Havva Nur Atalay

Purpose: This study aims to examine the relationship between organizational trust and employee voice behavior among healthcare workers and to determine the mediating role of organizational identification in this relationship. Design/methodology/approach: Using a quantitative, cross-sectional design, the study was conducted with 291 healthcare employees working in a private hospital in Samsun, Türkiye. Data were collected using a structured questionnaire consisting of the Organizational Trust Scale, Employee Voice Behavior Scale and Organizational Identification Scale, along with a sociodemographic information form. Descriptive statistics, Pearson’s correlation analysis and mediation analysis were performed using IBM SPSS 26 and PROCESS Macro. Findings: The findings revealed that organizational trust was positively and significantly associated with employee voice behavior and organizational identification. Moreover, organizational identification was positively associated with employee voice behavior. Mediation analysis indicated that organizational identification partially mediated the relationship between organizational trust and employee voice behavior. These results suggest that higher levels of perceived organizational trust are associated with stronger organizational identification, which, in turn, is associated with a greater willingness to express constructive ideas, concerns and suggestions. Originality/value: This study contributes to the organizational behavior literature by examining organizational identification as a psychological mechanism linking organizational trust to employee voice behavior among healthcare workers. In addition, this study provides a healthcare-specific perspective on how trust and identification may foster employees’ willingness to express ideas, concerns and suggestions for organizational improvement.

Population aging, labour shortages and economic conditions are increasing concerns worldwide regarding retirement decisions of nurses. Although previous st

Healthcare management education has evolved in response to technological advancements, globalization, and changing healthcare demands. This study conducts a content analysis of academic books, examining their alignment with contemporary educational needs. The findings reveal that while traditional topics, such as healthcare administration and financial management, dominate, emerging subjects like artificial intelligence, data analytics, and global health policies are underrepresented. Key factors shaping healthcare management education include digitalization, interdisciplinary collaboration, and leadership training. The study suggests integrating digital learning strategies and simulation-based education into curricula. Healthcare management education must adapt to prepare professionals for 21st-century challenges. Future research should focus on innovative learning models and expanding global healthcare management coverage.

Amaç: Acil sağlık hizmetleri, zamanında ve etkili müdahaleleriyle bireylerin yaşamını doğrudan etkilediği için sağlık sisteminde kritik bir konuma sahiptir. Bu hizmetlere erişim ve hizmet sunumundaki deneyimlerin değerlendirilmesi, hizmetlerin daha etkili ve verimli kullanılmasına katkı sağlayabilir. Bu çerçevede, çalışma, bireylerin acil sağlık hizmetlerine başvuru ve hizmet alma süreçlerindeki deneyimlerini ve algılarını derinlemesine inceleyerek, kullanıcı perspektifinden hizmet sunumuna yönelik iyileştirme alanlarını ortaya koymayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, Bandırma'da yaşayan ve son altı ay içerisinde acil sağlık hizmeti almış 11 birey ile nitel görüşme tekniği kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar, olasılığa dayalı olmayan amaçlı örnekleme türlerinden ölçüt örnekleme ve kartopu örnekleme yöntemleri kullanılarak seçilmiştir. Görüşmeler için yarı yapılandırılmış bir form hazırlanmış, literatür taraması yapılmış ve alanında uzman akademisyenlerin görüşleri alınmıştır. Elde edilen veriler, fenomenolojik yaklaşım temelinde tematik analiz yöntemi kullanılarak MAXQDA 2020 programı ile analiz edilmiştir. Bulgular: Çalışma kapsamında elde edilen veriler, analiz sonucunda 3 ana tema ve 11 alt temada ele alınmıştır. Çalışmada, katılımcıların acil sağlık hizmetlerini kahramanlık gibi üstün bir hizmet olarak gördüğü tespit edilmiştir. Bununla birlikte, acil sağlık hizmetlerinde çalışan personelin iletişim sorunlarının tek taraflı olmadığı belirlenmiştir. Ayrıca katılımcılar, personel istihdamının artırılması, eğitim eksikliğinin giderilmesi ve triyaj uygulamalarının etkin şekilde kullanılması gerektiğini ifade etmişlerdir. Sonuç: Çalışma, acil sağlık hizmetlerinde sağlanan bakımın yalnızca hızlı ve etkili müdahale ile değil, empatik ve anlayışlı bir iletişimle desteklenmesinin tedavi sürecine olumlu katkı sağladığını göstermektedir. Bunun aksine, iletişim eksikliği ve bekleme süreleri gibi faktörlerin hastaların iyileşme sürecini olumsuz etkilediği ve sağlık hizmetlerine güvenlerini azalttığı saptanmıştır. Katılımcıların ifade ettiği geliştirme önerileri, acil sağlık hizmetlerinin kalitesini artırmaya yönelik önemli çıktılar sunmaktadır.

Aim: The purpose of the study is to conduct a systematic evaluation of research on the presentation of health on social media. Methods: A qualitative research design using a systematic review method has been employed in the study. The Web of Science, Science Direct, and Scopus databases were searched using the keywords "social media" and "health," resulting in access to a total of 2,615 articles. The search was conducted between April 25 and April 30, 2022. After applying inclusion and exclusion criteria, a total of 466 articles were included. Studies involving social media platforms such as WhatsApp, Facebook, Twitter, Instagram, and YouTube were encompassed, ultimately leading to the examination of a total of 38 articles. Results: It was found that most studies were conducted in 2021 and focused on the promotion and improvement of health, as well as public health issues. It has been determined that Facebook is the most widely used social media platform, and most studies are conducted primarily using qualitative methods. Conclusion: When the countries where the studies were conducted are grouped, it has been observed that countries classified in the high-income group are predominantly at the forefront. Therefore, future studies should adopt a more inclusive and diverse approach.

Amaç: Farmakovijilans, advers ilaç reaksiyonlarının izlenmesi ve bildirilmesi yoluyla ilaç güvenliğinin sağlanmasını hedefleyen önemli bir halk sağlığı uygulamasıdır. Bu çalışma, hemşirelik öğrencilerinin farmakovijilansa yönelik tutumlarını değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Yöntem: Çalışmanın örneklemini Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi 2022-2023 bahar döneminde hemşirelik bölümünde öğrenim görmekte olan 507 öğrenci oluşturmaktadır. Çalışma anket formlarını tam doldurarak çalışmaya gönüllü katılım sağlayan 330 öğrenci ile çalışma tamamlanmıştır. Veriler tanımlayıcı bilgi formu ile farmakovijilansa yönelik tutum anketi kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler kullanılmıştır. Bulgular: Bulgular, öğrencilerin farmakovijilansın halk sağlığının korunmasındaki önemine büyük ölçüde inandığını (ortalama = 3,964; standart sapma = 0,892) ve raporlamanın ulusal farmakovijilans sisteminin etkinliğine önemli katkı sağlayacağını düşündüklerini göstermektedir (ortalama = 3,812; standart sapma = 0,892). Ancak öğrenciler, bildirim sürecinin zaman alıcı olduğu ve iş yükünü artırabileceği görüşündedir (ortalama = 3,37; standart sapma = 1,036). Ayrıca, bazı advers ilaç reaksiyonlarının bildirilmesinin mesleki yetersizlik ve ihmalkar çalışma algısına yol açabileceğine dair endişeleri bulunmaktadır (ortalama = 3,700; standart sapma = 1,057). Farmakovijilans süreçlerinin sağlık profesyonellerinin sorumluluğunda olması gerektiği konusunda genel bir fikir birliği olduğu gözlemlenirken (ortalama = 3,794; standart sapma = 0,995), mali teşviklere yönelik tutumların daha nötr olduğu görülmüştür (ortalama = 3,267; standart sapma = 0,959). Sonuç: Sonuçlar, hemşirelik öğrencilerinin genel olarak farmakovijilansa yönelik olumlu bir tutuma sahip olduğunu ancak bildirim sürecine dair belirli kaygılar taşıdıklarını ortaya koymaktadır. Mezuniyet öncesi eğitim programlarında öğrencilerin farmakovijilansa yönelik endişelerinin giderilmesini sağlayacak ders ve konulara yer verilmesi önerilmektedir.

Amaç: Çalışmada bireylerin hekime güven düzeyleri ile hekime bağlılık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Hekim bağlılığının ölçülebilmesi için Ünal vd., (2018) tarafından Türkçe geçerlilik güvenirliği yapılmış olan Hekime Bağlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Hekime güvenin ölçülebilmesi için ise Şengül ve Bulut (2020) tarafından Türkçe geçerlilik ve güvenirliği yapılan Doktora Güven Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmanın evreni Konya ilinin merkez ilçelerinde (Selçuklu, Meram, Karatay) ikamet eden 18 yaş üstü bireylerden; örneklemi ise rastgele örnekleme yöntemi ile seçilen 650 kişiden oluşmaktadır. Çalışmanın analizinde SPSS 26.0 paket programı kullanılmış ve tanımlayıcı istatistiklerin yanında bağımsız gruplarda t-testi, tek yönlü varyans analizi, korelasyon ve regresyon analizleri yapılmıştır. Bulgular: Yapılan analizler sonucunda bireylerin cinsiyetleri, yaşları, medeni durumları, öğrenim durumları, hastalandıkları zaman tercih ettikleri sağlık kurumu ve sağlık kurumlarına başvuru sayıları ile hekime güven ve hekime bağlılık düzeyleri arasında anlamlı farklılık olduğu tespit edilmiştir. Ayrıca bireylerin hekime güven düzeyleri ile hekime bağlılık düzeyleri arasında pozitif yönlü yüksek düzeye anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Sonuç: Sonuç olarak bireylerin hekime duydukları güven arttıkça hekime olan bağlılıklarının da artacağı söylenebilmektedir. Böylece, hasta-hekim ilişkisindeki güvenin ve bağlılığın sağlanabilmesi için hem hekimlere hem sağlık kurumlarına büyük görev düşmektedir. Hasta-hekim arasındaki güveni ve bağlılığı oluşturan faktörlerin neler olduğunun belirlenerek bu ilişkinin nasıl artırılacağının araştırılması gelecekteki çalışmalar için önerilmektedir.

This study conducts a bibliometric analysis to explore the impact of environmentally friendly innovations on organizational behavior and culture. Utilizing data from the Web of Science, a total of 1,268 publications were analyzed to examine trends, citations, author networks, and keyword usage. Key findings reveal that the most cited authors include Rupert J. Baumgartner and Ayham A. M. Jaaron, while the top countries in citations are the United States, China, and the United Kingdom. The most frequently used keywords are “sustainability,” “organizational culture,” and “sustainable development.” Additionally, the analysis indicates a steady increase in relevant studies, with 2023 showing the highest number of publications. The study highlights the importance of these innovations in shaping organizational dynamics and emphasizes the need for organizations to adapt sustainability strategies based on these insights. Overall, the research provides a comprehensive understanding of the existing literature, guiding future investigations and practices in this field.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, hastane çalışanlarının bireysel yaratıcılık düzeyleri ve organizasyondaki yenilikçi iklim arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı nitelikte ve kesitsel tipte tasarlanan çalışmanın evrenini İstanbul’da bulunan bir özel hastanede görev yapan toplam 829 kişi, örneklemini ise çalışmaya katılmaya gönüllü 263 kişi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak; sosyodemografik veri formu, Bireysel Yaratıcılık Ölçeği ve Yenilikçi İklim Ölçeği kullanılmıştır. Veriler yüz yüze görüşme tekniğiyle toplanmıştır. Araştırma verilerinin istatistiksel analizinde bireysel yaratıcılık ile yenilikçi iklim arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla Pearson korelasyon testi, değişkenler arasındaki farklılıkların tespit edilmesinde ise parametrik testler kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmada, klinik personelin bireysel yaratıcılık düzeyleri idari ve destek personele kıyasla daha yüksek bulunmuştur. Katılımcıların eğitim düzeylerine göre yeniliği destekleme ve kaynak sağlama algılarında anlamlı farklılık bulunamazken, bireysel yaratıcılık ve yenilik iklimi algılarında anlamlı düzeyde bir farklılık tespit edilmiştir (p

Çalışmada bireylerin kişisel sağlık verilerini paylaşma niyeti, algılanan kontrol, gizlilik endişesi, algılanan fayda ve algılanan risk puanlarının, çeşitli tanımlayıcı değişkenler (cinsiyet, yaş, öğrenim düzeyi, gelir durumu vb.) açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Çalışmanın evreni İzmir, Konya ve Adana’da yaşayan bireylerden oluşmaktadır. Örneklem büyüklüğü 600 kişi olarak belirlenmiştir. Bu illerden kaç kişinin katılması gerektiği tabakalı örnekleme yöntemi kullanılarak belirlenmiştir. Araştırmaya İzmir’den 302, Konya’dan 183, Adana’dan 150 kişi katılmıştır. Çalışmada veri paylaşma niyeti, algılanan kontrol, gizlilik endişesi, algılanan fayda ve algılanan risk ölçekleri kullanılmıştır. Ölçeklerin Türkçe geçerlilik ve güvenilirliği Atalay (2022) tarafından yapılmıştır. Ölçeklerin Cronbach’s Alpha iç tutarlılık katsayısı sırasıyla 0.862, 0.709, 0.823, 0.801 ve 0.861 olarak bulunmuştur. Araştırmada tanımlayıcı istatistikler, t-testi ve ANOVA analizi uygulanmıştır. Çalışma sonucunda kişisel veri paylaşma niyeti, gizlilik endişesi, algılanan kontrol, algılanan fayda ve algılanan risk düzeylerinin çeşitli sosyo-demografik özellikler bakımından (yaş, cinsiyet, öğrenim düzeyi, gelir düzeyi vb.) farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Çalışmada sonuç olarak bireylerin kişisel sağlık verilerini paylaşmasında etkili olan sosyo-demografik faktörler belirlenmiştir.