of geometric parameters on single tooth stiffness (STS) and time-varying mesh stiffness (TVMS) of involute spur gears are investigated numerically. The gear design parameters, such as drive side pressure angle (DSPA) (20°, 25°, 30°), addendum (1–1.5 × module), and dedendum (1.25–1.7 × module), are varied. Gear configurations with both low contact ratio (LCR) and high contact ratio (HCR) are evaluated. Parametric models are first developed using MATLAB, and then 3D CAD models are created in CATIA for static structural analysis in ANSYS Workbench. The results indicate that increasing the pressure angle enhances stiffness in the tooth root region, whereas the effect is less significant near the tooth tip. Increasing the addendum length generally reduces stiffness. In some cases, a rise in contact ratio results in up to a 25% increase in mesh stiffness. These findings demonstrate that single tooth and mesh stiffness can be optimized through precise control of gear geometry. Ultimately, the study provides valuable insights for improving gear performance and durability through informed design choices.
- 13 March 2026
- Published by MDPI AG in Applied Sciences
- Vol. 16 (6) , 2755
Open AccessEffect of Drive Side Pressure Angle and Addendum on Mesh Stiffness of the Gears with Low and High Contact Ratios
Gears are one of the most important machine elements widely used to transmit motion and power in various machines. The gear tooth stiffness has a significant impact on the load distribution, vibration characteristics, and overall efficiency of gear systems. Therefore, accurate analysis of tooth stiffness is crucial for optimizing gear performance and ensuring reliable operation. In this study, the effects of geometric parameters on single tooth stiffness (STS) and time-varying mesh stiffness (TVMS) of involute spur gears are investigated numerically. The gear design parameters, such as drive side pressure angle (DSPA) (20°, 25°, 30°), addendum (1–1.5 × module), and dedendum (1.25–1.7 × module), are varied. Gear configurations with both low contact ratio (LCR) and high contact ratio (HCR) are evaluated. Parametric models are first developed using MATLAB, and then 3D CAD models are created in CATIA for static structural analysis in ANSYS Workbench. The results indicate that increasing the pressure angle enhances stiffness in the tooth root region, whereas the effect is less significant near the tooth tip. Increasing the addendum length generally reduces stiffness. In some cases, a rise in contact ratio results in up to a 25% increase in mesh stiffness. These findings demonstrate that single tooth and mesh stiffness can be optimized through precise control of gear geometry. Ultimately, the study provides valuable insights for improving gear performance and durability through informed design choices.
- Open Access
MCV-Driven Effective Viscosity Modulation and Its Hemodynamic Impact in an Idealized Carotid Bifurcation: A Computational Fluid Dynamics Study
Mean corpuscular volume () is a routinely measured hematological parameter that influences blood viscosity by altering red blood cell volume and packing density. Although is physiologically linked to hemorheological behavior, to the authors’ knowledge, its direct role in modulating large-artery hemodynamics has not been systematically quantified. This study introduces an -driven effective Newtonian viscosity mode to evaluate the first-order impact of variation on carotid bifurcation flow. Rather than employing shear-dependent constitutive laws, blood viscosity was scaled through an -based formulation, yielding three Newtonian fluids corresponding to clinically relevant levels of 70, 90, and 110 fL. Pulsatile CFD simulations were performed in four idealized carotid bifurcation geometries (40°, 50°, 65°, and 100°) to assess the combined influence of vascular geometry and -dependent viscosity variation. Hemodynamic indices including time-averaged wall shear stress (TAWSS), oscillatory shear index (OSI), and relative residence time (RRT) were quantified, and a two-way analysis of variance (ANOVA) was employed to distinguish the relative contributions of geometric configuration and . Across the investigated range, increasing produced a geometry-dependent modulation of shear-based indices, with TAWSS increasing by up to approximately 11%, while OSI and RRT decreased by about 20–25% and 10%, respectively, particularly in geometries exhibiting pronounced flow separation. Although vascular geometry remained the dominant determinant of overall hemodynamic patterns, -induced viscosity scaling significantly modulated low-shear and recirculation regions. These findings suggest that -dependent viscosity scaling can complement patient-specific hemodynamic assessments and provide a rational baseline for future shear-dependent and personalized rheological modeling frameworks.Open AccessMCV-Driven Effective Viscosity Modulation and Its Hemodynamic Impact in an Idealized Carotid Bifurcation: A Computational Fluid Dynamics Study
Mean corpuscular volume () is a routinely measured hematological parameter that influences blood viscosity by altering red blood cell volume and packing density. Although is physiologically linked to hemorheological behavior, to the authors’ knowledge, its direct role in modulating large-artery hemodynamics has not been systematically quantified. This study introduces an -driven effective Newtonian viscosity mode to evaluate the first-order impact of variation on carotid bifurcation flow. Rather than employing shear-dependent constitutive laws, blood viscosity was scaled through an -based formulation, yielding three Newtonian fluids corresponding to clinically relevant levels of 70, 90, and 110 fL. Pulsatile CFD simulations were performed in four idealized carotid bifurcation geometries (40°, 50°, 65°, and 100°) to assess the combined influence of vascular geometry and -dependent viscosity variation. Hemodynamic indices including time-averaged wall shear stress (TAWSS), oscillatory shear index (OSI), and relative residence time (RRT) were quantified, and a two-way analysis of variance (ANOVA) was employed to distinguish the relative contributions of geometric configuration and . Across the investigated range, increasing produced a geometry-dependent modulation of shear-based indices, with TAWSS increasing by up to approximately 11%, while OSI and RRT decreased by about 20–25% and 10%, respectively, particularly in geometries exhibiting pronounced flow separation. Although vascular geometry remained the dominant determinant of overall hemodynamic patterns, -induced viscosity scaling significantly modulated low-shear and recirculation regions. These findings suggest that -dependent viscosity scaling can complement patient-specific hemodynamic assessments and provide a rational baseline for future shear-dependent and personalized rheological modeling frameworks. - 24 December 2025
- Published by Adiyaman University in Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi
- Vol. 12 (27) , 363-374
Düz Dişli Çark Tasarım Parametrelerinin Tek Diş Rijitliği ve Diş Dibi Mukavemetine Olan Etkisinin İstatistiksel Olarak İncelenmesi
Bu çalışmada, düz dişli çark tasarımında etkili olan dört temel parametrenin — diş başı yüksekliği (ha), kesici takım uç yarıçapı (ρ), kavrama açısı (α) ve rim oranı (mb) — tek diş rijitliği ve diş dibi gerilmesine olan etkileri nümerik analiz ve istatistiksel yöntemlerle değerlendirilmiştir. Deneysel çalışma kapsamında Taguchi L16 ortogonal deney tasarımı ile 16 farklı dişli konfigürasyonu oluşturulmuş ve her bir tasarım ANSYS Workbench yazılımı ile sonlu elemanlar analizine (SEA) tabi tutulmuştur. Elde edilen sonuçlara göre, ortalama rijitlik 23412 N/mm ile 31985 N/mm, diş dibi gerilmesi ise 90,58 MPa ile 137,18 MPa arasında değişmektedir. Yapılan varyans analizleri ve sinyal/gürültü (S/N) oranları, özellikle kavrama açısının her iki mekanik çıktı üzerinde en yüksek etkiye sahip parametre olduğunu göstermiştir. Optimum tasarım parametreleri ile yapılan doğrulama analizlerinde, Taguchi tahminleri ile SEA sonuçları arasında %1–3 aralığında düşük hata oranları elde edilmiştir. Bu sonuçlar, düz dişli çarkların performansının artırılmasına yönelik tasarım sürecinde Taguchi yönteminin etkin ve güvenilir bir araç olduğunu ortaya koymaktadır.
- 24 December 2025
- Published by Adiyaman University in Adıyaman Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi
- Vol. 12 (27) , 363-374
Düz Dişli Çark Tasarım Parametrelerinin Tek Diş Rijitliği ve Diş Dibi Mukavemetine Olan Etkisinin İstatistiksel Olarak İncelenmesi
Bu çalışmada, düz dişli çark tasarımında etkili olan dört temel parametrenin — diş başı yüksekliği (ha), kesici takım uç yarıçapı (ρ), kavrama açısı (α) ve rim oranı (mb) — tek diş rijitliği ve diş dibi gerilmesine olan etkileri nümerik analiz ve istatistiksel yöntemlerle değerlendirilmiştir. Deneysel çalışma kapsamında Taguchi L16 ortogonal deney tasarımı ile 16 farklı dişli konfigürasyonu oluşturulmuş ve her bir tasarım ANSYS Workbench yazılımı ile sonlu elemanlar analizine (SEA) tabi tutulmuştur. Elde edilen sonuçlara göre, ortalama rijitlik 23412 N/mm ile 31985 N/mm, diş dibi gerilmesi ise 90,58 MPa ile 137,18 MPa arasında değişmektedir. Yapılan varyans analizleri ve sinyal/gürültü (S/N) oranları, özellikle kavrama açısının her iki mekanik çıktı üzerinde en yüksek etkiye sahip parametre olduğunu göstermiştir. Optimum tasarım parametreleri ile yapılan doğrulama analizlerinde, Taguchi tahminleri ile SEA sonuçları arasında %1–3 aralığında düşük hata oranları elde edilmiştir. Bu sonuçlar, düz dişli çarkların performansının artırılmasına yönelik tasarım sürecinde Taguchi yönteminin etkin ve güvenilir bir araç olduğunu ortaya koymaktadır.
- Open Access
- 3 June 2025
- Published by Kahramanmaras Sutcu Imam University Journal of Engineering Sciences in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi
- Vol. 28 (2) , 1064-1080
AORTİK DAMARDA FARKLI KALP ATIM HIZLARININ KAN AKIŞ DINAMİĞİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİNİN SAYISAL ANALİZİ
Farklı kalp atım hızlarının (HR50–HR110) aortik hemodinamik parametreler üzerindeki etkileri, hesaplamalı akışkanlar dinamiği (CFD) yöntemiyle incelenmiştir. Sayısal analizlerde aort duvarı rijit kabul edilerek, tek yönlü akış çözümlemesi gerçekleştirilmiştir. Brakiyosefalik, sol ortak karotis, sol subklavyen ve abdominal aort çıkışlarında elde edilen hız profilleri ile duvar üzerindeki basınç ve duvar kayma gerilimi (WSS) dağılımları, zamana bağlı olarak karşılaştırılmıştır. Kalp atım hızının artışıyla birlikte çıkış hızlarında ve duvar üzerindeki mekanik yüklerde belirgin değişimler gözlemlenmiş; yüksek HR koşullarında daha erken ve daha yüksek tepe değerlerine ulaşılmıştır. Dalga yayılımı ve geri yansıma etkilerinin, özellikle sistol sonrası dönemde basınç ve WSS eğrileri üzerinde farklı zamanlamalarla ortaya çıktığı belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, HR değişiminin aortik sistemdeki akış rejimi ve duvar mekaniği üzerinde doğrudan etkili olduğunu ortaya koymakta; rijit duvar modellemesinin temel dalga mekaniği analizleri açısından işlevsel bir yöntem sunduğunu göstermektedir.
- 3 June 2025
- Published by Kahramanmaras Sutcu Imam University Journal of Engineering Sciences in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi
- Vol. 28 (2) , 1064-1080
Open AccessAORTİK DAMARDA FARKLI KALP ATIM HIZLARININ KAN AKIŞ DINAMİĞİ ÜZERİNDEKİ ETKİLERİNİN SAYISAL ANALİZİ
Farklı kalp atım hızlarının (HR50–HR110) aortik hemodinamik parametreler üzerindeki etkileri, hesaplamalı akışkanlar dinamiği (CFD) yöntemiyle incelenmiştir. Sayısal analizlerde aort duvarı rijit kabul edilerek, tek yönlü akış çözümlemesi gerçekleştirilmiştir. Brakiyosefalik, sol ortak karotis, sol subklavyen ve abdominal aort çıkışlarında elde edilen hız profilleri ile duvar üzerindeki basınç ve duvar kayma gerilimi (WSS) dağılımları, zamana bağlı olarak karşılaştırılmıştır. Kalp atım hızının artışıyla birlikte çıkış hızlarında ve duvar üzerindeki mekanik yüklerde belirgin değişimler gözlemlenmiş; yüksek HR koşullarında daha erken ve daha yüksek tepe değerlerine ulaşılmıştır. Dalga yayılımı ve geri yansıma etkilerinin, özellikle sistol sonrası dönemde basınç ve WSS eğrileri üzerinde farklı zamanlamalarla ortaya çıktığı belirlenmiştir. Elde edilen bulgular, HR değişiminin aortik sistemdeki akış rejimi ve duvar mekaniği üzerinde doğrudan etkili olduğunu ortaya koymakta; rijit duvar modellemesinin temel dalga mekaniği analizleri açısından işlevsel bir yöntem sunduğunu göstermektedir.
- Open Access
- 3 March 2025
- Published by Kahramanmaras Sutcu Imam University Journal of Engineering Sciences in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi
- Vol. 28 (1) , 245-257
EVALUATION OF THE VESSEL WITH DIFFERENT STENOSIS STRUCTURES USING CFD APPROACH
Stenosis of blood vessels is a common cardiovascular issue, and numerical simulation provides an accessible alternative to experimental studies. This study utilizes computational fluid dynamics (CFD) to simulate blood flow dynamics in stenotic vessels with varying dimensions and viscosity models, offering insights into how blood behaves under different conditions. Validation, conducted by comparing results with experimental data in the post-stenotic region, shows acceptable differences. Nine stenosis models were analyzed by altering stenosis length (from 13.75 mm to 27.5 mm) and height (from 2.2 mm to 4.4 mm) while testing three viscosity models: Newtonian, Power Law, and Carreau Law. Key variables such as wall shear stress (WSS), pressure drop, and maximum throat velocity were determined, and recirculation zones and streamline contours were observed. The results indicate that small changes in stenosis dimensions significantly impact flow dynamics. While Newtonian and Power Law models produce similar outcomes, different viscosity models alter flow results. Carreau Law shows maximum WSS values between 25 Pa and 125 Pa, compared to 1.5 to 10 Pa for the Newtonian and Power Law models under the same conditions.
- 3 March 2025
- Published by Kahramanmaras Sutcu Imam University Journal of Engineering Sciences in Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi
- Vol. 28 (1) , 245-257
Open AccessEVALUATION OF THE VESSEL WITH DIFFERENT STENOSIS STRUCTURES USING CFD APPROACH
Stenosis of blood vessels is a common cardiovascular issue, and numerical simulation provides an accessible alternative to experimental studies. This study utilizes computational fluid dynamics (CFD) to simulate blood flow dynamics in stenotic vessels with varying dimensions and viscosity models, offering insights into how blood behaves under different conditions. Validation, conducted by comparing results with experimental data in the post-stenotic region, shows acceptable differences. Nine stenosis models were analyzed by altering stenosis length (from 13.75 mm to 27.5 mm) and height (from 2.2 mm to 4.4 mm) while testing three viscosity models: Newtonian, Power Law, and Carreau Law. Key variables such as wall shear stress (WSS), pressure drop, and maximum throat velocity were determined, and recirculation zones and streamline contours were observed. The results indicate that small changes in stenosis dimensions significantly impact flow dynamics. While Newtonian and Power Law models produce similar outcomes, different viscosity models alter flow results. Carreau Law shows maximum WSS values between 25 Pa and 125 Pa, compared to 1.5 to 10 Pa for the Newtonian and Power Law models under the same conditions.